ตอนที่ 3

หลังประชุมยังต้องไปที่ไซต์ก่อสร้าง ปกปราชญ์เดินกลับเข้ามาในออฟฟิศ เขาคว้ามือถือของตนบนโต๊ะ “วันนี้คุณไม่ต้องไปนะครับ เรื่องเอกสารที่ต้องเอากลับออฟฟิศให้เพชรภูมิไปก็พอ กลับบ้านเร็วหน่อยเถอะเมื่อคืนก็...” เขาไม่ได้พูดต่อเพราะเพชรภูมิเดินเข้ามา

“รถพร้อมแล้วครับบอส”

“ฉันจะลงไปเดี๋ยวนี้ นายไปกับฉันสองคน ไปถึงก็ถือเอกสารกลับมาออฟฟิศจากนั้นนายก็กลับบ้านได้”

เพชรภูมิมองหญิงสาว เธอพยักหน้าให้อีกฝ่ายอย่างให้กำลังใจ จากนั้นมองบอสกับเลขาคนใหม่เดินออกไป “ก็เป็นคนไม่เลวนี่”

มัทนาพึมพำจากนั้นเดินกลับไปเก็บของกลับบ้าน เพราะต้องไปจัดการผู้หญิงที่เขาลากมานอนด้วย ดังนั้นมาทำงานวันนี้เธอทั้งเหนื่อยทั้งง่วงจริงๆ นั่นละ อยากกลับไปอาบน้ำนอน...

ตอนมีเพชรภูมิมาช่วยหญิงสาวเหนื่อยน้อยลงกว่าก่อนหน้านี้มาก ปกเกศโทรมาถามความคืบหน้าเพราะอยากได้หญิงสาวกลับไปช่วยงาน

บอสเก่าโทรตามหญิงสาวก็ต้องดีใจอยู่แล้ว แต่เพราะปกปราชญ์ยังใหม่ต่องานอยู่มาก อีกทั้งเขายังรู้จักคนไม่มาก เวลาออกไปพบลูกค้าก็ยังแยะแยกใครเป็นใครไม่ถูก จะจำคู่ค้าได้ครบก็คงต้องใช้เวลาหน่อย ดังนั้นหญิงสาวจึงยังยืนยันว่าคงกลับไม่ได้ภายในเดือนสองเดือนนี้

การทำงานเป็นไปอย่างราบรื่น ปกปราชญ์เป็นคนเรียนรู้ได้รวดเร็ว ไม่นานเขาก็สามารถควบคุมอสังหาริมทรัพย์ของครอบครัวเอาไว้ได้ เพชรภูมิเองก็เป็นงานอยู่แล้ว ใช้เวลาปรับตัวไม่นานก็สามารถออกไปช่วยงานปกปราชญ์ได้โดยที่หญิงสาวไม่จำเป็นต้องไปด้วย

แต่...กลางดึกคืนหนึ่งหญิงสาวก็ต้องสะดุ้งตื่นเพราะเสียงมือถือ มองเวลาก็ปาเข้าไปตีสาม!!! “ค่ะคุณเพชร”

“คือ...ผมขอโทษที่ต้องปลุกนะครับ บอสโทรมาบอกให้ผมช่วย...ช่วยจ่ายเช็ค”

“จ่ายเช็ค?” หญิงสาวงุนงงอยู่ครู่ใหญ่ก็สบถออกมาเบาๆ “เอ่อ ขอโทษค่ะ ตอนนี้คุณเพชรอยู่ที่ไหนคะ”

“หน้าคอนโดบอสครับ”

“รหัสประตูหน้าXXXX เข้าไปแล้วจะมีชั้นวางของที่มีโมเดลรูปคน ชั้นบนสุดจะมีเช็คเงินสดที่เซ็นชื่อเอาไว้แล้ว กรอกตัวเลขห้าหมื่นแล้วเอาให้ผู้หญิงไปค่ะ” เธอบอกรายละเอียดให้อีกฝ่าย นึกไม่ถึงว่าเรื่องนี้จะยังเกิดขึ้นอีก...แต่ก็ยังดีที่เขาไม่โทรหาเธอ ยังนับว่าคำเตือนของเธอได้ผลอยู่บ้าง!

หงุดหงิด! เธอลุกขึ้นจากนั้นเดินไปเข้าห้องน้ำ

เสียงมือถือดังขึ้นตอนที่หญิงสาวกำลังนั่งรถไปสนามบินเพื่อไปภูเก็ตกับปกปราชญ์ วันนี้ทั้งสองต้องไปเข้าร่วมสัมมนากับคู่ค้าอีกสามเจ้าที่ภูเก็ต งานที่กรุงเทพจึงต้องให้เพชรภูมิเป็นคนรับผิดชอบ ปกปราชญ์เลือกที่จะพาหญิงสาวไปเพราะเขายังไม่มีโอกาสได้พบกับคู่ค้าที่ภูเก็ต ดังนั้นเลขาที่เหมาะสมที่จะตามไปย่อมต้องเป็นมัทนา

เพชรภูมิถามย้ำเรื่องงานหลายรอบก่อนวางสาย มัทนาเข้าใจดีเพราะนี่จะเป็นงานเดี่ยวของเขางานแรกโดยไม่มีเธอคอยช่วย ดังนั้นเขาจึงต้องละเอียดรอบคอบให้มาก

ตอนไปถึงภูเก็ตคนของท่านสิรศักดิ์ก็มารอรับ พวกเขาถูกพาไปเช็คอินที่โรงแรมห้าดาวติดริมหาดที่อยู่ใกล้สนามบิน

“ในที่สุดก็ได้เจอกัน คนหนุ่มไฟแรงนี้ดีจริงๆ คุณพชรสบายดีนะ” ท่านสิรศักดิ์เป็นเจ้าของโรงแรมห้าดาว ทั้งยังเป็นหนึ่งในหุ้นส่วนของอสังหาริมทรัพย์ของกิจจาภักดี

“ครับคุณพ่อสบายดี”

“วันไหนไปกรุงเทพต้องนัดตีกอล์ฟแล้ว ไม่เจอกันนานเหมือนสามปีแล้ว”

“ครับ ถ้าบินไปกรุงเทพอย่าลืมนะครับ คุณพ่อต้องดีใจแน่ๆ”

“คุณมัท ดีใจจริงๆ ที่ได้เจออีก ยังไม่ลืมข้อเสนอของผมนะ ลาออกจากกิจจาภักดีเมื่อไหร่ผมยังมีข้อเสนอเดิม คนดีๆ เก่งๆ เดี๋ยวนี้หายาก อิจฉาหนูเกศจริงๆ ที่ได้คนเก่งอย่างคุณมัทไปช่วยงาน แล้วนี่เปลี่ยนมาช่วยงานตาปราชญ์เลยหรือว่าแค่มาชั่วคราว”