๓ อดีตแสนหวาน ปัจจุบันสุดขม (๑)

๓

อดีตแสนหวาน

ปัจจุบันสุดขม

ลานกว้างหลังบ้านกลายเป็นสถานที่ประจำของหล่อนเมื่อต้องการหลบหลีกจากความวุ่นวาย บิดาทำงานในธนาคารมักจะมีคนเข้าหาเป็นประจำ บ้านจึงต้องต้อนรับแขกไม่เคยหยุด น้องสาวจะถูกแนะนำว่าเป็นลูกสาว ส่วนเธอโดนเมินเฉยคล้ายไม่ใช่คนในครอบครัว ถือเป็นปมใหญ่ในใจปิ่นคีตาจึงแยกตัวออกมาตามลำพัง

คนมาใหม่เดินทั่วบ้านเพื่อตามหาเด็กหญิง ก่อนพบว่าเธอกำลังนั่งอยู่บนพื้นดินแล้วมีของวางตรงหน้า ซึ่งเขาก็ไม่อาจทราบว่ามันคือสิ่งใด จึงเลือกนั่งลงฝั่งตรงข้ามแล้วชี้ไปยังสิ่งของเหล่านั้น แววตาฉายความฉงนจนเธอต้องยิ้มให้อีกฝ่าย

การมีน้องสาวอยู่ร่วมบ้านไม่ได้ทำให้ความเหงาคลายลงสักนิด ยิ่งเพิ่มมากกว่าเดิมเพราะรู้สึกถูกแย่งความรักตลอดเวลา ความเป็นพี่น้องจึงไม่ได้แน่นแฟ้นเหมือนบ้านอื่น ซึ่งเขาก็พอดูออกว่าเธอไม่ค่อยสนิทกับน้องสาวทั้งยังมีเพื่อนน้อย เมื่อตามมารดามาบ้านหลังนี้จึงชอบเข้ามาเล่นกับน้องสาวเสมอ เพื่อมอบความอบอุ่นแก่หล่อน

อย่างเช่นครั้งนี้ที่เขาตรงเข้ามาทักแล้วนั่งฝั่งตรงข้าม พร้อมจะเล่นไปกับเธอถึงแม้ว่าจะเป็นผู้ชายและอายุมากกว่าก็ตาม

เขาไม่เคยเล่นหม้อข้าวหม้อแกง ถ้าเป็นเตะบอลก็ว่าไปอย่าง...

แต่เมื่อน้องสาวเตะบอลไม่เป็น แล้วยังเล่นขายของจึงต้องตามน้ำไปก่อน อย่างไรเขาก็ว่างไม่มีอะไรทำ ลองเล่นกับเธอไม่เสียหายเลยสักนิด

“เล่นอะไร”

“ขนมครกค่ะ พี่แสนจะซื้อไหม” ยิ้มกว้างมีความสุข

เธอเล่นคนเดียวมานานจนทำใจแล้วว่าคงไม่มีเพื่อนมาเล่นด้วย น้องสาวมักอยู่ติดกับมารดา ส่วนบิดาก็คุยธุรกิจหล่อนจึงไม่สามารถแทรกกลางได้เลย ไม่มีพื้นที่สำหรับปิ่นคีตาจนต้องออกมาหาของเล่นเพียงลำพัง

อ่านหนังสือจนไม่รู้ว่าจะอ่านอะไร เล่นในห้องจนนึกเบื่อจึงออกมาสูดอากาศข้างนอก ตอนแรกคิดว่าจะได้เล่นคนเดียว ยังดีที่ได้เจอกับพี่ชายแสนอบอุ่นอย่างศตวรรษ...

เขาเป็นลูกชายของเพื่อนแม่ เจอกันบ่อยเพราะคุณอังคณาพาอีกฝ่ายมาเล่นด้วย ความใจดีของพี่ชายทำให้เธอตัวติดกับเขาทุกครั้ง แต่ก็พยายามออกห่างกลัวว่าจะถูกมารดาดุที่เรียกร้องความสนใจมากเกินไป หล่อนกลายเป็นเด็กไม่ดีในสายตาพวกท่านเพียงแค่งอแงขอความรักบ้าง

แต่ก็ไม่เคยได้รับรักตอบกลับมาเลยหลังจากปราณปรียาถือกำเนิด ทุกคนต่างหันไปทุ่มเทให้น้องสาวของเธอกันจนหมด...

“ขายยังไง” ของที่เล่นไม่สามารถกินได้ เป็นเพียงดินเหนียวถูกผสมกับน้ำแล้วเอามาปั้นเท่านั้นเอง เขามองเธอด้วยแววตาเอ็นดูไม่ได้เบื่อเลยสักนิด จ้องแก้มนวลที่แดงก่ำจากการถูกไอร้อนแผดเผาแม้จะอยู่ใต้ต้นไม้ก็ตาม

ต้องยอมรับว่าหล่อนเป็นคนหน้าตาดี ผิวขาวนวลแทบจะเรืองแสงได้ ดวงตากลมโตคือจุดเด่น ใครได้สบเป็นต้องหลงทุกราย แต่มารดาก็มักจะบอกว่าเธอชอบแกล้งน้อง เป็นคนนิสัยไม่ดีเท่าไหร่ซึ่งเขาไม่ได้เชื่อในคราวแรก

ยังคงมาเล่นสนุกกับอีกฝ่ายเหมือนเดิม

“สามชิ้นสิบบาท หกชิ้นยี่สิบ ซื้อเหมาก็ได้นะคะ” บอกราคาจนเขาตาโตไม่คิดว่าจะแพงขนาดนี้ ตนไม่ได้มีเงินมากมายมาซื้อของเหล่านี้ด้วย จึงมองเห็นใบไม้ที่ตกพื้นถึงได้ยิ้มออกมาเมื่อคิดบางสิ่งออก ไม่รอช้าคว้าใบไม้มาทำเป็นเงินแล้วเล่นบทลูกค้าได้สมบทบาทเป็นอย่างมาก

“พี่เอาสามชิ้น” แม่ค้ายิ้มกว้างเมื่ออาหารถูกสั่ง

“จ่ายเงินด้วยนะ” ไม่ลืมย้ำกับเขาแล้วชายหนุ่มก็พยักหน้าแทบจะทันที หัวเราะร่วนกับท่าทีของอีกฝ่าย เขาไม่เข้าใจว่าทำไมเธอถึงมีความสุขนักหนาแม้จะไม่ได้เงินจริง อาจเนื่องจากมีคนเล่นเป็นเพื่อนก็ได้ แม้เขาจะไม่ได้อยากเล่นในตอนแรกก็ตาม

แต่ใครจะกล้ามองข้ามดวงตากลมโตที่มีแววเศร้าได้ลงกันล่ะ

เขาสงสารจนต้องเดินเข้ามาขอเล่นด้วยเนี่ยแหละ...

“อ่ะ พอไหม”

“พอค่ะ!” รับเงินที่เป็นใบไม้มาถือเอาไว้ จากนั้นจึงเริ่มเล่นบทแม่ค้ากับลูกค้าทันที ทำเอาชายหนุ่มต้องตามน้ำไปก่อน เล่นกับเธอหลายชั่วโมงจนมารดาเรียกให้กลับบ้านจึงได้บอกลากัน ภาพสุดท้ายที่เห็นคือร่างบางส่งยิ้มให้เขาเต็มแก้ม

มองแทบไม่ละสายตาพร้อมกับส่งยิ้มกลับเช่นเดียวกัน...

อีกไม่กี่วันจะได้ไปเที่ยวต่างประเทศ คงต้องซื้อของฝากมาให้หล่อนแล้วล่ะ ในหัวนึกได้ทันทีว่าหญิงสาวเหมาะกับอะไร

“พี่แสนนนนน”

ครั้งนี้เขามาพร้อมของฝากที่หญิงสาวไม่ทันเห็นเพราะดีใจที่พี่ชายมาหาถึงบ้านหลังหายหน้าหายตาไปเกือบสัปดาห์ เธอมีความสุขจนฉายชัดออกทางแววตา ที่ผ่านมาก็รอเขาโดยตลอดพอเห็นหน้าจึงรีบร้องเรียกด้วยความดีใจ

พี่ชายคนดีของเธอกลับมาแล้ว...

“อะไรคะ” เธอหยุดชะงักแล้วมองของที่ยื่นมาตรงหน้า กระพริบตาปริบไม่เข้าใจว่าเขายื่นมาให้ตัวเองทำไม

ชายหนุ่มเห็นเช่นนั้นจึงเลือกจะหยิบของในถุงออกมาไว้ตรงหน้าเธอ แววตาคมมองคนอายุน้อยกว่าเพื่อรอดูปฏิกิริยาของเธอว่าจะเป็นเช่นไร แล้วเขาก็เห็นถึงความดีใจฉายชัดออกมาจนรู้สึกว่าราคาที่จ่ายไปไม่แพงเลยสักนิด

เมื่อเทียบกับความสุขของคนตรงหน้า...

“ซื้อตุ๊กตามาฝาก ปิ่นน่าจะชอบ” เฉลยออกมาจนได้ไม่รอให้หญิงสาวเปิดของข้างในเอง กระนั้นหล่อนก็ตื่นเต้นจนต้องรีบแกะกล่องออก พบตุ๊กตาที่เขาซื้อมาจากต่างประเทศก็ยิ้มกว้างมากกว่าเดิม บาร์บี้ที่มีชุดเจ้าหญิงแถมมาด้วย

เป็นตัวโปรดของเธอก็ว่าได้ ไม่คิดว่าตนเองจะได้ครอบครองเพราะเคยขอมารดาแล้วแต่ท่านบอกว่าไร้สาระ ต่างจากน้องสาวแค่พูดคำเดียวก็ได้ทุกอย่างที่ต้องการ

“ชอบค่ะ ชอบมากๆ เลย สวยมาก...มีชุดด้วย!” พูดไม่หยุดกับของที่ได้รับ ชื่นชมดวงตาเป็นประกายแล้วเลือกจะเปิดของอีกชิ้นเพื่อดูว่าข้างในเป็นอะไร ก่อนพบชุดของตุ๊กตาที่มีนับสิบจนดวงตากลมแทบถลนออกมา