ตอนที่3 ย้าย

สุดท้ายโนราถูกพาไปยังห้องด้านหลังที่เป็นโซนแม่บ้านและได้รับการดูแลจากดุจดาวแม่บ้านที่ทำงานที่นี่ตั้งแต่ชัชรันย้ายมาอยู่บ้านหลังนี้เป็นคนจัดการหาชุดให้เธอเปลี่ยน หายาให้เธอทาและกินแก้ฟกช้ำที่ใบหน้า

โนรายังไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นกับชีวิตเธอกันแน่ ยังไม่เข้าใจว่าทำไมทุกอย่างถึงได้เป็นแบบนี้ เธออยากถามเขาจากความไม่เข้าใจแต่พอเห็นสายตาของเขาอย่าว่าแต่ถามเลย แค่มองเฉยๆ ยังไม่กล้าเลยด้วยซ้ำ ตอนนี้เธอทำได้เพียงทำตามคำสั่งเขาอย่างโง่เง่าและขี้คลาด

แต่ก็เอาเถอะ พรุ่งนี้ถ้าเธอกล้ากว่านี้ค่อยถามเขาก็แล้วกัน ยังไงวันนี้ก็ดึกแล้วอีกอย่างมีคนต้องการตัวเธอมากกว่าเขา หากกลับไปก็ใช่ว่าเธอจะได้พักผ่อนอย่างสบายใจ คืนนี้ก็นอนที่นี่ก่อนก็แล้วกัน

แต่ที่ผิดคาดก็คือมันไม่ใช่แค่วันเดียวที่เขาให้เธอนอนที่นี่ เพราะหลังจากเช้าวันใหม่เธอที่ตั้งใจจะออกจากบ้านเพื่อกลับหอพักของตัวเอง เธอที่ยังไม่ได้พูดอะไรเสียงเรียบนิ่งของคนที่พาเธอมาที่นี่ก็เอ่ยขึ้น

“วันนี้ฉันจะไปส่งเธอเก็บของเพื่อย้ายมาอยู่ที่นี่ นายรับเธอทำงานในตำแหน่งแม่บ้าน ทำงานเฉพาะเวลาไม่มีเรียนแต่เธอจะได้เงินเดือนตามปกติ”

“เอ่อ ฉันว่า...”

“ถ้ายังอยากมีชีวิตอยู่ต่อคิดดีๆ ว่าเธอจะเอาตัวรอดจากคนพวกนั้นได้หรือเปล่า” และคำพูดนี้ของสุระมือซ้ายคนสนิทของชัชรันก็ทำให้โนราชะงักนิ่งเหมือนจะคิดบางอย่างได้

เพราะแบบนั้นเธอก็ทำได้เพียงเดินก้มหน้าอย่างเจียมเนื้อเจียมตัวขึ้นรถไปกับสุระเพื่อกลับหอพักของเธอจัดการทำเรื่องย้ายออกโดยไม่สามารถเอาเงินประกันคืนได้เพราะแจ้งออกกะทันหัน แม้จะเสียดายแต่สุระบอกว่าเธอจะได้รับเงินส่วนนี้คืน นั่นจึงทำให้โนราทำอะไรไม่ได้นอกจากกลับคฤหาสน์หลังจากที่เธอไม่เคยคิดว่าชีวิตนี้จะได้เห็นกับตาย่างกรายลงไปกับเท้าตัวเอง

ส่วนด้านชัชรันที่ทำแบบนี้เพราะเขาได้เห็นประวัติของโนราเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ประวัติที่ไม่น่าสงสัยของเธอ แต่ก็ใช่ว่าเขาจะเชื่อทุกอย่างสนิทใจเลยทีเดียว คนที่คิดจะกำจัดเขามีเยอะ และบางคนก็วางแผนทุกอย่างมาอย่างดีและแนบเนียน เพราะแบบนั้นเหตุผลแรกคือเขาอยากดูให้แน่ใจก่อนว่าหญิงสาวคนนี้บริสุทธิ์ใจจริงหรือสุดท้ายจะเป็นคนของใคร

การเก็บเธอไว้ใกล้ตัวอย่างแรกเพื่อพิสูจน์แล้วว่าเธอเป็นคนของศัตรูสักคนของเขาหรือเปล่า แต่หากสุดท้ายเธอไม่ใช่คนของใครอย่างน้อยเขาก็รักษาชีวิตของเธอไว้ได้ถือว่าตอบแทนที่เธอช่วยชีวิตเขา เพราะเขารู้ดีหากปล่อยเธอกลับไปเธอคงมีชีวิตต่อไปไม่เกินสองวัน

และการจะเฝ้าดูพฤติกรรมของเธอก็ไม่ใช่แค่เฝ้าให้คนจับตามองเฉพาะอยู่ในบ้าน แต่ทุกครั้งที่เธอออกจากบ้านไปเรียนเขาก็ให้คนคอยตามห่างๆ ตามดูว่าเธอได้พบเจอกับใครบ้างหรือเปล่า คนที่พบเจอมีความเกี่ยวข้องกับคนที่เขารู้จักหรือไม่ และนั่นก็เป็นผลพลอยได้ของการรักษาชีวิตของเธอไว้ด้วย เพราะระหว่างที่คนของชัชรันตามเฝ้าโนราก็ได้พบคนกลุ่มหนึ่งที่คอยตามตัวโนราเหมือนกัน ซึ่งพอคนกลุ่มนั้นไหวตัวทันรับรู้ว่าคนของชัชรันจับตามองโนราอยู่ก็ทำได้เพียงหลีกเลี่ยงเพื่อไม่ให้สาวไปถึงเจ้านายของตัวเอง

เพราะแบบนั้นโนราถึงได้รอดปลอดภัยจากอันตรายของคนที่ต้องการตัวของเธอไประบายความโมโหที่ทำลายแผนการที่พิเศษขนาดนั้นลงไปอย่างน่าเสียดาย

โนราที่ไม่ได้รู้ตัวว่าตัวเองถูกคนจับตามองก็ใช้ชีวิตปกติ เวลามีเรียนก็มาเรียน หลังจากหมดเรียนปกติจะวิ่งวุ่นหัวหมุนกับการทำงานเสริมเพื่อหารายได้ แต่ตอนนี้เธอต้องปฏิเสธงานทุกอย่างเพื่อกลับไปทำงานในฐานะแม่บ้านที่คฤหาสน์หรูหลังนั้นเพื่อรับเงินเดือนที่เธอก็ไม่รู้หรอกว่าเขาจะให้เธอเท่าไหร่ แต่ที่ทำอย่างว่าง่ายก็เพราะอย่างแรกคือเธอไม่เสียค่าเช่าค่าน้ำค่าไฟค่ากินอยู่ แต่ที่สำคัญกว่านั้นคือเธอกลัวที่จะขัดคำสั่งของเจ้านายคนใหม่มากกว่า

ไม่ว่าจะในบ้านหรือนอกบ้านการใช้ชีวิตของโนราก็ไม่มีอะไรมีพิรุธและไม่ได้พบเจอใครน่าสงสัย ชีวิตของเธอช่างเรียบง่ายและวนลูปเดิมแบบนั้นมาตลอดเรื่อยๆ จนทำให้ชัชรันแทบจะวางใจและไม่สงสัยในตัวเธอ ทุกอย่างเป็นแบบนั้นมาเรื่อยๆ ไม่มีอะไรพิเศษและไม่ได้เปลี่ยนวิถีชีวิตของทั้งเขาและเธอมากนัก เป็นแบบนั้นมาเรื่อยๆ จนรู้ตัวอีกทีทุกอย่างก็ผ่านพ้นไปราวพริบตาเดียวโดยไม่มีใครอื่นได้เข้ามาถามหรือสงสัยกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับชัชรันในงานวันนั้นราวกับว่าเชื่อคำพูดของหญิงสาวไปโดยปริยาย

แต่เป็นแบบนี้ก็ไม่แปลกหรอก เพราะหากมีใครสักคนเข้ามาเป็นฝ่ายถามเรื่องนี้อย่างสงสัยนั่นก็จะเหมือนเป็นการแกว่งเท้าหาเสี้ยนหรือเป็นการเปิดเผยตัวตนเบื้องหลังแทน เพราะแบบนั้นเรื่องที่ชัชรันถูกลอบวางยาในงานครั้งนั้นก็เงียบราวกับไม่มีอะไรเคยเกิดขึ้นมาก่อน