บทที่๓...รักหรือแค่ลวงหลอก (๑)

บทที่๓...รักหรือแค่ลวงหลอก

การเรียนชั้นปีที่สี่ในรั้วมหาวิทยาลัยจบลงแล้ว กลับมาทำงานที่ไร่แล้วกลับไปรับปริญญาสวมชุดครุยที่ใฝ่ฝันโดยมีคุณอายืนเคียงข้าง ทำให้ตลอดเวลาเธอมีรอยยิ้มเสมอจนกลุ่มเพื่อนสนิทมองแล้วยิ้มล้อเลียน

ตลอดเวลาสี่ปีไม่มีชายใดเอาชนะใจเธอได้เลยแม้จะมีคนมาขายขนมจีบตลอดเวลา เธอก็ปฏิเสธทุกครั้งโดยไม่ยอมทำความรู้จักใครเพิ่มเติมเพราะมีเพียงคนเดียวที่จับจองพื้นที่ไว้หมดแล้ว ถึงเขาจะมองหล่อนเป็นเพียงหลานสาวก็ตาม

หลังจากที่เลิกรากับเมริรินก็ไม่มีใครเข้าหาเขาอีกเลย ความจริงเป็นชายหนุ่มเองที่ปิดหัวใจไม่ยอมเปิดให้ใคร ทราบข่าวของพ่อเลี้ยงไร่ข้างเคียงกับอดีตเจ้าสาวของคุณอาที่ตอนนี้เลิกรากันเป็นที่เรียบร้อย โดยไม่ทราบเหตุผลที่แท้จริงเหมือนกัน หล่อนไม่คิดสนใจเรื่องของผู้หญิงคนนั้นอีก

ต่อจากนี้ก็ใช้ชีวิตกับคุณอาเพียงลำพัง เป็นหลานสาวที่แสนสดใสเหมือนเดิม แล้วก็ภาวนาให้ชีวิตของเราราบรื่นต่อไป

อย่าเพิ่งให้เขามีใครเลย...

“อาเทียน!” เสียงเรียกดังมาจากด้านหลังทำให้ต้องเหลียวมอง ชายหนุ่มนั่งเล่นโทรศัพท์อยู่ห้องนั่งเล่นโดยไม่ได้มองว่ามีค่อนย่องเสียงเบาเข้ามาใกล้ รู้อีกทีก็สะดุ้งด้วยความตกใจ พรูลมหายใจเสียงเบาขณะมองหลานสาวแววตาดุ

“ตกใจหมด มีอะไรหรือเปล่า” เลิกคิ้วมองคนตัวเล็กกว่า

พอเธอเรียนจบแล้วกลับมาอยู่บ้านก็ช่วยงานเขาได้เยอะขึ้น ทั้งทำงานเอกสารแล้วยังลงแปลงอีกต่างหาก เห็นตัวเล็กผิวขาวหน้าสวยขนาดนี้แต่ทำงานเก่งพอตัว ไหนจะสามารถออกงานพบปะผู้คนแทนตนได้อีกด้วย

เพิ่งทราบว่ามีผู้ชายเข้าหาเธอเยอะพอสมควร แต่หลานของตนกลับไม่สนใจเลยสักนิด...

แม้ว่าคนที่เข้าหาจะมีทั้งปลัดอำเภอ นายธนาคารหรือตำรวจยศน้อยไปจนถึงยศใหญ่ ความสวยของเธอเตะตาเพียงแค่รอยยิ้มก็ทำให้คนมองหลงได้แล้ว ซึ่งเขาไม่ค่อยชอบเท่าไหร่ที่มีคนมายุ่งกับวราลี ยังไม่มีผู้ชายคนไหนเหมาะสมหรือคู่ควรกับเธอ

ยังไม่ดีในสายตาของอาคนนี้...

“ดอกไม้ค่ะ” เดินอ้อมมานั่งลงข้างเขา พร้อมยื่นดอกกุหลาบสีเหลืองให้ชายหนุ่ม เป็นดอกไม้โปรดของหล่อนเองจึงได้เก็บมาด้วย ก่อนมอบให้คนที่ตัวเองรักด้วยความบริสุทธิ์ใจโดยเขาก็นิ่งค้าง มองดวงหน้าสวยสลับกับดอกไม้

ต้องยอมรับว่าหลานสาวคนนี้สวยจนสะกดสายตา ถ้าพบเจอกันอยู่ข้างนอกคงลองคุยแล้ว แต่เนื่องจากหล่อนเป็นหลานสาวที่ยังต้องอยู่ด้วยกันอีกนาน เขาไม่อยากก้าวข้ามความสัมพันธ์นั้น จนสุดท้ายทุกอย่างมันพังลง

แล้วเขาอาจต้องเสียหล่อนไปตลอดกาล...

ที่เป็นอยู่ตอนนี้ดีมากแล้ว...

“ให้อาเหรอ”

“ค่ะ ดอกพวกนี้มีตำหนิเลยไม่ได้ส่งขาย เอามาให้อาเทียนดีกว่า” เก็บจากไร่เพราะมีตำหนิไม่อาจส่งออกได้ ไม่รอช้ารีบคว้าดอกไม้เหล่านั้นเดินกลับบ้านเพื่อมาจัดใส่แจกัน ทว่าเห็นคุณอากำลังนั่งเล่นอยู่ลำพังจึงแวะเข้ามาขายขนมจีบโดยใช้สถานะหลานบังหน้า

เธอรู้ดีว่าตนเองต้องการสิ่งใด...แต่เพราะเขาไม่มีทีท่าจะเล่นด้วย

จึงต้องเก็บความรู้สึกไว้เหมือนเดิม แม้ตอนนี้มันจะท่วมท้นมากแค่ไหนก็ตาม

“ขอบคุณครับ แต่อาเป็นผู้ชายไม่รู้จะเอาดอกไม้มาทำอะไรน่ะสิ” ปฏิเสธอย่างสุภาพแต่เธอก็ยังเลือกจะทำตามความต้องการของตัวเอง หลังจากเรื่องของเมริรินจบลงทำให้เธอรู้ดีว่าเวลาไม่คอยใคร อยากทำสิ่งใดก็ต้องรีบทำ

ทว่ายังคงกลัวการถูกปฏิเสธ...

จึงปล่อยให้เป็นแบบนี้ไปก่อน

“เอาไว้ประดับห้องก็ได้ค่ะ สวยดี...เดี๋ยวลี่เอาไปจัดใส่แจกันในห้องอาเทียนให้นะ” ขยับเข้าไปใกล้แล้วจ้องตาเขาพลางกระพริบตาปริบ ชายหนุ่มเห็นเช่นนั้นก็ขยับออกห่างเล็กน้อย แล้วพยักหน้ายอมตามใจหลานสาวของตน

ความใกล้ชิดเมื่อครู่ทำให้เขาชะงัก เพิ่งรู้ว่าหน้าเธอเนียนใสแทบไม่มีรูขุมขน ยังมีกลิ่นกายที่หอมสะอาดอีกต่างหาก เขาไม่เคยรู้สึกว่าเธอโตขึ้นขนาดนี้มาก่อนเลย

จนกระทั่งช่วงนี้ที่ได้ใกล้ชิดกับหลานสาวมากกว่าเดิม...

วราลีโตแล้วเขาก็ควรเว้นระยะห่างจากเธอเช่นเดียวกัน