4 - เพื่อนมาอุดหนุนเพื่อน

เพื่อนมาอุดหนุนเพื่อน

ไม่รู้ว่าเพราะอะไรเหมือนกัน เขาถึงกล้าเอาเรื่องส่วนตัวของพี่ชายมาเล่าสู่เธอฟัง ทั้งทีเพื่อนสนิทและหญิงสาวคนอื่น ๆ ที่พยายามมาตีสนิทเขาเพื่อที่จะเข้าหาพี่ชายของเขา เขายังไม่กล้าพูดเรื่องของพี่ชายให้คนเหล่านั้นฟังเลย แต่กับธารารินทร์ทำไมเขาถึงเล่าบอกเสียหมดเปลือกเลย

“เว่อร์ไปหรือเปล่าแทน...” ธารารินทร์ได้แต่ดุเพื่อน ที่เอาเรื่องส่วนตัวของพี่ชายตัวเองมาสาธยายเล่าบอกให้เธอฟัง

“เรื่องจริง เธอลองคิดตามน่ะน้ำริน ขนาดเราอายุแค่ยี่สิบเอง เรายังกินมาเป็นสิบ ๆ คนแล้วเลย เธอลองคิดตามความเป็นจริงสิ พี่ชายเราอายุสามสิบจะขนาดไหน...” ปัณณธรพูดขึ้นมาอีกครั้ง

“ผู้ชายขาดเรื่องแบบนี้กันไม่ได้เลยเหรอ?” เธอจึงตัดสินใจเลิกคิ้วถามเพื่อนอย่างสงสัย เพราะที่แฟนหนุ่มของเธอพยายามชวนเธอไปอยู่ด้วยกันก็เพราะหวังเรื่องแบบนี้เองสินะ

“คนอื่นเราไม่รู้ แต่สำหรับเรามันขาดไม่ได้จริง ๆ ทำไมเธอไม่ลองถามแฟนเธอดูล่ะ ว่าขาดเรื่องแบบนี้ได้หรือเปล่า” ปัณณธรตอบเธอออกไปตามตรงตามความรู้สึกของตัวเขาเอง

“พูดอะไรของเธอ...”

“เราพูดความจริงน้ำริน มันเป็นเรื่องธรรมชาติของมนุษย์”

“...” ธารารินทร์เอาแต่ก้มหน้าเงียบไม่รู้ว่าควรเอ่ยอะไร เมื่อเพื่อนพูดออกมาแบบนี้แล้ว

“อยากบอกน่ะ ว่าเธอกับแฟนของเธอยังไม่เคย...” เมื่อเห็นปฏิกิริยาเอียงอายของเพื่อน ปัณณธรก็เดาได้ทันที ว่าธารารินทร์คงยังไม่เคยทำอะไรกับแฟนหนุ่มของเธอแน่นอน

“...” ธารารินทร์เงียบอีกครั้ง

“จริงดิน้ำริน แล้วแบบนี้ไอ้เอกมันไม่ไปหาเศษหาเลยทางอื่นเหรอว่ะ”

“เอกเขาไม่เหมือนเธอหรอกแทน” ธารินทร์พยายามพูดกลบเกลื่อนความรู้สึกของตัวเอง ไม่ให้แสดงอาการออกมาว่าเธอเองก็เป็นกังวลเหมือนกัน

“ก็ไม่แน่หรอก ผู้ชายมันขาดเรื่องพวกนี้ได้สะทีไหน นอกเสียจากมันจะตายด้านหรือเป็นเกย์ที่ชอบเพศเดียวกัน” ปัณณธรพูดชวนให้เธอคิดแล้วเขาก็หันมาสนใจงานตรงหน้าต่อทันที

“เราขอทำงานก่อนดีกว่า มัวแต่ชวนพูดเรื่องอะไรก็ไม่รู้” พูดแล้วเธอก็เดินเลี่ยงออกไปเก็บกวาดทำความสะอาดบริเวรรอบ ๆ ห้องทันที

*

*

“ที่อื่นมีตั้งเยอะแยะ ทำไมพวกมึงถึงอยากมาแต่ที่ของกูด้วยว่ะ” ปุณณธีร์เอ่ยขึ้นทันที ที่เดินเข้ามาและนั่งลงในห้องประจำของสถานบันเทิงแห่งนี้ ซึ่งเป็นพื้นที่ของเขานั้นเอง

ห้องพิเศษห้องนี้ซึ่งเป็นห้องประจำ ที่ปุณณธีร์จัดทำขึ้นไว้เพื่อนรับรองแขกคนสำคัญหรือเพื่อนสนิทเพียงเท่านั้น และภายด้านในนี้ก็จะมีห้องนอนส่วนตัวของเขาแยกออกไปด้วยอีกห้อง ซึ่งห้องนั้นไม่มีใครได้รับอภิสิทธิ์ให้ย่างกรายเข้าไปได้โดยเด็ดขาด

แม้แต่น้องชายแท้ ๆ ของเขาเอง และเพื่อนสนิทของเขาเองก็ตาม ขนาดเข้ามาอยู่ภายในห้องพิเศษนี้แล้วก็ยังไม่มีสิทธิ์ได้เข้าถึงห้องนอนของตนเลยสักคน

เดิมทีพวกเขานัดกันว่าจะไปสังสรรค์กันที่อื่น แต่เพื่อนอีกคนกลับอยากมาในที่แห่งนี้ ไม่รู้ว่ามีดีอะไร หรือว่าติดใจอะไรที่นี่เข้าให้แล้ว

“เพื่อนมาอุดหนุนเพื่อนไม่ดีหรือไงว่ะไอ้ธาม ดูสิกว่ากูจะได้ออกมาแบบนี้ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยนะเว้ย...” เสียงเรียบของเพื่อนเอ่ยขึ้นมาทันที

ปนวัฒน์ หรือ ปืน เพื่อนสนิทที่เรียนมาด้วยกันตั้งแต่มัธยม สนิทกันเพราะครอบครัวประกอบธุรกิจเป็นหุ้นส่วนกันมาตั้งแต่รุ่นพ่อรุ่นแม่

“แน่ใจเหรอ ว่าพวกมึงตั้งใจมาอุดหนุนกู ไม่ใช่พวกมึงจะมาอุดหนุนอย่างอื่นกันแน่ว่ะ ไอ้ปืนกูไม่เอะใจ แต่มึงนี้สิไอ้ภู...” ปุณณธีร์เอ่ยแซวออกมาทันที เพราะรู้ดีว่าเพื่อนของตนเป็นคนแบบไหน และเขาก็เป็นแบบนั้นเหมือนกัน เพียงแค่ไม่ใช้คนในสถานที่ของตัวเอง

“เออ...กูติดใจเด็กร้านมึงอยู่ แม่งเร้าใจดีมากเลยว่ะ” เสียงของเพื่อนอีกคนเอ่ยขึ้นมาในทันที

ทัพพ์ภูวิศ หรือ ภู เพื่อนสนิทอีกคนของเขาที่เรียนมหาวิทยาลัยมาด้วยกันจนจบพร้อมกัน และรู้จักกันจนได้มาทำธุรกิจและมีหุ้นส่วนร่วมกันอีกด้วย

“คนไหนอีกว่ะ” ปุณณธีร์หันไปมองหน้าของทัพพ์ภูวิศในทันที เพราะรู้ดีว่าพวกเขามักเปลี่ยนคู่นอนบ่อยไม่มีคู่ควงที่เปิดตัวแบบเป็นตัวเป็นตนเลยสักคน

“ไม่บอก ปล่อยให้สืบเอง” ทัพพ์ภูวิศทำเป็นพูดจากำกวมแล้วเขาก็ยกแก้วเครื่องดื่มสีอำพรางตรงหน้าขึ้นกระดกในทันที ทีเดียวหมดแก้ว เพราะรู้ดีว่าเรื่องแค่นี้คงไม่เกินความสามารถของปุณณธีร์อยู่แล้วหากว่าเพื่อนอยากจะรู้ความลับอะไร

“มึงบังคับข่มขู่เขาหรือเปล่าว่ะไอ้ภู” ปุณณธีร์ถามขึ้นทันที เพราะรู้สึกแปลกใจที่เพื่อนฝั่งใจกับเรื่องแบบนี้เข้าให้แล้ว

“เต็มใจทั้งสองฝ่าย มึงก็รู้ว่ากูจะไปบังคับใครเขาได้ คนแบบเรา ๆ แค่กระดิกนิ้วผู้หญิงก็พร้อมถวายตัวให้อยู่แล้ว...” ทัพพ์ภูวิศพูดขึ้นตามจริง

“พวกมึงคุยกันแต่เรื่องแบบนี้ ไม่สงสารคนมีเมียท้องใกล้คลอดแบบกูบ้างหรอไงว่ะ” ปนวัฒน์พูดแทรกกลางบทสนทนาของเพื่อนทั้งสอง ในฐานะที่เขานั้นมีครอบครัวและกำลังจะเป็นว่าที่คุณพ่อก่อนใคร

“สมน้ำหน้า! ใครบอกมึงอยากชิ่งมีเมียไปก่อนพวกกู” ปุณณธีร์ได้แต่ตอกย้ำเอ่ยด้วยวาจาที่เหน็บแนม แต่ก็ไม่ได้จริงจังนัก เพราะยินดีกับเพื่อนที่ได้เจอคนที่เพื่อนพร้อมหยุดทุกอย่างแล้ว และวันนี้ก็กว่าจะล่อออกมาได้พวกเขาก็ต้องขออนุญาตภรรยาของเพื่อนที่ท้องใกล้คลอดก่อน

“อย่าให้ตัวเองมีเมียก็แล้วกัน กูจะล้อมึงจนลูกคลอดมึงเลยไอ้ธาม” ปนวัฒน์ตอกกลับปุณณธีร์ขึ้นมาทันทีอย่างนึกท้าทาย

“มึงคงไม่มีวันได้เห็นหน้าลูกกูง่าย ๆ หรอกไอ้ปืน เพราะกูรู้จักถุงยางดี ไม่เหมือนกับมึงพอเจอสดเข้า ก็ทำเป็นอดใจไม่ไหวปล่อยในจนท้องขึ้นมา แล้วไปไหนไม่รอดเสียอย่างนั้น” ปุณณธีร์พูดออกมาอย่างมั่นใจแบบไม่ต้องคิดอะไร

“มึงเจอของดี ๆ และคนที่มึงพร้อมจะหยุด เดี๋ยวพวกมึงก็ทำเหมือนกับที่กูทำเองแหละ” ปนวัฒน์พูดต่อหน้าเพื่อนทั้งสองที่ยังไม่คนรักทั้งคู่

“สด ๆ ใหม่ ๆ แบบที่มึงว่าก็คงจะมีแต่ยังไม่บรรลุนิติภาวะกันทั้งนั้นแหละ คงไม่เหลือมาถึงรุ่นราวคราวเดียวกับพวกเราหรอก และจะให้กูไปเอาเด็กพวกนั้นมีหวังได้นอนคุกกันพอดีไอ้ปืน” ปุณณธีร์พูดขึ้นจากประสบการณ์และผู้หญิงที่ตนเจอมา

“ผู้หญิงดี ๆ ยังมีอีกเยอะเว้ยไอ้ธาม มึงอย่าพึ่งด่วนตัดสินใครแค่ภายนอก จากที่มึงเคยเจอมาสิ” ปนวัฒน์พูดแล้วก็ยกแขนขึ้นมามองดูเวลาในข้อมือของตน เพราะเขาไม่สามารถอยู่กับพวกเพื่อนให้นาน ๆ เหมือนกับเมื่อก่อนได้อีก