ตอนที่ 13

รุ่งรัศมีจะมาควงแขนพิรชัช แต่เขาเดินไปกอดคอโยธิน ไม่เปิดโอกาสให้เธอได้กอดแขนเขา เธอทำปากยื่นไปเดินใกล้ ๆ กิตติกรยืนรออยู่ไม่ไกล พอเห็นนิชาภัสกับเพื่อน ๆ เดินมา ก็เดินเข้าไปหา

"อ้าว...คุณกิตติ์ ยังไม่ไปทานข้าวหรือฮ๊า..."

วีระชาติทักเขา

"กำลังจะออกไปพอดี พวกคุณไปทานกับผมไหมล่ะ"

ปากเขาถามวีระชาติ แต่ตามองไปที่นิชาภัส วีระชาติเป็นคนช่างสังเกต เขาเห็นสายตาของกิตติกรที่มองเพื่อนใหม่ ก็รู้สึกไม่สบายใจขึ้นมา

"พวกเราจะไปเลี้ยงต้อนรับเพื่อนใหม่กันค่ะ พี่กิตติ์ไปกับเราด้วยสิคะ"

รุ่งรัศมีบอกเขา

"ไปสิ...ผมขอเป็นเจ้ามือเลี้ยงทุกคนเองนะครับ"

ทุกคนตบมือยิ้มดีใจ ยกเว้นนิชาภัสกับพิรชัชที่มีสีหน้าเรียบเฉย เยาวดีกับมยุราเดินมาด้วยกัน นิชาภัสเดินคุยไปกับวีระชาติ พิรชัชและโยธินเดินตามพวกเธอ กิตติกรเดินกับรุ่งรัศมี แต่สายตาของเขาจับจ้องไปที่นิชาภัสตลอดเวลา

กิตติกรพาทุกคนไปที่ร้านอาหารตามสั่งค่อนข้างดี อยู่ไม่ไกลจากออฟฟิศมากนัก นิชาภัสหลีกเลี่ยงไม่อยากนั่งใกล้ทั้งพิรชัชและกิตติกร เธอไปนั่งฝั่งตรงข้ามกับพวกเขา วีระชาติ เยาวดีและมยุรามานั่งด้วย นิชาภัสก็ต้องนั่งตรงข้ามกับพิรชัชจนได้ เธอไม่มองเขา หันไปคุยกับวีระชาติ

บริกรหญิงเอาเมนูหลายเล่มมายื่นให้ วีระชาติกางเมนูยกขึ้นมาบังหน้าเขากับนิชาภัส และกระซิบบอกเธอว่า

"นิ้ง...ระวังคุณกิตติ์ให้ดีนะ อย่าไปสุงสิงกับเขาเด็ดขาดเชียว..."

"Why...???"

นิชาภัสทำหน้างง

"เขามีเมียแล้วน่ะสิ แล้วเมียเขาก็โคตรขี้หึงเลย เคยมาอาละวาดที่บริษัทเราด้วยล่ะ ฉันเห็นเขามองเธอแปลก ๆ เลยต้องเตือนเธอไว้ก่อน"

" Oh!...I see. Thank You มาก ๆ นะวีวี่ ที่มาบอกฉัน"

"ยัวเวลคั่มจ้ะ"

วีระชาติพูดแล้วยิ้มให้เธอ พิรชัชเห็นทั้งคู่เอาเมนูบังหน้า ก็รู้ว่าคงแอบคุยอะไรกัน เขาไม่สนใจ หันไปบอกกับบริกรสาวว่า

"ผมเอาผักคะน้าหมูกรอบผัดน้ำมันหอยราดข้าวครับ ใส่พริกไม่ต้องเยอะนะ"

"ลูกหมีเอาด้วยค่ะ"

รุ่งรัศมียิ้มบอกเขา แล้วหันไปสั่งกับบริกรสาว

"เอาเพิ่มเป็น 2 จานนะ ใส่ไข่ดาวมาด้วยทั้ง 2 จานเลย"

"ได้ค่ะ"

บริกรสาวรับคำแล้วจดลงไป

"ฉันขอข้าวผัดกุ้งจ้ะ"

นิชาภัสสั่งของเธอบ้าง

"ฉันเอาด้วย...ข้าวผัดกุ้ง 2 จาน"

วีระชาติบอกบริกรสาว

"ฉันด้วย...เป็น 3 เลยน้อง"

เยาวดียกมือบอก

"เอาอีก 1 เป็น 4 จานไปเลยน้อง"

มยุราก็เอาบ้าง

"เอาวะ...ไหน ๆ ก็มาด้วยกัน มันก็ต้องเลือดสุพรรณกันหน่อยล่ะ เอา 5 จานเลยน้องสาว...ของพี่ด้วย"

โยธินยิ้มบอกบริกรสาว

"ผมเอาด้วย ขอเป็น 6 จานเลยครับ แล้วก็...เอาไส้กรอกรวมมิตรทอดจานใหญ่ เปาะเปี๊ยะสด 3 จาน โค้กขวดใหญ่กับน้ำแข็งด้วยนะ"

กิตติกรสั่งปิดท้าย บริกรสาวจดแล้วเดินกลับไป คนอื่น ๆ ก็นั่งคุยกัน นิชาภัสพูดคุยกับวีระชาติ เยาวดีคุยกับมยุรา พิรชัชเอามือถือมาเล่น แต่แอบเหลือบตามองไปที่นิชาภัส รู้สึกว่าเธอสนิทกับเพื่อนร่วมงานเร็วมาก และดูจะถูกคอกับวีระชาติมากด้วย กิตติกรหันมาพูดกับพิรชัช

"เอ้อ...คุณพิรชัช พรุ่งนี้คุณต้องไปพรีเซนต์งานให้ลูกค้าแล้วใช่ไหม"

"ใช่ครับ...ผมกำลังตรวจทานความเรียบร้อยของเอกสารอยู่ครับ"

"พรุ่งนี้คุณจะไปกับใคร"

"ไปคนเดียวครับ"

กิตติกรพยักหน้า

"มีงานใหม่เข้ามาสองชิ้นนะ เขาอยากให้เราวางแผนโฆษณาให้ รายแรกเป็นการเปิดตัวรถยนต์รุ่นใหม่ ส่วนอีกรายเป็นคอนโดหรูระดับไฮเอนเลยล่ะ งานนี้พวกคุณคงต้องเหนื่อยหน่อย"

"เขามีบรีฟงานมาให้ด้วยไหมครับ"

"ยังเลย...เพิ่งติดต่อมาเอง ผมนัดเขามาบรีฟงานอาทิตย์หน้า คุณกับทีมงานต้องเข้าประชุมทุกคนนะ ส่วนจะเป็นวันไหน...แล้วผมจะบอกอีกที"

"ได้ครับ"

บริกรลำเลียงอาหารที่สั่งมาส่งที่โต๊ะ การสนทนาจึงต้องหยุดลง ทุกคนหันมาสนใจอาหารตรงหน้าแทน และไม่มีใครคุยอะไรกันอีก

นิชาภัสคอยมองสังเกตทุกคนอยู่เงียบ ๆ เธอเองก็รู้ว่ากิตติกรแอบมองอยู่ เธอทำเป็นไม่รู้และไม่สนใจ แต่คนที่เธอแอบมองกลับเป็นพิรชัช

นิชาภัสขับรถมาถึงบ้าน ก็พบว่ากัญญาได้มาถึงก่อนแล้ว เธอลงจากรถมากอดทักแม่

"มานานหรือยังคะแม่"

"สักพักแล้วจ้ะ...แม่ทำกับข้าวมาให้หลายอย่างเลยล่ะ"

สองแม่ลูกประคองกันเข้าบ้าน...มานั่งที่โซฟา

"ขอบคุณค่ะแม่...ไม่เห็นต้องลำบากเลย นิ้งพอทำกับข้าวกินเองได้นิดหน่อยค่ะ

"แค่นี้เอง...ไม่ลำบากหรอกลูก หนูล่ะ... ทำงานเหนื่อยไหมลูก"

"วันนี้ยังไม่เท่าไหร่ค่ะ แต่ต่อไปไม่รู้ แล้วพ่อล่ะคะ...ไม่มาด้วยเหรอ"

"วันนี้พ่อเขาไปงานเลี้ยงจ้ะ บอกว่าเสร็จงานค่อยมารับแม่"

"กว่าพ่อจะมาก็คงจะดึก ดีจังเลยค่ะ...แม่จะได้อยู่กินข้าวกับนิ้ง"

นิชาภัสกอดเอวแม่ กัญญาลูบหัวลูกสาวด้วยความรัก

"เอ้อ...แม่พาพี่พยอมมาแล้วนะ"

กัญญาบอกลูกสาวแล้วหันไปเรียกพี่เลี้ยงเก่าแก่ของเธอ

"พยอม...พยอม"

หญิงวัยเกือบ 30 รูปร่างผอม ๆ หน้าตาซื่อ ๆ เดินยิ้มออกมาจากในครัว เธอส่งยิ้มมาให้นิชาภัส