ตอนที่ 6 ตอบแทน

อนิรุทธิ์มาถึงโรงพยาบาลตอนห้าโมงเย็น ชายหนุ่มถือถุงผ้าบรรจุข้าวของเครื่องใช้ส่วนตัวมาด้วย

เมื่อเช้าเขาเข้าไปลางานที่ออฟฟิศ นายศักดิ์ชายแวะเวียนมาเยี่ยมฝ่ายกฎหมายพร้อมลูกสาวพอดี

คนสูงวัยเรียกอนิรุทธิ์ไปคุยอีกครั้ง เรื่องตำแหน่งนั้นยังไม่หมดหวังทีเดียว

"ฉันน่ะไม่ได้สนใจขี้ปากชาวบ้านหรอกนะ สิ่งที่ฉันต้องการเห็นจริง ๆ คือความตั้งใจจริงของนายมากกว่า"

ถึงคำพูดจะอ้อมค้อมแต่แปลได้ง่าย ๆ ออกมาว่าอนิรุทธิ์ต้องเอาใจใส่ทั้งงานและปรียานุชลูกสาวของนายศักดิ์ชายมากกว่านี้

ตอนคุยกันหญิงสาวก็อยู่ด้วย ปรียานุชทำหน้าซื่อตาใสยิ้มหวานอ่อนโยน

“พ่อพูดเหมือนคุณรุทธิ์ตั้งใจไม่พอเลยค่ะ"

ปรียานุชค้อนขวับใส่คนเป็นพ่อ รีบเข้าข้างผู้ชายด้วยกิริยาน่ารักน่าเอ็นดู

“นุชเห็นคุณรุทธ์ตั้งใจทำงานอยู่ทุกวัน"

จากที่ตั้งใจว่าจะเคลียร์แค่ครึ่งวันเพื่อมาดูอาการของครองขวัญ กลับกลายเป็นว่ากว่าจะคุยเรื่องข้อเสนอที่อนิรุทธิ์ยังคงได้รับก็เกือบบ่ายเข้าไปแล้ว ยิ่งเมื่อนายศักดิ์ชายรู้ว่าที่เขาลาก็เพื่อจะไปเฝ้าภรรยาก็บอกเขาด้วยคำพูดกึ่งบังคับ

“ใช้บริการพยาบาลเฝ้าไข้จะดีกว่ามั้ยล่ะ"

จากนั้นก็หาเรื่องให้ปรียานุชพาเขาเข้าประชุมกับพาร์ทเนอร์ทางธุรกิจด้วยตอนบ่าย กว่าจะปลีกตัวออกมาได้ก็บ่ายแก่ ๆ แล้ว

อนิรุทธิ์คิดไม่ตกว่าจะทำยังไงกับข้อเสนอนี้ เขาอยากได้ทั้งตำแหน่งทั้งเงินเดือนและความก้าวหน้า เมื่อรู้ว่าตัวเองยังจะได้ก็ดีใจ ทว่าเป็นความดีใจที่มาพร้อมกับความหนักอึ้ง

โลกนี้ไม่มีอะไรได้มาฟรี ทุกอย่างต้องแลกด้วยกันทั้งนั้น ทว่าเรื่องนี้สิ่งที่เขาต้องแลกคือครองขวัญ คนที่ร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมาหลายปี

มนุษย์เราล้วนเห็นแก่ตัวด้วยกันทั้งนั้น มันจะพอเป็นไปได้มั้ยหากเขาจะขอเวลาครองขวัญสักช่วงระยะเวลาหนึ่ง อาจจะกินเวลาสักสี่ห้าปี เมื่อชีวิตดีจนถึงขีดสุดจะกลับมาตอบแทนเธอให้มีความสุข

มันไม่ใช่ว่าเขาไม่ได้รักเธอ แต่วัยเขาไม่ใช่วัยลุ่มหลงกับความรัก ตรงกันข้าม มันเป็นวัยของการสร้างเนื้อสร้างตัว พาตัวเองไปให้ไกลมากที่สุดเท่าที่จะเป็นได้

อนิรุทธิ์สัญญากับตัวเองตอนกำลังจะเปิดประตูเข้าไปให้ห้องผู้ป่วย วันนึงครองขวัญจะได้รับการตอบแทนอย่างดีที่สุดต่อการทุ่มเทที่เธอมีให้เขาตลอดมา

ครองขวัญมองชายหนุ่มคนที่กำลังเดินเข้ามาภายในห้องด้วยแววตาว่างเปล่า ตัวเขาสูง ใบหน้าคมคายทว่าน่าเอ็นดู เวลาเขาทำอะไรด้วยความตั้งใจจะดึงดูดสายตาความชื่นชอบจากผู้คนได้เสมอ ผู้คนเหล่านั้นหมายรวมถึงเธอด้วย

ครองขวัญเคยอยากจะใช้ชีวิตกับเขา อยู่ด้วยกันไปตลอด สร้างอนาคต สร้างครอบครัวที่ดีด้วยกัน แม้จะต้องละทิ้งความฝันเล็ก ๆ น้อย ๆ ไปบ้างก็ไม่เป็นอะไร ขอแค่ยังมีกันและกันอยู่ก็พอ

เธอเชื่อว่าเขาก็คิดอย่างนั้น จนกระทั่งได้รู้ว่าอนิรุทธิ์ได้รับข้อเสนอใหม่ในชีวิต

คนเป็นภรรยาใช้ชีวิตร่วมกันมาหกปี แม้การเปลี่ยนแปลงเล็ก ๆ น้อย ๆ ก็สัมผัสได้

หลายเดือนที่ผ่านมาอนิรุทธิ์คล้ายคนมีอะไรในใจตลอดเวลา เพียงแต่เธอไม่รู้ว่ามันคืออะไร เมื่อไม่รู้จึงเดาเอาเอง เรื่องที่เขาจะจากลาไม่เคยมีอยู่ในสมอง ครองขวัญจึงคิดว่าเรื่องที่อยู่ในใจเขาเป็นเรื่องงาน แต่ตอนนี้เธอรู้แล้วว่ามันไม่ใช่

แม้ความลังเลเพียงน้อยนิดก็สร้างความเจ็บปวดอย่างแสนสาหัส ถึงเขาจะยังไม่ชัดเจนว่าจะไป แต่ความไม่ชัดเจนก็คือความชัดเจนอย่างหนึ่ง ซึ่งหมายความได้ว่าเขายอมให้ตัวเองมีโอกาสที่จะไม่เลือกให้เธออยู่ในชีวิต

"ขวัญตื่นแล้วเหรอ" เขาถามทั้งที่มองเห็นอยู่ว่าเธอตื่นแล้ว เป็นคำพูดประดักประเดิดกลบความเก้อเขินว่าตัวเองไม่ได้เป็นคนเฝ้าภรรยาที่กำลังเจ็บ อนิรุทธิ์วางกระเป๋าผ้าบนโซฟา เรียบร้อยแล้วจึงขยับมายืนข้างเตียง ปากเขายกแต่แววตาไม่ยิ้ม

ครองขวัญมองออกว่าเป็นการแสดง

"ค่ะ" หญิงสาวตอบสั้น เป็นช่วงระยะเวลาสั้น ๆ ที่เธอต้องใช้ตัดสินใจเช่นเดียวกันว่าจะเดินต่อทางไหน

"หมอว่ายังไงบ้าง ไม่เจ็บแล้วใช่มั้ย"

"หมอบอกไม่เป็นอะไรแล้ว" เสียงพูดครองขวัญลอย ๆ

ตัวอยู่นี่ แต่ใจลอยไปอยู่กับเรื่องที่กำลังจะตัดสินใจ

"ผมเอาเสื้อผ้ามาอยู่เป็นเพื่อนขวัญ แล้วกินข้าวหรือยัง"

"กินแล้ว"

"เอาอะไรอีกมั้ย ผมจะไปซื้อให้ จะหาอะไรกินของตัวเองด้วย"

ครองขวัญส่ายหน้าอีกครั้ง อนิรุทธิ์จึงขอตัวลงไปซื้อของกินในมินิมาร์ทของโรงพยาบาล ได้แซนวิชกับน้ำเปล่ามาขวดนึง ระหว่างกำลังจะเดินกลับขึ้นมาบนโรงพยาบาล โทรศัพท์มือถือของเขาก็ดัง

เป็นปรียานุชที่โทรเข้ามา หญิงสาวบอกว่ากำลังมาเยี่ยมครองขวัญตอนนี้อยู่ที่โรงพยาบาลแล้วแต่ไม่รู้ว่าชั้นไหน

อนิรุทธิ์พูดไม่ออก ไม่กล้าปฏิเสธว่าไม่อยากให้มาเพราะครองขวัญคงไม่สบายใจนักที่เห็นเธอ

"นุชรู้สึกผิดน่ะค่ะ คุณจะลางานมาดูภรรยาตั้งแต่เที่ยงแต่พ่อกับนุชก็รบกวนเรื่องงานกับคุณจนเย็นเลย"

ความน่าอึดอัดที่สุดของปรียานุชเธอจะเล่นบทเป็นคนดีเสมอ ทำให้อนิรุทธิ์น้ำท่วมปาก หากปฏิเสธก็ดูใจร้าย สุดท้ายอนิรุทธิ์ก็จำต้องบอกชั้นและเลขห้องของครองขวัญให้ปรียานุชรู้จนได้ หญิงสาวไปยืนรอเขาอยู่หน้าห้อง ก่อนจะเปิดประตูเข้าไปข้างในพร้อมกันหลังอนิรุทธิ์กลับมาจากซื้อของที่มินิมาร์ท

#นิยายรัก #นิยายออนไลน์ #รักหวาน #นางร้าย