ตอนที่ 9 ต่างคนต่างอยู่ดีกว่า

ทาวเฮ้าส์สองชั้นหลังเดิมเงียบเชียบ อนิรุทธิ์เปิดประตูลงจากรถถือกระเป๋าผ้าบรรจุข้าวของเข้าไปข้างใน ครองขวัญเดินขึ้นไปข้างบนเงียบ ๆ เจ้าเปียกปูนหมาพุดเดิ้ลตัวเล็กน่ารักวิ่งมาเกาะขาเพราะจำเจ้านายตัวเองได้

หญิงสาวย่อตัวลงอุ้มสุนัขตัวโปรด อนิรุทธิ์ขมวดคิ้วมุ่น เมื่อเห็นว่าภรรยาดูคุ้นเคยกับหมาเป็นอย่างดี

"ขวัญจำเปียกปูนได้เหรอ"

ครองขวัญหันมาพยักหน้า อุ้มเจ้าเปียกปูนพาเดินขึ้นไปข้างบน

อนิรุทธิ์ตัวชาเป็นรอบที่ร้อย เมื่อสำนึกสำเหนียกได้ว่าภรรยาไม่ลืมหมาแต่ลืมตัวเอง

ถึงห้องครองขวัญก็ปล่อยเปียกปูนวิ่งลงกับพื้น อนิรุทธิ์จะเดินตามเข้ามาแต่หญิงสาวห้ามเขาไว้

"คุณจะเข้ามาทำไมเหรอคะ"

คนเป็นสามีชะงัก แวบแรกงงกับคำถาม ก็นี่มันห้องเขา นอนกับเธออยู่ทุกคืน จะถามว่าเข้ามาทำไม

คืออะไร ?

เขาก็เข้ามาพักผ่อน อาบน้ำนอนตามปกติ ถ้าไม่เข้าสิแปลก ไม่เข้าห้องนี้จะให้เข้าห้องไหน

"ฉันไม่สะดวกใจให้คุณเข้ามา ถ้าเป็นไปได้ คุณนอนห้องอื่นไปก่อนได้มั้ยคะ"

ที่นี่มีทั้งหมดสามห้อง ห้องนึงหญิงสาวทำเป็นห้องแต่งตัว อีกห้องนึงมีไว้สำหรับแม่ของอนิรุทธิ์มาหา หรือเวลาที่พ่อแม่ครองขวัญมาจากต่างจังหวัด

"แต่เราอยู่ห้องนี้มาด้วยกันตั้งนานแล้วนะขวัญ"

"ขอโทษจริง ๆ ค่ะ ฉันจำไม่ได้" ครองขวัญไม่ไยดีว่าเขาจะดูไม่พอใจ ไม่สบายใจ หรือขุ่นเคืองใจ นับจากวินาทีที่เลือกจะจำเขาไม่ได้เธอก็สัญญากับตัวเองว่าความสุขความทุกข์ของอนิรุทธิ์จะไม่ใช่ปัญหาของเธออีกต่อไป ดังนั้นต่อให้วินาทีนี้เขาจะนั่งลงร้องไห้คร่ำครวญ หรือทรุดตัวลงกับพื้นกระทืบเท้าเร่า ๆ เพื่อให้เธอตามใจเขา

ครองขวัญก็จะไม่สนใจอีกต่อไป

"แล้วรุทธ์ต้องทำยังไง"

ครองขวัญเดินออกไปเปิดประตูอีกสองห้องให้เขาเห็นด้วยตาว่ามันมีห้องนึงที่มีที่นอนหมอนมุ้งพอจะเป็นที่นอนของเขาได้

"บ้านนีมีอีกห้องนึงนะคะ คุณอยู่ห้องนี้ไปก่อนแล้วกัน"

จากนั้นครองขวัญก็กลับไปยังห้องของตัวเอง ปิดประตูแล้วล็อกจากด้านใน อนิรุทธิ์ได้ยินเพียงเสียงภรรยาคุยกับเจ้าเปียกปูนอยู่ด้านใน ก่อนเขาจะสบถเบาๆ ระบายความขุ่นเคืองแล้วเดินเข้าห้องเล็กสำหรับแขกที่มาเยือนบ้านไป

....................

อยู่คนเดียวครองขวัญจึงหยิบเอาตุ๊กตาตัวเล็ก ๆ ออกมา เธอฝากอาริตาซื้อมาให้ตอนเพื่อนมาเยี่ยมที่โรงพยาบาลเพื่อใช้เป็นตัวแทนของลูกที่จากไป

เห็นว่าหน้าที่การงานของอนิรุทธิ์ไปได้ดี ครองขวัญจึงไม่ได้ป้องกัน เธอยังสาวเขาก็แข็งแรง หน้าที่การงานก็ไปได้สวย ครองขวัญจึงไม่กังวลหากจะมีอีกชีวิตหนึ่งเกิดขึ้น

"แม่ขอโทษนะ" เสียงหญิงสาวสั่นตอนบอกขอโทษลูกที่ไม่มีโอกาสได้เกิดมา เจ้าเปียกปูนวิ่งเข้ามาซบลงตรงเท้าก่อนเอาหน้าแนบหลังเท้าคล้ายจะอ่อน

ครองขวัญอุ้มสุนัขตัวโปรดขึ้นมากอดแนบอก ใช้ไออุ่นจากสิ่งมีชีวิตช่วยปลอบโยนให้ตัวเองไม่แตกสลายกับการสูญเสียที่เกิดขึ้น

บอกตัวเองว่าต่อไปต้องเหงาให้ชิน เพราะนับจากนี้อีกไม่นานคงต้องสู้เพียงลำพัง

"ฉันว่าแกคุยกับรุทธ์ไปตรง ๆ ดีกว่าขวัญ เขาอาจจะไม่เลือกทางโน้นก็ได้"

อาริตาไม่เห็นด้วยที่ครองขวัญทำเป็นจำไม่ได้แบบนี้

ตอนนั้นครองขวัญส่ายหน้า แค่คิดว่าสามีลังเลก็เจ็บมากพอแล้ว ครองขวัญไม่ต้องการซ้ำเติมให้ตัวเองเป็นฝ่ายถูกทิ้ง เพราะนั่นจะยิ่งทำให้ตัวเธอเองแตกสลายจนยากจะเก็บเกี่ยวตัวตนกลับคืนมา

"เขาเลือกแล้วริตา" การลังเลหมายความว่าเธอไม่ใช่เป้าหมายอีกต่อไป หมายความว่าเขาเปิดโอกาสให้อีกตัวเลือกเข้ามามีอิทธิพล นั่นเท่ากับว่ามีใครคนนึงสำคัญเท่ากับเธอแล้ว

ครองขวัญไม่สามารถรอจนกว่าตัวเองจะเป็นฝ่ายถูกทิ้งโดยสมบูรณ์ เธอไม่สามารถปล่อยให้ตัวเองน่าสงสารได้ขนาดนั้น

การเป็นฝ่ายจากไปปลอดภัยกับความรู้สึกเธอมากกว่า

หญิงสาวดึงลิ้นชักใต้เตียงออกมา เปิดออกหยิบกล่องในนั้น เป็นกล่องพลาสติกบรรจุพวกข้าวของที่ครองขวัญเก็บมาจากห้องเช่าตอนย้ายมาอยู่ที่นี่

ในนั้นมีสมุดบันทึกเล่มเก่า ๆ ครองขวัญไม่เคยเอาให้ใครดูแม้แต่อนิรุทธิ์

ตอนอายุสิบสาม สิบสี่ ผู้หญิงเพ้อฝันอย่างเธอชอบเขียนบันทึกเป็นอย่างยิ่ง สิ่งที่จดคือความรู้สึกในแต่ละวันและความฝันที่อยากจะเป็น

อยากเปิดร้านอาหารเล็ก ๆ ริมน้ำและอยากเป็นแอร์โฮสเตส อยากใส่ชุดเดิมถ่ายภาพสถานที่ท่องเที่ยวรอบโลกแล้วติดลงในแฟ้ม อยากเรียนภาษา อยากพูดได้ทั้งภาษาอังกฤษ เกาหลี ญี่ปุ่น อยากมีเพื่อนชาวต่างชาติ อยากไปเที่ยวผับที่เกาหลี อยากไปฟูลมูนปาร์ตี้ อยากกินหมูย่างที่เกาหลี อยากใส่ชุดฮันบก อยากใส่กิโมโน อยากไปดูสิ่งมหัศจรรย์ของโลก ฯลฯ

รายการความอยากของครองขวัญเคยยาวเหยียด เธอหาเงินได้เยอะเพราะเป็นคนขยัน เมื่อเงินเยอะความอยากก็เยอะตามไปด้วย

แต่ในบรรดาร้อยล้านความอยาก

ความอยากเดียวที่ชนะเลิศมาตลอดคือ

อยากอยู่ข้าง ๆ เขา

ร้อยล้านความอยากไม่เคยสู้ความสุขเวลาได้มีอนิรุทธิ์อยู่ข้าง ๆ ได้เลย หลงลืมไปว่าอาจจะมีแค่เธอที่เฝ้าฝันว่าความรักนี้จะมั่นคงตลอดไป

ถึงตอนนี้ครองขวัญคิดว่าควรให้ความอยากอื่น ๆ เป็นฝ่ายชนะบ้าง

เธอลุกหยิบปากกาในกระเป๋ามาติ๊กถูกหน้าข้อที่ดูแล้วเป็นไปได้

ครองขวัญจะใช้ความฝันเยียวยาความผิดหวัง หญิงสาวจดลิสต์รายการสิ่งที่ยังอยากทำอยู่เรียงลงสมุดเล่มเล็ก ๆ แล้วบอกตัวเองว่า

ได้เวลากลับมาทำตามความฝันของตัวเองสักที

#นิยายรัก #นางร้าย