บทที่ 4 ยวนยีแฝดสามพราวเสน่ห์_ตรึง

“ห้องนี้มันยังเล็กกว่าพรมเช็ดเท้าหน้าเตียงนอนเขาอีก” เอ ที่มักจะไม่เก็บความรู้สึก เอ่ยออกมาอย่างโกรธเคือง

“งั้นพี่ก็อย่าลืมความรู้สึกนี้นะ คืนนี้ห้ามกลัวเขา พี่สองคนต้องชนะเขาเท่านั้นค่ะ” ซีเอ่ยให้กำลังใจพี่สาวทั้งสอง และบอกให้ทั้งสองพักผ่อน และเธอก็ออกไปเตรียมอาหารเย็น และเป็นอีกมื้อที่อาหารเย็นพร้อมหน้ากัน 5 คนอีกครั้ง

Grrrrr แต่จู่ๆ เสียงโทรศัพท์ของลุงบัญก็ดังขึ้น “ครับนาย” ลุงบัญรีบเช็ดปากที่มันแผล็บเปล่งเสียงใส่โทรศัพท์ อย่างนอบน้อม “ครับ...”

“คุณนัยให้ไปรับที่ไหนเหรอลุง”

“ร้านแถวสุขุมวิทตอนสองทุ่ม”

“งั้นลุงก็รีบกินและไปเตรียมตัวเถอะ สุขุมวิทไม่ใช่แค่ไกลแต่รถยังติดมาก” ไม่นานลุงบัญก็กินเสร็จ ลุงแกกลับห้องตัวเองไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อชุดใหม่ แฝดทั้งสามทำเพียงมองตามหลังลุงบัญไป

“ดูแล้วคุณนัยเป็นคนรักความสะอาดมากๆ เลยนะคะ”

“รู้ได้อย่างไรกันเนี่ย พี่ไม่อยากนินทาหรอกนะ แต่มันเป็นความจริง เสื้อผ้าของแกคุณเขาจะใส่ซ้ำแค่ 10 ครั้งเท่านั้น ต่อจากนั้นห้ามค้างอยู่ในตู้เสื้อผ้า เก่าไปใหม่ต้องมา”

เอ และ บี อ้าปากค้าง ในใจก็คิดเพียงว่า รวยอะไรเบอร์นั้น

“แล้วพี่เนียนจำได้หรือคะ”

“พี่ถ่ายรูปไว้ และจดบันทึกไว้นะ” อ่อ ซีที่ไม่ได้ตื่นเต้นเหมือนพี่สาวทั้งสองพยักหน้ารับเก็บข้อมูลนิสัยส่วนตัวเขาไว้แล้ว

เมื่อมื้อเย็นจบลง เนียนก็บอกว่าห้องน้ำอยู่ตรงไหน ห้องคนใช้ในบ้านที่มีห้องน้ำในตัวมีแค่สองห้องคือห้องของลุงบัญและอีกห้องก็เป็นของหัวหน้าแม่บ้านที่ลาอยู่ตอนนี้ ทั้งสี่คนเลยต้องเข้าคิวอาบน้ำ ซึ่งแฝดทั้งสามก็ให้พี่เนียนอาบก่อน

“พี่เข้านอนก่อนนะคะ พรุ่งนี้พี่ต้องไปจ่ายตลาดแต่เช้า”

“ซีไปด้วยนะคะ พี่ออกจากบ้านกี่โมงคะ”

“ตีห้า อยากไปไปได้แต่จะไหวเหรอ มันเช้ามากๆ เลยนะ ต้องตื่นตั้งแต่ตีสี่กว่าๆ”

“ไม่มีปัญหาหรอกค่ะพี่เนียน ยายซีเนี่ยยังคลั่งใคล้การไปจ่ายตลาดด้วย และเป็นคนที่ชอบตื่นเช้ามากๆ” บีเอ่ยหยอกล้อน้องสาว แม้จะล้อแต่สิ่งที่บอกไปคือความจริงทั้งหมด

“ได้ๆ แต่เราต้องนั่งรถตุ๊กตุ๊กไปนะ” ซีพยักหน้ารับอย่างไม่อิดออด และคราวนี้ต่างก็แยกย้าย แฝดสามสลับกันไปอาบน้ำสระผม และมาช่วยกันเป่าผมเตรียมตัวสำหรับแผนการเพื่อการอยู่รอดในคืนนี้

เอ และ บีสลับกันเป่าผมเซตผมให้กันจนมันวับหอมฉุย ร่างกายก็ชโลมโลชั่นหอมกรุ่น “พวกพี่แต่งหน้าอ่อนๆ แบบให้เหมือนหน้าสดก็ดีนะคะ” ซีให้ความเห็น เมื่อเอและบีส่องกระจก ก็คิดว่าหน้าดูซีดๆ ไม่เย้ายวน ทั้งสองจึงลงมือแต่งหน้าตามคำแนะนำนั้น

ซีหยิบชุดนอนที่เตรียมไว้ให้พี่ทั้งสองออกมา เอสวมชุดนอนซีทรูสีเนื้อ ส่วนบีสวมสีดำ และทั้งสองก็สวมเสื้อคลุมทับไว้

“พวกพี่ไปได้แล้ว เผื่อขากลับรถไม่ติดเขากลับมาไว ฉันเลือกเนคไทออกมาวางไว้ให้แล้วหลายเส้น พวกพี่ต้องจู่โจมและจัดการเขาแบบไม่ให้เขาได้ทันตั้งตัว ให้เขาด่าเขาขู่ยังไงพวกพี่ก็ห้ามถอย”

“เข้าใจแล้ว ย้ำรอบที่ร้อยแล้ว เขาหล่อขนาดนั้น ” เอเอ่ยยิ้มๆ และหันไปสบตากับ บี

เมื่อเห็นว่าพี่สาวพร้อมแล้ว ซีก็เป็นฝ่ายไปเปิดประตู มองไปยังห้องของพี่เนียน และมองไปรอบๆ เมื่อแน่ใจแล้วว่าไม่มีแสงไฟรอดออกมาจากหน้าต่างห้องพี่เนียน ซึ่งพี่เขาคงหลับไปแล้ว

“ออกมาได้แล้ว” ซีจึงหันไปบอก เอ และบี ทั้งสองก็ก้าวออกมา หญิงสาวรูปร่างสูงโปร่งผิวขาวสองคนเดินไปตามทางเดินมุ่งหน้าสู่ประตูบ้านหลังใหญ่ที่พวกเธอหมายมั่นไว้แล้วว่า จะต้องได้เข้านอกออกในอย่างอิสระ ตั้งแต่รุ่งอรุณวันพรุ่งนี้ ให้จงได้

หน้าร้านอาหาร รถหรูเข้าไปจอดไม่ถึงห้านาทีร่างสูงในเสื้อเชิ้ตสีดำแขนยาว กระดุมสองเม็ดบนถูกปลดออกเผยแผ่นอกกล้ามเนื้อแน่นโผล่แพลมๆ ชวนให้ค้นหา ยากที่จะละสายตา ก็เดินออกมา

“ดื่มเหล้ามาเหรอครับ”

“นิดหน่อยนะครับลุง พอดีไม่อยากปฏิเสธนะครับ”