บทที่ 5 ร่วมทีม (2/3)

ชาวเน็ต A - โชคดีอะไรอย่างนั้น ได้ทั้งถ่ายรูป คำอวยพร ลายเซ็น ฉันอิจฉาพวกเธอสองคนมากนะ โอ๊ย อิจฉา !

ชาวเน็ต B - ตายแล้ว ! ได้เจอนางฟ้าด้วย จะโชคดีไปไหนเนี่ย ฉันจะมีวาสนาได้เจอเธอบ้างมั้ย พวกคุณสองคนไปพบเธอที่ไหนน่ะ บอกกันมั่ง

หนึ่งในสาวเจ้าของกระทู้มาตอบกลับข้อความนี้ว่า ‘นางฟ้าของเรามาเที่ยวพระราชวังต้องห้ามค่ะ ฉันเจอเธอที่ร้านขายของที่ระลึก ยืนมองอยู่สักพักจนแน่ใจ จึงกล้าเดินเข้าไปหาเธอ’

ชาวเน็ต B ตอบกลับว่า ‘กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดด พวกเธอน่าอิจฉาเกินไปแล้ว’

ชาวเน็ต C - ได้เจอคนสวยของผมเหรอเนี่ย ไม่รู้เลยว่าภรรยาผมมาเที่ยว ถ้ารู้ จะต้อนรับอย่างดีเลย

ชาวเน็ต D - ภรรยาผมแอบหนีมาเที่ยวโดยไม่บอกผม เธอกะจะมาทำเซอร์ไพรส์ผมสินะ

ดาร์ลีนไม่รู้เลยว่าเธอกลายเป็นหัวข้อสนทนาที่ดังที่สุดในประเทศ C ไปแล้ว นั่นเพราะเธอเป็นลูกครึ่งประเทศ C และประเทศ T ทำให้คนประเทศ C ยอมรับเธออย่างสนิทใจแม้เธอจะถือสองสัญชาติก็ตาม คลิปการแข่งขันของเธอทุกคลิป เป็นที่นิยมของนักกีฬาสเก็ตลีลาของประเทศ C ที่สุด

พวกเขาพยายามฝึกฝนให้ได้อย่างเธอ แต่ดูเหมือนว่าความพยายามยังไม่ประสบผล เพราะประเทศ C ไม่เคยเป็นเจ้าเหรียญทองในโอลิมปิกฤดูหนาวมาตลอดหลายปีที่ผ่านมาโดยเฉพาะสเก็ตความเร็วระยะสั้นและสเก็ตลีลา แต่ดาร์ลีนเป็นคนแรกของประเทศ C ที่สามารถคว้าเหรียญทองทุกรายการมาได้ด้วยคะแนนที่ทิ้งห่างคู่แข่งชนิดไม่เห็นฝุ่น เธอจึงครองใจคนประเทศ C ทั้งประเทศ

มีชาวประเทศ C มากมายที่สอดส่ายสายตามองหาเธอตามสถานที่ท่องเที่ยวต่างๆ บางคนก็โชคดีได้พบเธอ พร้อมกับได้ถ่ายคลิปและถ่ายรูป คำอวยพร และลายเซ็นของเธอมา

Hot Search ในเว่ยป๋อสิบอันดับแรกตลอดระยะเวลาที่เธอท่องเที่ยวในประเทศ C มีหัวข้อที่เกี่ยวกับเธอถึงห้าหัวข้อและอยู่ในอันดับหนึ่งถึงห้า !

เหล่าผู้บริหารประเทศ C จับตาดูความเคลื่อนไหวนี้อย่างสนใจ หากพวกเขาจำต้องรอให้ถึงตอนเช้าของวันที่สิบสี่

เสียงเพลงอันเป็นเสียงเรียกเข้าของโทรศัพท์มือถือดังขึ้นในเวลาเจ็ดนาฬิกาตรงของเช้าวันที่สิบสี่

“สวัสดีค่ะ” กุลนันท์รับสายแทนสามีของเธอ เรื่องครั้งนี้พวกเขาตัดสินใจได้แล้ว และให้เธอทำหน้าที่บอกกล่าวเพราะเธอเป็นทนาย เรื่องการเจรจาต่างๆ เธอย่อมเชี่ยวชาญและละเอียดรอบคอบกว่า ดร.หยางหราน

“ไม่ทราบว่าพวกคุณตัดสินใจอย่างไร” ประธานาธิบดีหลี่เคอเฟิงถามมาอย่างรวดเร็ว

“พวกเรารับข้อเสนอของท่านค่ะ เพียงแต่อยากขอเปลี่ยนแปลงบางอย่างสักเล็กน้อย”

“คุณอยากเปลี่ยนแปลงอะไร”

“ข้อแรกคือ ฉันจะไม่รับตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงยุติธรรมค่ะ แต่การไม่รับตำแหน่งนี้ ฉันขอเปลี่ยนเป็นบ้านพร้อมที่ดินที่อยู่ใกล้สถานที่ทำงานของ ดร.หยางหราน และใกล้ร้านค้าต่างๆ แต่ต้องไม่พลุกพล่านเกินไป เพื่อให้ครอบครัวเราเดินทางไปมาสะดวกค่ะ”

“ตกลง เรื่องนี้ไม่ใช่ปัญหาอะไร ข้อต่อไปล่ะ”

“ข้อสองคือ ฉันอยากให้ท่านจ้างมิสแคลร์ วิลลิส มาเป็นผู้ฝึกสอนของดาร์ลีนด้วยค่ะ เธอเป็นโค้ชให้ดาร์ลีนมาตั้งแต่แรกจนถึงตอนนี้ เธอสอนดีมาก ฉันต้องการให้เธอสอนดาร์ลีนต่อไป และเมื่อไหร่ที่ดาร์ลีนไม่เล่นสเก็ตต่อ ท่านก็สามารถจ้างเธอให้สอนเด็กๆ ในประเทศของท่านต่อได้เพื่อพัฒนาพวกเขาให้มีความสามารถเช่นเดียวกับดาร์ลีน”

“ตกลง มีอะไรอีกมั้ย”

“อันนี้ข้อสุดท้ายแล้วค่ะ ข้อนี้ไม่มีอะไรมาก ฉันขอแค่ให้ทางท่านอย่าเพิ่งประกาศเรื่องนี้ออกไปจนกว่าจะถึงโอลิมปิกฤดูหนาวปีหน้าค่ะ ฉันไม่อยากให้เรื่องนี้เป็นข่าวเร็วเกินไป และเมื่อเหลือเวลาสามเดือนก่อนจะถึงกำหนดแข่งขัน ครอบครัวเราจะย้ายมาที่ประเทศ C และฉันขอแนะนำท่านว่าควรประกาศว่าดาร์ลีนจะลงแข่งในนามของประเทศ C เมื่อดาร์ลีนเดินทางถึงประเทศ K และลงทะเบียนแข่งขัน เพราะตอนนั้นหลายคนคงรู้ได้เองแล้วว่าเธอลงทะเบียนในนามประเทศ C”

“ได้ ไม่มีปัญหา พรุ่งนี้เช้าก่อนพวกคุณจะกลับ ผมจะให้คนเอาสัญญาไปให้พวกคุณเซ็น สัญญาความร่วมมือนี้จะเก็บไว้ที่หน่วยงานความมั่นคงของเราหนึ่งฉบับ เก็บไว้ที่คุณหนึ่งฉบับ”

“ค่ะ ขอบคุณท่านประธานาธิบดีมาก”

ต้นเดือนพฤศจิกายน ปี 2017 ดร.หยางหราน กุลนันท์ ดาร์ลีน และแคลร์ บินมาถึงประเทศ C ตามสัญญา เมื่อออกจากเครื่องบิน เจ้าหน้าที่ระดับสูงที่ถูกส่งตัวมาอำนวยความสะดวกก็จัดการเดินเรื่องต่างๆ ให้จนเรียบร้อย ใช้เวลาไม่นาน กระเป๋าเดินทางที่พวกเขานำมาก็ได้รับครบถ้วน ครอบครัวของ ดร.หยางหราน ถูกพาขึ้นรถตู้คันหรูออกไปจากท่าอากาศยานนานาชาติกรุง B อย่างรวดเร็ว ไม่มีใครในท่าอากาศยานได้ทันสังเกตเห็นดาร์ลีน

ที่พักที่รัฐบาลประเทศ C จัดให้เป็นบ้านเดี่ยวสองชั้น ขนาดพื้นที่ใช้สอย 400 ตารางเมตร ส่วนของแคลร์จะเป็นบ้านเดี่ยวขนาด 80 ตารางเมตร ที่อยู่ใกล้ๆ กัน

“คุณหนูหยางจะต้องไปซ้อมที่สนามกีฬาในร่มนครหลวง B นะครับ ซึ่งอยู่ห่างจากบ้านพักไปประมาณสิบกิโลเมตร และจะต้องพักที่นั่นเพื่อฝึกซ้อม ไม่ต้องห่วงนะครับ ห้องพักสำหรับนักกีฬาที่มาฝึกซ้อมและสิ่งอำนวยความสะดวกต่างๆ เรามีพร้อมทั้งหมด” เจ้าหน้าที่ที่มาอำนวยความสะดวกบอกกับเธอ

“ค่ะ ฉันจะไปพรุ่งนี้เช้านะคะ พร้อมกับมิสแคลร์ ครูของฉัน” ดาร์ลีนบอก

“ครับ จัดเตรียมเสื้อผ้าและสิ่งของจำเป็นต่างๆ ให้เรียบร้อย เพราะต้องฝึกซ้อมยาวถึงวันที่ยี่สิบห้ามกราคม ปีหน้า หลังจากนั้นจึงจะเตรียมตัวเดินทางไปที่ประเทศ K เพื่อร่วมแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาว”

“ค่ะ”

“ส่วนของ ดร.หยางหราน ท่านประธานาธิบดีให้พักผ่อนตามสบายและไปเริ่มงานได้ในวันที่ยี่สิบของเดือนนี้ครับ”

“ผมจะขอไปดูสถานที่ที่ลูกสาวผมซ้อมนะครับ อยากดูให้แน่ใจ”

“ได้ครับ เชิญด็อกเตอร์ตามสบาย”