ตอนที่ 3 ลงโทษดีมั้ยหื้ม! NC+++ 2

รีบฉีกคอนด้อมแล้วสวมเข้าไปด้วยมือเพียงข้างเดียว จากนั้นพาท่อนเอ็นที่มีความหล่อลื่นจากซองคอนด้อมเข้าไปทดแทนนิ้วร้ายในคราวเดียว

"อื้อ!!!!!" พฤติกรรมของคนใต้ร่างดีดดิ้นถอยหนี และความแปลกใหม่ที่ได้รับทำให้ลอฟท์ชะงักค้างแล้วสบถออกมาอย่างหัวเสียที่สุด

"บ้าฉิบ!" เขาว่าแล้วเชียว นึกโมโหพลอยไพลินนักที่ไม่ยอมบอกกับเขามาก่อน จึงได้ช้อนศีรษะของคนใต้ร่างขึ้นมา

พลอยไพลินเปิดเปลือกตามาพร้อมกับน้ำใสๆ กลอกกลิ้งบนดวงตา เรียวปากเป็นสีแดงเถือกเพราะเอาแต่กัดริมฝีปากตัวเองอย่างอดกลั้น มือทั้งสองข้างวางบนท่อนแขนของเขาพยายามดันตัวออกห่างเพราะเจ็บ

"ทำไมคุณไม่บอกผม!" ลอฟท์ถามเสียงเข้ม สายตาคมกริบไม่ละออกจากหยาดน้ำตาที่เพิ่งไหลลงไป นั่นจึงทำให้พลอยไพลินรับรู้ว่าเขาหมายถึงเรื่องอะไร

"คะ..คุณรีบทำดีกว่าค่ะ" เอ่ยเสียงติดขัดแล้วเบี่ยงหน้าหนี เธออยากกลับไปพักผ่อนเต็มที ความเสียดเสียวเมื่อกี้หายไปจนหมดสิ้นเมื่อถูกแทนมาด้วยท่อนเอ็นขนาดใหญ่ มันเจ็บจนเกินบรรยาย

"ลงโทษดีมั้ยหื้ม!" อยากจับกระแทกให้ตายคาเตียงไปเลยโทษฐานที่โกหก ของเขามันไซซ์ยุโรปตั้งห้าสิบแปดกล้าลองดีกับเขาได้อย่างไร

ลอฟท์ผละตัวเองลุกขึ้นนั่งแล้วถอดท่อนเอ็นออกมาใหม่ ก่อนจะรูดถุงยางอนามัยที่ติดน้ำเลือดออกมาด้วย ย้ำชัดว่าเขาเป็นคนแรกของเธอ

พอพลอยไพลินเห็นดังนั้นก็เบิกตากว้าง เธอรู้ว่ามันอาจมีเลือด แต่ที่เขาดันเข้ามาใหม่ให้ความรู้สึกแปลกไปอีกแบบว่าคือไร้เครื่องป้องกัน

"อื้อ!! ทะ..ทำไมคุณไม่ป้องกัน" นี่ต่างหากที่เธอกังวล

"หากไม่ใส่คุณจะรู้สึกดีกว่า สัมผัสเนื้อแนบเนื้อมันอุ่น คุณจะไม่เจ็บมาก" เขารีบเอ่ยกับสายตาสั่นระริกคู่นั้น ทำแบบนี้พลอยไพลินจะสามารถอดทนจนเขาเสร็จสมเพราะมันใช้เวลานาน ไม่แน่เธออาจจะเสร็จไปพร้อมกับเขาได้หากเธอรู้สึกเสียวบ้างใช่เจ็บอย่างเดียว

"ไม่นะ ฉันไม่อยากรู้สึก แต่ฉันต้องการให้คุณป้องกัน!" ไพลินพยายามผลักเขาออก แต่เขากลับยืดตัวขึ้นอีกรอบแล้วจับล็อกสะโพกคนดื้อที่ไม่ยอมเชื่อฟัง ดึงรั้งทั้งสองข้างเข้าหาตัวเอง จากนั้นจึงขยับจนเธอหมดแรงลุกขึ้นห้ามเขา

ตอนนี้พลอยไพลินกลับเสียวซ่าน เริ่มไร้เรี่ยวแรงอีกครั้ง

"อ๊ะ อ๊ะ" แผ่นหลังเนียนถูไถไปตามแรงขยับเข้าออกที่เขารุนแรงขึ้นเรื่อยๆ

"อืม.." ลอฟท์เลียริมฝีปากแห้งผากของตัวเอง สักพักเขาก็กัดฟันเมื่อตัวเองอยากทำเร็วๆ ครั้งใด กลับจะพ่ายแพ้ให้กับพลอยไพลินจนได้ เขายังไม่อยากเสร็จในตอนนี้

"คุณลอฟท์ บะ..เบาหน่อย"

"เสียวเหมือนกันมั้ยพลอย" เขาโน้มตัวลงไปหา เอาแขนคร่อมที่ศีรษะแล้วจูบริมฝีปากเธอ ดันท่อนเอ็นเข้าไปลึกๆ จนสุดชนมดลูกของเธอบ่อยๆ

พลอยไพลินเบ้หน้า ทั้งเจ็บ ทั้งจุก ทั้งเสียว เป็นทุกอย่างแล้วในตอนนี้

เพราะความแน่นจึงทำให้เขาต้องออกแรงมากขึ้นเพราะขยับได้ยากลำบากเหลือเกิน แต่มันก็เป็นพิษภัยแก่เขาเหมือนกันเมื่อคนที่เคยทนไปได้ต่อเนื่องถึงครึ่งชั่วโมงต้องมามีความรู้สึกต้องการปลดปล่อยภายในเวลาไม่ถึงนาที

"บ้าฉิบ!" นานๆ จะเจอเนื้อชั้นดีเขาจะไม่รีบโดยเด็ดขาด

"อย่าขมิบพลอยไพลิน" เขายังไม่อยากปล่อยออกมาตอนนี้

"อ๊า..พลอย บอกว่าอย่ารัดแน่นไง" สะโพกสอบค่อยๆ หยุดความเร็วลงไป ประคองตัวไปช้าๆ แทนเพราะกลัวปลดปล่อยออกมา จากนั้นเขาจึงเร่งความเร็วใหม่

"อ๊ะ อ๊ะ" ร่างบางถลาไปกับที่นอนเมื่อเขาทำเร็วขึ้น

"บอกว่าอย่ารัดแน่น!" เขาจะทนไม่ไหวแล้ว

"ฮื่อออ คุณพูดบ้าอะไรของคุณคะ ฉันไม่ได้ทำอะไรทั้งนั้น" คราวนี้คนที่รู้สึกเจ็บมากเริ่มมีสะอึกสะอื้นบ้าง เพราะเขาเพิ่มความเร็วจนเธอได้ยินเสียงเนื้อกระทบกัน

เขายืดตัวขึ้นแล้วคว้าเข้าทีอกฟูของเธอทั้งสองข้าง เพิ่มจังหวะเร็วแรงเมื่อไม่อาจอดกลั้น

พลอยไพลินเผลอจิกท่อนแขนคนตัวโตเมื่อเขาทำเธอเสร็จแล้วยังไม่หยุดอีก "ฮื่อ..เสียวไม่ไหวแล้ว!"

"ใจเย็น จะเสร็จแล้ว" เขาปล่อยให้เธอทำรอยบนตัวแล้วเป็นฝ่ายเร่งความเร็ว เขาอาจจะต่อยกสองในเมื่อพลอยไพลินทำให้เขาเสร็จภายในแค่สิบนาที เขารู้สึกว่ามันต้องได้มากกว่านี้อีก

จึงได้โน้มตัวลงรั้งคนตัวเล็กขึ้นมาอยู่ในท่านั่งด้วยกัน ประคองแผ่นหลังของเธอแล้วขยับสะโพกเข้าใส่หนักหน่วงขึ้นเมื่อเริ่มมองเห็นทางที่จะไปถึง จนพลอยไพลินกระเด้งขึ้นไปตามจังหวะ หญิงสาวกรีดร้องหลายครั้งเมื่อเขาทำมันรุนแรง

"จะเสร็จแล้ว!" เขาบอกเธอพร้อมวางร่างเล็กกลับสู่ที่นอนแล้วกดท่อนเอ็นตามเข้าไปลึกๆ

"อื้มมม!!! ปลดปล่อยน้ำรักพวยพุ่งเข้าสู่มดลูก แรงขยับเริ่มช้าลงเมื่อเขารีดน้ำออกอีกสองสามที ก่อนจะวางหน้าผากกว้างลงบนหน้าผากเล็กทิ้งน้ำหนักเพียงเบาๆ สัมผัสลมหายใจอบอุ่นของกันและกัน ฟังเสียงหอบหายใจของพลอยไพลินที่ดูเหมือนว่าเธอจะเหนื่อยกว่าเขาทั้งที่นอนอยู่เฉยๆ