บทที่3

ร่างบางสมส่วนที่มีความสูงดุจราวนางแบบชื่อดังในชุดกางเกงขาสั้นสีดำแค่คืบควบคู่กับเสื้อสีแดงเพลิง ผมยาวถูกรวบขึ้นเหนือหัวอย่างลวกๆ เพราะความรำคาญในความยาวเหยียดของมัน ใบหน้าใสถูกแต่งแต้มด้วยสีสันโทนอ่อนๆ ริมฝีปากถูกทาด้วยลิปสติกสีชมพูอมส้มสะท้อนแสง แก้มนุ่มถูกปัดด้วยสีโทนสว่างทำให้ดูแล้วไม่น่าเบื่อเวลาถูกจ้องมอง

และสิ่งที่เด่นชัดคือสร้อยจี้นางฟ้าสีแดง เป็นสัญลักษณ์ประจำตัวของตนที่ต้องติดตัวเอาไว้ตลอดเวลาไม่ให้ขาด สองเท้าเรียวสวยมุ่งหน้าไปยังประตูสีแดงเพลิงที่ถูกสร้างขึ้นมาในห้องใต้ดินอย่างรวดเร็ว

“มาช้าไปสองนาทีกว่าๆ นะวิส”

“โทษทีค่ะ เมื่อคืนฉันนอนไม่หลับ”

“พอเผลอหลับก็เลยนอนฝันร้ายสินะ ใช่ไหม” มือแกร่งโอบกระชับร่างบางเข้ากอดอย่างอบอุ่น พร้อมทั้งลูบผมหนาอย่างอ่อนโยน

“เพิ่งจะรู้ว่านอกจากบอสจะชอบทำเรื่องเลวๆ แล้ว ยังทายใจคนอื่นเก่งด้วย” มือบางดันแผงอกผู้เป็นนายให้ออกห่างอย่างง่ายดายพร้อมทั้งเลื่อนมือไปลูบไล่แผงอกกว้างด้วยท่าทางยียวน ดวงตาสีเขียวจ้องลึกเข้าไปในดวงตาอย่างสื่อความหมายบางอย่างให้คนตรงหน้าได้รับรู้และซึมซาบเข้าไป

“หึ! เธอไม่เคยทำให้ฉันเบื่อได้เลยสักครั้งวิส...ฉันคิดไม่ผิดเลยที่เลือกเธอ” ว่าจบปากหนาก็ฉกจูบแนบริมฝีปากลงมาอย่างบ้าคลั้ง โอบกระชับร่างฉันให้แนบชิดติดตรึงมากขึ้นจนเราทั้งคู่แทบจะรวมกันเป็นหนึ่งเดียว

รสสัมผัสที่หวานเลี่ยนค่อยๆ แปรเปลี่ยนเป็นร้อนแรงอย่างเชื่องช้าไม่มีใครยอมใคร มือที่อยู่ไม่สุกพยายามจะถอดเสื้อกล้ามตัวจิ๋วที่ฉันสวมใส่อยู่ เพียงอีกแค่ไม่กี่คืบเท่านั้นที่เขาจะสามารถล้วงล้ำเข้าไปในอาณาเขตต้องห้ามได้สำเร็จ..เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นขัดซะก่อน

“หวานกันแต่เช้าเลยนะคะ”

“ฉันน่าจะติดป้ายเอาไว้ ว่าให้เคาะประตูก่อนเข้ามาในนี้...ไวน์” หรืออีกชื่อคือแม่สาวนักล้วง เธอคนนี้มีความสามารถพิเศษเกี่ยวกับการลักขโมยและการล้วง ไม่ว่าของสิ่งนั้นจะถูกเก็บรักษาโดยมีการป้องกันภัยชั้นดีเยี่ยมแค่ไหนเธอก็สามารถขโมยมันมาได้อย่างง่ายดาย อาวุธคือดวงตาสีดำที่ไม่ว่าใครได้เห็นเป็นต้องพ่ายแพ้ยอมสิโรราบให้กับเธอโดยไม่มีข้อแม้ใดๆ ทั้งสิ้น

สัญลักษณ์ประจำตัวคือแหวนรูปนางฟ้าสีแดง

หลายคนอาจจะกำลังส่งสัยว่าคนพวกนี้เป็นใคร แล้วฉันมาทำอะไรที่นี้ งั้นจะขอเท้าความย้อนเวลาไปสักหน่อยก็แล้วกัน

หลังจากวันนี้ที่บอสหรืออีกชื่อ วอดก้า! ได้ช่วยเหลือฉันจากไอ้ผู้ชายสารเลว ที่เลวแบบไม่มีสาระพวกนั้นได้สำเร็จด้วยเวลาไม่ถึงนาที เขาก็ชักชวนฉันให้เข้าร่วมเป็นหนึ่งในองกรค์ RED Angel องค์กรลับที่มีสมาชิกเป็นผู้หญิง หน้าที่ของเราทุกคนคือ..ทำลายและพิชิดเป้าหมายที่ได้รับ ทำทุกอย่างที่บอสสั่ง ส่วนบอสนั้นจะได้รับคำสั่งมาจากลูกค้าที่ใช้บริการของเรามาอีกที ไม่ว่าจะเป็นขโมยฉกชิงของสำคัญ หักอกผู้ชาย..ไม่เว้นแม้กระทั่งทำลายชีวิตคน!

แต่ฉันไม่เคยได้รับมอบหมายให้ไปฆ่าใครหรอกนะ เพราะงานส่วนใหญ่ที่ฉันทำคือรับจ้างหักอกผู้ชายงี่เง่าที่เห็นผู้หญิงมีค่าเป็นแค่ของเล่นแก่ความไคล้เท่านั้น ความรู้สึกที่เห็นพวกผู้ชายหน้าโง่พวกนั้นมากอดแข่งกอดขาอ้อนวอนไม่ให้ฉันจากไปนั้นมันช่างสุขสมซะเหลือเกิน หากจะฆ่าใครสักคนนั้นมันต้องให้ตายทั้งเป็นถึงจะสาสม!

กฎเหล็กของงพวกเรามีเพียงข้อเดียวเท่านั้น

นั่นคือห้ามตกหลุมรักเป้าหมายอย่างเด็ดขาด!

“เป้าหมายของเธออยู่ในซองนี้แล้วไวน์” บอสพูดเสียงเรียบพร้อมทั้งยื่นซองสีแดงสัญลักษณ์ของนางฟ้าสีแดง สัญลักษณ์แห่งความพินาศให้ไวน์ที่นั่งกอดตุ๊กตาหมีตัวโปรดด้วยสีหน้าเซ็งๆ

“คราวนี้ของานสนุกๆ หน่อยสิคะบอส งานคราวที่แล้วที่ให้ไปล้วงรหัสลับบ้าบออะไรนั่นน่าเบื่อจะตายไป” บ่นเสร็จก็เสด็จหนีไปในทันที ทำให้ห้องทั้งห้องเหลือเพียงฉันกับบอสแค่สองคนอีกครั้ง

“ภารกิจครั้งที่หนึ่งร้อยของเธอวิส...ขอเตือนว่าทั้งยากและอันตรายมาก” บอสชักสีหน้าไม่พอใจก่อนจะยอมยื่นซองสีแดงแบบเดียวกับที่ยื่นให้ไวน์มาให้ฉันด้วยท่าทางเบื่อหน่าย

“ทำไมทำหน้าแบบนั้นละคะบอส”

“เป้าหมายของเธอในครั้งนี้ร้ายกาจมาก เธอคงต้องรับศึกหนักแล้วล่ะสาวน้อย” ฉันอดที่จะแปลกใจไม่ได้เลยว่าภารกิจครั้งใหม่นี้มันน่ากลัวแค่ไหน เพราะบอสไม่เคยมีสีหน้าที่เป็นกังวลในแบบที่เป็นอยู่ขณะนี้มาให้ได้เห็นเลย เมื่ออยากรู้ฉันจึงรีบเปิดซองเอาประวัติของเหยื่อรายใหม่ขึ้นมาดู โดยมีบอสนั่งคอยจับผิดอยู่ไม่ห่าง