บทที่ 3 ผมรอคุณอยู่น่ะคุณลูกค้า (3)

“เราไม่เคยเจอกัน” ยี่หวาเชิดหน้าสรุป แต่อธิกลับหัวเราะในลำคอ “ยังไม่แก่แต่ความจำไปล่ะ เมื่อเช้าบอกเคยเจอตกเย็นมาไม่เคยเจอซะงั้น”

“นี่คุณ...” ยี่หวามองค้อน ก่อนจะถอนหายใจ “ตกลงคุณต้องการอะไรกันแน่”

“ลูก”

“ละ...ลูกใคร มาตามหาลูกอะไรแถวนี้ ที่นี่ไม่มีลูกคุณมีแต่ลูกฉันคนเดียวเท่านั้น” ยอมรับเลยว่าตอนที่เขาบอกว่าต้องการลูกเธอชาวาบไปทั้งตัว

“แน่ใจนะว่าลูกคุณคนเดียว”

“แน่ใจค่ะ”

“แต่คุณคนเดียวทำลูกไม่ได้”

“ก็กับแฟนเก่า”

“กับไอ้คนที่ทิ้งคุณไปน่ะนะ”

“ใช่ค่ะ”

อธิยิ้มเยาะชี้ไปยังไอ้คนที่มันกำลังทำหน้าที่พลขับ “ไหนไอ้ยีนบอกว่าคุณไม่รู้จักพ่อของลูก ไม่รู้ชื่อ รู้แค่ว่าหน้าหล่อ ผู้ชายของคุณมันจะมีใครหล่อไปกว่าผมอีก”

“ไอ้เวร”

“ทำไมมีปัญหากับความหล่อของฉันหรือไง”

“ไปหล่อไกลๆ ตีนกูเลยไป”

“บอกว่าอย่าพูดคำหยาบต่อหน้าลูกฉัน” อธิผลักเบาะคนขับแรงๆ

“ไม่ใช่ลูกคุณ! / ไม่ใช่ลูกนาย!” สองอาหลานทักท้วงขึ้นพร้อมกัน

“ดีเอ็นเออยู่ที่หน้าขนาดนี้จะไม่ใช่ได้ยังไง” อธิชี้ไปที่หน้าเจ้าตัวเล็กและหน้าตัวเอง

“คนที่หน้าเหมือนกันโดยที่ไม่เกี่ยวข้องกันมีให้เห็นเยอะแยะไป” ยี่หวาแย้ง

“ใช่” ยีนเสริม

“ใช่มะ อาเธอร์คือลูกฉัน”

“ใช่ เอ๊ย! ไม่ใช่”

“อย่าเสียงดังกันได้ไหมคะ หลานตื่นแล้วเนี่ย” ยี่หวาปรามส่ายหน้าให้กับสองเพื่อนสนิทที่เหมือนทะเลาะกันแต่ตบมุกโบ๊ะบ๊ะซะ

“ไว้คุยกันต่อที่บ้านแล้วกัน เดี๋ยวลูกฉันตื่น”

“ไอ้...”

อธิทำปกนิ้วขึ้นแตะริมฝีปากแล้วจุ๊ปากไม่ให้เสียงดัง จากนั้นก็พุ่งความสนใจไปที่เจ้าตัวเล็กที่หลับปุ๋ยอยู่บนคาร์ซีท เขาเอานิ้วไล้ที่แก้มชมพู จมูก และริมฝีปาก ที่ดูยังไงก็เหมือนเขา

ใครบอกว่าไม่ใช่ยังไงเขาก็ว่าใช่