ตอนที่ 6 เรื่องคืนนั้น

"แล้วฉันไม่ได้ป้องกันหรือไงคืนนั้น" เพราะบางครั้งเขาก็เมาจนลืมเหตุการณ์ต่างๆ ไป แต่สิ่งหนึ่งที่เขาจะไม่ลืมเลยก็คือต้องป้องกัน ไม่คิดว่าตัวเองจะพลาดง่ายๆ ขนาดนั้น

"ป้องกันค่ะ"

อคิราห์ขมวดคิ้ว "นั่นไง"

"แต่รอบสองคุณไม่ป้องกัน และฉันห้ามคุณไม่ทัน บอกตามตรงว่าตอนนั้นฉันยังกลัวติดโรคจากคุณเลยค่ะ"

"ฉันไม่ได้สำส่อนขนาดนั้น ฉันป้องกันตลอด" เขาเที่ยวเยอะจนจำไม่ได้ก็จริง แต่เขาไม่เคยพลาดบอกก่อน

"แต่คุณก็ทำให้ฉันเห็นแล้วนี่คะว่ารอบสองคุณไม่ป้องกัน" ทั้งคู่จบบทสนทนาลงก่อนเมื่อพนักงานนำเครื่องดื่มมาเสิร์ฟ

เอสเพรสโซ่เย็นๆ ลดลงไปกว่าครึ่งแก้ว จึงทำให้อคิราห์ดับความร้อนรุ่มในใจลงไปได้บ้าง

"ฟังต่อเลยไหมคะ"

"อืม"

"เพราะคุณบอกว่าฉันมีเลือดออกตรงอวัยวะเพศคุณถึงไม่ป้องกันค่ะ"

"เธอจะบอกว่าตัวเองยังบริสุทธิ์อย่างนั้น?" อคิราห์ไม่อยากเชื่อ ก็บอกแล้วมันเชื่อยาก จะให้เขาปักใจเชื่อได้อย่างไรกัน

ตรวจลูกน่ะตรวจได้ แต่ตรวจแม่ล่ะคราวนี้ ผ่านมาตั้งกี่ปี มีเขาคนเดียวหรือไง

"ฉันไม่ได้บอกค่ะ แต่คุณบอกตัวคุณเอง และคุณบอกฉันว่าปล่อยนอกจะไม่ท้อง"

"แล้วเธอก็เชื่อ"

".." ก็เธอไม่รู้นี่ ตอนนั้นเธออายุกี่ปี แล้วเคยทำครั้งแรก ไม่ได้ศึกษามาก่อนเพราะไม่ได้กะจะขายตัว

มารู้ตัวก็ผ่านมาสองเดือนกว่าเริ่มมีอาการไม่ปกติ พี่ที่ทำงานจึงแนะนำให้เธอไปซื้อที่ตรวจครรภ์มาตรวจ ปรากฏว่าเธอท้อง เธอจึงได้ลาออกจากงาน

อคิราห์ถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่เมื่ออีกคนเงียบ ทำไมมันถึงกลายเป็นแบบนี้ไปได้วะ!

"แต่คุณอย่าคิดมากเลยนะคะ ฉันแค่เล่าให้คุณฟังเฉยๆ เราสองแม่ลูกไม่ได้จะไปรบกวนคุณแล้วเพราะฉันเคารพในการตัดสินใจของลูกสาว แค่เห็นแกถามหาคุณเพราะอยากรู้ว่าคุณมีหน้าตาอย่างไร แต่ยัยหนูไม่โอเคแล้วเราจะไม่ไปรบกวนคุณอีกแล้วค่ะ"

"แล้วมันจะเป็นแบบนั้นได้อย่างไรกัน!" คราวนี้อคิราห์ขึ้นเสียงดังอย่างหงุดหงิด ทำให้โต๊ะข้างๆ หันมามอง และต่างก็หันกลับไปสนใจวงสนทนาของตัวเอง

อคิราห์ถอนหายใจแรง วันที่เขาอยู่ตัวคนเดียวดีๆ กลับเดินเข้ามาบอกว่าเขามีลูกทำให้เขาแทบช็อกไปแล้ว พอตอนนี้เขารับรู้แล้วจะมาบอกให้เขาไม่ต้องยุ่งได้อย่างไรกัน!

เขาจะไม่ถามว่าทำไมเธอถึงไม่ป้องกันอีกรอบด้วยการกินยาคุมฉุกเฉิน ก็ในเมื่อไอ้คนที่มันบอกเธอว่าปล่อยนอกไม่ท้องนั่งหัวโด่อยู่ตรงนี้! เมื่อมันเกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้นแล้วก็ต้องหาทางแก้ถูกไหม หากเธอมั่นใจว่าเด็กน้อยคนนั้นเป็นลูกของเขาจริงๆ แล้วเขาจะปล่อยให้ลูกอยู่อย่างไม่มีพ่อได้อย่างไรกัน

"แล้วคุณจะทำอย่างไรคะ" พอเห็นเขาเงียบไปจึงถาม เพราะเธอเองก็ไม่สบายใจ เธอแค่เล่าในสิ่งที่เขาอยากรู้ แค่นี้ก็หมดหน้าที่ของเธอแล้ว

"ตอนเย็นฉันจะไปรับลูกกับเธอ"