ตอนที่ 6

สองสามีภรรยาออกมาขึ้นรถด้วยกัน อธิปขับรถออกจากโรงพยาบาล มณียาถอนใจออกมา หลังจากที่ต้องทนอึดอัดมานาน

"คุณคะ...คุณว่าคุณโรจน์ป่วยเป็นอะไรคะ เมื่อคืนยังดี ๆ อยู่เลย"

"นั่นสิ...ผมก็แปลกใจนะป้อม"

"ฉันรู้ว่าเขาเป็นเพื่อนคุณ แต่คุณอรพูดเหมือนจะพึ่งพาเราตลอดไปงั้นล่ะ ถ้าเราต้องมาดูแลค่าใช้จ่ายของครอบครัวเขาแบบนี้...มันไม่ไหวหรอกนะคะ ฉันอึดอัดใจจังเลยค่ะ"

"ผมรู้...แต่ไอ้โรจน์เป็นเพื่อนรักของผมตั้งแต่เด็กเลยนะ จะให้ผมใจดำกับเขา...ผมก็ทำไม่ลง"

"ถ้าแค่ค่ารักษาพยาบาล...ฉันก็โอเคค่ะ แต่คุณอรพูดเหมือนจะให้เราเลี้ยงเขาทั้งบ้านเลยนะคะ"

"ผมเข้าใจ...คุณอย่าเพิ่งคิดอะไรเลยนะที่รัก ดู ๆ ไปก่อนเถอะ รอให้ไอ้โรจน์ฟื้นก่อน...แล้วค่อยว่ากัน"

มณียาพยักหน้า เธอมองเจตนาของกนกอรออก ที่หวังผลประโยชน์จากครอบครัวเธอ มณียาจึงไม่อยากข้องแวะด้วย

อธิปนึกห่วงเทวรูปขึ้นมา จึงเข้ามาในห้องทำงาน เขามองเทวรูปเทวีบาสท์ที่ยังสถิตย์อยู่บนหิ้ง ก็ถอนใจโล่งอก เขาคิดจะล็อคกุญแจห้องทำงานเพื่อไม่ให้คนนอกเข้ามาได้อีก

ศิโรจน์ฟื้นแล้ว หลังจากที่หมดสติไป 2 วัน แต่เขากลายเป็นอัมพาตท่อนล่าง ขาสองข้างของเขาไร้ความรู้สึก หมอบอกว่าต้องนั่งรถเข็นตลอดชีวิต อธิปมาเยี่ยมและได้รับรู้ข่าวร้ายของเพื่อน

"แกไม่ต้องห่วงนะโรจน์ เรื่องค่ารักษาพยาบาลทั้งหมด...ฉันจะออกให้เอง แกทำใจให้สบาย ๆ นะเพื่อน"

"แล้วต่อไปฉันจะไปสอนหนังสือได้ยังไง ไม่น่าเลย...ฉันไม่น่าทำแบบนั้นเลยจริง ๆ"

ศิโรจน์จับขาตัวเองร้องไห้คร่ำครวญ กนกอรใจหายวาบ รีบพูดกลบเกลื่อน กลัวศิโรจน์จะพูดความจริงออกมา

"ไม่เป็นไรนะคะคุณ อรอยู่นี่นะ"

กนกอรกอดศิโรจน์ เพื่อเขาจะได้ไม่พูดอะไรอีก อธิปสงสารเพื่อนจนไม่ได้สนใจอะไร ศิโรจน์ก็เหมือนรู้ตัว เขาจึงไม่พูดอะไรอีก หลังจากนั้นอีก 3 วัน ศิโรจน์ก็ออกจากโรงพยาบาล

วันนี้อธิปมาโรงแรมหรู เพื่อร่วมงานเลี้ยงของเพื่อนที่เป็นนักธุรกิจคนหนึ่ง เพื่อนคนนี้ชื่อภาคภูมิ ทำธุรกิจส่งออกผลไม้ไปต่างประเทศ ทั้งคู่เป็นคนชอบวัตถุโบราณเหมือนกัน จึงคุยกันถูกคอ

ภาคภูมิเห็นอธิปเดินเข้ามาในห้องจัดเลี้ยง ก็รีบเดินไปหาเขา

"คุณอธิป..ผมรอคุณอยู่พอดีเลย"

"มีอะไรครับ...ดูคุณตื่นเต้นจัง"

"วันนี้ผมมีแขกพิเศษที่อยากจะแนะนำให้คุณรู้จัก เป็นนักธุรกิจจากอียิปต์ รู้เรื่องของและเป็นนักสะสมเหมือนเราด้วยนะ"

"ใครกันครับ..."

ภาคภูมิไม่ตอบ กลับจูงแขนอธิปเข้าไปหาชายคนหนึ่ง เขาใส่ชุดสูทสีดำ...นั่งหันหลังให้ประตู

"มิสเตอร์เชทาน (Shaytan)"

ภาคภูมิเรียกเขา ชายชุดสูทสีดำหันมามอง เขามีรูปร่างผอม ดูค่อนข้างสูง ผมและดวงตาสีดำ ใบหน้าเสี้ยมตอบ ไว้หนวดเคราที่เล็มอย่างสวยงาม ทำให้หน้าตาดูลึกลับ อธิปชะงักเล็กน้อย ดวงตาสีดำของเขาจ้องอธิปเขม็ง

"สวัสดี...คุณภาคภูมิ"

เชทานพูดตอบเป็นภาษาไทย

"ผมขอแนะนำนะครับ...นี่คุณอธิป"

เชทานยิ้มน้อย ๆ ยื่นมือให้อธิป

"สวัสดี...ยินดีที่ได้รู้จัก"

อธิปจับมือกับเขา

"ยินดีเช่นกันครับ คุณเชทาน"

ภาคภูมิกับอธิปมานั่งร่วมโต๊ะกับเชทาน เชทานนั่งไขว่ห้าง ท่าทางดูเย่อหยิ่ง แต่ก็ดูสง่างามและสูงศักดิ์

"เพื่อนผมคนนี้...ชอบวัตถุโบราณเหมือนผมเลยครับ"

ภาคภูมิบอกกับเชทาน เขายิ้มก้มหัวเล็กน้อย

"ผมเคยทราบมาว่า...คุณเคยไปอียิปต์มาใช่ไหมครับ"

"คุณ...ทราบด้วยเหรอครับ"

เชทานหัวเราะในลำคอ เขามองอธิปด้วยสายตาแปลก ๆ

"ได้อะไรดี ๆ ไปบ้างไหมครับ"

"เอ้อ..."

อธิปพูดไม่ออก เชทานมองเหมือนจะล้วงเข้าไปในใจของเขา

"ที่ประเทศผม...มีเรื่องน่าสนใจตั้งมากมาย คงมีสักเรื่อง...ที่จะทำให้คุณพอจะสนใจได้บ้างนะครับ"

"ผมเพิ่งไปแค่ครั้งเดียว เลยยังไม่ค่อยรู้อะไรมากครับ"

เชทานพยักหน้า พิงหลังกับพนักเก้าอี้

"พวกคุณเคยได้ยินเรื่องอาถรรพ์เทวรูปไหมครับ มีเรื่องเล่ากันว่า...ผู้ใดได้ครอบครองเทวรูปเทวีบาสท์ เทวีจะดลบันดาลให้คนผู้นั้นร่ำรวยมั่งคั่ง..."

"เป็นความจริงหรือครับ"

ภาคภูมิทำหน้าสนใจ

"ทำยังไงผมถึงจะได้สักองค์นะ"

ภาคภูมิเอามือถูคาง อธิปนั่งทำหน้าอึดอัด เขาไม่รู้ว่าเชทานต้องการสื่อถึงอะไรกันแน่

"การจะได้ครอบครองเทวรูปไม่ใช่เรื่อง่าย มันขึ้นกับโชคชะตานะครับ...จริงไหมคุณอธิป"

"ครับ..."

อธิปอยากลุกไปจากตรงนี้เสียจริง ๆ เขารู้สึกเหมือนถูกเชทานไล่ต้อนเรื่องเทวรูป

"แต่พวกคุณคงยังไม่รู้ เทวรูปนี้มีเป็นคู่ครับ การได้เทวีบาสท์มาเพียงองค์เดียว มันไม่มีอำนาจมากพอ ต้องได้เทวรูปอีกองค์ด้วย ชีวิตก็จะมั่งคั่งด้วยเงินทองและอำนาจไม่จบไม่สิ้น ชนิดไม่มีอะไรมาขวางได้เลยล่ะ"

เชทานพูดยิ้ม ๆ อธิปกับภาคภูมิหูผึ่ง...สนใจขึ้นมาทันที

"เทวรูปอะไรหรือครับคุณเชทาน"

อธิปอยากรู้จนปิดไม่มิด เชทานยิ้มเยือกเย็น

"เทวรูปเทวีเซ็คเมท (Sekhmet)"

"เทวีเซ็คเมทหรือ...???"

อธิปทวนชื่อเบา ๆ

"ใช่ครับ...เป็นเทวรูปของเทวนารีคล้ายเทวีบาสท์ แต่มีหัวเป็นสิงโต นางเป็นภาคหนึ่งของเทวีบาสท์ มีอำนาจมาก จะช่วยขจัดปัดเป่าสิ่งชั่วร้ายหรืออุปสรรคให้หมดไป"

"โอโห...หากได้ครอบครองเทวรูปทั้งสององค์นี้ ก็เท่ากับทั้งรวยทั้งมีอำนาจนะสิครับ"

ภาคภูมิถามเชทาน เขาพยักหน้า

"แต่...เราจะไปหายังไงล่ะครับ แค่เทวีบาสท์ก็ว่าหายากแล้ว..."

ภาคภูมิพูดแล้วถอนใจ

"แต่ถ้าผู้ที่มีเทวรูปเทวีบาสท์ไว้ครอบครอง ก็จะสามารถค้นหาเทวรูปเทวีเซ็คเมทได้ไม่ยากครับ"

อธิปรู้สึกตื่นเต้น อยากครอบครองเทวรูปเทวีเซ็คเมทอีกองค์ เพื่อจะได้มีชีวิตที่สมบูรณ์พูนสุขอย่างแท้จริง