บทที่ 8 คนแปลกหน้า 2

“ผมก็แค่แปลกใจเพราะเห็นว่าคุณท้องโตขนาดนี้สามีของคุณไม่ควรที่จะให้คุณมาเดินซื้อของคนเดียว”

ถ้าเป็นเมียเขา ไม่มีวันที่จะปล่อยมาเดินข้างนอกลำพังอย่างแน่นอน ยิ่งท้องโต ยิ่งต้องดูแลและเฝ้าระวังเป็นพิเศษ

“ฉันหย่ากับสามีแล้วค่ะ” น้ำเสียงติดขุ่นเคืองพูดออกไปอย่างเหลืออด เอาเถอะ ถ้าเขาอยากจะรู้มากเธอก็จะช่วยสงเคราะห์ให้สักหน่อย มันไม่ใช่เรื่องน่าอาย ที่ต้องตกอยู่ในสถานะแม่หม้ายผัวหย่าแถมยังมีลูกติดท้องมาอีกคน

ใครจะอายก็อาย แต่สำหรับเธอไม่...ไม่เคยรู้สึกอายเลยสักนิด

“ขอเมนูหน่อยครับ”

พราวพนิตขมวดคิ้วเข้าหากันอย่างไม่เข้าใจ ทำไมจู่ ๆเธอจึงรู้สึกได้ว่าใบหน้าของพันรบ กำลังฉาบไปด้วยรอยยิ้ม มันมีเรื่องอะไรที่น่าขันอย่างนั้นหรือ แม้ว่าสายตาของเขากำลังจด ๆจ้อง ๆไปที่เมนูอาหาร แต่หญิงสาวกลับรับรู้ว่า จริงๆแล้วเขามองมาที่เธอต่างหาก

หรือว่าพันรบจะมีตาที่สามซ่อนเอาไว้

ว่าที่คุณแม่รู้สึกทึ่งเล็กน้อย เมื่อเห็นอาหารที่ถูกนำมาเสิร์ฟ มันเป็นกับข้าวที่เหมาะกับคนท้องทุกเมนู

“ที่หน้าของผมมีอะไรติดรึเปล่าครับ”

“ไม่มีค่ะ”

“ไม่มี แล้วคุณจ้องหน้าผมทำไมครับ” เขาถามออกมาด้วยท่าทีขบขัน พันรบรู้ตัวอยู่แล้วว่า พราวพนิตกำลังมองมาที่เขา ใบหน้าอยากรู้อยากเห็นของเจ้าหล่อน ยิ่งมองยิ่งน่าเอ็นดู

“ไหนพูดมาซิ คุณจ้องหน้าผมทำไม”

พันรบเอนหลังพิงไปกับพนักเก้าอี้ ยกขาขึ้นมานั่งไขว่ห้าง จ้องดวงตาคู่สวยอย่างไม่วางตา

“ฉันแค่แปลกใจกับอาหารที่คุณสั่งมา” หญิงสาวตอบออกไปด้วยน้ำเสียงอ้อมแอ้ม ไม่ชินเสียเลยที่ถูกเขาจ้องหน้าแบบนี้ สายตาของพันรบมันซ่อนความรู้สึกบางอย่างเอาไว้

บางอย่างที่ทำให้เธอรู้สึกเหมือนไม่เป็นตัวของตัวเอง

“คุณสั่งแต่อาหารที่เหมาะกับคนท้อง ฉันไม่คิดว่าคุณจะมีความรู้เรื่องนี้”

“ความรู้มีให้ค้นคว้าเยอะแยะ ในอากู๋” พันรบพูดด้วยรอยยิ้ม ถึงเขาจะดูเป็นผู้ชายร้าย ๆแต่ความรู้รอบตัวมีเยอะมากพอสมควร และอีกอย่างเขาก็มีประสบการณ์ตรงมาจากน้องสาว “ผมเคยดูแลคนท้องมาก่อน”

“...”

พราวพนิตทำสีหน้าเรียบเฉย คนท้องที่พูดถึงคงจะเป็นภรรยาของเขาสินะ น่าอิจฉาผู้หญิงคนนั้นเสียจริง ที่มีสามีที่ใส่ใจแบบนี้

“ตอนนี้หลานสาวของผมอายุสามขวบปลาย ๆแล้ว กำลังซนน่าดู”

คนฟังเลิกคิ้ว ‘หลานสาว’ คนท้องที่พันรบดูแล ไม่ใช่ภรรยาของเขา แต่เป็นคนอื่นอย่างนั้นเหรอ

“ผมยังโสด ทุกวันนี้ถ้าว่างจากงานก็ช่วยน้องสาวเลี้ยงหลาน” ดวงตาที่เต็มไปด้วยคำถามของพราวพนิต อดที่จะทำให้พันรบนำเสนอตัวเองออกมาไม่ได้ นึกขันเล็กน้อยที่เห็นใบหน้าตื่น ๆของคนที่ถูกจับไต๋ได้ว่ากำลังอยากรู้อยากเห็นเรื่องส่วนตัวของเขา

อยากรู้อะไรก็ถามมาเถอะ สำหรับผู้หญิงคนนี้ เขายินดีที่จะบอกให้รู้ทุกเรื่อง

พราวพนิตไม่ได้ถามอะไรออกไปอีก เธอเลือกที่จะก้มหน้าก้มตากินมื้อเย็น เพราะรู้สึกว่าหนึ่งชีวิตน้อย ๆที่อยู่ในท้องกำลังดิ้นประท้วงขออาหารจากผู้เป็นแม่อยู่ ผิดกับ พันรบที่เอาแต่นั่งมองหญิงสาวอย่างไม่ละสายตา โดยที่ไม่ยอมแตะอาหารเลยแม้แต่คำเดียว

ก็ไหนบอกว่าหิว แล้วทำไมถึงไม่ยอมตักอะไรกินเลยสักคำ

“คุณไม่หิวแล้วหรือคะ”

เขายิ้มด้วยใบหน้าที่เปื้อนรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ตอบกลับมา ปกติพันรบไม่ทานมื้อเย็นอยู่แล้ว ที่เอ่ยปากชวนพราวพนิตมาด้วยก็เพราะอยากทำความรู้จักกับคนตรงหน้าให้มากขึ้นก็เท่านั้นเอง ต้องขอบคุณที่พ่อกับแม่เลี้ยงเขามาด้วยความคิดหัวสมัยใหม่ เขาสนใจพราวพนิต ผู้หญิงคนนี้มีหลายอย่างที่คล้ายคลึงกับแม่ พันรบไม่ติดใจที่เธอจะอุ้มท้องลูกของผู้ชายคนอื่น สำหรับเขาแล้ว ถ้ารักแม่ได้ เขาก็รักลูกที่ติดท้องเธอมาได้เหมือนกัน

“ผมไม่ทานมื้อเย็น”

“แล้วคุณมาโกหกฉันว่าหิวทำไมคะ ถ้าคุณไม่กินจะลุกไปเลยก็ได้นะคะ ฉันไม่ถือค่ะ” น้ำเสียงของว่าที่คุณแม่แข็งกระด้างเล็กน้อย รู้ทั้งรู้ว่าไม่หิว แล้วยังจะสั่งอาหารมาเต็มโต๊ะ คิดได้อย่างไรว่าเธอจะกินคนเดียวหมด

“คุณกินไปเถอะ ผมไม่รีบ ผมรอได้” พันรบพูดอย่างไม่สะทกสะท้าน ไม่มีผู้หญิงคนไหนที่สามารถทำให้เขาแสดงกิริยาหน้าด้านหน้าทนได้เท่ากับคนตรงหน้า

“คุณมีปัญหาอะไรกับชีวิตหรือเปล่าคะ ขอโทษที่ฉันเสียมารยาทพูดแบบนี้ คือฉันไม่เข้าใจว่าทำไมคุณต้องมานั่งเฝ้าฉันกินข้าวด้วยล่ะคะ ในเมื่อเราไม่เคยรู้จักกันมาก่อน ถ้าจะให้พูดตรง ๆคือฉันไม่ค่อยชอบใจเท่าไหร่ ที่จริงฉันก็ไม่ได้อยากนั่งร่วมโต๊ะกับคุณหรอกนะคะ แต่เห็นแก่ที่คุณช่วยฉันเอาไว้ ฉันถึงได้ยอมมานั่งกินข้าวกับคุณด้วย”

ใบหน้าของพราวพนิตเต็มไปด้วยความจริงจัง ไร้แววหยอกล้อทอประกายอยู่ในนัยน์ตาคู่สวย ผิดกับพันรบที่ยิ่งฟังที่หญิงสาวพูด เขายิ่งถูกใจ ผู้หญิงอะไร เจอหน้าผู้ชายครั้งแรก ก็พูดออกมาอย่างไม่ไว้หน้าเสียแล้ว

ผู้หญิงแบบนี้แหละที่เขาอยากได้มาครอบครอง

“ผมไม่ได้มีปัญหาทางจิต แต่ผมมีปัญหาทางใจ”

ว่าที่คุณแม่วางช้อนส้อมลงบนจานข้าวแล้วหยิบแก้วน้ำขึ้นมาดื่ม ยอมรับว่าที่ผ่านมามีผู้ชายเข้าหาพอสมควร แม้ในระหว่างที่แต่งงานกับรุจน์ ก็ยังคงมีผู้ชายเข้ามาขายขนมจีบเพราะคิดว่าเธอยังโสด แต่สำหรับผู้ชายคนนี้นับว่าแปลกที่สุดเท่าที่เคยเจอมา ขนาดว่าเห็นทนโท่ว่าท้องโต ก็ยังจะมีท่าทีให้กับเธอได้อีก

ถ้าไม่ใช่พวกโรคจิต จะให้เรียกว่าอะไรดี

คงไม่มีผู้ชายปกติที่ไหนมาชอบผู้หญิงที่มีลูกติดท้องแบบนี้หรอก