ตอนที่ 5 บ้านพักสวัสดิการหมายเลข 3 - 3

วูบ

ภาพห้องนั่งเล่นฝุ่นเขรอะหายไป ถูกแทนที่ด้วยแสงสว่างเจิดจ้าของห้างสรรพสินค้าล้ำยุค เจียงเซี่ยไม่รอช้า เธอพุ่งตรงไปยังโซนอุปกรณ์ทำความสะอาดและน้ำยาเคมีภัณฑ์ทันที

"ไม้กวาดดอกหญ้าโง่ๆ ในยุค 80 น่ะเหรอ ฝันไปเถอะว่าฉันจะใช้ให้ฝุ่นฟุ้งกระจาย"

มืออวบอูมกวาดเอาไอเทมระดับเทพลงตะกร้าอย่างเมามัน ชิ้นแรกไม้ถูพื้นมหัศจรรย์แบบปั่นแห้งรุ่นใหม่ล่าสุด หัวไมโครไฟเบอร์ดูดซับฝุ่นและสิ่งสกปรกได้หมดจด ชิ้นที่สองน้ำยาทำความสะอาดอเนกประสงค์ขจัดคราบฝังลึกและฆ่าเชื้อแบคทีเรีย 99.9% กลิ่นเลมอนเฟรช ชิ้นที่สามฟองน้ำเมลามีนฟองน้ำนาโนขัดคราบฝังแน่นและผ้าไมโครไฟเบอร์แพ็กใหญ่

เมื่อได้อาวุธครบมือ เจียงเซี่ยก็ดึงจิตกลับมาสู่โลกความจริง พร้อมกับไอเทมทำความสะอาดจากอนาคตที่กองอยู่ตรงหน้า

"เอาล่ะ เริ่มได้"

เจียงเซี่ยถอดเสื้อคลุมตัวนอกออกเหลือเพียงเสื้อแขนสั้น เธอรวบผมขึ้นมัดเป็นมวยสูงสวมถุงมือยางสีเหลืองที่เบิกมาจากมิติ เริ่มต้นจากการผสมน้ำยาฆ่าเชื้อกลิ่นเลมอนลงในถังปั่นของไม้ถูพื้นมหัศจรรย์ กลิ่นหอมสดชื่นของมะนาวระเบิดออก ขับไล่กลิ่นอับชื้นและกลิ่นเชื้อราที่หมักหมมมานานปีให้มลายหายไปในพริบตา

เธอใช้ผ้าไมโครไฟเบอร์ชุบน้ำหมาดๆ เช็ดฝุ่นตามโต๊ะ ตู้ และกรอบหน้าต่าง ฝุ่นผงที่เคยเกาะแน่นหนา ถูกเส้นใยไมโครไฟเบอร์ดูดกลืนหายวับไปอย่างง่ายดายราวกับเล่นกล ไม่มีการฟุ้งกระจายให้ระคายเคืองจมูกแม้แต่น้อย

จากนั้นก็ถึงคิวของเตียงเตาและพื้นซีเมนต์ขัดมัน เจียงเซี่ยใช้ไม้ถูพื้นมหัศจรรย์ปั่นซักในถังจนหมาด แล้วถูไถลงบนพื้นอย่างรวดเร็วและทรงพลัง หัวไมโครไฟเบอร์ที่หมุนได้ 360 องศา ซอกซอนเข้าทำความสะอาดทุกซอกทุกมุม คราบฝังลึกและโคลนแห้งกรังถูกขจัดออกจนหมดจด พื้นซีเมนต์ที่เคยเป็นสีเทาตุ่นๆ ตอนนี้กลับมาเงาวับจนแทบจะสะท้อนเงาคนได้!

ส่วนคราบเหลืองฝังลึกในห้องน้ำและบริเวณเตาไฟในครัว ก็เจอกับฤทธิ์เดชของฟองน้ำเมลามีนขัดเพียงไม่กี่ครั้ง คราบไหม้และคราบตะกรันก็หลุดร่อนออกมาราวกับลอกคราบ

ด้วยเทคโนโลยีผลิตภัณฑ์ทำความสะอาดจากอนาคต ผนวกกับพละกำลังความอึดของหญิงสาวที่คุ้นชินกับการขัดล้างกระทะใบยักษ์นับสิบใบ ภารกิจกวาดล้างครั้งใหญ่นี้ดำเนินไปอย่างรวดเร็ว ลื่นไหล และทรงประสิทธิภาพยิ่งกว่าเครื่องจักร

เพียงแค่ 2 ชั่วโมง ผ่านไปบ้านพักสวัสดิการหมายเลข 3 ที่เคยดูเหมือนบ้านผีสิง ก็ถูกชุบชีวิตขึ้นมาใหม่ หยากไย่ถูกกวาดเรียบพื้นเงาวับสะอาดสะอ้านชนิดที่ว่าเดินเท้าเปล่าก็ไม่มีฝุ่นติดฝ่าเท้า กระจกหน้าต่างใสแจ๋วทลายคราบขุ่นมัว โต๊ะและเตียงถูกขัดเช็ดจนไม้ขึ้นเงา และที่สำคัญที่สุดกลิ่นอับชื้นที่น่าสะอิดสะเอียน ถูกแทนที่ด้วยกลิ่นเลมอนหอมสดชื่นที่ให้ความรู้สึกสะอาดและผ่อนคลายขั้นสุด

เจียงเซี่ยจัดการนำไม้ถูพื้นและขวดน้ำยาเคมีจากโลกอนาคต โยนกลับเข้าไปเก็บซ่อนไว้ในมิติห้างสรรพสินค้าอย่างแนบเนียน เพื่อไม่ให้ใครจับผิดได้

หญิงสาวทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้ไม้ที่สะอาดสะอ้าน ปาดเหงื่อที่ซึมชื้นบนหน้าผากด้วยความภาคภูมิใจ ดวงตาเรียวรีมองสำรวจผลงานประติมากรรมแห่งความสะอาดของตัวเองด้วยรอยยิ้มกว้าง

"ฟู่... ในที่สุดก็พอดูเป็นบ้านคนขึ้นมาหน่อย" เจียงเซี่ยพึมพำกับตัวเองด้วยความพึงพอใจ

ร่างกายที่อวบอ้วนอาจจะทำให้เธอเหนื่อยหอบอยู่บ้าง แต่การขยับเขยื้อนออกแรงทำงานบ้านอย่างหนักหน่วงในวันนี้ ถือเป็นการเบิร์นไขมันชั้นยอด

"รอให้คุณผู้พันลู่กลับมาตอนเย็นเถอะ คงได้ตกใจจนตาค้างแน่ๆ ที่เห็นบ้านรกๆ กลายเป็นวิมานน้อยๆ ภายในเวลาแค่ครึ่งค่อนวัน"

เจียงเซี่ยหัวเราะเบาๆ ในลำคอ เธอหยิบเงินและคูปองอาหารที่สามีให้ไว้ออกมานับ ตอนนี้บ้านสะอาดแล้ว เป้าหมายต่อไปคือการสำรวจตลาดในค่ายทหาร และเริ่มต้นรังสรรค์มื้ออาหารเย็นที่จะทำให้อีตาผู้พันหน้าตายต้องกลืนน้ำลายและยอมสยบแทบเท้าคนนี้ให้ได้ สมรภูมิการกอบกู้บ้านพักสำเร็จลุล่วง สมรภูมิก้นครัวกำลังจะเริ่มต้นขึ้น