บทที่ 3 ยวนยีแฝดสามพราวเสน่ห์_มีเวลาแค่คืนเดียว

“พี่เอ พี่ว่ามั้ยว่าคุณภาคีนัยตัวจริงหล่อมากๆ เลย” บีอดไม่ได้ที่จะกล่าวอย่างตื่นเต้นเมื่อได้อยู่กันเพียงลำพัง

“นี่ อย่ากระดี้กระด๊ามากนัก เดี๋ยวใครผ่านมา มาเห็นเข้า จะเสียแผนหมด” เอ ปราม และล้วงหยิบภาพเหมือนที่ถ่ายจากที่ไกลๆ ออกมา ภาพนี้ถ่ายจากมุมข้าง ไม่ค่อยชัดนัก แม้จะเลือนลางแต่พวกเธอก็ยังเห็นความหล่อเหลาทรงภูมิได้ ถ้าไม่ใช่เพราะภาพถ่ายใบนี้พวกเธอก็ไม่ดิ้นรนมาเสี่ยงไกลถึงขนาดนี้หรอก

“เขาหยิ่งขนาดนั้น พวกเราจะทำสำเร็จมั้ยเนี่ย” บีเปรย แค่ช่วงสั้นๆ ที่ได้เห็นเขา เธออดยอมรับไม่ได้ว่า เธอเกรงๆ เขาไม่น้อย

เฮ่ยยยยย เสียงถอนหายใจพร้อมกัน บ่งบอกว่าสองแฝดไม่มีความมั่นใจเลย แต่ความกังวลก็ไม่ได้อยู่กับพวกเธอนานนัก เมื่อเนียนมาตามว่ามื้อเที่ยงเสร็จแล้ว

“ไม่น่าเชื่อเลยว่า คุณซีจะทำอาหารเก่งมาก ท่าทางหั่นผักหั่นหมูยังสวยเลยค่ะ” เนียนกินไปเอ่ยชมเปาะไป มื้อเที่ยงนี้ซีทำผัดซีอิ๋วทะเลให้ทุกคนได้กิน เพราะเลยเวลาเที่ยงมามากแล้ว เธอเลยเลือกเมนูง่ายๆ

“ถ้าวันนี้คุณนัยกลับมากินมื้อเย็นที่บ้าน คุณซีแสดงฝีมือให้อีกมื้อได้มั้ย” เนียนเอ่ยขอด้วยท่าทางอ้อนวอน

“ถ้า หรือคะ” ซีเอ่ยถามอย่างไม่เข้าใจ

“นานๆ ครั้ง คุณนัยถึงจะกลับเร็วนะคะ งานแกยุ่งมาก” ซีพยักหน้ารับรู้อย่างเข้าใจ

“ไม่เป็นไรค่ะ ให้เย็นนี้คุณนัยไม่กลับมากิน ซีก็จะลงครัวให้ค่ะ พี่เนียนกับลุงบัญอยากกินอะไรคะ บอกมาได้เลย ซีจัดได้หมดค่ะ”

“ใช่ค่ะ พี่เนียนกับลุงบัญบอกมาเลยนะคะ ยายซีจบคหกรรมทำอาหารเก่งมากๆ”เมื่อได้ยินแบบนั้น เนียนกับลุงบัญก็ไม่เกรงใจ และการตีซี้คนในบ้านเป็นอันสำเร็จ

แฝดทวินทั้งสามยังสลับสืบถามต่ออย่างไร้พิรุธ จึงได้รู้ว่า บ้านหลังใหญ่ขนาดนี้ แต่มีเจ้านายเพียงคนเดียว มีแม่บ้านสองคน แต่ว่าตอนนี้อีกคนลากลับบ้านไปเยี่ยมแม่ที่ป่วย แต่มีแนวโน้มว่าอีกนานกว่าจะกลับมา บ้านใหญ่โตทั้งหลังจึงเหลือแต่พี่เนียนที่ต้องเป็นคนดูแลทั้งหมด

เมื่อกินอิ่มแล้ว เนียนก็ชวนแฝดทั้งสามไปเลือกเครื่องนอน “เลือกกันตามสบายเลยนะ ได้แล้วก็กลับไปพักกันที่ห้องนะคะ พี่ต้องไปทำงานก่อน”

“พี่เนียนให้เราสามคนช่วยเถอะค่ะ...ไม่ต้องเกรงใจ พวกเรารบกวนพี่จนทำให้พี่เสียเวลาทำงาน” บีเอ่ย และทั้งซีและเอก็พยักหน้าเห็นด้วย

เนียนเห็นความจริงใจจากแฝดทั้งสามเธอก็เลยพยักหน้ารับ “วันนี้ก็ไม่มีอะไรมากค่ะ แค่ต้องไปทำในห้องนอนของคุณนัย” แฝดทั้งสามสบตากันทันที จากที่คิดว่าต้องแสร้งแกล้งเปิดหาทีละห้องเพื่อหาห้องนอนของเขาแท้ๆ แผนที่วางไว้ก้าวหน้าแบบก้าวกระโดดจริงๆ ราบรื่นจนน่าตกใจ

ห้องนอนของคุณนัยกินพื้นที่ครึ่งของชั้นสอง มันใหญ่โตโอ่งโถงกว้างมาก และช่วยไม่ได้ที่เอและบีต่างก็มุ่งไปยังเตียงนอนขนาดใหญ่ มันใหญ่กว่าคิงส์ไซด์เสียอีก ที่นอนยังไม่ได้เก็บ

“วันนี้ต้องเปลี่ยนผ้าปูชุดใหม่” เอ และ บี รับอาสาจัดการให้ เนียนกล่าวขอบใจ และเดินเข้าไปในห้องน้ำ ส่วนซีก็เดินสำรวจและเอ่ยบอกว่าเดี๋ยวเธอจะช่วยเช็ดทำความสะอาดบริเวณโต๊ะเครื่องแป้งเอง สี่คนแบ่งหน้าที่กัน แม้ห้องจะใหญ่โตแต่หาความสกปรกแทบไม่เจอ อย่างที่ซีคิดไว้ว่าเขาเป็นพวกรักความสะอาดที่บริสุทธิ์ ไม่อย่างงั้นคงไม่เทิดทูนแม่ของพวกเธอไว้ถึงสามปี เรื่องทั้งหมดนี้เธอเจอในบันทึกเก่าของแม่

แม่ยังระบายความในใจไว้ด้วยอีกว่า แม้แม่จะไม่ได้ท้องหรือเลิกรากับพ่อ แม่ก็ไม่กล้ากลับมาหาเขา แต่เขาก็ยังครองตัวเป็นโสดมาถึง 20 ปี อย่างไรพวกเธอก็ลูกแม่ คงต้องตาประทับใจเขาบ้างละ

งานในห้องนอนทั้ง 4 คนที่ช่วยกันคนละไม้คนละมือไม่นานก็เสร็จเรียบร้อย เอ บี และซี กลับออกมาจากบ้านใหญ่ด้วยชุดเครื่องนอนที่เลือกมาคนละชุด

“พี่เนียนเดี๋ยวซีตามไปนะคะ” เธอเอ่ยและเดินตามพี่สาวทั้งสองไปยังห้องนอนที่เล็กยังกับรังหนู แค่ปูที่นอนไว้กับพื้นสามชุดห้องก็แทบจะไม่มีที่เดินอยู่แล้ว