บทที่ 2 เลือกคู่ครองด้วยตนเอง - 4

หลิ่วเยี่ยนชิงขมวดคิ้ว "แต่ว่า..."

เซียวหงซานกล่าวต่อ "เรื่องนี้ข้ารู้อยู่แก่ใจว่าจะจัดการอย่างไร เจ้าไม่ต้องรีบร้อน เพียงตั้งใจหาคู่ครองที่ดีให้ลูกทั้งสองก็พอ ส่วนอวี้หนิง ข้าจะไปพูดกับเฉินกั๋วกงไว้ก่อน รอให้เรื่องแต่งงานของลูกสาวทั้งสองลงตัวแล้ว ข้าค่อยหาโอกาสเหมาะๆ ให้อวี้หนิงแต่งกับเฉินกั๋วกง"

คราวนี้หลิ่วเยี่ยนชิงจึงเผยรอยยิ้มออกมา "เช่นนั้นก็ดีเจ้าค่ะ"

อีกด้านหนึ่ง เมื่อเซียวอวี้หนิงกลับถึงเรือน รอยยิ้มอ่อนโยนที่ประดับอยู่บนใบหน้ามาตลอดก็เลือนหายไปในทันที นางนั่งลงที่โต๊ะ รินชาให้ตนเองหนึ่งถ้วย ก่อนจะค่อยๆ ดื่มจนหมด

เมื่อครู่เซียวหงซานไม่ได้คล้อยตามคำพูดของหลิ่วเยี่ยนชิง คงเห็นว่าสิ่งที่นางพูดมีเหตุผลอยู่บ้าง เซียวอวี้หนิงคาดว่าเขาน่าจะให้หลิ่วเยี่ยนชิงจัดการเรื่องหมั้นหมายของเซียวจื่อเยวี่ยนกับเซียวอีเวยให้เรียบร้อยเสียก่อน แล้วจึงค่อยมาจัดการเรื่องการแต่งงานของนาง

ก่อนจะถึงตอนนั้น นางยังพอมีเวลาเตรียมการอยู่บ้าง เหลือเพียงต้องดูว่าเจียงเอ๋อร์จะสืบข่าวได้ราบรื่นหรือไม่

*****

หลายวันต่อมา เซียวอวี้หนิงยังคงเก็บตัวอยู่แต่ในเรือนเช่นเคย ไม่ได้ออกไปไหน ส่วนเจียงเอ๋อร์ออกไปสืบข่าวตามที่นางต้องการ

ปกติเจียงเอ๋อร์สนิทสนมกับแม่ครัวในครัวหลังอยู่หลายคน ด้วยทางเซียวอวี้หนิงไม่ค่อยมีงานให้ต้องดูแลมากนัก นางจึงมักไปพูดคุยกับพวกแม่ครัว และบางครั้งก็ช่วยหยิบจับงานเล็กๆ น้อยๆ พวกแม่ครัวจึงสนิทใจจนมีเรื่องอะไรก็เล่าให้นางฟัง การขอให้พวกนางช่วยเปิดประตูหลังเพื่อให้ออกไปข้างนอกสักระยะจึงไม่ใช่เรื่องยาก

สองวันต่อมา เจียงเอ๋อร์ก็นำข่าวที่รวบรวมและเรียบเรียงไว้แล้วมาหาเซียวอวี้หนิง

ในเมืองหลวงมีบุรุษอายุไล่เลี่ยกับเซียวอวี้หนิงอยู่ไม่น้อย แต่หากต้องเป็นผู้ที่ยังไม่ได้หมั้นหมายหรือแต่งงาน ทั้งยังมีนิสัยความประพฤติดีด้วย กลับมีอยู่ไม่มากนัก สำหรับตระกูลใหญ่แล้ว การหมั้นหมายกันตั้งแต่อยู่ในครรภ์หรือการตกลงเกี่ยวดองกันระหว่างสองตระกูลถือเป็นเรื่องธรรมดา คู่ครองที่ดีจึงมักถูกหมายปองและตกลงหมั้นหมายกันไว้ตั้งแต่เนิ่นๆ

ถึงกระนั้นก็ยังพอมีบุรุษที่เหมาะสมอยู่หลายคน

เจียงเอ๋อร์เริ่มเล่าให้ฟัง "บุตรชายคนเล็กของผู้ตรวจการจาง เพิ่งอายุครบสิบหกได้ไม่นาน เป็นคนสุภาพเรียบร้อย มีกิริยาอย่างบัณฑิต ชื่นชอบการเขียนอักษรและวาดภาพเป็นที่สุด ทั้งยังไม่เคยมีเรื่องบาดหมางกับผู้ใดเจ้าค่ะ"

"บุตรชายคนรองที่เกิดจากอนุของเสนาบดีเฉิน อายุสิบเจ็ดปีเต็ม หน้าตาดี ชอบเลี้ยงแมวเป็นที่สุด บางครั้งก็ออกไปดื่มชากับผู้อื่น เพียงแต่นิสัยค่อนข้างยอมคนไปสักหน่อยเจ้าค่ะ"

"บุตรชายเพียงคนเดียวของเจ้ากรมศาลต้าหลี่ เพิ่งอายุครบสิบแปดปี มีวรยุทธ์ติดตัว และทำงานอยู่ที่ศาลต้าหลี่ร่วมกับบิดา คอยสืบสวนคดีต่างๆ เป็นคนเที่ยงธรรมกล้าหาญ ทั้งยังหน้าตาหล่อเหลาด้วยเจ้าค่ะ"

"ยังมีอีกคนเป็นคนสุดท้ายเจ้าค่ะ บุตรชายคนรองแห่งจวนอัครเสนาบดี เพิ่งอายุครบสิบเจ็ดเมื่อเดือนก่อน เป็นผู้มีความรู้แตกฉานในตำรา นิสัยจิตใจดี เคยติดตามมารดาไปตั้งโรงทานแจกโจ๊กให้ผู้ลี้ภัย ทั้งยังมีหน้าตาหล่อเหลามากด้วยเจ้าค่ะ"

เจียงเอ๋อร์ถาม "คุณหนู ท่านคิดว่าคนใดเหมาะสมที่สุดเจ้าคะ"

เซียวอวี้หนิงใคร่ครวญอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนเอ่ยด้วยแววตาแน่วแน่

"ในเมื่อจะเลือกทั้งที ย่อมต้องเลือกคนที่ดีที่สุด!"