ช่วยหวานหน่อย ไม่เอานิ้ว

ภายในห้องพักรับรองระดับ VVIP ที่เงียบสงบตัดขาดจากเสียงเบสหนักๆ ด้านล่าง วิศรุตวางร่างเล็กของน้ำหวานลงบนเตียงกว้างอย่างเบามือที่สุด ทันทีที่แผ่นหลังสัมผัสกับความนุ่ม เธอกลับเริ่มบิดเร้าด้วยความกระสับกระส่าย ผิวขาวผ่องเปี่ยมไปด้วยเหงื่อพราวและเปลี่ยนเป็นสีระเรื่อจัดจนเขารู้สึกได้ถึงไอความร้อนที่แผ่ออกมา

"ร้อน... หมาแก่... ฉันร้อน..."

น้ำหวานละเมอเสียงพร่า มือเล็กพยายามดึงรั้งคอเสื้อเดรสสีเงินของตัวเองให้เปิดออกอย่างอึดอัด วิศรุตที่เพิ่งสลัดเสื้อสูทราคาแพงทิ้งไปยืนมองภาพนั้นด้วยลมหายใจที่เริ่มติดขัด เขาพยายามข่มอารมณ์ดิบในกาย แต่ดูเหมือนยัยแมวตัวแสบจะไม่ให้ความร่วมมือเลยสักนิด

"น้ำหวาน... มีสติหน่อย" เขาคุกเข่าลงบนเตียง พยายามรวบมือซนๆ ของเธอไว้ แต่เธอกลับไขว่คว้าหาที่ยึดเหนี่ยวแล้วโน้มคอเขาลงไปหา

"ช่วยด้วย... ไม่ไหวแล้ว..."

ริมฝีปากอิ่มสีสดเผยอออกน้อยๆ พร้อมดวงตาฉ่ำปรือที่จ้องมองเขาอย่างร้องขอ ฤทธิ์ยาที่เธอได้รับมาไม่ใช่แค่ทำให้ง่วงหรือเมาแต่มันคือน้ำมันที่ราดลงบนกองไฟแห่งความปรารถนา วิศรุตจ้องลึกลงไปในดวงตาคู่นั้น ความอดทนที่เคยมีพังทลายลงในพริบตา

"เธอเป็นคนขอเองนะ... ยัยแมวเปรี้ยว"

เขากดเสียงต่ำก่อนจะบดเบียดริมฝีปากลงไปอย่างหนักหน่วง รสจูบแรกนั้นเต็มไปด้วยความหิวกระหายและรุนแรงเหมือนจะลงโทษที่เธอปากดีใส่เขามาตลอด แต่น้ำหวานกลับไม่ถอยหนี เธอกลับครางอื้ออึงในลำคอแล้วเบียดกายเข้าหาอ้อมกอดแกร่งอย่างลืมตัว

มือหนาเริ่มซุกซนไปตามส่วนเว้าโค้ง รูดซิปชุดเดรสตัวสั้นลงจนเผยให้เห็นสัดส่วนที่ซ่อนอยู่ใต้แสงไฟสีนวลตาในห้อง... ทุกสัมผัสที่เขามอบให้เหมือนช่วยดับความร้อนรุ่ม แต่มันกลับจุดไฟปรารถนาบทใหม่ให้ลุกโชนขึ้นแทน

’ไม่ได้ไอ้รุต! ทำแบบนี้ไม่ได้‘ วิศรุตผละจูบออกข่มอารมณ์ของตัวเองอีกครั้ง

“ใจเย็นๆ..น้ำหวาน ดื่มน้ำก่อน”วิศรุตรวบมือน้ำหวานไว้แล้วป้อนน้ำให้เธอ

เขามองคราบของเหลวที่เปื้อนอยู่บนอกเสื้อเชิ้ตราคาแพงของตัวเองแล้วได้แต่ถอนหายใจทิ้งอย่างเหนื่อยหน่าย เขาหันกลับมามอง "ยัยตัวแสบ" ที่ตอนนี้ลงไปนอนแผ่บนเตียงกว้าง สภาพของเธอตอนนี้ดูไม่ได้เลยแม้แต่น้อย ทั้งหน้าตาที่แดงก่ำและลมหายใจที่หอบกระชั้นจากฤทธิ์ยา

"อ้วกใส่คนอื่นแล้วยังจะมาทำหน้าเคลิ้มอีกนะยัยแมว..."

เขาบ่นพึมพำแต่กลับเดินไปหยิบผ้าขนหนูผืนเล็กชุบน้ำอุ่นมาบิดจนหมาด วิศรุตทรุดตัวลงนั่งข้างเตียงก่อนจะค่อยๆ บรรจงเช็ดคราบเปื้อนตามมุมปากและใบหน้าหวานอย่างเบามือ สัมผัสจากน้ำอุ่นทำให้น้ำหวานครางงึมงำในคออย่างผ่อนคลาย เธอพยายามจะปัดมือเขาออกตามสัญชาตญาณความดื้อรั้น

"อยู่นิ่งๆ ถ้าไม่อยากถูกจับโยนลงไปข้างล่าง" เขาขู่เสียงเข้ม แต่มือกลับเช็ดไล่ลงมาตามลำคอระหงที่ขึ้นสีชมพูจัด

เมื่อจัดการความสะอาดให้เธอคร่าวๆ เสร็จ เขาก็ดึงผ้าห่มนวมผืนหนาขึ้นมาคลุมร่างเล็กไว้จนมิดถึงอก เพื่อปกปิดชุดเดรสสั้นกุดที่ชวนให้ใจสั่น วิศรุตยืนมองร่างที่ขดตัวอยู่ใต้ผ้าห่มอยู่ครู่หนึ่ง ความรู้สึกบางอย่างที่เขาพยายามกดทับไว้มันเริ่มตีตื้นขึ้นมาจนต้องรีบสะบัดหัวไล่ความคิด

"แสบจริงๆใครมันกล้าทำเธอได้“

เขาถอดเสื้อเชิ้ตที่เปื้อนอ้วกโยนลงตะกร้าอย่างไม่ใยดี เผยให้เห็นแผงอกแกร่งและลอนกล้ามเนื้อที่ผ่านการดูแลมาอย่างดี วิศรุตเดินเข้าห้องน้ำไปเพื่อชำระล้างร่างกายและคราบสกปรก เสียงสายน้ำจากฝักบัวดังกระทบพื้นกระเบื้องสม่ำเสมอ เขาปล่อยให้น้ำเย็นจัดช่วยดับความร้อนรุ่มที่เริ่มก่อตัวขึ้นในส่วนลึก

ในขณะที่เขากำลังชำระตัวอยู่นั้น เสียงประตูห้องน้ำที่ไม่ได้ล็อกก็ถูกผลักออกเบาๆ พร้อมกับร่างเล็กที่หอบผ้าห่มนวมติดตัวมาด้วย น้ำหวานที่สติพร่ามัวจากฤทธิ์ยาเดินโซเซเข้ามาหาแหล่งความเย็นจากน้ำและผิวสัมผัสที่เธอโหยหา

วิศรุตชะงักมือที่กำลังสระผม ลืมตาขึ้นมองลอดผ่านม่านน้ำ เห็นยัยแมวตัวดีมายืนตาปรืออยู่ตรงหน้าในสภาพที่ผ้าห่มเกือบจะหลุดจากไหล่

เผยให้เห็นเรือนร่างอรชรภายใต้ชุดเดรสที่เปียกชื้นแนบเนื้อจนเผยให้เห็นสัดส่วนยั่วยวน ดวงตาคมกริบของวิศรุตเบิกกว้างขึ้นอย่างห้ามไม่ได้

"... หวานร้อน... ช่วยหน่อย..."

“เข้าห้องไปก่อน..ไป อย่าทำแบบนี้“

”ไม่ ไม่ไป..มันร้อน“

เสียงหวานสั่นเครือที่เอ่ยออกมาพร้อมร่างเล็กที่โผเข้ามากอดแผ่นหลังเปลือยเปล่าของเขาจากด้านหลัง ทำเอาวิศรุตถึงกับกรามแน่น

"อย่าทำแบบนี้… เธอไม่มีสติ ฉันไม่อยากฉวยโอกาส"

แต่มือเล็กกลับซนกว่าที่คิด เธอเลื่อนไปสัมผัสแผงอกเขาแผ่วเบา สายตาฉ่ำวาวคู่นั้นจ้องลึกเข้ามา

"ช่วยหวาน…ได้ไหม…"

วิศรุตหลับตาแน่น กัดฟันกรอด "ถ้าฉันเริ่ม… ฉันหยุดไม่ได้นะ เธอแน่ใจจริงๆ เหรอ“

น้ำหวานไม่ตอบ แต่พยักหน้าแรง ๆ พร้อมลูบไล้ต้นแขนเขาอย่างเผลอตัว

วิศรุตยืนนิ่งงันภายใต้สายน้ำเย็นจัดจากฝักบัว ร่างกายของเขาแข็งเกร็งเมื่อรับรู้ถึงสัมผัสร้อนผ่าวจากร่างเล็กที่โอบกอดจากด้านหลัง น้ำหวานซบใบหน้าลงบนแผ่นหลังเปลือยเปล่าของเขา ลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดผิวจนขนลุกซู่ไปทั้งตัว

"... ฉันร้อน... ช่วยหวานหน่อย..." เสียงหวานสั่นพร่าปนสะอื้น ทำให้วิศรุตถึงกับข่มลมหายใจอย่างหนัก

เขาพยายามดึงมือเธอออกจากเอว แต่เธอกลับรัดแน่นยิ่งขึ้น ซบหน้าไถไปมากับแผ่นหลังกว้างอย่างออดอ้อน ฤทธิ์ยาที่เล่นงานน้ำหวานทำให้เธอกำลังสับสนระหว่างความร้อนรุ่มในกาย กับความต้องการใกล้ชิดที่ผิดปกติ

"น้ำหวาน... ออกไปก่อน" เขาพยายามดันเธอออกห่าง แต่ดูเหมือนจะไม่เป็นผล

"ไม่... ไม่ไป... ฉันร้อน... ฮือออ..." เธอดันตัวเองให้แนบชิดขึ้นไปอีก

มือเล็กของน้ำหวานก็เลื่อนลงมาลูบไล้แผงท้องของเขาอย่างจาบจ้วง ราวกับจะต้องการระบายความร้อนที่ทรมาน วิศรุตถึงกับสบถในใจ เขาพยายามอดทนถึงที่สุดแล้ว แต่การยั่วยวนที่เกินต้านทานขนาดนี้ ทำให้สัญชาตญาณดิบของเขามันพุ่งพล่านจนเกินควบคุม เขาช้อนร่างเธออุ้มขึ้นมาในท่าเจ้าสาวมาวางบนเตียงกว้าง

“เคยจูบมั้ย”เธอไม่ตอบแต่มือเล็กโอบรอบคอลงมาจูบอย่างไม่ประสีประสาจูบบยังไม่ได้เรื่องเลย ยัยแมวเปรี้ยว แล้วทำเป็นเก่งแต่ปากเธอนุ่มละมุนหวานล้ำสมชื่อน้ำหวาน ลิ้นหนากวาดต้อนฉกชิงความหมานในโพรงปากเรียวลิ้นเกี่ยวกระหวัดกันจนร่างเล็กรู้สึกหวิว มือบางเล็กประท้วงเมื่อเริ่มหายใจไม่ทัน

ความหวานในโพรงปากทำเขาไม่อยากถอนจูบ

น้ำหวานรีบสูดลมหายใจเข้าเต็มปอดแต่กายสาวต้องสะท้าน เมื่อใบหน้าหล่อเหลาซุกไซร้ที่ซอกคอระหง กลิ่นกายหอมกรุ่นไม่ได้หอมจากน้ำหอมที่เธอใส่แต่เป็นความหอมจากกายสาวยิ่งทำให้เขาทวีความพลุ่งพล่าและปรารถนายิ่งขึ้น

เสียงครางอู้อี้ของเธอดังขึ้น “ช่วย..ช่วยได้ไหม หมาแก่”

มือหนาลูบไล้ไปตามส่วนเว้าโค้งพร้อมกับรูดซิปชุดเดรสและชั้นในอันเปียกชื้นออกจากร่างสาวอย่าชำนาญเผยให้เห็นทุกสัดส่วนที่ซ่อนอยู่ภายใต้แสงไฟที่นวลตา

ริมฝีปากหนาลากไล้เลียมายังเนินเนื้ออกเขาบรรจงดูดดื่มงบนยอดดอกไม้นั้นที่ส่งกลิ่นหอมเย้ายวนสลับข้างไปมาอย่างหิวกระหาย

น้ำหวานวาบหวิวไปทั้งร่างเมื่อปลายลิ้นสากลากผ่านเม็ดสีระเรื่อแล้วขบเม้มเบาๆ

ริมฝีปากหนาค่อยๆขยับใบหน้าต่ำลงมาถึงหน้าท้องแบนราบ แล้วใช้ลิ้นตวัดเลียวนอยู่รอบสะดือ

“อือ..”มือเรียวเล็กกำผ้าปูที่นอนแน่นร่างสาวบิดเร่าไปมา น้ำหวานสติกระเจิดกระเจิงเมื่อใบหน้าหล่อเหลาเลื่อนต่ำลงไปจนถึงน้องสาวอวบอิ่มขาเรียวถูกแยกออกจากกัน คนตัวเล็กสะดุ้งเล็กน้อยกับสัมผัสแปลกใหม่

ริมฝีปากหนาค่อยๆจูบลงตรงนั้น

“อือ..”ความเสียวซ่านเพราะลิ้นเขาลากไล้ยาวไปจนถึงร่องแล้วตวัดเลียวนอยู่แถวนั้น

สองนิ้วเรียวจับกลีบอวบอูมแยกออกจากกันเพื่อใช้ลิ้นสะดวก

“อือ..หมาบ้าา”น้ำหวานแทบหายใจไม่ออกเขาจะทรมานเธอไปถึงไหนร่างสาวบิดเร่าไปมาสั่นสะท้านเมื่อถูกลิ้นหน้าหนักๆเข้า

มือไม้อยู่ไม่สุขปัดป่ายไปทั่ว

“ยังไม่หยุดเรียก หมาบ้า หมาแก่ ฉันก็ยังให้เธอทรมานไปก่อนยัยแมวเปรี้ยว”เสียงเขาอู้อี้เบาๆ

สองมือน้อยขยุ้มท้ายทอยกดหน้าเขาฝังไว้กับร่องสาวสะโพกเธอขยับส่ายร่อนตอนเขารัวลิ้นใส่

“อือ..หมาแก่..อือ”เธอครางร้องออกมาปานจะขาดใจ น้ำหวานสีใสถูกผลิตออกมาให้เขาเชยชิม

เขาปาดลิ้นเลียดูดกลืนจนหมดทุกหยาดหยด

‘ยัยแมวเปรี้ยวนี่หวานไปทั้งตัว‘ เธอนอนหายใจหอบกระเส่า

เขาเงยหน้าขึ้นเลื่อนตัวขึ้นมาทาบทับอกแกรงบดเบียดกับเนินเนื้ออกนุ่ม นิ้วเรียวยาวสองนิ่วแหย่เข้าไปเพื่อเปิดทางให้เธอแม้จะมีน้ำหวานผลิตออดมาเปียกชื้นแล้วก็ตามเขาขยับนิ้วช้าๆเพื่อให้เธอปรับตัว น้ำหวานสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อสิ่งแปลกปลอมเข้ามาทักทายเนื้อนุ่มภายใน อกแอ่นนั่นหอมหวานดึงดูดให้เขาไปเชยชมอีกครั้ง วิศรุตดูดดึงเนื้อเนินตรงเนินอกจนเกิดรอยหลายที่

”อือ..ไม่เอานิ้วได้มั้ย..หมาแก่“เธอร้องเสียงอ้อน

“คำก็หมาแก่ สองคำก็หมาแก่..ฉันจะเป็นผัวเธออยู่แล้วนะ…เธออยากได้อะไรพูดเพราะๆสิน้ำหวาน“

”ไอ้หมาบ้า..อือ..ใครจะเรียกผัวกัน…หมาแก่“เขายิ่งกระแทกเรียวนิ้วใส่เข้า ออก อีก แกล้งเธอ”เรียก..พี่รุตขาช่วยหวานหน่อย“เขากระซิบข้างหูเธอเสียงแหบพร่า

”ใส่มาเลยได้ไหม..หมาบ้า“

”ของฉันมันใหญ่เดี๋ยวเธอเจ็บ“

”ไม่เห็นจะกลัว ใหญ่กว่านี้ก็เคยเจอมาแล้ว“

”งั้น..ก็..เรียก..พี่รุตขา ให้ชื่นใจก่อน“

หญิงสาวจนปัญญาต่อความต้องการและความปรารถนา

“พี่รุต..ขา…ช่วยหวานหน่อย”เสียงน้ำหวานหวานออดอ้อน

“ซี๊ด..”เขาชักรูดท่อนเอ็นร้อนสองสามทีใส่เครื่องป้องกันก่อนถูไถไปตามร่องสาวยิ่งทำให้คนที่นอนสั่นระริก เธอกัดปากล่าง พร้อมทั้งแอ่นอกขึ้น

สองขายกแยกเปิดทางให้เขาอย่างลืมอาย

วิศรุตขบกรามแน่นเขาทนไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว

ตัดสินใจสอดเข้าไปในทางคับแคบก่อนออกแรงดัน “กึก!” เพียงดันเข้าไปได้แค่ครึ่งทางท่อนหัวก็ต้องชะงักเมื่อความคับแน่นของช่องทางรักไม่สามารถดันเข้าไปได้เหมือนมีอะไรมากั้นไว้

‘เชี่ย!!เขาสบถในใจก็ เธอบอกว่าเคยเจอมาใหญ่กว่าของเขา ‘ยัยแมวเปรี้ยว‘เขากระหยิ่มในใจ รอยยิ้มหยักบนมุมปาก

”ไอ้หมาบ้า!หมาแก่ฮือๆ เจ็บ !!เอาออกไปนะ“

”ตกลงจะให้ช่วยหรือให้เอาออก“

”ฮือๆเจ็บ“น้ำตาเม็ดเล็กไหลออกมา

”ไม่ทันแล้ว ออกได้ไง เจ็บนิดเดียวเดี๋ยวก็หาย อย่าเกร็งนะ“

วิศรุตก้มลงจูบซับน้ำตาปลอบประโลมยัยแมวปากดีแล้วบรรจงจูบขบเม้มทั้งปากบนและล่างเพื่อให้แมวเปรี้ยวของเขาผ่อนคลายมือหนาเคล้นคลึงเต้างามนิ้วเรียวเขี่ยยอดสีระเรื่อ ก่อนกดลงไปจนสุดทางแล้วค้างไว้ให้เธอปรับตัว

“แน่นมาก ยัยแมวเปรี้ยว”น้ำหวานตอนแรกจ็บแทบขาดใจแต่เมื่อถูกเขาเล้าโลมใหม่ความเจ็บก็ค่อยๆหายไปกลายเป็นความเสียดเสียวแทนที่

เมื่อเอวสอบเริ่มขยับเป็นจังหวะช้าๆก่อนแล้วเพิ่มเร็วขึ้นจนกลายเป็นเร่าร้อน

สองแขนเรียวยกขึ้นโอบรอบคอของเขาแน่นเธอจูบตอบเขาโดยไม่สนใจว่าเขาจะกระแทกใส่เธอแรงแค่ไหนยิ่งเขากดลงมาแรงเธอก็ยกสะโพกตอบกลับแรงเท่ากับ สองขาถูกยกขึ้นพาดไหล่ของวิศรุต ความร้อนแผ่ทั่วห้อง เสียงตรงระงมดังสนั่นสลับกัน “อ่ะๆๆอือ..”

“อ่าส์..น้ำหวาน”เขาครางออกมาเมื่อภายในนุ่มตอดรัดในจังหวะเข้าออกนั้นกำลังกระตุกและดูดกลืนตัวตนของเขา

ความเร่าร้อนของทั้งคูทำให้ทั้งคู่สุขสมเหงื่อซึมทั่วกายก่อนที่จะเกร็งกระตุกพร้อมกันปล่อยน้ำรักพวยพุ่งใส่เครื่องป้องกัน

ร่างบางนอนหายใจรวยรินทาบทับลงมาด้วยร่างของเขา วิศรุตจูบซับตามกรอบหน้าเบาๆกอดก่ายเธอไว้แนบอก ก่อนบทรักจะเริ่มขึ้นใหม่จนเครื่องป้องกันของห้องVVIPหมดในรอบสุดท้าย

เขากระซิบเสียงแหบพร่าข้างหูท่ามกลางแสงสลัวที่เริ่มรำไร “เดี๋ยวพรุ่งนี้ซื้อยามาให้...”

กว่าบทรักที่เร่าร้อนและฤทธิ์ยาจะมอดดับลงสนิท ก็กินเวลาเกือบเช้า... ทิ้งไว้เพียงรอยรักและพันธนาการที่ผูกมัดทั้งคู่ไว้ด้วยกันในเงามืดของห้องลับแห่งนี้"