บทที่3

แย่ชะมัด!!

หากเลือกได้ นางปรารถนาจะทะลุมิติมาเป็นนางร้ายผู้มั่งคั่ง หรือเป็นนางเอกผู้ซึ่งเป็นลูกรักของนักเขียนทำอันใดก็ไม่ผิดมากกว่า

ทว่าความจริงที่อยู่ตรงหน้ากลับแสนจะโหดร้าย เพราะร่างที่นางเข้ามาสวมทับกลับเป็นเพียงบุตรสาวอนุของท่านเสนาบดีเท่านั้น

ทะลุมิติมาเป็นบุตรสาวอนุก็แล้วไปเถิด หากมีบิดาที่รักใคร่ มารดาที่ฉลาดหลักแหลมก็แล้วไป แต่สิ่งที่เยี่ยนหนิงเย่ในนิยายเจอกลับเป็นบิดามิได้รัก ให้ความสำคัญกับบุตรชาย ส่วนบุตรสาวมีค่าเป็นเพียงหมากตัวหนึ่งในกระดานให้ท่านใช้เพื่อขยายอำนาจ

ในขณะที่ฮูหยินเอกสกุลเยี่ยนยิ่งแล้วใหญ่ นางเห็นบุตรสาวผู้อื่นเป็นแค่มือเท้าไว้คอยประคองบุตรสายตรงของตน ส่วนมารดาผู้ให้กำเนิดก็แสนจะอ่อนแอ และพร้อมส่งพลังเชิงลบไม่ต่างจากมารดาในภพปัจจุบันก่อนทะลุมิติมา ส่วนการที่เจ้าของร่างเดิมสามารถแต่งเข้าจวนอ๋องอวี้หนิงผู้ทรงอำนาจได้ ก็หาใช่เพราะท่านอ๋องโปรดปรานหรืออย่างไร

ทั้งหมดเกิดจากแผนการของบิดาเพื่อผูกมิตรกับจวนอ๋อง ซึ่งมีสายสัมพันธ์กับฮ่องเต้ในรัชสมัยปัจจุบันอย่างแนบแน่น ท่านเสนาบดีเยี่ยนจึงขอพระราชโองการสมรสให้สองสกุลเฟิ่นกับเยี่ยนได้เกี่ยวดองกัน ทั้งที่บิดาก็รู้อยู่แก่ใจว่าเฟิ่งฮ่าวสงมีสตรีในดวงใจอยู่แล้วแต่มินำพา

ส่งบุตรีสายตรงเข้าเป็นพระชายาเอกก็นับว่าโหดร้ายพอแล้ว เขากลับส่งบุตรสาวอนุผู้มีรูปโฉมไม่ด้อยกว่าบุตรีภรรยาเอกแต่งเข้าจวนพร้อมกัน และหวังเพียงว่าบุตรสาวคนใดคนหนึ่งจะสามารถมัดใจท่านอ๋องไว้ได้

เหอะ...มารดาท่านเถิด!!

คิดตรองดูไม่ว่ากี่ตลบ พระเอกของเรื่องมีหรือจะพอใจ เกลียดหนึ่งพอกพูนเป็นสอง! ฉันใดฉันนั้น

ยังไม่พอ!

นิยายเรื่องนี้ ก็หาใช่นิยายจีนโบราณธรรมดาไม่ หากแต่เป็นนิยายแนวทะลุมิติเสียฉิบ

พล็อตเรื่องเดิมคือนางเอกตัวจริงหรือเยี่ยนหมิงเย่ทะลุมิติมาจากยุคปัจจุบัน แน่นอนว่าก่อนทะลุมิติ นางก็เป็นถึงแพทย์แผนจีนมีทั้งสติปัญญาและความสามารถเป็นที่นับถือของคนไข้

เดิมทีพระเอกเกลียดชิงชังนางเอกอย่างถึงที่สุด สาเหตุก็เพราะเขาเชื่อว่านางใช้เล่ห์กลบีบบังคับให้บิดาทูลขอพระราชทานสมรสจากองค์ฮ่องเต้ ทั้งที่รู้อยู่แก่ใจว่าเขามีสตรีในดวงใจ คบหากันมานานอยู่ก่อนแล้ว

แน่นอนว่าตามสูตรสำเร็จของนิยายทะลุมิติยุคปัจจุบัน ย่อมต้องมีเหตุการณ์สารพัดไว้ทดสอบความสามารถของนางเอก ส่วนพระเอกผู้ธงแดงเข้มค่อนไปทางดำก็จะค่อย ๆ ตกหลุมรักนางเอกทีละน้อย จนยอมทอดทิ้งรักแรกที่เคยพร่ำเพ้อว่ามั่นคงนักหนา และท้ายที่สุด เรื่องราวก็มักจบลงด้วยความสุขของพระเอกและนางเอก ทิ้งให้นางร้ายตายอย่างน่าอนาถเพียงลำพัง

นี่มันนิยายจำพวกนางเอกแย่งพระเอกจากนางร้ายชัดๆ

ซึ่งหากนางเป็นนางร้ายอย่างเฉินกุ้ยชิง นางคงเลือกหนีไปแต่งงานกับบุรุษอื่นให้รู้แล้วรู้รอด ไม่มีวันลดศักดิ์ศรีตนเองไปแย่งชิงบุรุษใจโลเลเช่นนั้นเป็นแน่ ที่สำคัญตัวเฉินกุ้ยชิงเองก็หาใช่สตรีสามัญไม่ นางเป็นถึงบุตรสาวของคหบดีชั้นสูงอันดับต้น ๆ ของแคว้น อีกทั้งสายสัมพันธ์ทางฝั่งบิดายังเกี่ยวพันกับเชื้อสายแห่งราชวงศ์

น่าเสียดายนัก…

ร่างที่นางทะลุมิติทะลุมิติมาสวมทับกลับเป็นเยี่ยนหนิงเย่ สตรีผู้จืดจางจนแทบไร้ตัวตน บรรยากาศรอบกายหรือก็หม่นหมองราวกับถูกลืมเลือนจากโลกทั้งใบ ยิ่งไปกว่านั้น ในนิยาย..นางปรากฏตัวเพียงไม่กี่บรรทัด จนแม้แต่ผู้อ่านยังแทบไม่อาจจดจำได้ นอกจากชื่อที่เหมือนกันแล้ว บุคลิกนิสัยใจคอของนางกับเยี่ยนหนิงเย่ในนิยายแทบต่างกันโดยสิ้นเชิง

ที่สำคัญนอกจากเนื้อเรื่องที่โคตรน้ำเน่า ส่วนที่นางจดจำได้จากการอ่านนิยายคงเป็นตอนที่เยี่ยนหนิงเย่ร่วมมือกับเฉินกุ้ยชิงผู้เป็นนางร้ายเพื่อใส่ร้ายนางเอกของเรื่อง พอท่านอ๋องจับได้นางเลยถูกจับขังในเรือนท้ายตำหนัก สุดท้ายก็ตรอมใจตายตั้งแต่อายุยังน้อย

เยี่ยนหนิงเย่ส่ายศีรษะอย่างระอาใจเล็กน้อย

ตอนที่อ่านก็สนุกอยู่หรอก ทว่าพอต้องเข้ามาเป็นตัวละครจริงๆ กับรู้สึกน่ากลัวนัก

แล้วเหตุใดเจ้าของร่างเดิมจึงต้องตรอมใจถึงเพียงนั้น?

คิดดูเถิด..สถานะของเยี่ยนหนิงเย่ในนิยายก็หาใช่ต่ำต้อยยังดีกว่าตัวนางที่เป็นแม่ครัวตัวเล็กๆ เสียอีก แถมเจ้าตัวยังมีสาวใช้คอยปรนนิบัติรับใช้ วัน ๆ ไม่ต้องทำอะไร แถมมีเบี้ยหวัดมิได้ขาด ทั้งแม่สามียังมีสถานะเป็นถึงไท่เฟยเหนียงเหนียง มีสถานะเป็นพระขนิษฐาของฮ่องเต้องค์ปัจจุบัน อีกทั้งยังมีพระตำหนักเป็นของตนเอง หรือจะเรียกให้เข้าใจง่ายในภาษายุคปัจจุบันก็คือแยกเรือนกันอยู่

โคตรจะดี!!

คิดได้ดังนั้นอดีตแม่ครัวสาวก็เริ่มยิ้มได้ พระชายารองเช่นนาง หากไม่ยื่นมือเข้าไปวุ่นวายกับนางเอกของเรื่อง..ชีวิตย่อมสงบสุขเสียยิ่งกว่าอะไรทั้งหมดเทียบกับชีวิตในยุคเดิมของนางแล้ว นี่ช่างดีกว่าหลายเท่านัก!

ส่วนพระเอกผู้เอาแน่เอานอนไม่ได้ก็ปล่อยไปเสียเถิด ขนาดชาติที่แล้วนางยังหวงแหนชีวิตโสดเสียขนาดนั้น ชาตินี้นางย่อมไม่อยากพบกับความวุ่นวายเพราะเรื่องบุรุษ

บางทีสวรรค์อาจจะเห็นนางลำบากมานักจึงเมตตา มอบโอกาสให้นางได้ใช้ชีวิตเช่นปลาเค็ม นอนกินเงินกินทอง ไม่ต้องตรากตรำทำงานหนัก เพื่อเลี้ยงดูน้องชายผู้ฟุ้งเฟ้ออีกต่อไป…

ครั้นคิดได้ดังนั้น มุมปากของเยี่ยนหนิงเย่ก็ยกขึ้นเล็กน้อย แววตาเปล่งประกายเจ้าเล่ห์บางเบา

ชีวิตนอนบนกองเงินกองทองของนางได้เริ่มขึ้นแล้ว!!