ตอนที่ 3 ลงโทษดีมั้ยหื้ม! NC+++ 1

พลอยไพลินยืดตัวขึ้นอีกครั้งแต่เขากลับรั้งเธอไว้

"คุณไม่จูบผมก่อนเหรอ ทำไมบกพร่องจังหื้ม" คนถามแสดงสีหน้ายิ้มๆ แต่ประโยคกลับตำหนิเธอเล็กน้อย เมื่อคิดว่าต้องเสียเงินหลักสิบล้านเพื่อแลกกับเซ็กส์ที่เขาต้องสอน ทั้งที่เธอไม่ใช่เด็กสิบแปดขวบสักหน่อย หรือเด็กสิบแปดขวบมันยังรู้เลยว่าการกระตุ้นอารมณ์คู่ร่วมกิจกรรมต้องเริ่มจากจูบที่นุ่มนวลแล้วเพิ่มขึ้นเป็นร้อนแรง

"คนแปลกหน้าต้องจูบกันด้วยเหรอคะ" พลอยไพลินพยายามหาข้อมาโต้แย้งเขา อีกอย่างเขาจูบกับใครมาบ้างก็ไม่รู้ ปลอดภัยหรือเปล่าเธอยังกลัวอยู่เลย

"คุณกลัวผมเหรอ" ลอฟท์เอ่ยถามยิ้มๆ ผ่านแววตาที่เขารับรู้ว่าพลอยไพลินกำลังนึกกังวลในตัวเขา สงสัยชื่อเสียงลือเลื่องผู้หญิงเจนจัดไปหน่อยจนทำเอาเธอระแวง แต่เขาก็ไม่เคยเห็นใครคนอื่นระแวงอย่างเธอสักคน มีแต่อยากเอาอกเอาใจ อยากจูบกับเขาจะตายแต่เขาไม่ให้อภิสิทธิ์ นี่ถือว่าเป็นดาราในดวงใจหรอกนะถึงยอมแลกลิ้นด้วย

"กลัวสิคะ คุณจูบกับใครมา.."

"ผมไม่เคยจูบกับใครมาก่อนเชื่อมั้ย" ลอฟท์ชิงบอกก่อนที่พลอยไพลินจะพูดจบ

พลอยไพลินแค่นหัวเราะออกมา น่าเชื่อตายเลย

"คุณไม่ต้องเชื่อก็ได้ แต่ถ้าผมอยากให้คุณจูบล่ะต้องจ่ายเพิ่มเท่าไหร่ สามารถตีเป็นตัวเงินเลยได้ไหมลองว่ามาดู" สิบล้านก็ตั้งเอาไว้แล้ว เพิ่มอีกสักล้านสองล้านเขาคงยอม หรือจะเอาเพิ่มอีกสักยี่สิบล้าน ถ้ามันเร่าร้อนเขายอมแลก บอกแล้วเพื่อดาราในดวงใจโดยเฉพาะ หรือหากอยากให้เขาจ่ายเพื่อจูบกับเธอไปตลอดก็คงยอมอีกเหมือนกัน

พลอยไพลินกลับเบนหน้าหนีไม่ตอบ เขารู้ว่าเธอกำลังเดือดร้อนเรื่องเงิน

"ผมจ่ายให้คุณอีกครึ่ง" คราวนี้ลอฟท์เป็นฝ่ายรั้งใบหน้าเรียวให้กลับมารับจูบเขาเสียเอง

"อื้อคุณ!" หญิงสาวอู้อี้ในลำคอ สองมือพยายามผลักเขาออก แต่ดูเหมือนว่ายิ่งเธอขยับปากพูดเท่าไหร่เขายิ่งสอดแทรกเรียวลิ้นสากเข้ามาได้ลึกมากขึ้น

เขาพลิกตัวเธอลงไปอยู่ด้านล่างโดยเร็วแบบไม่ให้ตั้งตัว แล้วจูบเธออย่างเอาเป็นเอาตายจนเธอหายใจหายคอแทบไม่ทัน

ถึงแม้เธอเห็นเขาแปรงฟันมาแล้วนั้น แต่กลิ่นของแอลกอฮอล์รสเข้มในโพรงปากเขาเธอยังสัมผัสได้อยู่ ทำให้การต่อต้านเมื่อครู่ลดน้อยลงพลอยไพลินก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน

จังหวะที่เขาถอนจูบออกช้าๆ เธอว่าจะขอเขาพอแล้ว แต่ยอดอกกลับถูกดูดกลืนเข้าไปในโพรงปากร้อนแทน ทำให้พลอยไพลินถึงกับกัดริมฝีปากตัวเองแน่นข่มความเสียวเอาไว้แล้ววางเรื่องจูบลงไปก่อน

"อะ..อื้อ" มือสองข้างไม่สามารถผลักไสเขาออกได้กลับไร้เรี่ยวแรงไปเสียดื้อๆ อีกทั้งเขากำรอบข้อแขนของเธอแล้วกดลงไปกับที่นอน

ลิ้นสากตวัดเลียลากไล้ขึ้นลงเน้นๆ ก่อนเพิ่มเป็นความเร็ว ทำเอากายสาวแอ่นอกขึ้นสู้อย่างควบคุมไม่อยู่

"อื้อเสียว" คนไร้ประสบการณ์ ถึงแม้จะอยู่ในวัยยี่สิบหกปีแล้วอย่างเธอ พอโดนสัมผัสแปลกใหม่เป็นครั้งแรก แอ่นกายไปตามริมฝีปากร้อนที่กำลังควบคุมเธออยู่ จากนั้นเขาดูดจนมันติดขึ้นไปกับริมฝีปากแล้วปล่อยออก งับลงมาเอาอีกทีคราวนี้เข้าทั้งเต้าจนเธอสะดุ้ง ทั้งเจ็บทั้งเสียวซ่านเมื่อเขาดูดดุนไม่หยุด ละเลงลิ้นร้อนลากผ่านตรงกลางอกมาทำอีกข้างไม่ให้น้อยหน้ากัน

"อ๊ะ" แผ่นหลังแทบไม่ติดที่นอนเพราะหน้าอกติดไปกับปากของเขาอย่างห้ามไม่ฟัง ตอนนี้สัมผัสได้ถึงความเปียกชื้นทั่วทั้งอกทั้งสองข้าง ได้แต่นอนครวญคราง มือเรียวขยุ้มกับผมนุ่มของเขาเมื่อเขาปล่อยมือเรียวเธอเป็นอิสระ ปลายเท้าจิกลงไปกับที่นอน รับรู้ว่าช่องทางรักของเธอผลิตน้ำหวานออกมาเรื่อยๆ จนสัมผัสได้ถึงความแฉะชื้น

เขาวนขึ้นมาหาริมฝีปากของเธออีกครั้งแล้วสอดแทรกลิ้นเข้ามาได้อย่างง่ายดาย คราวนี้เขาทำให้เธอยอมแพ้อย่างราบคาบที่จะต่อต้านเขาคราใดมันลดน้อยลงทุกที เพราะสัดส่วนของเขาจากทางด้านล่างวางพาดตรงกลางรอยแยกขยับตัวขึ้นลงไปมา ราวกับเรียกความต้องการให้เธอเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ อย่างไม่กล้าปฏิเสธ เต็มใจให้เขาเอง

พลอยไพลินอื้ออึง หน้ามืดตามัวไปหมดกับสัมผัสวาบหวาม แล้วยิ่งเขาผละออกจากจูบลงไซ้ตรงซอกคอแทน ลิ้นสากตวัดเลียไปมาทำเอากายสาวขนลุกซู่ถึงกับหดคอหนี "ฮื้อออ เสียว"

นี่แหละเขาปรารถนา คนใต้ร่างครวญครางออกมาได้อย่างน่ารักน่าฟัง ไม่ใช่หญิงสาวที่มีใบหน้ากับท่าทางเย่อหยิ่งเมื่อแรกที่เขาเจอ

ตอนนี้พลอยไพลินไม่ต่างจากแมวน้อยขี้อ้อนที่เจ้าของเงินอย่างเขากลับเป็นฝ่ายอยากปรนเปรอเธอเอง ถือเสียว่ากำไรของเขาก็คือการได้สัมผัสความหอมหวานของร่างกายเธอที่เขาปรารถนาอยากลิ้มลองมานานแล้วเขายิ่งจะดีใจมาก หากว่าเธอครางชื่อเขาบ้างเหมือนกัน

จึงได้วางมือออกจากแขนข้างหนึ่งแล้วลูบตรงวนหน้าท้องแบนราบ ค่อยๆ ไต่ลามลงไปยังเนินสามเหลี่ยม ฝ่ามือใหญ่โอบอุ้มความนุ่มนิ่มไร้เส้นขนก็สามารถสัมผัสได้ถึงความฉ่ำแฉะออกมาแล้ว แถมซ้ำยังผลิตเพิ่มมากขึ้นเมื่อเขากดปลายนิ้วลงที่ความเสียวนูน

พลอยไพลินเริ่มส่ายหน้าไปมาเมื่อเขาคลึงเร็วขึ้น กดน้ำหนักลงช่างพอดิบพอดี ดวงตากลมโตเปิดขึ้นแล้วหลับลงอย่างรั้งไม่ไหว ร่างกายพ่ายแพ้ให้เขาไม่หยุดจนไร้เรี่ยวแรง

แต่หญิงสาวกลับสะดุ้งเปิดเปลือกตาขึ้นมาทันทีเมื่อเขากรีดกรายนิ้วลงไปยังด้านล่างแล้วกดเข้ามา

"อ๊ะเจ็บ"

"เจ็บเหรอ?" ลอฟท์ขมวดคิ้ว พลอยไพลินไม่ตอบ

เขาจึงเพิ่มนิ้วโป้งคลึงตรงปุ่มกระสันให้เธอแผ่วเบาอีกทีเพื่อคลายความกังวลลงไป แล้วกดนิ้วที่ใหญ่กว่าของพลอยไพลินถึงสองเท่าเข้าไปอีกครั้ง

"อื้อ.."

แต่คราวนี้ลอฟท์ขยับนิ้วเข้าออกจากช้าแล้วเพิ่มความเร็ว ลิ้นของเขาตวัดเลียที่ยอดอกของเธอไปด้วย

พลอยไพลินสมองกระเจิดกระเจิงควบคุมอารมณ์ไม่อยู่ ไม่เจ็บมากแล้ว แต่ความรู้สึกเสียวมันทวีคูณขึ้นเรื่อยๆ จนแอบขมิบใส่เขา

ในที่สุดลอฟท์ก็เอานิ้วเข้าไปจนสุดความยาว แล้วกระตุกที่ด้านในความชุ่มฉ่ำและอุ่นร้อนกว่าอากาศภายนอก

แต่ที่วิเศษคือแน่นมาก แม้จะเป็นเพียงแค่นิ้วเดียวที่เล็กกว่าท่อนเอ็นของเขาถึงสิบเท่า ไม่คิดว่าร่องรักของพลอยไพลินจะน่าเอาขนาดนี้ หากเป็นท่อนเอ็นของเขาเธอคงจะรัดแน่นมากกว่านี้อีกจนเขาไม่อาจรอต่อไป