ตอนที่ 5 เข้าทาง

พาร์ทน้ำมนต์

เธอได้ยินในสิ่งที่เฮียคุยกับเพื่อนของเธออยู่แอบยิ้มที่พี่ชายของเธอรุกหนักมากแต่ก็ต้องมาสะดุดตอนที่คุณพ่อของเพื่อนสนิทเดินออกมานั้นแระหนอ ...

"สวัสดีดีค่ะคุณลุง...

"เอ้า นี้หนูน้ำมนต์เหรอลูกเคยได้ยินแต่เสียงพึ่งเห็นตัวจริงก็วันนี้.." (ตัวท่านทูตธนัชเองไม่เคยไปเยี่ยมลูกที่โรงเรียนเลยมีแม่บ้านที่ท่านทูตส่งไปเพราะช่วงเวลาที่ต้องเยี่ยมทางนี้จะติดประชุมเสมอ) เคยได้ยินเสียงนี้ตอนลูกสาวกลับมาบ้านประจำ...

แต่สิ่งมีสำคัญมันคาใจคืออยากรู้....."แล้วเราอะลูกเต้าเหล่าใคร" หันมาทางหนุ่มหล่อที่ยืนอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลลูกสาวเลย....

"ผมหรือครับ" เหนือเมฆยืนงงอยู่แป๊บหนึ่งแต่รู้สึกคุ้นๆว่าเคยเห็นที่ไหน..

"เอ้าก็มีที่เรานี้แระที่ลุงไม่รู้จัก" ท่านทูตดูจะเป็นมิตรเอามากๆ..

"ครับผมชื่อเหนือเมฆ นามสกุลรุ่งเรืองไพรกิจศาลครับลูกชายของ" คิวพูดได้แค่ว่าลูกชายของ..

"เดี๋ยวๆ..นี้ตาคิวหรือนี้" นามสกุลนี้เข้าหูพาลให้นึกได้ว่า..

พากันงงไปใหญ่เลยงานนี้.มองหน้าสลับกันไปมาแบบงง... "เอ่อครับ ทานโทษครับผมไม่เข้าใจครับ"

"อุบะ น่าน้อยใจจำลุงไม่ได้เดี๋ยวต้องโทรคุยกับไอ้ธาแล้ว.."

ตัวชายหนุ่มเองก็ยังไม่หายงง ขนาดเขายังงงแล้วสองสาวไม่งงก็ต้องแปลกใจแล้วหล่ะ.." คุณอาชื่ออะไรครับ"

"คุณป๋าชื่อ ธนัช พิศพิสิฐจิรกุล" ไอด้าเป็นคนตอบและเธออยากรู้อะไรเพิ่มเติม..

เหนือเมฆยืนคิดและประมวลผลอยู่คู่หนึ่งเหมือนป๊าจะเคยเล่าถึงบุคคลนี้ให้ฟังพร้อมเคยให้ดูรูปภาพ (ภาพในความทรงจำแว๊บเข้ามาทันที)..

"อ๋อ..เพื่อนคุณพ่อที่แต่งงานกับสาวอิตาลีใช่ไหมครับ"

"ใช่..คิดออกแล้วซิ.."

"หึ..คิดไม่ออกครับว่าเคยได้เจอกันไหม"

"อ้าว..แต่คิดออกได้ก็แปลกหล่ะ เจอกันครั้งสุดท้ายยังไม่ถึงขวบเลย ตอนนี้เท่าไหร่เรานี้.."

"ยี่สิบแล้วครับแต่ยังไม่มีแฟนครับ"

"อะไรกันหลานชายลุงออกจะหล่อเหลาเอาการไม่มีแฟนแปลกแต่จริง"

"กำลังเล็งครับแต่เขาไม่สนใจ"

"ใครกัน..ที่ตาบอดแบบนี้"

สองคนคนลุงหลานคุยกันจนลืมสองสาวไปเลยแต่คนมี่โดนพาดพิงกับร้อนๆหนาวๆแปลก..แต่ของชิ่งก่อน. "คุณป๋าจะยืนคุยอีกนานไหม ด้าจะไปข้างบนแล้วค่ะ"

"เอ้าลืมเลย ไว้ว่างๆก็มาเที่ยวหาลุงบ้างก็และบอกไอ้ธาพ่อเองด้วยว่าอีกไม่เกินสองอาทิตย์ลุงจะบินไป อยู่อิตาลีแล้วแวะมาหาบ้างนะ.."

"ครับ แต่ผมขออนุญาตขอ Lineน้องด้านะครับ"

"เอาไปซิ เพื่อมีอะไรจะได้ช่วยๆกััน.."

ชายวัยห้าสิบเขาดูออกว่าหลานชายชอบลูกสาวเขาจะหวงทำไมกันลูกชายเพื่อนรู้จักกันอยู่ดีซะอีกบินไปอิตาลีจะได้ไม่ห่วง..

"นี้ค่ะพี่คิว.." ไอด้าเอา Qr code ให้อีกฝ่ายสแกน..

"ครับ.งั้นพี่กลับก่อนนะหนูด้า " หันมาทางผู้ใหญ่ "คิวลาหล่ะครับคุณลุงธนัช.." ยกมือไหว้ลา..

น้ำมนต์ลงจากรถแล้วไหว้ลาคุณพ่อของเพื่อนอีกคน "มนต์ลาหล่ะคุณลุง " และหันไปบายเพื่อน.."แล้วเจอกันนะด้า.." ^__^

"อืม..เดินทางปลอดภัยทั้งคู่นะคะ.." ^__^

พาร์ทดิน

หลังจากซื้อน้ำกลับมาเขาก็ไม่เจอเพื่อนสาวแล้วของที่สั่งกำลังใส่ถุงพอดี..

"เท่าไหร่ครับป้านุ"

"หนูข้าวจ่ายให้แล้วลูก ทานให้สบายใจ"

"ห๊ะไม่ดิ ข้าวทำแบบนี้ทำไม.." ดินไม่เข้าใจเพื่อนเลยเขากับข้าวฐานะก็พอๆกันแต่ทำแบบนี้ทำไมแต่ตอนนี้อยากทานส้มตำแล้วไว้ค่อยมาจ่ายคืนหล่ะกัน..

ในขณะที่เลี้ยวเขาบ้านเฮียครามไม่รู้โผล่มาจากไหนดีที่เบรกทันสำคัญส้มตำยังอยู่ดี..

"เฮียเป็นบ้าอะไรโผล่มาทำไมแบบนี้.."

"ออกมาดูไง นึกว่าไปปลูกมะละกอ"

"เอ้า แม่ค้าเขาขายของต้องมีคิวไหมครับ..ไปซื้อก็ต้องต่อคิวซิครับ"

"จะยืนทะเลาะอีกนานไหม สองเฮียนี้ยุเบื่อคนไม่หล่อจริงๆ"..

"หุบปากไปเลยไอ้หนอนเน่า" สองเฮียผสานเสียด่าเจ้าตัวน้อยเบาๆ..

"จะฟ้องม้า เฮียด่ายุ"..สะบัดตูดงอนไปเรียบร้อย

"งอนเป็นตุ๊ดเลยไอ้ยุ"...

พาร์ทไอด้า

ในฐานะเจ้าของบ้านเธอจำเป็นต้องยืนส่งให้สองคนที่มาส่งเธอออกไปจนสุดประตูรั้วถึงจะเข้าบ้าน..

"ลูกสาวพ่อ เสน่ห์แรงนะนี้"

"คุณป๋าพูดอะไร ด้าไม่เข้าใจ"

"ไม่เข้าใจหรือพยายามไม่รู้กันแน่"

"คุณป๋าขาด้าพึ่งสิบหกเองค่ะคุณป๋า"

"พ่อก็ไม่ได้บังคับให้หนูด้ามีแฟนหรือมีความรักอะไรตอนนี้แต่สิ่งพ่อพูดคือถ้ามีใครเข้ามาก็ก็ลองให้โอกาสดูแค่นั้น.."

ไอด้ามองมาทางพ่อแบบปลงคนอื่นมีแต่คนหวงลูกสาวกันแต่นี้พ่อเธอแทบจะประเคนเธอให้ลูกชายเพื่ิอนเลยนะนั้น.." ไว้จะพิจารณานะคะ" พร้อมขึ้นไปข้างบนบ้านนึกถึงเรื่ิงราวที่เกิดขึ้นวันนี้

พาร์ทคิว

บนถนนที่มุ่งหน้าสู่หมู่บ้านของเขาและน้ำมนต์ชายหนุ่มใช้ความคิดที่จะเข้าทางพ่อของน้อง..

"พี่คิวชอบไอด้าจริงๆไหมค่ะ" น้ำมนต์เอ่ยถามพี่ชาย

"พี่ยังดูไม่ชัดเจนอีกหรือครับ" หันมามองหน้าน้องสาว

"พี่คิวแค่ชอบหรือยังไงค่ะ" ถึงเธอจะเป็นเด็กเธอก็พอเข้าใจว่าความชอบกับความรักมันต่างกัน

"พี่ไม่รู้จะอธิบายให้น้องมนต์เข้าใจว่ายังไงดี แต่ความรู้สึกของพี่เจอหน้าไอด้าแว๊บแรกคือรักเลยพี่ไม่เคยมีความรู้ชอบผู้หญิงในลักษณะนี้เลยครับ"

"คือเห็นหน้าคือใช่เลยอะไรแบบนี้หรือค่ะ"

"ตอนนี้มันพึ่งเริ่มก็จริงครับแต่พี่อยากมีเพื่อนของน้องมนต์ในชีวิตจริงครับ"

"แบบแต่งงานกัน สร้างครอบครัวไรงี้หรือค่ะ"

"ประมาณนั้นครับ" ยิ้มให้สิ่งตนเองคิด..

"แต่พวกหนูยัง สิบหกอยู่เลยนะพี่คิว"

"พี่ก็ไม่ได้จะรีบหมั้นหมายขนาดนั้นแค่ว่าช่วงเวลาต่อจากนี้พี่จะเข้าหาและเดินหน้าจีบน้องให้ติดและจะค่อยศึกษาและดูใจจนกว่าเราจะมั่นใจกันครับ..."

"พี่คิวสบายใจได้เลยค่ะมนต์กับข้าวจะเป็นกองหนุนให้เอง"..

"ทำไมถึงช่วยพี่ครับ"

"ก็พี่ชายมนต์นิสัยดีน่ารักที่หนึ่งเลยแถมด้าก็นิสัยน่ารักมนต์อยากได้พี่สะใภ้แบบด้าค่ะ.."

"น่ารักจริงๆน้องสาวพี่.."

บทสนทนาของสองพี่น้องจบลงหลังจากชายหนุ่มเลี้ยวรถเข้าหมู่บ้านและเข้าไปส่งน้องสาวถึงประตูบ้านเขาก็กลับเข้าบ้านทันที.. รอบนี้ถ้าป๊าบ่นจะบอกว่ากำลังตามจีบสาวอยู่...

@บ้าน รุ่งเรืองไพรกิจศาล

ผมรู้สึกสบายใจแปลกๆหลังจากที่รู้ว่าหัวใจตัวเองเต้นแรงทันทีหลังจากสบตาสาวน้อยนามว่าไอด้า...

"อ้าวพี่คิวพึ่งกลับหรือลูก " คุณแพรวหันมาทักทายลูกชายที่หายไปทั้งวัน..

"จริงกลับมาแต่บ่ายแล้วครับม๊า" เอากุญแจแขวนที่ประจำแล้วเดินมานั่งอ้อนแม่

"แต่บ่าย.." คุณแม่ใช้ความคิดประมวลผลแปลว่าที่พี่นีบอกว่าเห็นลูกชายที่บ้านรตีคือเรื่องจริง..

"ครับ บ่ายๆแต่แวะบ้านน้ารตีมาครับ"

"ไปทำอะไรบ้านโน้นครับลูก"

"บอกตอนนี้ไม่ได้ครับน้องยังไม่สนใจคิว"..

"ใครกันทำลูกแม่น้อยใจ.." แต่เธอคิดว่าไม่น่าใช่สองสาวที่เธอเห็นม่แต่อ้อนแต่ออกหลอก..

"ลูกสาวเพื่อนป๊าครับ"

"มันกว้างอ่ะพี่คิว " สามีเธอเป็นนักเรียนโรงเรียนประจำชายล้วนและเพื่อนที่สนิทจริงก็เยอะมากรู้จักแทบไม่หวาดไม่ไหว..

"ลูกสาวท่านทูตครับม้า"

"ท่านทูตหรือ"..แพรวพรรณประมวลผลเพื่อนสามีเป็นทูตก็แค่คนเดียวคือเฮียธนัช สามีของโซเฟียเพื่อนของเธอตอนไปเรียนsummerที่อิตาลี..

"พี่คิวพูดจริงพูดเล่นครับ"

"พูดจริงดิคร๊าบ น้องเป็นเพื่อนกับน้องน้ำมนต์กับน้องข้าวปุ้น คิวพึ่งเจอเมื่อเข้าก่อนไปหาไตรเทพเองครับ.."

"ม้าว่าต้องสืบแล้วแระ แต่ว่าคงสวยมากเลยมั้งทำใจคนแถวนี้หล่นหายเลย"

"คิวไม่เคยรู้สึกกับใครแบบนี้ครับม้า"..

พาร์ทธานินทร์

อยู่ๆผมก็นึกถึงไอ้ท่านทูตเพื่อนที่สนิทแต่ไม่ค่อยได้เจอกันเลยในขณะที่นั่งทำงานก็มีมันสายเข้ามาเห็นเบอร์คือแปลกใจคือนึกถึงปุ๊ปมันโทรมาหาเลย...

",ว่า..."

"ทักทายเพื่อนฝูงแค่นี้นะ"

"จะให้พูดว่าอะไรครับท่าน"

"หนุ่มๆเป็นแบบไหนแก่แล้วก็แบบนั้นตลอดนะไอ้ธา"

'อ้าวพูดแบบนี้ต้องการอะไรครับท่าน"

"แค่จะบอกว่า พึ่งเจอตาคิว หล่อมาก"

"หล่อได้พ่อครับ" ผมยอมรับว่าธานินทร์หล่อจริงสมัยก่อนมันเป็นคนที่สาวกรี๊ดกร๊าดกันหนักมากแต่มันก็รักใครรักเดียวสุดๆ

"ไม่เถียงวะ" ยอมรับว่าถูกชะตากับหลานชายมาก

"โทรมาแค่นี้ไม่น่าใช่วิสัยท่านทูตนะ"

"ทำมารู้ดี"...เพื่อนอะนะสนิทกันแค่ไหนถึงจะรู้ใจขนาดนี้

"จะบอกใบ้อะไรพูด..!"

"ใจร้อนไปได้หัวล้านแล้วว่างั้น"

"ใครหัวร้อนไอ้นัช.."

อุต๊ะ สองพ่อปรึกษากันแล้ว ยังไม่ถามลูกเลยวัยรุ่นปายไหนๆ...

? แจ้งค่ะพรุ่งนี้ติดงานงับอ่าจจะไม่ได้อัพ ?