บทที่๑...ดอกไม้งามที่กำลังจะผลิบาน (๓)

“อร่อยมากค่ะ น้องลี่ทำได้ยังไงเนี่ย ใครสอนทำไมเก่งขนาดนี้” ตักเค้กชิ้นที่หญิงสาวทำไว้สำหรับคนงานขึ้นมาชิม ดวงตาลุกวาวพลางเอ่ยชมหลานสาวไม่หยุด ถึงเพิ่งจะได้เจอกันเมื่อไม่กี่ปีก่อนก็รักและเอ็นดูวราลีเป็นอย่างมาก ไม่ว่าหญิงสาวจะทำสิ่งใดก็ดีในสายตาของนางเสมอ

“ลี่แอบลงเรียนทำเค้กเพื่อเซอร์ไพรส์วันเกิดอาเทียนโดยเฉพาะเลยนะคะ อาเทียนจะกลับวันนี้ใช่ไหมคะ” ยิ้มด้วยความภาคภูมิใจ มองเค้กที่ทำให้เขาแม้จะไม่ได้ตกแต่งสวยงาม เป็นเพียงเค้กสีขาวเรียบและข้อความอวยพรวันเกิด

แต่หล่อนก็ทำจากใจเพื่อให้เจ้าของวันเกิดประทับใจ...

“ค่ะ เห็นบอกว่าจะกลับวันนี้แหละ”

“งั้นเราเริ่มจัดบ้านกันเลยดีกว่า” เมื่อเค้กเสร็จแล้วก็นำไปแช่ตู้เย็น หันมาจัดการสร้างบรรยากาศเพื่อเตรียมเซอร์ไพรส์ชายหนุ่ม

ใช้เวลาทั้งวันขลุกอยู่ในห้องนั่งเล่น ติดป้ายสุขสันต์วันเกิดภาษาอังกฤษเอาไว้กับผนัง แล้วประดับเพดานด้วยลูกโป่งจนเต็มไปหมด ฉลองวันเกิดสิปปกรทั้งทีก็ต้องเล่นใหญ่หน่อย เมื่อทุกอย่างเรียบร้อยก็เลือกจะไปเตรียมอาหารสำหรับรับประทานยามเย็น

ความสุขอัดแน่นจนเธอยิ้มทั้งวัน กระทั่งพระอาทิตย์ตกดินแทนที่ด้วยพระจันทร์ที่ส่องแสงนวลและดวงดาวที่แข่งกันอวดแสงสว่างอันน้อยนิด เธอเปิดไฟในบ้านและข้างนออกจนสว่าง ระหว่างนั้นก็รอเจ้าของวันเกิดกลับมาถึงไร่

“อาเทียนมาแล้ว...” เสียงรถของเขาดังมาแต่ไกล เธอไม่รอช้ารีบนำเค้กออกมาพร้อมจุดเทียนตามอายุของชายหนุ่ม หันไปมองป้ามะพร้าวที่ยืนควบคุมไฟก่อนพยักหน้าเป็นสัญญาณเพื่อบอกให้อีกฝ่ายปิดไฟทันที

พรึ่บ

“ไฟดับเหรอ...” คนที่เพิ่งเดินเข้ามาในบ้านถึงกับต้องพึมพำเมื่อแสงสว่างที่เคยมีกลับเลือนหายกลายเป็นอยู่ท่ามกลางความมืดแทน ขณะกำลังจะก้าวไปยังสวิตช์ไฟกลับมีเสียงเพลงดังขึ้น พอหันไปมองตามเสียงก็พบแสงสว่างจากเทียนพร้อมกับหญิงสาวที่คุ้นเคย

พลันเกิดรอยยิ้มแต้มริมฝีปากหยักในทันที...

“แฮปปี้เบิร์ด เดย์ทูยู...” หล่อนเดินออกจากห้องครัวมายังโถงกลางบ้านที่เขายืนอยู่ ร้องเพลงอวยพรด้วยความสุขแววตามองเพียงคนตรงหน้าอย่างเดียว แต่ไม่นานกลับมีหญิงสาวที่ไม่คุ้นหน้าเดินเข้ามายืนซ้อนหลังเขา เธอจึงเผลอมองแล้วเสียงร้องเพลงก็เงียบลง

“ร้องต่อสิคะน้องลี่” หัวหน้าแม่บ้านสะกิดบอก เธอจึงได้สติกลับคืนมาอีกครั้ง

“แฮปปี้เบิร์ด เดย์ทูยู...แฮปปี้เบิร์ด เดย์ แฮปปี้เบิร์ดเดย์...แฮปปี้เบิร์ดเดย์ ทูยู...มีความสุขมากๆ นะคะอาเทียน” ร้องเพลงจบก็ยิ้มให้อีกฝ่ายเพียงแต่เป็นรอยยิ้มที่ดูสั่นไหวยังดีความมืดปิดบังเอาไว้จึงไม่เห็นถึงความกลัวที่แอบแฝงของหล่อน

อยู่กับเขามาหลายปีไม่เคยสักครั้งที่อีกฝ่ายจะพาผู้หญิงเข้าบ้าน แต่วันนี้กลับมีคนข้างกายทำให้เธอเริ่มใจเต้นรัวด้วยความกลัว

“ขอบคุณครับ” เทียนบนเค้กดับไปแล้วทำให้ไฟกลับมาสว่างอีกครั้ง

พยายามลืมเลือนผู้หญิงที่มากับเขาแล้วมองตรงไปยังชายหนุ่ม มอบรอยยิ้มหวานเหมือนเคยให้กับคุณอาผู้ไม่รู้เรื่องอะไรเลยสักอย่าง ยังคงจับศีรษะมนแล้วถามด้วยความเอ็นดูเช่นเดิม

“แอบมาเซอร์ไพรส์อาเหรอ”

“ค่ะ” บอกชายหนุ่มว่าไม่ว่างกลับไร่แต่ก็แอบกลับมาก่อนเพื่อจะได้จัดวันเกิดให้เขา เจ้าตัวถึงกับยิ้มกว้างมีความสุข ก่อนที่ป้าแม่บ้านจะบอกให้คนนำเค้กไปวางไว้บนโต๊ะ จากนั้นจึงเดินเลี่ยงออกมาปล่อยให้คนทั้งสามเผชิญหน้ากัน

“ยังไม่ได้แนะนำให้รู้จักกันเลย นี่อาเมย์ครับ เป็นแฟนของอาเอง” ไม่เพียงแค่พูดอย่างเดียว เขายังโอบเอวบางของสาวรุ่นราวคราวเดียวกันต่อหน้าต่อตาเธออีกด้วย

วราลีถึงกับนิ่งอึ้งไปชั่วขณะ จะยิ้มก็ไม่อาจแย้มริมฝีปากได้ เธอนิ่งอึ้งเกือบสิบวินาทีก่อนเรียกสติตัวเองกลับมาได้ มือบางสั่นอย่างเห็นได้ชัดจนต้องกำชายเสื้อของตัวเองเอาไว้ หัวใจเจ็บแปลบเหมือนถูกมือขนาดใหญ่บีบเอาไว้จนแทบหายใจไม่ออก

ไม่เคยคิดว่าจะเกิดเหตุการณ์เช่นนี้กับตัวเองมาก่อน เธอวาดฝันเอาไว้ว่าจะใช้ชีวิตกับเขาตลอดไป ลืมเสียสนิทว่าวันหนึ่งอีกฝ่ายก็ต้องมีคนข้างกาย

แต่น่าเสียดายที่ใครคนนั้นไม่ใช่ตน...

“สวัสดีค่ะอาเมย์” ยกมือไหว้ด้วยความนอบน้อมแล้วยิ้มให้เพื่อผูกมิตร เธอไม่คิดจะเป็นศัตรูกับใครแม้ตนจะรักเขามากเพียงใดก็ตาม

สถานะของหล่อนตอนนี้คือหลานสาว แล้วก็คงไม่มีการเปลี่ยนแปลง ดูแววตาของอีกฝ่ายไม่มีความรักใคร่เชิงชู้สาวส่งมาให้กันเลย ต่างจากยามที่มองคนรักหวานปานน้ำผึ้งเดือนห้า เท่านี้ก็เห็นความแตกต่างชัดเจนแล้ว

“สวัสดีค่ะ เทียนเราเรื่องน้องลี่ให้อาฟังไม่คิดว่าตัวจริงจะน่ารักขนาดนี้ เหมือนตุ๊กตาเลย...ดีใจที่ได้เจอนะคะ” เพิ่งได้พบกับหลานสาวของแฟนเป็นครั้งแรก คิดว่าเป็นเด็กสาวหน้าตาธรรมดาแต่พอได้เจอตัวจริงก็ต้องยอมรับเลยว่าเป็นผู้หญิงสวยคนหนึ่ง ทั้งที่ยังไม่ได้แต่งหน้าแต่งตัวมากมายแต่กลับมีออร่าบางอย่างที่หล่อนยังนึกอิจฉา

ดวงตากลมโตเป็นประกาย จมูกโด่งเชิดรั้น ริมฝีปากรูปกระจับกับผมยาวที่หนานุ่ม รวมกันแล้วต้องยอมรับว่าสวยราวตุ๊กตา แขนขาเล็กแต่ดันเด่นที่ทรวงอกไหนจะเอวคอดนั่นอีก จากไม่มีความกังวลก็เริ่มขยับเข้าหาคนรักชิดกันกว่าเดิม

ไม่ค่อยน่าไว้ใจเท่าไหร่...