บทที่ 6 ร่วมทีม (3/3)

ดาร์ลีนและครอบครัวเดินทางมาถึงสนามกีฬาในร่มนครหลวง B ในช่วงสายของวันนั้น ตลอดทางที่นั่งรถมา เจ้าหน้าที่ที่มาอำนวยความสะดวกให้เธอและครอบครัวบอกเล่าให้ฟังแล้วว่า ตอนนี้ยังไม่มีใครทราบว่าเธอย้ายมาแข่งในนามประเทศ C และการมาถึงของเธอวันนี้ สนามที่ให้เธอซ้อมจะเป็นสนามที่อยู่อีกอาคารหนึ่งแยกต่างหาก นักกีฬาทุกคนที่ลงแข่งจะยังไม่มีใครเห็นเธอทั้งสิ้น ดาร์ลีนฟังแล้วจึงค่อยสบายใจ เพราะเวลาเธอซ้อม เธอต้องการความเงียบสงบมากที่สุด

นักกีฬาและผู้ฝึกสอนที่สนามกีฬาแห่งนี้จึงได้เห็นว่ามีรถตู้หรูคันหนึ่งมาจอดที่หน้าอาคารอีกแห่ง มองจากที่ไกลๆ ก็เห็นเพียงคนหลายคนลงมาจากรถคันนั้น แต่พวกเขาไม่รู้ว่าเป็นใคร

“ครูคะ แล้วสเก็ตลีลาเดี่ยวของผู้หญิง ใครจะเป็นตัวแทนอีกคนของประเทศเราคะ ปกติต้องมีสามคน ตอนนี้เรามีแค่สอง” นักกีฬาสเก็ตลีลาหญิงคนหนึ่งถามขึ้น เพราะพวกเธอซ้อมกันมาหลายเดือนแล้ว แต่ก็ยังไม่รู้เสียทีว่านักกีฬาหญิงคนนี้เป็นใคร

“ไม่รู้เหมือนกัน ครูถามสมาคมสเก็ตไปแล้ว ทางนั้นก็บอกแค่มีคนแล้ว พวกเราจะได้พบเธอในวันที่จะเดินทางไปประเทศ K”

“แล้วเธอคนนี้จะไม่มาซ้อมกับพวกเราเลยเหรอคะ”

“ไม่ สมาคมบอกว่าเธอมีครูของเธออยู่แล้ว เธอจะซ้อมกับครูคนนั้น”

“หูยยยยย มีครูส่วนตัวด้วย อยากเห็นจริงๆ ว่าเก่งแค่ไหน ทางสมาคมถึงปิดข่าวขนาดนี้”

“ครูคะ เมื่อกี้ก่อนเข้ามาในสนามซ้อม หนูเห็นมีรถตู้หรูคันหนึ่งมาจอดที่หน้าตึกซ้อมอีกหลังค่ะ แต่ไม่รู้ว่าใครมาซ้อม จำได้ว่าตึกหลังนั้นถูกสั่งปิดไว้ ไม่ให้ใครเข้าไปนี่คะ”

“ครูก็ไม่รู้เหมือนกัน น่าจะเป็นนักกีฬาพิเศษล่ะมั้ง เอาล่ะ เลิกคุยกันได้แล้ว มาซ้อมกันเสียที พวกเราเหลืออีกแค่สามเดือนเท่านั้นก็ต้องไปแข่งแล้ว”

ณ องค์การอวกาศแห่งประเทศ C ในวันที่ 20 พฤศจิกายน 2017

“องค์การอวกาศเรายินดีมากครับที่ท่านประธานาธิบดีให้เกียรติมาเยี่ยมองค์การของพวกเรา” โจวจื่อชิง รองผู้อำนวยการกล่าวต้อนรับด้วยความปลาบปลื้มดีใจอย่างยิ่ง

“วันนี้ที่ผมมาที่นี่ ผมพาผู้อำนวยการองค์การอวกาศคนใหม่มาพบพวกคุณ เขาจะมาทำงานร่วมกับพวกคุณทุกคนตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป” หลี่เคอเฟิงตอบกลับเรียบๆ

โจวจื่อชิงและทุกคนที่มาต้อนรับนิ่งอึ้งไปชั่วขณะ ไม่คาดว่าประธานาธิบดีหลี่เคอเฟิงจะเป็นผู้พาผู้อำนวยการคนใหม่มาด้วยตนเอง แต่เขาก็ทราบดีว่าประเทศ C ให้ความสำคัญกับงานด้านอวกาศมากมายเพื่อให้แข่งขันได้กับประเทศ U

องค์การอวกาศแห่งประเทศ C ขาดผู้อำนวยการมาหกเดือนแล้ว ตอนแรกทุกคนคาดว่าโจวจื่อชิง รองผู้อำนวยการ จะได้เลื่อนมาดำรงตำแหน่งแทน แต่สำนักงานกลางของรัฐบาลตอบปฏิเสธการเลื่อนตำแหน่งนี้และบอกว่ามีคนที่เหมาะสมแล้ว พวกเขาได้แต่สงสัยว่าคนที่เหมาะสมคือใคร

“พวกคุณบางคนอาจจะรู้จักหรือคุ้นหน้าคุ้นตาผู้อำนวยการคนใหม่นี้บ้างแล้ว ผมขอแนะนำให้ทุกคนได้รู้จัก ดร.หยางหราน จากศูนย์วิจัยโนวา (Nova Research Center) ขององค์การโครนอส (Kronos) ด็อกเตอร์จะย้ายมาทำงานให้กับประเทศเราตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป”

ทุกคนในห้องประชุมนิ่งอึ้งไปหมด ใครจะไปคิดล่ะว่าประธานาธิบดีหลี่เคอเฟิงถึงกับสามารถฉกตัวผู้เชี่ยวชาญที่ร้ายกาจที่สุดขององค์การโครนอสมาได้ แถมยังมาแบบเงียบเชียบชนิดไม่มีใครระแคะระคายใดๆ ทั้งสิ้น

“ด็อกเตอร์ คุณจัดการทุกอย่างที่นี่ได้เต็มที่ ติดขัดเรื่องใด คุณสามารถแจ้งโดยตรงเข้ามาที่เลขาฯ ของผมได้ทันที รัฐบาลกลางพร้อมจะแก้ปัญหาให้คุณ สิ่งที่ผมต้องการมีเพียงต้องการให้งานด้านอวกาศและงานที่เกี่ยวข้องทั้งหมดพัฒนาได้เท่าทันประเทศ U ให้เร็วที่สุดเท่าที่คุณจะทำได้ ผมพร้อมจะทุ่มเทให้ทุกอย่างก้าวหน้า”

“ครับ ท่านไม่ต้องกังวล”

เวลานี้ถึงกำหนดที่ทัพนักกีฬาประเทศ C จะเดินทางไปประเทศ K แล้ว เหล่านักกีฬาและครูผู้ฝึกสอนทุกคนต่างเตรียมพร้อมและนั่งรอเวลาอยู่หน้า Gate เพื่อขึ้นเครื่องบิน

“นี่ นี่ ดูนั่นสิ นั่นหยางลี่เซียนใช่มั้ย” นักกีฬาหญิงคนหนึ่งของประเทศ C เอ่ยขึ้นเมื่อเหลือบเห็นดาร์ลีนเดินเข้ามาพร้อมกุลนันท์ แคลร์ และเจ้าหน้าที่สองคน

“ใช่ หยางลี่เซียนจริงๆ เธอมาทำอะไรที่นี่” นักกีฬาชายคนหนึ่งถามขึ้นอย่างแปลกใจ

พวกเขามองเห็นเจ้าหน้าที่คนหนึ่งที่มากับดาร์ลีนบอกให้เธอนั่งคอยที่บริเวณที่อยู่ห่างจากบริเวณที่นั่งของกลุ่มนักกีฬาประเทศ C ออกมาไม่ไกล เจ้าหน้าที่คนนั้นนำเอกสารของเธอ กุลนันท์ และแคลร์ไปยื่นให้เจ้าหน้าที่ของสายการบิน ไม่นานเจ้าหน้าที่คนนั้นก็นำเอกสารไปคืนให้เธอ และพาเธอผ่าน Gate เข้าไปในเครื่องบินในส่วนของที่นั่ง First Class

นักกีฬาของประเทศ C ได้แต่มองตามอย่างแปลกใจ หากไม่นานนักก็ถึงเวลาที่ต้องเข้าเครื่องบิน นักกีฬาและผู้ฝึกสอนก็ทยอยกันเข้าไปจนหมด พวกเขาทุกคนมองหาดาร์ลีน หวังว่าจะได้เห็นเธอ แต่ก็ไม่เห็น

เวลานี้ทุกคนเดินทางถึงประเทศ K และมาถึงศูนย์กีฬาเพื่อลงทะเบียนนักกีฬาของแต่ละประเทศ ที่นี่พวกเขาจึงได้เห็นดาร์ลีนกำลังยืนลงทะเบียนกับเจ้าหน้าที่ที่รับลงทะเบียนนักกีฬาจากประเทศที่มีชื่อขึ้นต้นด้วยตัว C

“감사합니다” ดาร์ลีนกล่าวขอบคุณเป็นภาษาของประเทศ K

เมื่อดาร์ลีนหันกลับมาจึงได้เห็นนักกีฬาประเทศ C จ้องเธอด้วยความงุนงงสงสัย

“ยินดีที่ได้พบทุกคนนะคะ ขอฝากตัวด้วยค่ะ” เธอกล่าวพร้อมกับรอยยิ้มหวานหยดที่แจกให้กับทุกคน

“ฉันขอตัวไปพักก่อนนะคะ แล้วเจอกันตอนอาหารเย็นค่ะ” เธอยิ้มให้อีกครั้งก่อนจะเดินตามมารดา โค้ชของเธอ และเจ้าหน้าที่ของประเทศ C ที่ส่งคนมาอำนวยความสะดวกให้เธอโดยเฉพาะ