เร้นรัก...พรางใจ

การทำงานที่เคยรัก ความชำนาญในสายงานที่เคยทำได้ดี ตอนนี้ ‘มัทนา’ กลับต้องโบกมือลามันด้วยความจนใจ เธอไม่โทษโชคชะตา ไม่โทษว่าคนอื่นนอกจากโทษที่ตัวเองพลาดเอง

ย้อนกลับไปเมื่อตอนนั้นเธอควรปฏิเสธที่จะไปช่วยงานเขา ‘ปกปราชญ์’ น้องชายของบอสที่เพิ่งย้ายกลับมาจากอังกฤษเพื่อเข้ามาช่วยดูแลธุรกิจครอบครัว

เขาเข้ามาดูแลงานในส่วนของอสังหาริมทรัพย์ของตระกูล ‘กิจจาภักดี’ ตระกูลที่เป็นนายของเธอโดยตรง

มัทนาเป็นเลขาและผู้ช่วยของ ‘ปกเกศ’ ทายาทคนโตของตระกูล เธอทำงานกับอีกฝ่ายมาเกือบห้าปีนับตั้งแต่เรียนจบมหาวิทยาลัย และเธอก็ทำได้ดีจนเป็นที่ไว้ใจของคนในตระกูลกิจจาภักดี

เดือนแรกของการเข้ามาช่วยงานปกปราชญ์ เธอเหนื่อยจนหัวหมุน บางวันกลับถึงคอนโดเธอล้มตัวลงนอนก็ผล็อยหลับไปทั้งที่ยังไม่ได้อาบน้ำ ตื่นขึ้นก็ต้องรีบอาบน้ำออกไปรับมือกับบอสที่ทั้งงี่เง่าและเหยียดเพศจนน่าตบ

เขาร้องขอเลขาที่เป็นผู้ชาย อะไรๆ ก็ต้องผู้ชาย แม้แต่กาแฟที่ชงให้ยังต้องเจาะจงยี่ห้อ ห้ามใส่ครีม ห้ามใส่น้ำตาล อาหารก็ต้องสั่งจากร้านที่เขาบอกเท่านั้น ห้ามทำอะไรนอกเหนือคำสั่ง นี่ยังไม่รวมเรื่องจุกจิกต่างๆ ที่เขายังไม่คุ้นชินกับการกลับมาอยู่ที่เมืองไทย

เดือนแรกหญิงสาวรู้ว่าทำไมปกเกศส่งเธอมาทั้งยังขึ้นเงินเดือนให้อีกเท่าตัว ก็เพราะไม่มีใครทนนิสัยของปกปราชญ์ได้ยังไงล่ะ

แต่นอกจากเรื่องน่ารำคาญพวกนั้นแล้ว เรื่องงานเขานับว่าใช้ได้ไม่ทำให้เธอเหนื่อยมากนัก แม้ว่าเขาจะเพิ่งเข้ามาดูแลงานในส่วนของอสังหาริมทรัพย์ของตระกูลก็ตาม

เขาอยากได้เลขาผู้ชายมัทนาก็ให้ฝ่ายบุคคลสัมภาษณ์และส่งมาทดลองงาน แต่คนแล้วคนเล่าที่ทนความงี่เง่าของชายหนุ่มไม่ไหวจากนั้นลาออกไป บางคนมาได้วันเดียวก็เผ่นแน่บไม่มาอีก บางคนดีหน่อยทนได้ถึงเดือนรับเงินแล้วหายตัวไป

ตั้งแต่ตอนไหนกันนะที่มัทนาเองก็เริ่มทนปกปราชญ์ไม่ได้เหมือนกัน ...อาจเป็นคืนนั้นที่เธอถูกโทรตามกลางดึก ตีสามเขาโทรตามเธอไปที่คอนโดหรูกลางเมือง เธอรีบมากเพราะคิดว่าเขาป่วยหรืออะไรทำนองนั้น

แต่ไม่เลย...เขาโทรตามเพื่อให้เธอไปไล่ผู้หญิงที่เขาหิ้วกลับมาจากผับด้วย!!!

หญิงสาวส่งเช็คเงินสดยอดเงินห้าหมื่นให้ผู้หญิงที่กำลังโกรธจัดตรงหน้า “หมายความว่ายังไง! เธอเป็นเมียเขาเหรอ!”

“ฉันแนะนำให้รับเงินแล้วกลับไปซะนะคะ” มัทนาเองก็โกรธพอๆ กันนั่นละแต่เชื่อเถอะว่ามันคนละความหมาย

“คิดจะฟันแล้วทิ้งเหรอคะปราชญ์! ปราชญ์! อย่าเดินหนีนะกลับมาคุยกันให้รู้เรื่อง”

มัทนาเข้าไปขวางเอาไว้ “คุณยังมีสติดีมั้ยคะตอนเขาพามาที่นี่?”

“หมายความว่ายังไง”

“หมายความว่ามันอาจเป็นการสมยอมค่ะ” เธอพูดเสียงเรียบ ถึงอยากคว้าโมเดลตบแต่งบ้านขว้างไปยังศีรษะของชายหนุ่มที่เพิ่งเดินหนีเข้าห้องนอน เธอก็ต้องพยายามสงบสติอารมณ์จัดการกับเหตุการณ์ตรงหน้าให้ได้ก่อน “เงินห้าหมื่นหรือเสียตัวฟรีเลือกมาค่ะ” เธอพยายามปั้นหน้าเรียบเฉย

ผู้หญิงคนนั้นสบถคำหยาบออกมาจากนั้นคว้าเช็คอย่างหยาบกระด้าง

มัทนาเดินออกไปส่งพร้อมกับปิดประตู เมื่อคนก็จากไปแล้วเธอจึงก้าวฉับๆ เข้าไปในห้องของปกปราชญ์ “คุณปกปราชญ์ นี่คุณ...” หญิงสาวหันหลังขวับ ปกปราชญ์เพิ่งอาบน้ำแล้วเดินออกมาทั้งที่พันผ้าขนหนูรอบเอวแค่ผืนเดียว!!!

บ้าเอ้ย! ต้องยอมรับว่าเขาดูหล่อเหลามีเสน่ห์ จมูกคมสันดวงตาคมกริบกับคิ้มเข้มที่เข้ากับรูปหน้าจนน่ามอง เขาจะหล่อมากกว่านี้ น่าหลงใหลมากกว่านี้ถ้าไม่เปิดปากพูด!!!

“ไล่ไปแล้วใช่มั้ย กลับไปได้แล้วผมง่วง”

มัทนาเหมือนได้ยินบางอย่างขาดผึงในตัวเอง ความอดทนของเธอยังไงละ!!! “บ้าเอ้ย!” เธอสบถ “ฉันเป็นเลขาแค่ในเวลางานนะคะ คุณจะมาเรียกใช้เหมือนฉันเป็นคนใช้ในบ้านแบบนี้ไม่ได้ ยิ่งเป็นเรื่องผิดศีลธรรมแบบนี้ด้วย ฉันขอเตือนนะคะ ฉันเป็นเลขา เป็นผู้ช่วย ไม่ใช่คนใช้ส่วนตัวที่คุณจะมาเรียกใช้พร่ำเพรื่อเพียงเพราะหอบผู้หญิงมานอนด้วยแล้วไม่มีปัญญาไล่ไปแบบนี้”