ตอนที่ 4 ซื้อทั้งคืน NC+++ 1

"คุณไม่ป้องกัน" พลอยไพลินตำหนิเขาทั้งที่ยังหลับตาอยู่

ลอฟท์ไม่ปฏิเสธว่าเขาจงใจสดกับเธอ และเพราะตัวเธอเองด้วย "เพราะคุณจะเจ็บน้อยลงไงพลอย"

"แต่คุณปล่อยข้างใน" คราวนี้พลอยไพลินลืมตาขึ้นมองด้วยความไม่ชอบ ทั้งที่เขาสามารถดึงมันออกได้แต่เขาไม่ทำ

"คุณกลัวอะไรหื้ม กลัวท้อง หรือกลัวโรค" ถ้ากลัวท้องเขารับผิดชอบเอง เพราะเขาไม่มั่นใจว่าแววตาแบบนี้มองเขาเป็นเช่นไร

ยังมีหน้ามาถามอีก

"ทั้งสองอย่าง" เพราะเขาเป็นใครเธอก็รู้ แบบนี้เธอถึงไม่อยากเข้าใกล้ ไม่อยากรับงานกินข้าวกับเขาใคร แต่เขามันร้ายที่กล้าเสนอเรื่องถอดเธอเป็นพรีเซนเตอร์กับเพื่อนตัวเอง

"คุณจะปลอดภัยแน่นอนเพราะผมป้องกันกับคนอื่นมาตลอด แต่เรื่องท้องผมไม่แน่ใจ"

"นี่คุณ!" เธอท้องไม่ได้ และจะไม่มีทางท้องกับเขาอย่างแน่นอน "เสร็จแล้วก็ถอยออกไปค่ะฉันอยากกลับแล้ว" ปาดน้ำตาตรงหางตาออกแล้วผลักเขาออกเต็มแรง เขาเพียงเซไปแค่เล็กน้อยเท่านั้น

"ได้ไงกัน ผมซื้อคุณทั้งคืน!" คราวนี้ลอฟท์เอ่ยเสียงเข้มทำเอาร่างบางชะงัก

"คุณ..ว่าไงนะคะ" พลอยไพลินชาไปทั้งตัว

"ผู้จัดการไม่ได้บอกคุณหรือไง เงินมากมายขนาดนั้น สิบล้านนะไม่ใช่หนึ่งพันบาทที่จะทำสิบนาทีแล้วให้ผมจ่ายหนัก"

"แต่นั่นมันไม่เกี่ยวกันนะคะ ฉันเป็นพรีเซนเตอร์ให้คุณ สิบล้านก็คือเงินที่ฉันทำงาน" บ้าไปแล้ว เขาจะมากลับคำอย่างนี้ได้อย่างไร ทำไมไม่เหมือนอย่างที่ตกลงกันไว้

"แสดงว่าคุณยังไม่ได้อ่านรายละเอียดสินะ" เพราะวันนั้นผู้จัดการเธอมารับงาน ส่วนพลอยไพลินติดงาน

".." ใช่เพราะพี่วิจัดการให้เธอทั้งหมด พี่เขารับงานเอง

"ผมให้มาตินคุยกับผู้จัดการคุณไปแล้วนะ จะมาบอกว่าไม่รู้ผมไม่โอเคนะ"

แล้วทำไมเธอไม่รู้ล่ะ เธอรู้ว่าต้องมามีอะไรกับเขา แต่ไม่ใช่หลายครั้งหรือทั้งคืน นี่มันไม่ต่างจากการขายเธอชัดๆ มิน่า..พี่วิถึงไม่จองโรงแรมให้เธอเลย ก่อนมาที่นี่เธอก็ไม่ได้เอะใจด้วยซ้ำว่าจะไปนอนที่ไหน

"ผมจะทำต่อ!" คราวนี้ลอฟท์เอ่ยน้ำเสียงจริงจังใช่แกล้งพลอยไพลินเล่นอย่างคราวแรก

"ว่าไงนะคะ"

ลอฟท์ไม่ตอบ แต่ร่างเล็กกลับถูกพลิกตัวขึ้นไปอยู่ด้านบนแทน แล้วเขาก็ตั้งชั้นขาขึ้นเพื่อต่อยกสองทันที

"พะ..พอแล้ว ฉันแสบจนไม่ไหวแล้วนะ..อื้อ!" แต่เขาปิดปากเธอด้วยการดันใบหน้าของเธอขึ้นเพื่อจูบ กดล็อกต้นคอของเธอไม่ให้ถอยหนี แล้วสอดแทรกเรียวลิ้นเข้าไปตวัดหาความหวานอีกที ท่อนล่างที่ยังไม่ได้ถอดออกคราวนี้ขยับง่ายขึ้นมาก ทั้งน้ำเลือดของเธอและน้ำรักของเขาเป็นตัวหล่อลื่นชั้นดี และคิดว่าคราวนี้พลอยไพลินน่าจะเสียวกว่าครั้งแรกด้วยซ้ำ

เขาเริ่มได้ยินเสียงครวญครางนอกจากคำที่เอ่ยออกมาว่าเจ็บ 'เธอเจ็บ เธอพอแล้ว' กลายเป็นเอ่ยเรียกชื่อเขาเสียงหวาน

"คุณลอฟท์ อะ..อื้อ เสียว"

พอเขาเห็นเธอมีอารมณ์ร่วมจึงได้ดันคนตัวเล็กขึ้นนั่งตรงๆ พร้อมตัวเองที่ลุกตามแล้วเอาแผ่นหลังพิงหัวเตียง

มือเรียววางลงที่บ่าแกร่งของเขาทั้งสองข้างเป็นไปอัตโนมัติ เขาจับให้เธอเป็นฝ่ายขย่มเสียเอง ใช้หัวแม่มือคลึงปุ่มกระสันให้เธอไปด้วย พลอยไพลินจะได้ไม่เจ็บมาก

แต่มันยิ่งเป็นการไปกระตุ้นให้หญิงสาวขย่มเขาแรงขึ้นเรื่อยๆ เพราะเธอกำลังรู้สึกแปลกๆ

ลอฟท์มองใบหน้าเซ็กซี่เริ่มขึ้นสีแดงแล้วโน้มใบหน้าลงไปดูดที่ยอดอกของเธออีกทาง

พลอยไพลินเสียวทั้งข้างบนและข้างล่างจึงเพิ่มความเร็วขึ้น "อื้อคุณลอฟท์"

ชายหนุ่มตวัดเลียยอดอกสลับไปกันไปมา สองมือโอบกอดที่ร่างเล็กแล้วจับเธอขย่มเข้าหา พร้อมเขาที่เกร็งสะโพกสวนขึ้นไป

"ฮื้อเสียว ไม่ไหวแล้ว" เธอกำลังรู้สึกวูบวาบในตัวเอง

"ปล่อยออกมาพลอย"

พลอยไพลินรวบรวมกำลังอีกรอบขย่มแรงขึ้นจนร่างกายเกร็งกระตุก ครางหวานลงไปกับไหล่แกร่งของเขาพร้อมความรู้สึกอุ่นวาบในช่องคลอดอีกแล้ว สองรอบติดที่เขาปล่อยในตัวเธอ หายใจหอบอยู่นานจนเริ่มปรับตัวได้

หญิงสาวค่อยๆ ผละใบหน้าขึ้นมองสบตากับเขา แต่กลับไม่เอ่ยอะไรก่อนจะเป็นฝ่ายลุกออกจากเขามา ทว่าเขารั้งเธอเอาไว้ก่อน

"เดี๋ยวหล่น" ลอฟท์กระเถิบตัวไปนิด ก่อนเอื้อมมือหยิบกระดาษทิชชูในลิ้นชัก ไม่ว่ากับใครเขาใส่ถุงยางอนามัยจึงไม่กังวล แต่คราวนี้เขาใช้มันเช็ดให้กับพลอยไพลิน เช็ดเสร็จจึงหย่อนลงทิ้งในถังขยะ

พลอยไพลินจะเข้าไปล้างตัวในห้องน้ำจึงได้ขยับตัวไปชิดกับขอบเตียงแล้วค่อยๆ แตะเท้าลงพื้น พอยืนขึ้นเพื่อทรงตัวเท่านั้นแหละล้มพับลงไปให้เจ็บมากกว่าเก่าอีก

"โอ๊ย!"

ลอฟท์ส่ายหัวแล้วเป็นฝ่ายรีบกระเถิบตามลงไป อุ้มคนตัวเล็กขึ้นมาแนบอกเสียเองแล้วพาเข้าห้องน้ำไปเอง

"จะยืนไหวไหมล่ะ" แล้วเขาก็พาเลี้ยวไปด้านซ้ายทางอ่างอาบน้ำ สุดท้ายก็ได้มาแช่ตัวด้วยกัน

เขาและพลอยไพลินนั่งอยู่ในอ่างกระทั่งเราสองคนรู้สึกผ่อนคลาย เขาจึงได้หาเรื่องอะไรมาคุยกับคนที่เอาแต่เงียบ แน่ล่ะพลอยไพลินเหนื่อย แต่เขาเห็นความสั่นไหวในตัวเธอ