ตอนที่ 2

ปกปราชญ์หัวเราะเดินเข้ามาหาหญิงสาว เขาไม่ยอมไปสวมเสื้อผ้าแต่จงใจเข้ามาใกล้จนเธอประหม่า “ทำไม หรือต้องการเรียกเงินเพิ่ม ได้ยินว่าพี่ให้เงินเดือนคุณเพิ่มอีกเท่าตัวเลยนี่ ผมให้เพิ่มอีกก็ได้นะแลกกับ...”

เขามองต่ำลงไปยังหน้าอกของมัทนา เธอกัดฟันกรอดหลับตาพยายามควบคุมตัวเอง

“จริงๆ ถ้าไม่มองเรื่องที่คุณชอบทำตัวเป็นคนแก่ทั้งที่อายุน้อยกว่าผม แกะผมรวบตึงนี่ซะ ถอดแว่นตาเหมือนป้านี่ออก...อกบึ้มๆ แบบนี้ก็น่ากอดอยู่นะ” เขาก้มลงมาจนใกล้ หญิงสาวรับรู้ถึงกลิ่นแอลกอฮอล์ที่มาจากตัวเขาแม้เขาจะอาบน้ำแล้ว...

มัทนาโกรธจนควันออกหู เธอเงยหน้าขึ้นมองปกปราชญ์ ยกเข่าขึ้นกระแทกหว่างขาเขาอย่างแรง!!! “ไปตายซะ!!”

หญิงสาวไม่สนใจเสียงแหกปากเหมือนคนใกล้ตายข้างหลัง เปิดประตูแล้วเดินออกมาพร้อมปิดประตูตามโครมใหญ่

เช้าวันต่อมาเธอยังคงไปทำงานตามปกติ การทำงานห้าปีของมัทนาเธอไม่เคยมาสายสักครั้ง จะเผื่อเวลาทุกอย่างเอาไว้เป็นอย่างดี เพราะเธอถือว่าความรับผิดชอบต้องมาก่อน ก็เหมือนกับเรื่องนี้ที่เธอมาทำงานตามปกติแม้ว่าเมื่อคืนจะรู้ตัวว่าก่อเรื่องใหญ่ก็ตาม

ปกปราชญ์มาทำงานสาย ไม่เพราะเมาค้างมากๆ ก็คงเพราะถูกเธอเตะจนเป็นหมันไปแล้วนั่นละ...เธอเดา

หญิงสาวทำหน้าที่ดูแลลูกค้าที่มีนัดมาเข้าพบชายหนุ่มเป็นอย่างดี กระทั่งเกือบเที่ยงเขาถึงโผล่หน้าเข้าออฟฟิศมา เห็นหน้าตาของชายหนุ่มก็รู้ว่ายังไม่สร่างเมาดี กาแฟดำจึงถูกยกเข้าไปให้ถึงในห้อง

“คุณสุวิทย์มาพบบอสตั้งแต่เก้าโมงเช้าตอนนี้กลับไปแล้ว เขาตกลงทำสัญญาก่อสร้างคอนโดที่พระรามสองแล้ว แต่ขอแก้ไขข้อตกลงสองสามข้อ รายละเอียดทั้งหมดอยู่ในสัญญาค่ะ ถ้าบอสตกลงเขาจะกลับเข้ามาแล้วทำสัญญาฉบับใหม่ ตอนบ่ายมีนัดกับคุณไกรศักดิ์เรื่องโครงการที่สุขุมวิทที่ร้านอาหาร... ตอนบ่ายสามคุณชนัดดาจะเข้ามาประชุมเรื่อง...” เธอรายงานเขาไปเป็นข้อๆ จากนั้นวางเอกสารตรงหน้าชายหนุ่ม ใบหน้าของเธอยังเรียบเฉยเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

ปกปราชญ์ยกกาแฟขึ้นจิบสองสามคำ คิ้วเข้มขมวดมุ่นเหลือบมองเธอเป็นระยะ จากนั้น... “ผมขอโทษครับ ...เรื่องเมื่อคืน”

จริงๆ หญิงสาวคาดไม่ถึงว่าเขาจะเป็นฝ่ายขอโทษ เพราะหากเขาไม่และยังกล้ากล่าวโทษเธอ ในใจก็กำลังนึกถึงใบลาออก เขางี่เง่าเรื่องอื่นเธอยังพอรับได้ แต่หากให้เธอเป็นคนจัดการเรื่องแบบเมื่อคืนนี้อีก เธอจะซัดเขาสักหมัดแล้วลาออกเสีย

บ่ายสามมีนัดกับคุณชนัดดาเพื่อเข้าประชุม วันนี้มีเลขาผู้ชายคนใหม่เข้ามาฝึกงาน เขาชื่อเพชรภูมิ เคยทำงานเป็นเลขามาก่อน เขาอายุมากกว่ามัทนาสามปี ท่าทางดูน่าจะทนความงี่เง่าของปกปราชญ์ได้

หญิงสาวจัดเตรียมทุกอย่างทันก่อนถึงเวลานัด ชนัดดาเป็นผู้หญิงที่ค่อนข้างจัดจ้าน เป็นเวิร์คกิ้งวูแมนที่สาวๆ ต่างก็ฝันอยากจะเป็น ที่สำคัญเธอยังเป็นคนสวยชนิดที่ว่าผู้ชายเห็นเป็นต้องมองตามจนเหลียวหลัง

ในห้องประชุมชนัดดามองตรงมายังมัทนาและเพชรภูมิ คิ้วเรียวมุ่นลงสายตาไม่พอใจ “เป็นแค่เลขาเสนอหน้ามานั่งกับเจ้านายได้ยังไง ไปยืนตรงนู้นไป”

มัทนาเลิกคิ้ว ตอนนี้เข้าใจแล้วว่าทำไมเลขาอีกฝ่ายไม่นั่งลงแต่ยืนเงียบๆ อยู่ข้างหลัง

ปกปราชญ์หันมามองเธอแวบหนึ่งคิ้วมุ่นลงเล็กน้อยแต่ก็หายไปอย่างรวดเร็ว “การประชุมนี่อาจกินเวลานานนะครับ” เขาหันไปมองเลขาของชนัดดา “คุณก็นั่งลงเถอะยืนนานๆ เมื่อยนะครับ เสร็จประชุมยังต้องออกไปที่ไซต์ก่อสร้าง ผมอยากไปดูความคืบหน้า”

ชนัดดาหันไปมองเลขาของตัวเองอย่างเสียไม่ได้ จากนั้นการประชุมถึงเริ่มต้นขึ้นได้

ทำงานมาหลายปีไม่เคยคิดว่าจะมีเจ้านายที่แบ่งแยกขนาดนี้ แม้จะเป็นผู้หญิงที่ทำงานเก่งให้ตาย แต่ตอนนี้มัทนาคงต้องมองชนัดดาใหม่แล้ว

ตอนทำงานกับปกเกศ อีกฝ่ายเป็นผู้หญิงที่มีชื่อเสียงในเรื่องของการทำธุรกิจ ในวงนักธุรกิจก็นับว่าไม่มีใครไม่รู้ถึงความเก่งกาจ ถึงอย่างนั้นปกเกศก็ยังให้เกียรติทุกคนอย่างเท่าเทียม แม้แต่กับยามเฝ้าหน้าไซต์ก่อสร้างก็ยังพูดคุยอย่างเป็นกันเอง

ได้ยินมาว่าชนัดดาเพิ่งเข้ามาช่วยดูแลกิจการของครอบครัว แต่ถึงทำงานเก่งให้ตายก็ยังติดลบในใจของมัทนาอยู่ดีเรื่องการให้เกียรติคนอื่น