6 เชื่อใจ

กลิ่นหอมของกาแฟคั่วบดและอาหารเช้าเลิศรสขจรขจายไปทั่วห้องอาหารโอ่โถง บัวแก้วเดินนำศุภกรณ์เข้าไปยังโต๊ะอาหารไม้สักตัวยาว ที่นั่น คุณอนันต์ และ คุณพลอยไพลิน นั่งรออยู่ก่อนแล้ว บรรยากาศดูอบอุ่นทว่าเต็มไปด้วยอำนาจของตระกูลผู้มั่งคั่ง

ศุภกรณ์รีบเก็บอาการตื่นตะลึงในความรวยไว้ภายใต้ท่าทางนอบน้อม เขายกมือไหว้ผู้ใหญ่ทั้งสองด้วยท่วงท่าที่ดูดีจนคุณพลอยไพลินลอบยิ้มด้วยความพึงพอใจในกิริยา ชายหนุ่มใช้คารมที่สั่งสมมานานร่วมวงสนทนาได้อย่างลื่นไหล สร้างเสียงหัวเราะและบรรยากาศที่เป็นกันเองได้อย่างรวดเร็ว

“วันนี้พอดีลูกสาวคนเล็กของผมไม่อยู่ เขาไปเรียนเปียโนน่ะ” คุณอนันต์เอ่ยขึ้นพลางจิบกาแฟ

“เธอชื่ออะไรครับ” ศุภกรณ์ถามด้วยน้ำเสียงใส่ใจ สายตาคมลอบมองบัวแก้วที่กำลังตักอาหารให้เขาอย่างเอาใจ

“ชื่อ บัวริน ค่ะ” คุณพลอยไพลินเป็นฝ่ายตอบแทนด้วยน้ำเสียงภูมิใจ

“เสียดายจังนะครับที่วันนี้ผมไม่ได้เจอคุณบัวริน... ที่จริงผมเคยเป็นนักดนตรีมาก่อน ถ้าเรื่องเปียโน มีอะไรให้ผมช่วยแนะนำหรือปรึกษาได้เสมอเลยนะครับ”

คำพูดที่ดูแสนดีและเข้าทางผู้ใหญ่ ทำให้คุณอนันต์ที่มองหาคนไว้ใจได้มานานเริ่มตัดสินใจ

“คุณศุภกรณ์... ตอนนี้คุณยังไม่ได้ทำงานประจำที่ไหนใช่ไหม สนใจมาทำงานที่บริษัทกับผมไหมล่ะ”

“สนใจครับ! งานอะไรผมก็ทำได้ทั้งนั้น ผมพร้อมจะพิสูจน์ตัวเองครับ” ศุภกรณ์ตอบด้วยน้ำเสียงหนักแน่น แววตาฉายความมุ่งมั่น แต่ลึกๆ ในใจนั้นกำลังลิงโลด

“ผมจะให้คุณไปอยู่ฝ่ายตรวจสอบคุณภาพ เพราะผมเห็นว่าคุณเป็นคนที่ซื่อสัตย์และไว้ใจได้ ขนาดเงินในกระเป๋าลูกสาวผมมีตั้งหลายแสน คุณยังนำมาคืนทุกบาททุกสตางค์” คุณอนันต์กล่าวพลางตบไหล่ชายหนุ่มอย่างไว้เนื้อเชื่อใจ

“ขอบคุณครับที่เมตตา ผมจะทำงานให้ดีที่สุดครับ” ศุภกรณ์ยิ้มรับ เบื้องหลังรอยยิ้มพิมพ์ใจนั้นคือความคิดที่ซับซ้อนกว่าที่เห็น

เขารู้ดีว่าบริษัทผลิตยางของคุณอนันต์คืออาณาจักรที่สร้างรายได้มหาศาล ยอดขายในแต่ละปีนั้นสูงจนน่าตกใจ นามบัตรที่เขาแอบเห็นในกระเป๋าของบัวแก้ววันนั้นคือกุญแจสำคัญ เงินสดหลายแสนในกระเป๋าที่เขาเอามาคืน มันเป็นเพียงเหยื่อล่อชั้นดีที่เขาจงใจวางไว้ เพื่อแลกกับสิ่งที่ใหญ่กว่า... นั่นคือการได้แทรกซึมเข้ามาในครอบครัวนี้

เขามองสบตาบัวแก้วที่ส่งยิ้มหวานเชื่อมมาให้ ความสวยเย้ายวนของเธอเป็นกำไรที่เขาพร้อมจะตักตวง แต่ชื่อของบัวรินลูกสาวคนเล็กที่เขายังไม่เคยเห็นหน้า กลับทำให้เขาฉุกใจคิดบางอย่าง...

‘ถ้าได้ทั้งงาน ทั้งเงิน และได้ครอบครองลูกสาวบ้านนี้... ชีวิตคงจะยิ่งกว่าขึ้นสวรรค์’ ศุภกรณ์คิดในใจขณะที่แอบสำรวจเรือนร่างอ้อนแอ้นของบัวแก้วผ่านสายตาเย็นชาที่แฝงไปด้วยความหิวกระหาย