การแต่งงาน

ข้าจับจองเจ้าตั้งแต่วัยเยาว์
'จ้าวเหยียนอวี้' ชินอ๋องผู้หล่อเหลา เยือกเย็น และเหี้ยมหาญ เฝ้ามองดรุณีน้อยจวนกั๋วกงเติบโตมาตั้งแต่นางยังก้าวเดินไม่มั่นคง ประคองมือน้อยๆ นั้นคัดอักษร สอนสั่งจริยธรรม และกางปีกปกป้องนางไว้ใต้ร่มเงาของตนมานับสิบปี สำหรับ 'กู้หนิงซี' เขาคือท่านอาผู้แสนดีที่นางเคารพรักประดุจบิดาคนที่สอง โดยหารู้ไม่ว่า ภายใต้ท่าทีเคร่งขรึมดุดันนั้น ซุกซ่อนความปรารถนาอันลึกล้ำที่รอวันปะทุ เมื่อวันปักปิ่นมาเยือน จากวัยเยาว์แปรเปลี่ยนสาวน้อยงดงามสะพรั่งที่ดึงดูดหมู่ภมร แม้แต่ราชสำนักยังหมายตานางให้เคียงคู่กับองค์ชายเจ็ดผู้สูงศักดิ์ บุรุษที่เคยวางมาดเป็นผู้ใหญ่จึงเริ่มนั่งไม่ติดเก้าอี้... กำแพงแห่งศีลธรรมที่เขาสร้างไว้พังทลายลง พร้อมกับสัญชาตญาณราชสีห์หวงเนื้อที่ตื่นขึ้น เขาเริ่มรุกไล่ทีละนิด แทรกซึมเข้าไปในทุกจังหวะชีวิตและการเต้นของหัวใจนางอย่างแนบเนียน ผู้ใดกล้าแตะต้องดวงใจของเขา ต่อให้เป็นโอรสสวรรค์ เขาก็จะแย่งชิงนางกลับมาให้จงได้!

หอบลูกหนีสามีทรราช
นางถูกครอบครัวบีบบังคับให้แต่งงานกับเซี่ยเหวินหลางอัครเสนาบดีผู้เหี้ยมโหดที่ฆ่าคนเป็นผักปลา ทรราชของแคว้นอวิ๋น ฮวาจื่อชิงจึงคิดจะหลบหนีการแต่งงานด้วยการหนีตามบุรุษไป เพียงแต่นางไม่มีบุรุษให้หนีตามไปด้วย ญาติผู้พี่ของนางจึงออกหน้ารับอาสาว่าจะหาบุรุษให้นางด้วยตนเอง คิดไม่ถึงว่าบุรุษที่เขาหามาจะเป็นทรราชเซี่ยที่นางกำลังคิดจะหลบหนีนั่นเอง เพราะความโง่เขลาทำให้นางล่วงเกินเขา เขาเคยสาบานเอาไว้ว่าจะต้องแก้แค้นนางให้ได้ หลังจากนั้นนางจึงทำได้แค่เพียงพาลูกทั้งสองคนที่นางคลอดออกมาอย่างยากลำบากหนีเขาไปให้ไกลแสนไกลเพียงเท่านั้น

ย้อนเวลากลับมาอีกครา ใบหย่านี้ข้าจะฉีกทิ้งเอง
ชาติก่อนร่ำร้องแต่จะหย่าเพราะสามีเย็นชาเกินไป แต่หลังจากหย่า1ปีนางถูกบ้านเดิมขายให้โจร ส่วนสามีรับราชการรุ่งโรจน์ เขาตามหานางและฝังศพให้นางกับมือ ได้โอกาสเกิดใหม่ครานี้หนังสือหย่านี้ข้าฉีกทิ้งเอง!!

ลุ้นรักเจ้าสาวใบสั่ง
ผลั้วะ..” “เฮ้ยยย!!!!..”คีรีภัทรเปิดประตูห้องเข้าไปก็ตกตะลึงเบิกโตยิ่งกว่าไข่ห่านเมื่อเห็นร่างบอบบางเพรียวระหงขาวสะล้างหน้าอกหน้าใจอวบอิ่มเอวบางสะโพกผายหลับตาแหงนหน้ารับสายน้ำจากฝักบัวที่ไหลรดกายสาวเย้ายวนใจทำเอาร่างกายของเขาแข็งไปทุกสัดส่วน “ว้ายย!!!!..” ลิปการ์ลืมตามองเมื่อได้ยินเสียงประตูห้องน้ำก็เห็นร่างสูงยืนตระหง่านตกประตูห้องน้ำก็ตกใจยืนนิ่งมองเขาตาโตอย่างลืมตัวว่าเธอกำลังเปลือยเปล่าต่อหน้าเขาแต่พอเห็นสายตาของเขาก็มองตาม “ว้ายย.. อะ ออกไปนะ” เสียงหวานตะโกนไล่เขาเสียงดังแต่ความจริงมันเบาหวิวไม่มีน้ำหนักเลยสักนิด

ข้านี่แหละ พระชายาตัวแทนของตัวร้ายตาบอด
.... โปรย.... ในวันอภิเษก ซูเยวี่ยลืมตาตื่นขึ้นมาในร่างของตัวประกอบไร้ชื่อ ผู้มีฐานะเป็นเพียง ‘บุตรสาวคนขายฟืน’ ที่กำลังจะถูกส่งตัวไปแต่งงานแทน ‘นางเอก’ ของนิยายเรื่องนี้ และคนที่นางต้องอภิเษกด้วยก็คือ ‘เยี่ยนเซียวเหิง’ อ๋องตาบอดผู้เย็นชา โหดเหี้ยม และขึ้นชื่อว่าเป็นตัวร้ายที่ผู้คนหวาดกลัวที่สุดในแคว้นเซิ่ง! ในฐานะคนที่เคยอ่านนิยายเรื่องนี้มาก่อน ซูเยวี่ยรู้ดีว่าจุดจบของตัวประกอบอย่างนางน่าเวทนาเพียงใด เพราะหลังจากความจริงเรื่องการสลับตัวถูกเปิดเผย เยี่ยนอ๋องจะสังหารนางอย่างเลือดเย็นโดยไม่ลังเล ดังนั้น สิ่งที่ซูเยวี่ยต้องทำก็คืออยู่ให้ห่างจากตัวร้ายผู้นั้นไว้ให้มากที่สุด และหาทางหนีออกจากวังหลวงให้เร็วที่สุดก่อนจะถึงจุดจบในนิยาย! แต่ใครจะคิดว่า ระหว่างที่กำลังดิ้นรนเอาชีวิตรอด นางกลับถูกดึงเข้าไปพัวพันกับแผนการแก่งแย่งในวังหลวง และความลับมากมายที่พร้อมจะทำให้หัวนางหลุดจากบ่าได้ทุกเมื่อ และที่สำคัญที่สุดคือ… สามีของนาง อาจไม่ได้ ‘ตาบอด’ จริงๆ นี่สิ!

เกิดใหม่เป็นนางบำเรอตัวร้ายในนิยายน้ำเน่า
รู้สึกตัวอีกทีก็มาอยู่ในร่างนางร้ายในนิยายน้ำเน่าที่ตัวเองเกลียด ตอนจบต้องถูกพระเอกสังหารอย่างน่าอนาถ เมื่อมาอยู่ในร่างตัวละครที่ตัวเองเกลียดและรู้จุดจบของตัวเอง ภารกิจเอาชีวิตรอดจึงเกิดขึ้น

ตำแหน่งชายา ข้าขอคืนให้ผู้ที่คู่ควร
ข้าเงียบในคืนที่ควรพูดความจริงและนั่นทำให้ข้าได้เป็นพระชายา เพียงแต่สามีผู้นั้นเกลียดข้าเพราะเชื่อว่าข้าแย่งวาสนาของพี่สาวมา แต่ผู้ใดจะรู้ว่าตำแหน่งนี้คือกรงขังและวันนี้ข้าจะคืนวาสนาให้ผู้ที่คู่ควร

เล่ห์ลวงห้วงรัก
เพราะสูญเสียบิดามารดาตั้งแต่ยังเด็ก ‘เสียนเฉิงเยว่’ จึงซ่อนตัวตนที่แท้จริงเอาไว้ภายใต้ฉากหน้าการเป็น ‘กระต่ายน้อยขี้ตกใจ’ ที่เอาแต่ก้มหน้าก้มตา นางไหนเลยคาดคิดว่าวันหนึ่งจะมีอันต้องเพลี่ยงพล้ำ การได้พบกับ ‘โหลวตงอวี้’ กำลังปลี่ยนชีวิตของนางไปโดยสิ้นเชิง ปีนั้นพบเขาที่เมืองเสียนหยาง ทั้งยังเผลอสร้างความแค้นอันแสบสันให้แก่ ปีนี้พบเขาที่เมืองฉางอัน ด้วยรู้ตัวว่าไม่อาจหนีรอดจึงได้เเต่ยอมจำนนโดยดี ฉากหน้าที่นางเพียรรักษาถูกเขามองจนทะลุปรุโปร่ง ตัวตนของนางไม่อาจซ่อนจากสายตาคมคู่นั้น คราเเรกหวาดกลัวหวั่นวิตก นานวันเข้ากลับพบว่า ‘เขา’ คือหนึ่งเดียวที่เข้าใจนาง คือผู้ที่มอบความกล้าทำให้นางกล้าที่จะลุกขึ้นสู้เพื่อตัวเอง ทำให้นางพยายามสู้เพื่อให้ตนสามารถเป็นสตรีที่คู่ควรยืนเคียงข้างประมุขโหลว หนึ่งในผู้นำของตระกูลทั้งห้าเเห่งเมืองฉางอัน

ทะลุมิติครั้งนี้ ฉันจะสร้างอาณาจักรร้านอาหาร ที่ร่ำรวยที่สุดในยุค 80
ลืมตาตื่นขึ้นมาอีกที ‘หลินหว่าน’ ยอดเชฟสาวจากโลกอนาคตก็พบว่าตัวเองทะลุมิติมาอยู่ในยุค 80 แถมยังเป็นคุณแม่ลูกหนึ่งที่มีสามีเป็นช่างไม้ผู้ซื่อสัตย์ แต่กลับถูก ‘ครอบครัวสูบเลือดสูบเนื้อ’ รังแกจนแทบไม่มีข้าวกิน! แม่ผัวจอมละโมบจ้องจะฮุบสมบัติ? แม่แท้ๆ หวังจะขายลูกกิน? ฝันไปเถอะ! หลินหว่านคนใหม่จะไม่ยอมก้มหัวให้ใครหน้าไหนอีกแล้ว! ในเมื่อมีฝีมือทำอาหารระดับเทพติดตัวมา เธอก็จะใช้ตะหลิวและเตาไฟนี่แหละ พลิกชะตาชีวิต จากเพิงขาย ‘เสี่ยวหลงซา’ ริมถนน สู่แฟรนไชส์ ‘หม่าล่าทั่ง’ และภัตตาคารอันดับหนึ่งของเมืองหลวง! และที่เซอร์ไพรส์ที่สุด... คือสามีช่างไม้ผู้เงียบขรึมอย่าง ‘เสิ่นชิงโจว’ ที่ใครๆ ก็ด่าว่าโง่เง่า เมื่อถึงคราวต้องปกป้องลูกเมีย เขากลับกลายร่างเป็นราชสีห์ผู้ดุดัน! ไม่เพียงแต่กางกรงเล็บฉีกทึ้งพวกปลิงร้ายจนกระจุย แต่เขายังใช้สองมือเนรมิต ‘ฟาร์มเกษตรและห้องเย็น’ ขึ้นมาค้ำจุนอาณาจักรของเธอ จนก้าวขึ้นเป็นเถ้าแก่ผู้ทรงอิทธิพลระดับประเทศ ครอบครัวเดิมอยากมาขอส่วนบุญงั้นหรือ? เชิญนั่งมองความรวยของพวกเรา แล้วอิจฉาจนกระอักเลือดตายไปซะเถอะ!

ฝ่าบาทเช่นข้าขอศิโรราบต่อเจ้า
ถังจื่อหรงคือสตรีที่ถูกคนรักใช้เป็นสะพานสู่อำนาจนางถูกบังคับให้แต่งงานเชื่อมสัมพันธ์ต่างแคว้นส่วนเขาคือฝ่าบาทอายุน้อยที่ถูกมองว่าไร้ค่า ความรักที่เริ่มจากการไม่ยอมรับ กลับเปลี่ยนให้เขายอมศิโรราบแด่นาง

ขอโทษทีชาตินี้ไม่ขอเป็นอนุภรรยา
ที่ผู้คนเคยกล่าวกันว่าคำสัญญาของบุรุษยามที่อยู่บนเตียงมักเชื่อถือไม่ได้ หลินชิงหรูขอยืนยันจากประสบการณ์ของตนเองในชาติก่อนเลยว่าเป็นความจริง ในชาติก่อนเพราะความอ่อนแออ่อนไหวและโง่งมของตนเองทำให้นางต้องจบชีวิตลงด้วยความแค้น ส่วนแค้นผู้ใดนั้นแน่นอนว่าย่อมต้องเป็นตนเอง ในเมื่อได้มีโอกาสเกิดใหม่ด้วยความทรงจำเดิม แน่นอนว่าสิ่งแรกที่นางทำก็คือขอสาบานว่าชาติใหม่นี้นางจะไม่ขอเป็นอนุภรรยาแบบในชาติที่แล้วอีกเด็ดขาด

ทะลุมิติมาเป็นภรรยา(เชลย)รักนายทหารยุค 70
หว่านตื่นขึ้นมาอีกทีก็พบว่าตัวเองทะลุมิติมาอยู่ในร่างของคุณแม่ลูกหนึ่งในยุค 70 ที่แร้นแค้น แถมยังมีสามีเป็นถึง 'กู้เจวี๋ย' ทหารหนุ่มฉายา 'พยัคฆ์หน้าตาย' ที่ใครเห็นเป็นต้องกลัวหัวหด! ใครบอกว่าเขาเย็นชา? ใครบอกว่าเขาไร้หัวใจ? สำหรับซูหว่านแล้ว เขาคือสามีจอมหื่นที่ไม่รู้จักคำว่าเหน็ดเหนื่อยต่างหาก! กลางวันเขาช่วยเธอนวดแป้งขายซาลาเปาจนร่ำรวย แต่ตกกลางคืนกลับจับเธอ 'นวด' บนเตียงจนเอวแทบหัก! "พี่กู้... เตียงมันส่งเสียงแล้วนะ" "ช่างมัน... พังก็ซ่อมใหม่ แต่คืนนี้ผมยังไม่อิ่ม!" พบกับนิยายรักยุค 70 ที่จะทำให้คุณรู้ว่า... ทหารหนุ่มนั้น 'ดุ' และ 'เด็ด' แค่ไหน!

ย้อนเวลาเพื่อร่ำรวยกับสามีปากแข็ง
ชาติก่อน 'หลินหว่าน' ตรอมใจตายอย่างโดดเดี่ยวในโรงพยาบาล ท่ามกลางความหมางเมินของสามีและการโขกสับของแม่ผัว ส่วน 'โจวเฉิง' แม้จะก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดของกองทัพ แต่กลับต้องใช้ชีวิตที่เหลืออยู่อย่างทุกข์ทรมานกับความรู้สึกผิดที่ดูแลเธอไม่ได้ แต่เมื่อสวรรค์เมตตา ให้โอกาสทั้งคู่ย้อนเวลากลับมาในปี 1976 อีกครั้ง! เขา กลับมาเพื่อชดใช้ จาก 'มัจจุราชหน้าตาย' ผู้เย็นชา เปลี่ยนโหมดกลายเป็น 'สามีสายเปย์' ที่เทิดทูนเมีย ใครกล้ารังแกเธอ? เขาพร้อมจะใช้ยศผู้พันบดขยี้มันให้จมดิน! งานหลวงไม่ขาด งานราษฎร์ไม่เว้น แม้แต่ซักผ้าอ้อมหรือล้างจาน ท่านนายพลก็ทำถวายหัว! เธอ กลับมาเพื่อรวย ในเมื่อได้โอกาสมีชีวิตใหม่ หลินหว่านคนนี้จะไม่ยอมเป็นนางเอกเจ้าน้ำตาอีกต่อไป! งัดสูตรอาหารพลิกฟื้นฐานะ จากแม่ค้าบะหมี่รถเข็น สู่ประธานเครือภัตตาคารที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ ตั้งใจจะขอหย่าไปใช้ชีวิตสวยๆ รวยๆ แต่ทำไมอีตาคุณสามีเฮงซวยคนนั้น ถึงได้ทำตัวน่ารักน่ากิน เอ้ย! น่ารักน่าเอ็นดูขนาดนี้ล่ะ? ความลับที่ซ่อนเร้น: ต่างคนต่างคิดว่าตัวเองย้อนเวลากลับมาเพียงลำพัง จึงพยายามเก็บงำความลับเอาไว้ คนหนึ่งพยายาม 'จีบใหม่' ให้ติด อีกคนพยายาม 'สร้างตัว' ให้รอด มาร่วมลุ้นไปกับตำนานรักบทใหม่ในยุค 70 ที่ครบรส! ทั้งความมันส์ระดับ "ฟาดหน้าตัวร้าย"

ชาตินี้ข้าขอ(ไม่)รัก
ชาตินี้ข้าให้อภัยท่าน ชดเชยความผิดที่ทำให้ท่านต้องทนอยู่กับสตรีที่ท่านไม่ได้รัก แต่ชาติภพใหม่ ขอสวรรค์ได้โปรดเมตตา อย่าให้ข้ารักท่าน มอบหัวใจให้ท่านอีกเลย หากเป็นไปได้...อย่าพบเจอกันอีกเลยยิ่งดี

หนีรักชินอ๋องตัวร้าย
ชีวิตเดิมบัดซบอยู่แล้ว ไฉนสววรค์ยังส่งมาให้อยู่ในร่างของหญิงสาวที่ต้องแต่งเข้าจวนชินอ๋องตัวร้ายอย่างไม่มีทางขัดขืน เขาได้ฉายาว่าเป็นชายมักมากในกาม มัวเมาในกามารมย์วัน ๆ เอาแต่เข้าหอนางโลม บทนำ อี้เหยาหญิงสาวในยุคปัจจุบันไปร้านเหล้าดื่มและบ่นเรื่องชีวิตให้กับเพื่อนสนิทฟัง ใครจะคิดว่าเธอจะเมาหลับตื่นขึ้นมาอีกทีดันทะลุมิติไปอยู่ในร่างงของบุตรสาวคนรองของใต้เท้าตกอับ แม้ว่าจะโชคดีที่ไม่ต้องทำงานแต่เธอกลับต้องมีเรื่องทุกข์ใจเพราะต้องแต่งเข้าจวนอ๋อง ที่ขึ้นชื่อว่ามักมากในกาม บ้าตัณหา โหดเหี้ยมอยากได้อันใดก็ต้องได้ เพื่อให้ตระกูลของตนเองไม่ตกต่ำไปมากกกว่านี้ ท่านพ่อของนางจึงขอร้องให้นางแต่งไปเป็นอนุหรือพระชายารองของชินอ๋องหวังหมิง นางไม่สามารถขัดขืนได้จึงยอมแต่งเข้าจวนทว่าหลัวจตากที่นางเหยียบเข้าจวนอ๋องทุกวันนางคิดหาหนทางออก แต่ไม่ได้ง่ายอย่างที่นางคิดเอาไว้ ไหนจะพระชายาเอกเสวี่ยหมิ่นที่เหมือนจะดีกับนางแต่ก็แอบร้ายอยู่ลึก ๆ นางจึงคิดหาหนทางหนีจากชินอ๋องเพื่อเอาชีวิตรอดไม่สนใจแล้วว่าตระกูลของนางจะเป็นเช่นไร ทว่าสวรรค์ไร้ความเมตตาจะหนีเช่นไรก็ไม่มีทางจะหนีเขาพ้นเสียทีและนางได้ไปล่วงรู้เรื่องที่ไม่สมควรรู้อีกด้วย คำเตือน ***นิยายเรื่องนี้แต่งตามความเข้าใจของนักเขียนเท่านั้น ไม่ได้อ้างอิงตามประวัติศาสตร์โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน อ่านเพื่อความบันเทิง สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ.2537

ทะลุมิติมาเป็นฮูหยินของท่านโหวใจร้าย
บารเทนเดอร์ผู้อาภัพ กลับต้องทะลุมิติมาเป็นฮูหยินของท่านโหวใจร้าย นางจะสามารถมีความรักที่ดีและอบอุ่นได้หรือไม่?

วิธีถอนหมั้นคู่หมายเฮงซวยอย่างละมุนละม่อม!!
'เฉินหมิงเหยา' ย้อนอดีตกลับมาก่อนที่นางจะหมั้นหมาย ชาติก่อนนางหลงใหลได้ปลื้มกับสามีที่หล่อเหลาและเฉลียวฉลาด ดังนั้นนางที่ไร้เดียงสาและโง่งมจึงปักใจและภักดี เบื้องหลังการได้พบกันคือความหลอกลวง แผนการที่ถูกจัดฉาก อำนาจที่ดึงดูดหลอกล่อทำให้ผู้คนแย่งชิงไขว่คว้า ผู้อื่นมีศัตรูซึ่งมีความแค้นฝังลึก ทว่าสำหรับนาง พี่ชาย น้องสาว และสามี กลับเป็นศัตรูที่น่ากลัวกว่าคนไกลตัว เมื่อมีโอกาสได้กลับมาแก้ไข นางจะไม่มีวันให้ทุกอย่างเดินซ้ำรอยเดิม เริ่มต้น...นางช่วยคนที่ต้องตายให้กลับมีชีวิต 'ท่านอ๋องเฉิงซี' บุรุษที่ค่อยๆ เข้ามามีผลต่อความรู้สึก ต่อการคงอยู่ ต่อหัวใจที่กำลังสั่นคลอน เขาคอยอยู่เคียงข้าง เป็นต้นขาใหญ่ๆ ให้นางกอดเอาไว้เพื่อให้ชีวิตมั่นคง กระทั่งนานวันเข้าไม่เพียงแค่ชีวิตของนางมั่นคง หัวใจเองก็เช่นกัน เมื่อนางตัดสินใจที่จะเลือกใหม่ แน่นอนว่าคนใหม่ย่อมดีกว่าคนเก่า อดีตสามี คู่หมายเฮงซวยคนเดิมคนนั้น นางไม่เอาแล้ว!!!

เล่ห์รักยอดพธู: ชาตินี้ข้าจะหนีท่านไปมีรักใหม่
นางกลับย้อนกลับมาเมื่อหลายปีก่อน! ยามที่ต้องเผชิญหน้ากับบุรุษผู้นั้น ผู้ที่กำลังจะเอ่ยคำว่า ‘รับผิดชอบ’ ใส่หน้านางอีกครั้ง ครานี้นางหาได้รั้งรอไม่ นางตัดสินใจอย่างเด็ดเดี่ยวที่จะปีนกำแพงไปหารักใหม่.. “ที่ข้าแต่งกับเจ้า ก็เพียงเพื่อรับผิดชอบ ดังนั้นสิ่งใดที่เป็นหน้าที่ ข้าจะไม่อาจบ่ายเบี่ยง” ประโยคนี้คือสิ่งที่ อวิ๋นเหยาเหยา ต้องทนฟังจากปากของ เฉินอู๋หมิง มาชั่วชีวิต ฟังเสียจนหูแว่วเอียนและชินชาดั่งเสียงลมพัดผ่าน จวบจนวาระสุดท้ายที่ลมหายใจจะปลิดปลิว อวิ๋นเหยาเหยาได้แต่ทอดถอนใจพลางคิดในใจว่า ‘ช่างหัวความรับผิดชอบพรรค์นั้นปะไร! ชาติหน้าข้าขอสาบาน... จะต้องแต่งให้แก่บุรุษที่รักข้าจนจะเป็นจะตายให้จงได้’ ทว่าใครจะคาดคิด เพียงหลับตาลงแล้วลืมตาขึ้นอีกครา นางกลับย้อนเวลากลับมาเมื่อหลายปีก่อน! ยามที่ต้องเผชิญหน้ากับบุรุษผู้นั้น... ผู้ที่กำลังจะเอ่ยคำว่า ‘รับผิดชอบ’ ใส่หน้านางอีกครั้ง ครานี้นางหาได้รั้งรอไม่ นางตัดสินใจอย่างเด็ดเดี่ยวที่จะเป็น ‘กิ่งท้อแดงปีนข้ามกำแพง’ เสาะแสวงหารักใหม่ให้รู้แล้วรู้รอดไป! ... นิยายเรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องสมมุติ

เมียแต่ง ตามพินัยกรรม
ถ้าคุณปู่ไม่ยกพินัยกรรมทั้งหมดให้คนนอกอย่างเธอ ฉันก็ไม่ต้องมาแต่งงานกับผู้หญิงหิวเงินอย่างเธอหรอก ฉันจะทำให้เธอรู้ว่าการแต่งงานกับฉันมันเหมือนตกนรกทั้งเป็นยังไง

ท่านปันใจใยข้าต้องอาลัย
เขาผลักไสนางอย่างเย็นชา เหยียบย่ำความรักนั้นด้วยวาจาอันเฉียบคมและสายตาไร้เยื่อใย แต่นางกลับยิ้มรับทุกบาดแผล คล้ายยินยอมจ่ายทุกราคาหากปลายทางคือหัวใจของเขา แต่ในวันที่นางตาสว่าง เขากลับวิ่งตามหาหัวใจตนเอง
