บทที่ 1 หมายเลข 5 - 3

เพราะหมายเลข 7 ไม่เคยเป็นหุ่นยนต์ที่เชื่อฟังอย่างไร้สติ เธอไม่ใช่คนที่ทำตามคำสั่งโดยไม่คิด เธออ่านรายงานภารกิจ วิเคราะห์ความสมเหตุสมผล และตัดสินใจด้วยตัวเองว่าจะรับงานนั้นหรือไม่ และในกฎเหล็กขององค์กร การคิดเองได้คือบาปมหันต์ที่ไม่อาจให้อภัย

และชนวนเหตุที่แท้จริงที่ทำให้เธอถูกนำตัวมาที่นี่ ก็คือคำสั่งลับเมื่อสองสัปดาห์ก่อน...

เบื้องบนออกคำสั่งให้เธอไปจับกุมตัวหมายเลข 5 มาส่งที่ห้องทดลองใต้ดินแห่งนี้

นั่นคือคำสั่งแรกและคำสั่งเดียวตลอดชีวิตที่หมายเลข 7 กล้าปฏิเสธ เธอรู้ดีว่าห้องทดลองลับแห่งนี้คืออะไร มันไม่ใช่สถานที่ที่ใครก้าวเข้ามาแล้วจะได้กลับออกไปในสภาพเดิม มันคือโรงเชือดมนุษย์ที่ซึ่งความทรงจำจะถูกชำแหละ สภาพจิตใจจะถูกถอดประกอบ และสมองจะถูกล้างเพื่อเขียนโปรแกรมทาสเข้าไปใหม่

การปฏิเสธคำสั่งในครั้งนั้น ทำให้องค์กรตัดสินว่าเธอเริ่มมี ความรู้สึก มีความผูกพัน และสูญเสียคุณสมบัติของนักฆ่า พวกเขาจึงวางแผนตลบหลัง ในเมื่อเธอไม่ยอมส่งหมายเลข 5 มา พวกเขาก็ยื่นข้อเสนอให้หมายเลข 5 เป็นคนล่อจับตัวเธอมาแทน เพื่อแลกกับอิสรภาพของตัวเอง

และหมายเลข 5 ก็เลือกที่จะทรยศเธอโดยไม่ลังเล

"เตรียมระบบกระตุ้นประสาทและสารเร่งปฏิกิริยาดีเอ็นเอ" เสียงของหัวหน้านักวิทยาศาสตร์สั่งการผ่านไมโครโฟน "เริ่มโครงการดัดแปลงพันธุกรรมระยะสุดท้าย"

องค์กรมีการทดลองลับที่ดำเนินมานานหลายปี พวกเขาต้องการปลุกพลังพิเศษเหนือมนุษย์ เพื่อสร้างสุดยอดทหารที่สามารถควบคุมมิติและเวลาได้ ทว่าการทดลองกับมนุษย์ก่อนหน้านี้ล้วนจบลงด้วยความตาย ร่างกายของคนทั่วไปไม่สามารถรองรับพลังงานที่ผิดธรรมชาติได้

แต่กับหมายเลข 7 ที่มีสมรรถภาพร่างกายและจิตใจแข็งแกร่งที่สุด พวกเขาเชื่อว่าเธออาจเป็นกุญแจสำคัญ

สายยางและท่อลำเลียงสารเคมีนับสิบเส้นถูกเจาะตรึงเข้าสู่หลอดเลือดดำทั่วร่างของเธอ ของเหลวสีฟ้าเรืองแสงถูกสูบฉีดเข้าสู่กระแสเลือดอย่างรวดเร็ว พร้อมกับกระแสไฟฟ้าแรงสูงที่แล่นพล่านเข้าสู่สมองผ่านขั้วโลหะที่ติดอยู่บนกะโหลกศีรษะ

"อึ่ก...!"

ความเจ็บปวดแสนสาหัสแผ่ซ่านไปทั่วทุกอณูขุมขน ราวกับกระดูกทุกท่อนในร่างกำลังถูกค้อนทุบจนแหลกละเอียด อวัยวะภายในร้อนรุ่มดั่งถูกไฟจากนรกโลกันตร์แผดเผา เส้นประสาททุกเส้นกรีดร้องด้วยความทรมานเกินกว่าที่มนุษย์จะจินตนาการได้

หมายเลข 7 กัดฟันแน่นจนเลือดไหลซึมออกจากมุมปาก เธอกำหมัดแน่นจนเล็บจิกทะลุฝ่ามือ แม้ในยามที่ความตายกำลังคืบคลานเข้ามา เธอก็ไม่ยอมส่งเสียงกรีดร้องอ้อนวอนออกมาแม้แต่คำเดียว แววตาที่เต็มไปด้วยความเคียดแค้นจ้องมองไปยังเพดานห้องทดลอง

หากมีโอกาส... หากชาติหน้ามีจริง... ฉันจะไม่ยอมเชื่อใจใครอีก และฉันจะลากพวกมันทุกคนลงนรกไปด้วยกัน!

วี้ดดดดดดด!

เสียงสัญญาณเตือนภัยสีแดงฉานกรีดร้องระงมไปทั่วห้องทดลอง หน้าจอมอนิเตอร์แสดงกราฟคลื่นหัวใจและคลื่นสมองที่พุ่งขึ้นสูงจนทะลุขีดจำกัด ก่อนจะหักเหดิ่งวูบลงเป็นเส้นตรงอย่างรวดเร็ว

"ความดันโลหิตตกอย่างเฉียบพลัน! เซลล์ในร่างกายเริ่มแตกสลาย!"

"ระบบหัวใจล้มเหลว! การทดลองล้มเหลวแล้ว!"

เสียงตะโกนอย่างตื่นตระหนกและเสียงฝีเท้าที่วิ่งวุ่นของเหล่านักวิทยาศาสตร์ดังแว่วเข้ามาในโสตประสาทของเธอเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนที่เสียงทุกอย่างจะค่อยๆ เงียบหายไป

ร่างของนักฆ่าหมายเลข 7 กระตุกเกร็งอย่างรุนแรงเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนจะแน่นิ่งไปบนเตียงเหล็กอันเย็นเยียบ หัวใจของเธอหยุดเต้น ลมหายใจดับสูญลงโดยสมบูรณ์ ท่ามกลางความมืดมิดอันไร้ก้นบึ้ง...

ปิดฉากชีวิตของมัจจุราชไร้เงาแห่งโลกปัจจุบันไปตลอดกาล