ตอนที่5

องค์หญิงอันหนิงครางหวาน ดวงตาหวานฉ่ำปรือขึ้นมองเขา

“อื้ม…”

เซี่ยหลงเว่ยครางต่ำในลำคอ ความอุ่นร้อนภายในรัดแน่นเสียจนเขาแทบคลั่ง

เขาเริ่มขยับเอวเข้าออกอย่างเชื่องช้า ค่อย ๆ เสพสุขจากร่างกายนางอย่างหลงใหล ทุกสัมผัสแนบแน่น ทุกครั้งที่แก่นกายกระแทกลึกเข้าไป องค์หญิงอันหนิงก็สะดุ้งเฮือก ปากเล็กเผยอครางเสียงหวาน

เซี่ยหลงเว่ยมองใบหน้างามที่บัดนี้แดงก่ำด้วยความเสียวซ่าน นางแอ่นกายรับสัมผัสของเขาอย่างลืมตัว มือเรียวจิกกำแผ่นหลังกว้างราวกับต้องการยึดเหนี่ยว

“อื้มม…องค์หญิง…”

เขาครางพร่า ก่อนจะก้มลงไปดูดเม้มยอดถันสีระเรื่อ พร้อมกับขยับสะโพกเร่งจังหวะขึ้น กระแทกเข้าออกถี่รัว เสียงเนื้อกระทบกันดังสะท้อนก้องไปทั่วถ้ำหิน

“อื้มม…อืมม…”

เขาคำรามเสียงต่ำ พลางจับเอวคอดแน่นก่อนจะกระแทกหนักขึ้น

“อ๊ะ! อ๊ะ! อ๊ะ! อ๊า…!”

นางกรีดร้องครวญครางไม่เป็นศัพท์ ทุกครั้งที่เขาสอดใส่ลึกสุดแรง

เซี่ยหลงเว่ยจับขาเรียวพาดขึ้นสูง ก่อนจะเร่งจังหวะถี่กระชั้นขึ้น บดขยี้ความเสียวซ่าน

“อ๊ะ อ๊ะ อ๊า…ข้า…ข้าจะ…!”

ร่างบางสะท้านไหว เมื่อความเสียวซ่านพุ่งทะยาย สายน้ำอุ่นหลั่งไหลจากช่องทางแคบแน่น กลืนกินแก่นกายร้อนจนล้นทะลัก ทั้งสองร่างเกร็งกระตุกสะท้านไปพร้อมกัน

เซี่ยหลงเว่ยผ่อนจังหวะหอบหายใจหนักหน่วง ก่อนเอนกายลงกอดร่างบางแนบแน่น ท่อนล่างยังคงเสียบคาอยู่ไม่ยอมถอนออก

“อืมม…”

เขาลูบไล้แก้มนวลอย่างทะนุถนอม ก่อนจะใช้นิ้วเรียวเสยคางมนขึ้นให้เงยสบตา ก่อนจะจุมพิตอ่อนโยนแนบลงบนริมฝีปากแดงระเรื่อ

“ท่านชอบหรือไม่?”

เสียงแหบพร่ากระซิบข้างหูนาง องค์หญิงอันหนิงเบือนหน้าหนีสายตาคมกริบ ใบหน้าหวานขึ้นสีแดงซ่าน ก่อนจะพยักหน้ารับเบา ๆ อย่างเขินอาย

เซี่ยหลงเว่ยเห็นดังนั้นก็เผยรอยยิ้มพึงพอใจ เอ่ยเสียงต่ำ

“เช่นนั้น…เรามาทำกันอีกคราเถิด”

“อ๊ะ…มะ…ไม่!”

นางยังไม่ทันปฏิเสธ มือใหญ่ก็ตะปบลงบนขาเรียวข้างหนึ่ง ก่อนจะจับยกสูง แล้วกดสะโพกลงให้แก่นกายร้อนเสียบเข้าไปจนสุดลำ

“อ๊าา..อืออ…”

เสียงหวานครางสะท้าน สะโพกบางสั่นระริกยามถูกบดเบียดแนบแน่น

เซี่ยหลงเว่ยยกสะโพกสอบกระแทกเข้าออกอย่างเชื่องช้าต้องการสร้างสัมผัสเสียวให้สตรีในอ้อมแขน จนนางต้องครางออกมาด้วยความเสียวซ่าน

“อ๊ะ อ๊า! แม่ทัพเซี่ย…อ๊า…!”

นางครวญครางพลางจิกไหล่กว้างแน่น ความเสียวกระสันทำให้นางสะท้านไปทั้งร่าง ขณะที่บุรุษเหนือกายเร่งจังหวะถี่ขึ้น กระแทกเข้าลึกจนสุดทุกครา ลมหายใจร้อนเป่ารดรินข้างซอกคอขาว ก่อนเสียงกระซิบพร่าจะดังขึ้น

“องค์หญิง…ท่านช่างหอมหวนเหลือเกิน…”

“อ๊าา ~”

เสียงครางหวานแผ่วเมื่อริมฝีปากร้อนผ่าวครอบครองยอดอกสีชมพูระเรื่อ ลิ้นอุ่นไล้วนดูดดึง จนร่างบางสะท้าน มือเรียวจิกลงบนแผ่นหลังแกร่งระบายความเสียว ขณะที่สะโพกหนาถาโถมแรงขึ้นทุกขณะ

“อ๊า! อืออ…มะ..ไม่ไหวแล้ว…”

องค์หญิงอันหนิงครางสะอื้น ร่างกายอ่อนระทวย ทันใดนั้นมือใหญ่กลับพลิกกายนางขึ้นคร่อม ก่อนจะจ้องมองร่างเปลือยเปล่าของนางด้วยสายตาหลงใหล

เซี่ยหลงเว่ยจับสะโพกบางยกขึ้น ก่อนจะค่อย ๆ กดลงให้กลีบเนื้อร้อนกลืนกินแก่นกายร้อนเข้าไปอีกครา

“อ๊าา!”

“อื้ม…แน่นเหลือเกิน..องค์หญิงของข้า…”

ดวงตาคมสบเข้ากับดวงตาหวานซึ้ง มือใหญ่ยันพื้นหินไว้อย่างมั่นคง ก่อนที่ร่างงามจะเริ่มขยับโยกขึ้นลงบดเบียดกับแก่นกายร้อนผ่าว ความเสียวซ่านซัดกระหน่ำจนนางต้องหลับตาแน่น มือเรียวจิกไหล่บุรุษก่อนจะเร่งจังหวะตามอารมณ์ความต้องการ

“อ๊ะ!อ๊า…แม่ทัพ…อ๊าา!”

เสียงหวานครางระลอกแล้วระลอกเล่า ประสานกับเสียงครางต่ำจากลำคอแกร่ง แม่ทัพหนุ่มจ้องมองสตรีในอ้อมแขนอย่างลุ่มหลง ก่อนจะกระแทกสะโพกขึ้นสวนในจังหวะหนักหน่วง

“อึก…อื้มมม..!”

“อ๊าาา…!!”

ร่างบางกระตุกเกร็งถึงฝั่งฝันพร้อมกับเขา น้ำรักอุ่นๆ ถูกฉีดพ่นออกมาจนล้นทะลัก นางซบหน้าลงกับอกกว้าง หอบหายใจถี่ เซี่ยหลงเว่ยก้มลงมาจุมพิตลงบนกลีบปากแดง กระซิบเสียงพร่า

“อันหนิง…ท่านงดงามยิ่งนัก”

ด้วยความอ่อนเพลียนางหลับตาลง ก่อนจะเผลอหลับไหลในอ้อมอกของเขา

เซี่ยหลงเว่ยจ้องมองร่างบางที่เปลือยเปล่านั้นอย่างเอ็นดู มือใหญ่ลูบไล้ใบหน้างามก่อนจะโอบกอดนางไว้แน่นราวกับกลัวว่าพรุ่งนี้เขาอาจไม่มีโอกาสนี้แล้ว