7 ลองดูสักตั้ง

สายตาคมกริบดุจพยัคฆ์ของกันตธีร์ปะทะเข้ากับดวงตากลมโตคู่สวยของบัวบุษยาที่จ้องเขม็งมาจากโซนวีไอพี แรงดึงดูดประหลาดที่ผสมปนเปไปด้วยความโกรธและความเสน่หาแผ่ซ่านข้ามอากาศธาตุจนศุภกรถึงกับต้องสะกิดเพื่อน

“ท่าทางคุณบัวเขาจะสนใจแกมากเลยนะนั่น จ้องตาไม่กะพริบเลยว่ะ”

“ไม่หรอก... เขาโกรธฉันมากกว่า” กันตธีร์ตอบเสียงเรียบ แต่ในใจกลับสั่นไหวอย่างที่ไม่เคยเป็น

“อ้าว! มีเรื่องอะไรกันวะ?” คำถามของ สุเจนทำให้หน้าที่เล่าเหตุการณ์ตกเป็นของปวิน และทันทีที่เรื่องราวการปะทะฝีปากหน้าโรงงานถูกถ่ายทอดจบลง เพื่อนทั้งกลุ่มก็หันมาถล่มกันตธีร์เป็นตาเดียว

“แกกล้ามาเลยนะเว้ยไอ้ธีร์ ที่ไปเถียงกับคุณบัวเค้าแบบนั้น”

“ใจเย็นก่อนเว้ย!” สุเจนเอ่ยขึ้น

“หรือว่า… คุณบัวอาจจะชอบไอ้ธีร์วะ หล่อแบด ๆ แบบแกอาจจะเป็นสเปคคุณบัวก็ได้นะเว้ย!” สุเจนซักไซ้ แต่กันตธีร์ทำเพียงแค่หมุนแก้วเหล้าไปมา

“แกมั่วแล้ว เค้าจ้องจะกินเลือดกินเนื้อฉันขนาดนั้นจะมาชอบฉันได้ไงวะ” กันตธีร์รีบบอกเพื่อน

“แล้วถ้าเค้าเกิดชอบแกขึ้นมาจริง ๆ แกไม่อยากได้เหรอวะ... สวยระดับนางฟ้าเลยนะเว้ย!” ศุภกรเสริมอย่างนึกเสียดายแทน

“ยังไงลองจีบดูก็ไม่เสียหายนี่หว่า!!....”

“เออนั่นสิ อย่าทำเป็นคนดีนักเลยเพื่อน!” สุเจนเริ่มเชียร์เพื่อนบ้าง

“ในเมื่อเธอเสนอสายตามาให้ขนาดนั้น ก็รับไว้เถอะ เราไม่ได้ไปบังคับขืนใจนี่หว่า”

“พวกแกนี่พูดกันเป็นตุเป็นตะ เขาอาจจะแค่เคืองฉันอยู่ก็ได้” กันตธีร์ตัดบทอย่างหงุดหงิด

ในขณะที่เพื่อนคนอื่นคะยั้นคะยอ มีเพียง ปวิน ที่นั่งเงียบผิดปกติ เขาลอบมองใบหน้าสวยล้ำของบัวบุษยาด้วยความรู้สึกที่ซ่อนเร้น ความลุ่มหลงที่เขามีต่อลูกสาวเจ้านายทำให้เขารู้สึกริษยาเพื่อนสนิทอยู่ลึกๆ

“ไอ้กันต์ แกคิดดีๆ นะเว้ย นั่นลูกสาวเจ้านายเชียวนะ ไปทำอะไรพลาดขึ้นมาโดนไล่ออกจะซวยเอา” ปวินเตือนเสียงเข้ม หวังจะให้เพื่อนถอยห่าง

“โธ่... ไอ้คุณวินครับ!” สุเจนรีบแย้งทันควัน

“มันจะซวยได้ไง ถ้าคุณบัวเธอมีใจให้ไอ้กันต์จริง ๆ เพราะงั้น... ลองดูสักตั้งสิเพื่อน!” กันตธีร์เหลือบมองสุเจนแล้วเลิกคิ้วสูง

“นี่แกนี่ก็ยุจริงเลยนะ”

“ก็เออสิ!” สุเจนโพล่งออกมาอย่างไม่อ้อมค้อม สายตาฉายแววหื่นกระหายตามประสาหนุ่มโสด

“หรือแกคิดว่าการนั่งสบตาเล่น ๆ กับคุณบัวแบบนี้แล้วแกจะได้เค้าเป็นแฟนล่ะ”

“เอาไง...รีบเข้าไปจีบสิวะ พวกฉันจะได้จีบเพื่อนของเธอไปด้วยเลย” ศุภกรพูดพลางหัวเราะร่วน

“เอาเล้ย ไปสิ!” สุเจนยุยงส่งเสริม

กันตธีร์นิ่งฟังพลางมองไปยังร่างระหงที่กำลังโยกย้ายส่ายสะโพกตามจังหวะเพลงอยู่ไม่ไกล ผิวขาวเนียนละเอียดของเธอที่สะท้อนแสงไฟเลเซอร์ดูราวกับเนื้อมุกที่ชวนให้สัมผัส รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ผุดขึ้นที่มุมปากของวิศวกรหนุ่ม...

ในเมื่อทุกคนอยากให้เขาเป็นผู้ล่าเขาก็จะจัดบทเรียนรักบทใหญ่ให้ลูกสาวท่านประธานคนนี้ได้รับรู้ว่า คนอย่างกันตธีร์... ไม่ใช่พนักงานกระจอกที่ใครจะมาดูถูกได้ง่ายๆ