บทที่ 3 ย้อนอดีตครั้งนี้ฉันไม่เป็นแล้วคนดีที่ถูกรังแกในยุค 70

บทที่ 3 ย้อนอดีตครั้งนี้ฉันไม่เป็นแล้วคนดีที่ถูกรังแกในยุค 70

คนบ้านสามหลินยิ้มดีใจที่หลินซูเม่ยฟื้นแล้ว แต่ก็แปลกใจที่เธอกล้าโต้เถียงย่าอย่างนี้ ทั้งที่เมื่อก่อนไม่เคยทำ จะบอกว่าโต้เถียงคงไม่ใช่เพราะการกระทำของเธอคือด่าย่าตัวเอง

จ้าวหนานตงหรี่ตามองเธอเล็กน้อย ไม่เข้าใจเหมือนกันว่า ทำไมท่าทีของหลินซูเม่ยถึงเปลี่ยนไป แต่ก็เลือกที่จะนิ่งเงียบไม่พูดหรือถามอะไร

แม่เฒ่าหลินกระพริบตาปริบ ๆ อย่างตกใจ ไม่คิดว่าหลานสาวจากบ้านสามคนนี้จะกล้าด่าตนเองอย่างไม่เกรงกลัว ทั้งที่ไม่กี่วันก่อนยังไม่กล้าสบตานางด้วยซ้ำ

“หล่อนกล้าด่าฉันเหรอ ฉันเป็นย่าหล่อนนะ ช่างกล้าเสียจริง” แม่เฒ่าหลินตวาดกลับ นางเชิดหน้าเล็กน้อยแล้วพูดต่อ “แล้วยังไง ในเมื่อพรานจ้าวเอามาให้เอง ฉันก็มีสิทธิ์ในเงินนี้เหมือนกัน ในเมื่อนี่คือพื้นที่บ้านหลิน พวกแกอยู่ในพื้นที่ฉัน”

ไม่มีใครหน้าด้านเกินว่าหญิงชราคนนี้อีกแล้ว ทั้งที่เงินในมือของหลินหานคือเงินค่ารักษาของหลินซูเม่ย แต่นางไม่สนใจใครหน้าไหน อยากได้เงินนั้นมาเก็บไว้เอง ในใจคิดเพียงแค่ว่า ไม่ว่าเกิดอะไรขึ้น เงินในถุงนั้นนางต้องยึดมา ดูท่าแล้วน่าจะหลายหยวน

“ฉันแค่พูด และไม่คิดจะด่าใคร ย่าเองเป็นผู้ใหญ่แล้วไม่น่าเห็นแก่ตัวอย่างนี้” หลินซูเม่ยเดินมาหยิบถุงเงินจากมือของพ่อ เธอเดินไปหาจ้าวหนานตง แล้วยื่นถุงเงินคืนให้เขา “พี่เอาคืนไปเถอะ ตอนนี้ฉันหายดีแล้ว ขอบคุณมากนะพี่ที่คิดจะช่วยบ้านฉัน”

เธอยิ้มอย่างอ่อนโยน ทว่าสายตากลับสื่อบางอย่างออกไปโดยไม่รู้ตัว

หญิงสาวถอนหายใจเล็กน้อย แล้วเดินกลับมาทางย่าและป้าสะใภ้ “ตอนนี้บ้านสามไม่มีเงินแล้ว ย่ายังจะอยากได้เงินของคนอื่นอีกไหม เพราะถ้าอยากได้ก็ไปขอเขาเอง ฉันไม่ยุ่งในเรื่องนี้”

“เพราะแก ฉันถึงอดได้เงินในถุงนั้น นังหลานเนรคุณ!” หญิงชราตวาดเสียงดัง นางหายใจแรงด้วยความโกรธที่ชวดเงินก้อนนั้น

“ฉันไม่ได้เนรคุณ เพียงแค่ทำเรื่องที่ถูกต้องเท่านั้น ย่าจะมาด่าฉันว่าเนรคุณไม่ได้ เมื่อไรที่ฉันถอนหมั้นกับเสิ่นอี้ไป๋ ย่าค่อยมาด่าฉัน”

เรื่องถอนหมั้นเธอทำแน่ ชาติก่อนตายเพราะถูกชายชั่วคนนั้นหลอกไปขาย เพราะชายชั่วต้องการแต่งงานกับคนที่รัก และเอาเงินที่ขายเธอมาจัดงานใหญ่โต ดีที่สวรรค์เมตตาให้เธอกลับมาอีกครั้ง

หญิงสาวคิดในใจอย่างเจ็บแค้น เธอไม่ปล่อยคนที่ทำร้ายเธอไปหรอกนะ หลินซูเม่ยยกยิ้มมุมปากเล็กน้อย

“หล่อนหมายความว่ายังไง” หญิงชราหันขวับมาทันที

“ไม่หมายความว่ายังไง เรื่องยังไม่ถึงจะพูดไปก่อนทำไมกันละย่า ตอนนี้ฉันหายดีแล้วย่ากับป้าสะใภ้กลับไปเถอะ”

หลินซูเม่ยพูดจบก็โบกมือเหมือนไล่ ทำให้หญิงชราและเฉาเหวินหน้าเสีย ทว่าพวกเธอก็ยอมกลับไปแต่โดยดี

“อาเม่ย ลูกเป็นอย่างไรบ้าง มีอาการเจ็บปวดตรงไหนไหม” เจียวซื่อเจียวรีบเดินเข้ามาหาลูกสาว พร้อมกับจับแขนของเธอแล้วหมุนตัวเพื่อดูว่ายังมีอาการเจ็บปวดตรงไหนอีกบ้างหรือไม่

“อาเม่ยฟื้นแล้ว พี่กับทุกคนเป็นห่วงมาก จู่ ๆ น้องก็หลับไปแล้วไม่ตื่นขึ้นมา วันนี้พวกเราตั้งใจว่าจะพาไปโรงพยาบาลในเมือง แต่ไม่สามารถขอเงินจากย่าได้ ดีที่พี่หนานตงเอาเงินมาให้ และเตรียมจะพาไปโรงพยาบาล แต่ย่ากับป้าสะใภ้มาเสียก่อน”

หลินซีห่าวบอกเรื่องที่เกิดขึ้น นึกดีใจที่น้องสาวฟื้นขึ้นมาอย่างปลอดภัย

ส่วนคนเป็นพ่อ ได้แต่ยืนน้ำตาซึมด้วยความดีใจเมื่อเห็นลูกปลอดภัยเช่นกัน

“ฉันสบายดีแล้วค่ะ ต้องขอโทษที่ทำให้เป็นห่วงนะคะ พ่อ แม่ พี่ใหญ่” หญิงสาวตอบกลับแล้วยิ้มให้พวกเขา ก่อนสายตาจะหันมาทางจ้าวหนานตง “ฉันขอบคุณพี่มากนะที่เอาเงินมาช่วยเพื่อให้ฉันไปโรงพยาบาล”

“อืม ไม่เป็นไรหรอก เธอฟื้นก็ดีแล้ว ถ้าอย่างนั้นฉันกลับก่อนนะทุกคน ยังมีงานที่ต้องทำอีก” ชายหนุ่มเอ่ยคำลา แล้วรีบเดินออกมา เขาคิดตลอดทางกลับว่าทำไมหลินซูเม่ยถึงได้เปลี่ยนไป

เมื่อจ้าวหนานตงเดินออกไปแล้ว หลินหานจึงถามเรื่องที่คาใจออกมา “ลูกบอกย่าว่าจะถอนหมั้น เรื่องจริงไหม”

หลินซูเม่ยสบตาพ่อ แล้วหันมามองแม่กับพี่ชาย เธอตอบด้วยเสียงอันแน่วแน่และหนักแน่น “จริงค่ะ แต่คงไม่ใช่วันหรือสองวันนี้”

“เพราะอะไรบอกพ่อได้ไหม หรือเสิ่นอี้ไป๋ทำเรื่องไม่ดีลับหลังลูก” คนเป็นพ่อถามอย่างร้อนใจ กลัวว่าลูกชายบ้านเสิ่นจะทำเรื่องไม่ดีกับลูกสาวของเขา

“เรื่องมันยาวค่ะพ่อ ที่ฉันหลับไปหลายวัน ฉันฝันถึงเรื่องราวต่าง ๆ มากมาย แล้วยังฝันเห็นอีกว่าเสิ่นอี้ไป๋แท้จริงแล้วมีคนรักที่อยากแต่งงานด้วย แต่เพราะถูกครอบครัวบังคับให้หมั้นหมายกับบ้านเรา วันหนึ่งเขาเลยหลอกฉันไปขายเพื่อเอาเงินมาจัดงานแต่งกับผู้หญิงคนนั้น” เธอเลือกที่จะบอกว่านั่นคือความฝันแทนที่จะบอกว่าเธอตายมาแล้วหนึ่งครั้ง

“แต่นั่นมันก็คือความฝันไม่ใช่เหรอลูก จะเอามาเป็นเรื่องจริงได้อย่างไร แม่ว่าลูกคิดมากไหม” เจียวซื่อเจียงไม่อยากให้ลูกคิดมาก อีกทั้งมันก็แค่ความฝันจะคิดว่าเป็นเรื่องจริงได้อย่างไรกัน

“ฉันไม่รู้หรอกแม่ เพราะฝันนั้นมันเหมือนจริงมาก ฉันยังฝันเห็นอีกว่าพ่อกับพี่ใหญ่ต้องตายเพราะอยากไปช่วยฉัน”

หลินซูเม่ยเล่าทั้งน้ำตา หลังจากถูกขายและเมื่อพ่อกับพี่ชายรู้เรื่อง พวกเขาบุกไปที่นั่นเพื่อช่วยเธอกลับบ้าน แต่กลับถูกพวกมันซ้อมจนตาย

‘ฉันกลับมาแล้ว ฉันจะไม่ยอมให้เกิดเรื่องเลวร้ายกับครอบครัวเด็ดขาด!’ หญิงสาวสัญญากับตัวเอง