ตอนที่ 2 GAME OVER (1)

ตึก ตึก ตึก!

เสียงฝีเท้าของผมที่ค่อยๆ ย่องเบาๆ ราวกับนินจาฮัตโตริ การตูนสมัยเด็กๆ ดังขึ้นเล็กน้อยเป็นจังหวะ ผมพยายามที่จะย่องให้เบาที่สุด เพื่อที่เป้าหมายจะได้ไม่รู้ตัวว่าถูกผมจับตาดูอยู่ในระยะไม่ห่างกันมากนัก

เป้าหมายของผมตอนนี้กำลังนั่งอ่านหนังสืออยู่ใต้ต้นไม้ต้นใหญ่ที่สุดของมหาลัยอย่างสบายใจ ประหนึ่งไม่รู้ว่ามีสายตาของผมที่จ้องมองผ่านเลนส์กล้องดูอยู่สักนิด

คลิ๊ก...

คลิ๊ก...

เสียงชัตเตอร์ที่ดังขึ้นเล็กน้อย แต่อีกฝ่ายคงจะไม่ได้ยิน เพราะผมเบาเสียงมันเอาไว้ คราวนี้ผมเลือกที่จะใช้กล้องซูมระยะไกล ถ่ายได้ชัดดีมาเป็นตัวเลือกในการแอบถ่ายครั้งนี้

บอกเลยว่าเป้าหมายผู้ชายที่ผมต้องมาแอบถ่ายรอบนี้ก็นับว่าหล่อไม่เลวเหมือนกันนะ

ผิวขาว จมูกโด่ง ผมสีดำนิดๆ ตัวสูงสัก 180 ซม. ได้มั้ง (เดาเอา) โดยรวมแล้วผมให้คะแนนความน่ากิน 90% เลยล่ะนะ เห็นแล้วกระชุ่มกระชวยหัวใจดีแท้ๆ

ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก

ดะ...เดี๋ยวก่อนนะ ไอ้ที่เห็นหน้าผู้ชายคนนี้แล้วหัวใจเต้นแรงแบบนี้คืออะไร? ทำยังกับไม่เคยเห็นผู้ชายหน้าตาดียังงั้นแหละไอ้หนึ่ง!

เป้าหมายการแอบถ่ายครั้งนี้ของผมคือ พี่เทวา อายุ 23 อายุเท่าๆ กับพี่แจ๊คพอดีอ่ะ เรียนอยู่คณะนิติศาสตร์ มหาลัยเดียวกับผม จัดว่าเป็นผู้ชายที่ฮอตไม่แพ้พี่แจ๊คเหมือนกัน เพราะรูปร่างและส่วนสูงที่ Perfect นั่นแหละ ทำให้สาวๆ คลั่งไคล้ไม่น้อยเลยทีเดียว เท่าที่ผมคุยกับน้อง เอ่อ เรียกชื่อลับๆ ล่ะกัน ชื่อจริงเดี๋ยวน้องเขาอาย น้องส้ม (ชื่อปลอม) ทางมือถือเมื่อเช้าก็แบบ...

++บทสนทนาเมื่อเช้า++

(สวัสดีค่ะพี่หนึ่ง หนูชื่อ (----ตื้ด---- เซ็นเซอร์ชื่อ) ขอบคุณนะคะที่จะช่วยแอบถ่ายให้หนู)

"ไม่เป็นไรจ้ะ แล้วคนที่เราอยากให้พี่ถ่ายเป็นใครเหรอ?

(เขาคือ พี่เทวาค่ะ อ๊ายยย! แค่พูดถึงชื่อหนูก็อายม้วนแล้วค่ะพี่!)

ผมรู้สึกได้ถึงน้ำเสียงเขินอายของน้องแกจริงๆ แหละ ป่านนี้ตัวไม่บิดเป็นไส้กรอกไปแล้วเรอะ?

"แล้วไม่ไปสารภาพหน่อยเหรอว่าชอบพี่เขาน่ะ?"

(ไม่ดีกว่าค่ะ ดอกหญ้าอย่างหนูไม่คู่ควรกับผู้ชายหล่อๆ แบบเขาหรอกค่ะพี่ แต่อย่างน้อยก็อยากจะได้รูปสักใบมาเก็บไว้!)

เปรียบซะเห็นภาพเลยวุ้ย...

"ได้ๆ เดี๋ยวพี่จะไปถ่ายให้นะ"

(อ๊ายยย ขอบคุณค่ะพี่หนึ่ง!)

แล้วน้องแกก็กรีดร้องด้วยความเขินอายปนดัดจริตอีกรอบเป็นการส่งท้ายก่อนจะวางสายกันอีกต่างหาก

++จบบทสนทนา++

ก็ตามนั่นแหละครับ น้องแกขอรูปแบบธรรมดาๆ มา ดีนะไม่ได้เอาแบบมีออฟชั่นเสริมพิเศษอ่ะ ผมไม่อยากถ่ายรูปแบบนั้นบ่อยๆ นักหรอก (ถึงจะชอบก็เถอะ) ปัญหาก็ไม่ใช่ตรงนั้นหรอก แต่น้องแกเล่นขอให้ถ่ายรูปพี่เขาตั้ง 20 รูปเนี่ยสิ คิดดู๊ โหดเบอร์ไหน?

ปกติลูกค้าของผมมักจะขอให้ถ่ายแค่สองสามรูป ถึงจะดีใจที่ได้เงินเยอะตามจำนวนรูปที่น้องเขาสั่งมาก็เถอะนะ แต่เพิ่งจะเคยโดนสั่งให้ถ่ายเยอะขนาดนี้ก็เป็นครั้งแรก ยอมรับเลยว่าน้องเขาเนี่ย...ติ่งไม่ธรรมดา จริงๆ

คลิ๊ก

คลิ๊ก

ผมยังคงแอบถ่ายไปเรื่อยๆ ไม่ให้เป้าหมายอย่างพี่เทวารู้ตัว ซึ่งทุกอย่างก็ดูเหมือนจะดำเนินไปได้สวยเหมือนทุกๆ ครั้งที่ทำเลยล่ะ

[ 7 ]

ตอนนี้เพิ่งได้แค่เจ็ดรูปเอง น้อยไปนิดนุง หนทางยังอีกยาวไกลกว่าจะครบยี่สิบรูป ว่าแต่คนที่จะมานั่งอ่านหนังสือได้นานแบบพี่เทวาเนี่ย หาไม่มีแล้วนะยุคนี้น่ะ นี่พี่แกนั่งอ่านมาเป็นชั่วโมงแล้วนะเนี่ย ไม่เบื่อบ้างรึไงนะ?

"หาว..."

ไอ้ผมก็ง๊วงง่วง เมื่อวานทำงานพิเศษดึกไปนิ๊ดดด! กว่าจะกลับถึงหอก็เล่นเอาสี่ทุ่ม ดีนะว่าที่หอไม่มีจำกัดเวลาเข้าอ่ะ ไม่งั้นผมคงได้นอนตบยุงอยู่ที่พื้นแน่ๆ

อ้าว!

เอ๊ะ!

เฮ้ย!

"หายไปไหนอ่ะ?" ผมพูดกับตัวเองเสียงเบาๆ เพราะกลัวเขาจะได้ยิน

ปัญหาคือ พี่เทวาหายครับท่าน!

จู่ๆ พี่แกก็หายไปแบบผีเลยอ่ะ? คือ หนังสือ กระเป๋าอะไรยังอยู่ที่โต๊ะครบนะ แต่ว่าตัวพี่เขาหายไปไหน? หรือพี่เขาเป็นผีวะ!

รู้สึกลางสังหรณ์ไม่ดีเลยแฮะ...

วันนี้พอแค่นี้ก่อนดีกว่า!

ผมที่รู้สึกถึงลางสังหรณ์ไม่ดี รู้สึกเย็นๆ วาบๆ เหงื่อนี่ไหลออกมาชุ่มแผ่นหลังแบบไม่เคยเป็นมาก่อน ทำเอาใจคอไม่ดี รีบปิดสวิตซ์กล้องแล้วค่อยๆ ย่องเดินหนีทันที

ปึก!

"อ๊ะ!"

หมับ!

แต่ระหว่างที่ผมกำลังจะหลบหนีก็ดันไปชนกับใครเข้าพอดี ทำให้เสียศูนย์จนเกือบจะล้มลงก้นกระแทกกับพื้นอยู่แล้ว แต่อีกฝ่ายกลับเอื้อมมือมารั้งเอวผมไว้ทัน

"ขะ...ขอบคุณครับ ฮะ...เฮ้ย!"

ผมนี่รีบเอ่ยปากขอบคุณอีกฝ่ายทันทีแต่พอเงยหน้ามองเท่านั้นแหละ ตาผมนี่เบิกกว้างเหมือนโดนผีหลอกในบ้านผีสิง

จะ...จะไม่ให้ผมตกใจได้ยังไงล่ะ

ก็ไอ้คนที่ช่วยผมไว้ไม่ให้ผมล้มตอนนี้ก็คือ พี่เทวา!!

ฉิบหายแระครับทุกท่าน! งานนี้น้ำหนึ่งพลาดเต็มประตู!

"อะ...เอ่อ คือว่า..."

ผมนี่อ้าปากค้างเลย รู้สึกเหมือนเป็นเด็กทารกที่ยังพูดภาษาไทยไม่เป็นอ่ะ จะให้พูดอะไรวะ รู้สึกเหมือนตัวเองตอนนี้เป็นผู้ร้ายโดนตำรวจจับได้คาหนังคาเขาอ่ะ

"เป็นอะไรรึเปล่า..."

แต่พออีกฝ่ายขึ้นประโยคคำถามใส่มาเท่านั้นแหละ ผมนี่งงหนักกว่าเดิม

ตกลงพี่แกรู้เปล่าวะ ว่าผมแอบถ่ายพี่เขาอ่ะ?

หรือไม่รู้?

"เอ่อ...มะ ไม่เป็นไรครับ"

ผมรีบทรงตัวแล้วแกะมือพี่เขาออกทันที อย่าร้อนตัวไปโว้ย ไอ้หนึ่ง! พี่เขาอาจจะยังจับแกไม่ได้ก็ได้!

"ดีแล้วล่ะ แล้ว...ทำไมเราต้อง แอบถ่าย พี่ด้วยล่ะ?"