ตอนที่ 5

นรีนาถเลี้ยวรถเข้าไปในบ้านทรงสวยขนาดกระทัดรัด ดูร่มรื่นน่าอยู่มาก เธอเอารถมาจอดที่โรงรถข้างตัวบ้าน มีแม่บ้านร่างอ้วนออกมาต้อนรับ

"กลับมาแล้วหรือคะมาดาม"

"ใช่จ้ะ จัดห้องไว้แล้วใช่ไหม...แมรี่"

"เรียบร้อยค่ะมาดาม แล้ว....เลดี้ล่ะคะ ไม่ได้กลับมาด้วยหรือ"

แมรี่เรียกนิชาภัสว่าเลดี้

นรีนาถยิ้ม...ชี้ไปที่นิชาภัส

"นี่ไง...เลดี้ของเธอ"

แมรี่หันไปมองหญิงสาวแล้วอ้าปากค้าง เอาสองมือป้องปาก

" Oh My godness เลดี้สวยจนฉันจำไม่ได้เลยค่ะ"

นิชาภัสยิ้ม เข้ามากอดแมรี่

"มิสยูนะแมรี่"

"ขอต้อนรับกลับบ้านนะคะ"

"ไป...เข้าบ้านกันเถอะ"

แมรี่ไปช่วยยกกระเป๋า เดินตามทุกคนเข้าบ้าน นิชาภัสมองไปรอบ ๆ บ้าน

"ดีจัง...ได้กลับบ้านเสียที"

นิชาภัสกอดเอวพ่อแม่มานั่งที่โซฟาตัวใหญ่ นรีนาถก็มานั่งด้วย

"แกกับกบจะอยู่ที่นี่กับพี่สักกี่วันล่ะ"

"ก็คงอยู่ได้อีกแค่ 2-3 วันครับพี่ ผมลางานมานานไม่ได้ โชคดีที่เจ้านายเข้าใจ อนุญาตให้ผมลาเป็นกรณีพิเศษ แต่ก็อยู่นานไม่ได้ครับ"

"กบล่ะจะกลับกับนริศด้วยไหม"

กัญญาถอนใจ

"ฉันก็คงต้องกลับกับเขาค่ะ แต่ก็เป็นห่วงนิ้ง...ไม่อยากทิ้งไปตอนนี้เลย เรายังมีเรื่องคดีต้องไปสะสางด้วยค่ะ"

"แม่คะ...ทำไมพี่แนนถึงถูกรถชนได้ล่ะคะ พี่แนนไม่ใช่คนประมาทเลยนะคะ"

"มีคนบอกว่าแนนถูกผลักออกไปให้รถชนจ้ะ แต่เราไม่มีหลักฐาน ไม่รู้ว่าจริงหรือเปล่า คนพูดก็ดูลึกลับชอบกล"

"ยังไงแม่...นิ้งไม่เข้าใจ"

"คืออย่างนี้ลูก...ตอนที่พี่เขาถูกรถชน มีคนโทรมาที่มือถือของแนน บอกว่ามีคนผลักแนนให้ออกไปหารถ เขาบอกแค่นี้ก็วางสายไป พ่อไปสืบตามเบอร์ที่โทรเข้ามา...ก็ไม่ได้เรื่องอะไรเลย"

"แล้วตำรวจว่ายังไงบ้างคะ"

"หลักฐานมันชี้ชัดว่าแนนออกไปให้รถชนเอง คนที่ขับชนก็บอกว่าแนนวิ่งเข้าหารถเขา...เขาเบรกไม่ทันจริง ๆ ตำรวจเลยบอกว่าเป็นอุบัติเหตุ"

นิชาภัสถอนใจ เธอคิดถึงตอนที่คุยกับนิลวดีครั้งสุดท้าย เป็นวันก่อนเกิดอุบัติเหตุสองวัน นิลวดีพูดคุยเล่าเรื่องต่าง ๆ ให้เธอฟังอย่างมีความสุข โดยเฉพาะเรื่องใครคนหนึ่งที่นิลวดีกับเขากำลังปลูกต้นรักด้วยกัน

"ไม่...ไม่จริงค่ะ พี่แนนไม่มีทางเดินออกไปให้รถชนเองแน่ ๆ เธอกำลังมีความสุข เธอไม่มีทางฆ่าตัวตายแบบนี้แน่นอน"

นิชาภัสบอกกับพ่อแม่และป้า

"แม่ก็ไม่เชื่อว่าแนนจะทำแบบนี้ แต่เราจะไปทำอะไรได้"

กัญญาร้องไห้ออกมาอีก

"นิ้งจะไม่ให้พี่แนนตายเปล่าค่ะ นิ้งจะกลับพร้อมพ่อกับแม่ จะไปสืบเรื่องนี้ด้วยตัวเอง ใครที่มันทำร้ายพี่แนน มันต้องได้รับโทษอย่างสาสม"

นิชาภัสตาวาวด้วยความโกรธ เธอมั่นใจว่าพี่สาวต้องถูกใครบางคนฆ่าตายแน่นอน แต่จะด้วยเหตุอะไรนั้น เธอต้องไปสืบเสาะให้รู้ด้วยตัวเอง

"อย่าเพิ่งเลยลูก หนูพักให้หายดีกว่านี้ก่อนดีไหม"

นรีนาถรู้สึกใจหาย เมื่อได้ยินนิชาภัสบอกว่าจะกลับพร้อมพ่อแม่

"นั่นสิลูก...พักให้หายดีกว่านี้ก่อนเถอะนะ แผลก็ยังไม่หายดีเลย"

นริศลูบหัวบอกลูกสาว

"นั่นสิ...หนูยังต้องนัดดูแผลอีกนะ"

นิชาภัสรู้ว่าทุกคนเป็นห่วงเธอ และเธอยังไม่ได้วางแผนอะไรเลย จึงพยักหน้ายินยอม

"ก็ได้ค่ะ...นิ้งจะรอให้หายดีก่อน แล้วจะเดินทางกลับไปเอง"

"จะไปเมื่อไหร่ก็โทรมาบอกแม่นะลูก แม่จะได้เตรียมห้องหับเอาไว้ให้"

นิชาภัสพยักหน้า ทุกคนยังพูดคุยกันเรื่องนิลวดี นิชาภัสถามเรื่องของพี่สาวจากพ่อแม่เพื่อใช้เป็นข้อมูล เธอจดชื่อบริษัทที่พี่สาวของเธอทำงานเอาไว้ด้วย

นิชาภัสมองหน้าตัวเองในกระจก ที่ยังเป็นแผลและเริ่มตกสะเก็ดแล้ว ใบหน้าเธอยังเหลือเค้าเดิมอยู่บ้าง แม้จะดูเหมือนนิลวดีมากก็ตาม แต่ก็ยังมีส่วนที่แตกต่าง นั่นคือดวงตาของเธอที่สวยคมกว่าพี่สาว ดวงตาสีนิลกลมโตกับขนตางอนยาว

"พี่แนน...นิ้งคิดถึงพี่ค่ะ ทำไมพี่ถึงจากไปเร็วแบบนี้ เรายังไม่ได้พบหน้ากันตามสัญญาเลยนะ"

นิชาภัสร้องไห้ เอามือลูบกระจก ใจของเธอเจ็บปวดที่ต้องพรากจากพี่สาวที่รัก

"นิ้งต้องรู้ให้ได้ ใครที่ทำร้ายพี่ นิ้งจะไม่ปล่อยมันไว้"

หญิงสาวถอนสะอื้นพูดกับตัวเองในกระจก เธออาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า แล้วออกมาเปิดคอมพิวเตอร์ เพื่อดูข้อมูลของบริษัทที่นิลวดีทำงาน

"บริษัทนี้น่าสนใจแฮะ..."

นิชาภัสไล่ดูขอมูลไปเรื่อย ๆ และพบว่าตอนนี้บริษัทกำลังรับสมัครพนักงานหลายตำแหน่ง และมีตำแหน่งที่เธอสนใจด้วย

"ไหนดูซิ อืม...ตำแหน่งนี้เหมาะกับเราเสียด้วย เอาวะ...สมัครเลยละกัน"

นิชาภัสคีย์ข้อมูลลงในใบสมัคร ส่งไปพร้อมเรซูเม่เป็นภาษาอังกฤษ

"เพี้ยง!...ขอให้เขารับเราทีเถอะ จะได้เข้าไปสืบเรื่องพี่แนนได้อย่างเนียน ๆ ไม่งั้นก็ไม่รู้จะเริ่มจากตรงไหนแล้ว"

เธอดูข้อมูลจนพอใจก็เลิกดู มาเปิดเฟสบุ๊กของพี่สาว เพื่อจะดูว่าเธอแอดใครเป็นเพื่อนบ้าง ก็เจอกับข้อความที่เข้ามาไว้อาลัยจนเต็มไปหมด

"คนรักพี่แนนเยอะเหมือนกันนะ แล้วถ้าเราโผล่ไปในหน้านี้...จะมีใครช็อคไหมนะ แต่ก็ดี...จะได้ดูว่าใครช็อคที่สุด คนนั้นแหละคือคนที่น่าสงสัย"

นิชาภัสไล่ดูเพื่อนของนิลวดีไปเรื่อย ๆ จนมาสะดุดตากับชายหนุ่มใบหน้าหล่อคม

"ใครเนี่ย...หล่อจัง เพื่อนของพี่แนนเหรอ"

เธอกดเข้าไปดูโปรไฟล์ของเขา

"พิรชัช วิชิตพล"

เธออ่านชื่อของเขา แล้วคิดว่าจะใช่ผู้ชายที่พี่สาวของเธอบอกว่าชอบหรือเปล่า

"เอ๊ะ!...คนนี้ชื่อกิตติกร นิมิตรมงคล อืม...หน้าตาดีทั้งคู่ แล้วพี่แนนชอบคนไหนกันแน่เนี่ย เราคงต้องสืบสองคนนี้ด้วย"

นิชาภัสกดเข้าไปดูโปรไฟล์ของกิตติกร ก็ไม่เห็นว่าจะมีอะไร และขึ้นสถานะโสดไว้ด้วย เธอจดชื่อทั้งสองคนลงไปในสมุดเพื่อกันลืม ดูอีกสักพักจนพอใจ ก็ปิดคอมแล้วมาล้มตัวนอนบนเตียง ไม่นานเธอก็หลับไป