อุบัติรักสามีจอมบงการ - หญิงผู้โชคดี 1/1

คนร้ายรีบวิ่งไปตามเส้นทางที่มันรู้แล้วจึงวิ่งเลี้ยวเข้าไปยังเส้นทางแคบคดเคี้ยวยิ่งกว่าเดิมโดยมีนุชลตรีวิ่งตามไปติด ๆ

นุชลตรีไม่มีแม้แต่วินาทีที่จะพักร่างกายของเธอในเวลานี้ เมื่อหญิงสาวมองเห็นคนร้ายที่วิ่งราวกระเป๋าหล่อนหายลับเข้าไปใกล้ ๆ กับตรอกซอยทางออก

นุชลตรีออกวิ่งอีกครั้งแล้วมาหยุดหอบหายใจถี่จตรงหน้า ลานน้ำพุของโรงแรมที่เธอพักอยู่ ถัดจากลานน้ำพุแล้วข้างหน้าของหล่อนจะเป็นตลาดแออัดไปด้วยผู้คน ด้านขวาจะเป็นโรงพยาบาล และด้านซ้ายมือของนุชลตรีจะเป็นโรงละครเวที

แต่ไม่ว่าอย่างไรเธอจะต้องตามหากระเป๋าราคาแพงใบนั้นให้ได้เพราะเป็นสิ่งเดียวที่มีคุณค่าต่อจิตใจของหล่อนมากที่สุด

หญิงสาวไม่มีแม้แต่แรงจะส่งเสียงร้องตะโกนให้ใครช่วย เวลานี้หล่อนคงทำได้แค่เพียงมองหาชายสวมหมวกอำพรางปิดบังใบหน้า

หล่อนไม่นึกว่าเมืองหลวงของฝรั่งเศสจะกว้างใหญ่ไพศาลเช่นนี้มาก่อน หญิงสาวเหลียวมองไปทางซ้ายที หันมองไปทางขวาทีจนกระทั่งพบกับหลังคนร้ายที่วิ่งห่างออกไป คนร้ายรีบวิ่งไปทางด้านตรอกที่จะไปยังตลาด

นุชลตรีไม่รอช้าหล่อนรีบตามออกไปอีกครั้ง หญิงสาวหยิบขวดน้ำข้างทางเขวี้ยงไปยังด้านหน้าจนโดนแผ่นหลังของคนร้าย

คนร้ายหันขวับมามองหล่อนอย่างเอาเรื่อง เวลานี้โจรร้ายหยุดมองดูเหยื่อสาวใจกล้าที่เดินย่างสามขุมเข้ามาทางมัน

มือเรียวของนุชลตรียกมือกำขึ้นแน่น

‘เอาล่ะในวันนี้จะเป็นไงก็เป็นกัน จะอย่างไรเสียหล่อนก็ได้ยูโดสายดำมาเชียวนะ’

นุชลตรีรีบเตะขาข้างขวาของเธอออกไป หากแต่โจรผู้ร้ายกลับสามารถหลบหลีกได้ทันท่วงที หญิงสาวจึงชักขาของหล่อนกลับเข้ามาดังเดิม

อารามหญิงสาวไม่ทันได้ระวังตัว นุชลตรีถูกคนร้ายชกเข้าไปที่ท้องของหล่อน ทว่าโชคยังดีที่มันไม่ได้ต่อยไปโดนท้องน้อยของเธอ แต่กระนั่นก็ทำใหหญิงสาว

นุชลตรียกมือขึ้นกุมท้องของตนเองไวเด้วยความโมโห และในที่สุด ขาข้างหนึ่งของหล่อนก็ยกถีบคนร้ายจนกระเป๋าสะพายของหญิงสาวหลุดร่วงลงมา

คนร้ายมองไปยังหญิงสาวชาวเอเชียที่หาญกล้ามาต่อกรกับเขาด้วยความไม่พอใจเป็นอย่างมาก มันรีบลุกขึ้นพลางชกไปอีกครั้งที่ใบหน้าของหญิงสาว แต่นุชลตรีกับหลบหลีกได้ทันราวกับไม่ใช่มนุษย์

แรงกระแทกกับอากาศทำให้คนร้ายรู้สึกโมโหหากแต่เขาต้องวิ่งต่อไปเพื่อเอากระเป๋าเงินเหล่านี้ไปขายเพื่อซื้อข้าวกินประทังชีวิตของตนเอง

คนร้ายไม่รอช้า มันตัดสินใจวิ่งอีกครั้งอย่างไม่คิดชีวิต ทว่าทางข้างหน้าของคนร้ายนั้นมีแบริเออร์ขวางถนนกั้นอยู่

อารามวิ่งไม่ทันระวังทำให้คนร้ายสะดุดล้มไปกับพื้นถนนทันที

“หยุดเดี๋ยวนี้นะ” เสียงของนุชลตรีกล่าว

‘วันนี้เป็นไงเป็นกัน…ขอแค่เธอลากมันเข้าซังเตได้ก็พอ’

คนร้ายลุกขึ้นแล้วชักมีดขึ้นมา คมมีดด้ามสั้นชี้มาทางหาหญิงสาวอย่างรวดเร็ว

ทว่ายังไม่ทันที่นุชลตรีจะได้ทำอะไรมากไปกว่านี้ หญิงสาวก็หวีดร้องขึ้นสุดเสียง ยามเมื่อเวลานี้คนร้ายพุ่งตรงเข้ามาในระยะใกล้ประชิดตัวของเธอ

มือเรียวของหญิงเอเชียยกขึ้นมาปิดบังใบหน้าของหล่อนด้วยสัญชาติญาณความเป็นมนุษย์

“ระวัง” เสียงเข้มของชายหนุ่มเอ่ยขึ้นพลางพุ่งเข้ามาทางนุชลตรีที่ยกมือบังใบหน้าอยู่

มือหนากระชากร่างอรชรเข้าไปใกล้วงแขนกำยำของเขา พลางดึงร่างของหญิงสาวให้พ้นทางที่คนร้ายพุ่งมีดมา

นุชลตรีหวีดร้องด้วยความตระหนก ฉับพลันร่างของหล่อนลงไปกระแทกกับพื้นข้างล่างอย่างแรง

หญิงสาวรู้สึกจุกจนลุกไม่ขึ้น เสียงร้องโอดโอยของคนร้ายทำให้นุชลตรีชะงัก ใบหน้าสวยแหงนมองไปยังเหตุการณ์เบื้องหน้าอย่างสนอกสนใจ

ขณะที่คนร้ายได้แต่ยืนตะลึงนิ่งงัน ชายร่างสูงรีบเข้าประชิดตัวคนร้ายพลางถีบเข้าที่ท้องของมันอย่างรวดเร็ว