ตอนที่4 เติมเต็ม

ตอนที่4เติมเต็ม

เซี่ยหลงเว่ยไม่รอช้า มือใหญ่ลากไล้ลงมาตามแนวเอวคอด ก่อนจะปลดอาภรณ์ท่อนล่างของนางออกจนร่างกายเปลือยเปล่าใต้ร่างของเขา มือหยาบลูบไล้ไปตามต้นขาเรียว ก่อนจะเคลื่อนมาหยุดที่กลีบผกางาม นิ้วเรียวยาวลากไล้ขึ้นลงอย่างเชื่องช้า ก่อนจะลากขึ้นมานวดคลึงติ่งเสียว

“อ๊ะ…อ๊า…มะ…ไม่…”

นางสะดุ้งโหยงร่างกายสั่นสะท้าน

เซี่ยหลงเว่ยเงยหน้าขึ้นมองใบหน้างามที่บัดนี้แดงก่ำ นางเผยอริมฝีปากแดงระเรื่อ ครวญครางออกมาเสียงหวาน ดวงตาหวานฉ่ำไหวระริก มือเรียวจิกกำไหล่เขาแน่น

“เสียงขององค์หญิงช่างไพเราะนัก…”

เขากระซิบข้างใบหูงามเสียงพร่า ก่อนจะสอดแทรกนิ้วเรียวยาวเข้ากลีบอ่อนนุ่มที่ฉ่ำเยิ้มไปด้วยน้ำรัก

“อ๊ะ! อื้ม…ท่าน…”

นางสะดุ้งเกร็ง ตัวบิดเร้า

เซี่ยหลงเว่ยขยับนิ้วเข้าออกอย่างเชื่องช้า พลางก้มลงไปดูดเม้มยอดถันที่แข็งเป็นไต ปลายลิ้นร้อนละเลงโลมเลียอย่างหลงใหล

“อ๊า…อื้ม…อ๊ะ…ข้า…ข้าจะทนไม่ไหวแล้ว…”

เสียงหวานครางระลอกแล้วระลอกเล่า สะโพกกลมกลึงแอ่นรับสัมผัสร้อนแรงโดยไม่อาจห้ามใจได้ นิ้วเรียวยาวของบุรุษยังคงขยับเข้าออกเร็วขึ้นเรื่อย ๆ จนร่างนางสะท้าน

เซี่ยหลงเว่ยลากปลายลิ้นจากทรวงอกลงมายังหน้าท้องเนียน ก่อนจะหยุดอยู่ที่เนินอวบอิ่มที่ส่งกลิ่นเย้ายวน นางแทบหายใจไม่ทันเมื่อสัมผัสได้ถึงลมหายใจร้อนผ่าวที่เป่ารดลงบนกลีบผกางาม

“อย่า…”

องค์หญิงอันหนิงหอบหายใจ เรือนร่างสั่นไหว

แต่เซี่ยหลงเว่ยกลับจงใจใช้ปลายลิ้นลากไล้ขึ้นลงไปตามร่องกลีบผกาที่ฉ่ำเยิ้ม ก่อนจะตวัดเลียติ่งเสียวอย่างจงใจ

“อ๊า…อ๊ะ! อ๊า…”

เสียงครางหวานสะท้าน ปลายนิ้วเรียวยาวยังคงแทรกลึกเข้าออกเร็วขึ้น เร่งเร้าจนร่างงามกระตุกเฮือก หอบหายใจระรัว ปลายเท้าจิกเกร็ง มือเรียวกำเส้นผมของเขาแน่นราวกับต้องการยึดเหนี่ยว

เซี่ยหลงเว่ยครางต่ำในลำคอ ลิ้นร้อนโลมเลียหยอกเย้าติ่งเสียวอย่างเอาแต่ใจ เสียงดูดเม้มดังชัดเจน มือแกร่งกดสะโพกกลมกลึงไว้แน่น

“อ๊ะ! อ๊ะ…อ๊า…!”

เสียงครางหวานขององค์หญิงอันหนิงสะท้อนก้องไปทั่วถ้ำหิน ร่างบอบบางกระตุกเฮือกเมื่อปลายลิ้นร้อนของเซี่ยหลงเว่ยตวัดเลียติ่งเสียวไม่หยุด พร้อมกับเร่งจังหวะกระแทกนิ้วเรียวยาวเข้าออกอย่างรัวเร็ว

“อ๊ะ…อ๊า…อ๊ะ! ข้าไม่ไหวแล้ว…!”

ร่างงานกระตุกเกร็ง ดวงตาหวานฉ่ำเบิกโพลง สะโพกมนแอ่นสูงรับสัมผัสสุดท้ายก่อนจะปลดปล่อย หยาดน้ำรักหลั่งไหลออกมาจากกลีบผกางาม เซี่ยหลงเว่ยตวัดลิ้นกวาดชิมความหวานอย่างหลงใหล

“อื้ม…หวานนัก”

เขาครางต่ำในลำคอ

ร่างแกร่งเคลื่อนตัวขึ้นคร่อมร่างบาง ท่อนแขนแข็งแรงค้ำยันกับพื้นหิน มือใหญ่อุ้มขาเรียวขึ้นพาดเกี่ยวเอวสอบของตน ก่อนจะใช้แก่นกายร้อนถูกไถไปมากับกลีบเนื้อนุ่มที่ยังฉ่ำเยิ้ม

“อ๊ะ…อือ…”

องค์หญิงอันหนิงสะดุ้ง ร่างกายอ่อนไหวทุกครั้งที่ความแข็งแกร่งนั้นเสียดสีเข้ากับติ่งเสียว

รูเล็กตอดขมิบเป็นระยะ นางพยายามแอ่นสะโพกรับสัมผัสเร่าร้อนโดยไม่รู้ตัว ร่างบางร้อนรุ่มราวกับไฟแผดเผา ความต้องการที่ยังมิได้เติมเต็มทำให้นางปรารถนาเหลือเกิน

เซี่ยหลงเว่ยมองร่างงามที่บิดเร้าใต้ร่าง ดวงตาคมกริบฉายแววปรารถนา เมื่อเห็นว่านางพร้อมแล้ว เขาจึงจับแก่นกายแข็งขืนที่ฉาบไปด้วยหยาดน้ำรัก ค่อย ๆ ดันเข้าสู่รูเล็กอันคับแคบ

“อ๊ะ…!”

องค์หญิงอันหนิงสะดุ้งเฮือก เมื่อปลายส่วนหัวดันเข้าไปในร่องเล็ก ทว่าเพียงสัมผัสแรก นางก็หลับตาแน่น ถอยกายหนีเพราะความเจ็บแปลบจากเยื่อบริสุทธิ์ที่ฉีกขาด

“ไม่ต้องกลัว…”

เซี่ยหลงเว่ยกระซิบเสียงพร่า มือใหญ่ลูบไล้เอวคอดอย่างปลอบโยน ก่อนจะก้มลงจูบริมฝีปากแดงระเรื่อ

“อื้ม…”

องค์หญิงอันหนิงเผยอริมฝีปากรับจูบ ลิ้นร้อนเกี่ยวกระหวัดกันจนความเจ็บค่อย ๆ เลือนหาย

เซี่ยหลงเว่ยกดจูบดูดดื่ม สอดลิ้นลึกขึ้น พร้อมกับแช่แก่นกายอยู่เช่นนั้น จนเมื่อรู้สึกได้ว่าผนังร้อนเริ่มตอดรัดมากขึ้น เขาจึงดันแก่นกายจนสุดลำ

“อ๊า…!”

“อื้ม..”

เสียงครางของทั้งสองประสานกัน ความเสียวซ่านแล่นพล่านไปทั่วร่าง ผนังร้อนตอดรัดแก่นกายแข็งแกร่งแน่นราวกับจะกลืนกิน เขากัดฟันแน่นเพื่อควบคุมสติ ก่อนจะโน้มหน้าผากลงแตะหน้าผากของนาง

เซี่ยหลงเว่ยแช่แก่นกายอยู่ชั่วครู่ รอให้ร่างบางปรับตัว ก่อนจะค่อย ๆ ขยับสะโพก ถอนแก่นกายออกช้า ๆ ก่อนจะกดลึกลงไปใหม่

“อ๊ะ…อ๊า…”