จุด​เริ่มต้น​

หญิงสาวร่างบางหุ่นเพรียวใบหน้าเย่อหยิ่งดวงตาเฉี่ยวคม ทอดมองตึกสูงใหญ่ตั้งตระหง่านตาอยู่ตรงหน้า วิปชีสยืนทำใจอยู่สักพักก่อนจะเดินเข้าไปติดต่อเจ้าหน้าที่มาขอพบคนที่นัดเธอไว้

"สวัสดีค่ะ" พนักงานล็อบบี้เอ่ยสวัสดีน้ำเสียงเป็นมิตร

"คือวะ... "

"คุณวิปชีสครับ" ยังไม่ทันจะได้พูดกับพนักงาน เสียงหนึ่งก็ดังแทรกเข้ามาเสียก่อน เธอหันไปมองยังต้นตอของเสียง

"คะ? เรียกวิปเหรอคะ" นิ้วเรียวชี้เข้าหาตัวเอง

"นายให้ผมมารับครับ" ผู้ชายที่เรียกเธอพยักหน้าพร้อมกับผายมือให้เธอเดิน

"นาย?" แต่คนตัวเล็กก็ยังไม่หยุดสงสัย

"คุณมังกรครับ" พอได้รับคำตอบที่กระจ่างเธอจึงคลายความสงสัย ก่อนจะเดินตามชายชุดดำไป

"อ๋อ งั้นไม่เป็นไรแล้วค่ะ ขอบคุณมากนะคะ" ก่อนจะไปเธอก็ไม่ลืมที่จะหันกลับไปขอบคุณพนักงานล๊อบบี้ด้านหลัง

"เชิญทางนี้ครับ" คนตัวเล็กตามอีกคนไปเงียบ ๆ

"ขอบคุณมากค่ะ" วิปชีสเอ่ยขอบคุณตอนที่ผู้ชายคนนั้นหลบให้เธอเข้าไปในลิฟท์ก่อน

"เฮียมังกรอยู่ที่นี่เหรอคะ" ปกติเธอจะเรียกทุกคนในกลุ่มขุนเขาว่าเฮียตามเพื่อนสาวอีกคน ไม่รู้ว่าต้องแทนตัวเองยังไงเลยเรียกเฮียไปเลยก็แล้วกัน

"ครับ" ชายชุดดำไม่ได้ตกใจที่เธอเรียกเจ้านายตนว่าเฮีย เพราะเขาเองก็พอจะรู้จักหญิงสาวอยู่บ้างแต่ยังไม่เคยคุยด้วยแค่นั้นเอง นี่ครั้งแรกที่เขาได้คุยและใกล้เธอ

"เชิญทางนี้ครับ" เมื่อมาถึงชั้นบนสุดของตึก โรม ลูกน้องคนสนิทของมังกรก็พาเธอเดินไปยังห้องห้องหนึ่ง ชั้นนี้ทั้งชั้นจะมีอยู่สามห้อง จะไม่มีคนนอกที่ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องขึ้นมาบนชั้นนี้ได้เด็ดขาดหากไม่ได้รับอนุญาตจากมังกร ดวงตาเฉี่ยวคมกวาดมองไปรอบ ๆ เธอเห็นชายสวมใส่ชุดดำยืนเรียงรายกันแทบทุกจุด ถ้าเธอไม่เคยอ่านพวกนิยายหรือบ้าซีรีส์มาก่อน เธอคงจะคิดว่ามังกรเป็นพวกมาเฟียแน่นอน

"ถึงแล้วครับ" โรมบอกกับหญิงสาวเมื่อเดินมาหยุดอยู่หน้าห้อง ที่น่าจะเป็นห้องมังกร

ก๊อก ก๊อก

"ขออนุญาตครับนาย" โรมเคาะประตูเพื่อขออนุญาตเข้าไป มือหนาจับลูกบิดก่อนจะเปิดให้กว้าง มังกรสวมเพียงชุดคลุมอาบน้ำมือถือแก้วไวน์ ส่วนอีกข้างถือบุหรี่นั่งอยู่โซฟากลางห้อง ถ้าผู้หญิงคนอื่นเห็นคงจะใจเต้นแรงกับผู้ชายตรงหน้านี้ แต่เธอกลับมองว่ามันเฉย ๆ เธอตั้งใจมาคุยเรื่องข้อตกลงเกี่ยวกับงานเท่านั้น เรื่องอื่นไม่จำเป็นที่เธอจะต้องมาสนใจอะไรทั้งนั้น

"นั่งสิ"

"ค่ะ" เท้าเล็กก้าวไปนั่งฝั่งตรงข้ามกับมังกร ส่วนโรมก็ออกจากห้องไปหลังจากที่ส่งหญิงสาวเสร็จ

"ไหนล่ะคำตอบ" เขาให้เวลาเธอไปคิดมาสามวัน แต่พอมาถึงเธอกลับเอาแต่นั่งบีบมือตัวเองเงียบ ไม่เอ่ยอะไรสักคำจนเขาเริ่มจะหงุดหงิด

"หนูต้องทำอะไรบ้างคะ" หญิงสาวถามรายละเอียด

"ไม่มีอะไรมาก" เขาวางแก้วในมือลง

"หนูอยากรู้รายละเอียดให้ลึกกว่านี้ค่ะ" มังกรปรายตามองเธอเล็กน้อย

"ดูเธอจะลืมไปนะว่าฉันเป็นคนจ้างเธอมาทำงานไม่ใช่จ้างให้มานั่งถามคำถามไร้สาระ"

"แต่ถ้าการที่เราจะร่วมงานกับใครเราก็ต้องรู้รายละเอียดงานและข้อมูลอีกฝ่ายให้ดีก่อนที่จะตกลงไม่ใช่เหรอคะ" คำพูดของเธอมันช่างถูกใจเขามาก เขาชอบผู้หญิงเก่งนะ ยิ่งถ้าคนคนนั้นกล้าคิด กล้าทำ กล้าแสดงออกเขาจะมองว่ามันคือเสน่ห์ของเธอ

"หึ ฉันชอบเธอนะ เก่งดี" เก่งที่หมายความว่าเถียงเก่ง

"ขอบคุณค่ะ"

"สามล้านฉันปิดหนี้ให้ ไม่ร่วมกับเงินเดือนที่เธอจะได้รับ"

"หนูขอรู้รายละเอียดงานก่อนค่ะ"

"เรื่องนั้นเดี๋ยวไอ้โรมมันจะเป็นคนบอกเธอเอง"

"งั้นหนูก็กลับได้เลยใช่ไหมคะ" ถ้าในเมื่อเขาบอกว่าโรมเป็นคนบอก เธอก็ควรไปหาโรมไม่ใช่มานั่งตรงนี้ ถึงเขาจะเป็นคนจ่ายเงินก็เถอะ

"ยัง"

"พรุ่งนี้ฉันมีบินไปดูงานที่ต่างประเทศ"

"คือจะให้หนูไปด้วย?"

"ฉลาดดีหนิ" เขาชมพร้อมเงยหน้าพ่นควันบุหรี่

"เงินเดือนเธอไอ้โรมจะบอกว่าได้เท่าไหร่"

"โอเคค่ะ"

"อีกอย่าง...การที่เธอก้าวเข้ามาในห้องนี้แล้วเธอจะไม่สามารถปฏิเสธอะไรได้"

"...." คนตัวเล็กเงียบ

"แล้วนี่" มังกรวางกล่องกำมะหยี่ไม่เล็กไม่ใหญ่มากลงตรงหน้าเธอ ร่างบางมองมันอย่างไม่เข้าใจ

"อะไรคะ" เธองงว่าอีกคนส่งมาให้ทำไม

"เปิดดู"

"...." วิปชีสหยิบกล่องนั้นขึ้นมาเปิดดู ทันทีที่เปิดออกก็เห็นว่าสิ่งที่อยู่ข้างในกล่องคือกำไลข้อมือแบรนด์ดังสีเงิน

"ขับรถเป็นใช่ไหม" มังกรถามพลางยกไวน์ดื่ม

"เป็นค่ะ ถามทำไมคะ"

"การเป็นเลขาให้ฉันจะต้องมีรถส่วนตัว" พูดจบเขาก็โยนกุญแจรถมาตรงหน้าเธอ วิปชีสก้มลงไปมองก่อนดวงตาจะเบิกกว้างด้วยความตกตลึง

"นะ นี่มัน" กุญแจรถที่เขาส่งมันมาให้เธอ เป็นรถรุ่นที่เธอฝันอยากจะมีมันมานาน ไม่คิดว่าวันนี้เธอจะได้จับมันจริง ๆ

"รถของเธอ" มังกรบอกพร้อมกับจ้องหน้าหญิงสาวนิ่ง

"แต่ว่ามันเกินมากไปจริง ๆ ค่ะ หนูไม่อาจรับเอาไว้ได้ ต้องขอโทษด้วยนะคะ" ถึงจะชอบสักแค่ไหนแต่สำหรับเธอแล้วมันมากเกินไปจริง ๆ

"แล้วรู้เนื้องานหรือยังถึงบอกว่ามันเยอะไป"

"....."

"ฉันไม่ได้คิดจะให้มันกับเธอฟรี ๆ หรอกนะ ทุกอย่างมันต้องมีข้อแลกเปลี่ยนเสมอ"

"....."

"เอาเป็นว่าพรุ่งนี้มาหาฉันที่นี่ เวลาตีห้า"

"ฮะ?" ที่ตกใจไม่ใช่ว่าเธอเป็นคนตื่นสายหรอกนะ แต่เธอมีหน้าที่ต้องรับผิดชอบมากกว่านั้น

"ไม่เข้าใจอะไร" เขาเลิกคิ้วถาม

"มันเช้าเกินไปไหมอ่ะ" มังกรชะงักเผลอมองใบหน้ามุ่ยของคนตัวเล็กก่อนจะรีบละสายตาไปมองอย่างอื่น

"ฉันต้องไปแต่เช้า" เขาพูดโดยที่สายตาก็ไม่ได้โฟกัสคนตัวเล็ก

"ก็ได้ค่ะ" เธอทำอะไรไม่ได้อยู่แล้ว นอกจากตอบตกลงไปอย่างจำยอม

"มาอาบน้ำแต่งตัวที่นี่"

"ทำไมต้องมาทำที่นี่" ในเมื่อบ้านเธอก็มีไม่จำเป็นต้องมาทำที่บ้านเขา

"แค่เธอไม่ถามทุกอย่างมันก็จะง่ายขึ้น"

"ก็ถ้าบอกให้เข้าใจ หนูก็จะไม่ถาม" ทั้งสองจ้องตากันเขม็ง เหมือนกำลังทำสงครามเย็นใส่กัน

"น่าจับมาดูดปากแตกจริง ๆ " มังกรพึมพำเสียงเบา พอเวลาเธอเถียงแล้วเขาแทบอยากจะลุกขึ้นไปกระชากใบหน้าเย่อหยิ่งนั้นเข้ามาจูบให้หายซ่า เด็กอะไรต่อปากต่อคำเก่งสุดยอด

"อีกอย่าง" มังกรนึกอะไรได้

"อะไร"

"ช่วยเลือกสักอย่างว่าจะเรียกฉันว่าอะไรกันแน่"

"เรียกคุณดีกว่าค่ะ เพราะตอนนี้หนูมาเป็นลูกจ้างคุณแล้ว"

"แต่ฉันว่าเฮียดีกว่า มันดูไม่ห่างเหินดี"

"ก็แล้วจะให้เลือกทำไม" เธอบ่นกับตัวเองกลัวว่าอีกคนจะได้ยิน แต่มังกรกับได้ยินมันชัดเจน

"จะไปไหนต่อ"

"ไปหาญี่ปุ่นค่ะ" เธอมีนัดกับเพื่อนสนิทวันนี้ที่ผับขุนเขา

"งั้นก็ไปด้วยกัน"

"ไปทำไม"

"เธอไปหาที่ไหน"

"ผับเฮียขุนเขาค่ะ"

"ฉันก็จะไปหาเพื่อนฉันไง"

"ก็แล้วจะไปกับหนูทำไม รถคุณก็มี"

"เรียกเฮีย"

"นั่นแหละ รถเฮียก็มีจะมานั่งรถโดยสารกับหนูทำไม" มังกรพอใจกับสรรพนามที่เธอแทนตัวเองและใช้เรียกเขา

"แล้วรถที่ฉันให้ไปจะจอดไว้เลี้ยงปลาหรือไง ไม่ขับไปวะ"

"หนูกลัวน้องมีรอย"

"เออดี ซื้อรถให้ขับแต่บอกกลัวรถมีรอย" เขาได้แต่มองเธออย่างเหลือเชื่อ ผู้หญิงคนนี้มีอะไรให้น่าค้นหาอีกเยอะ ใบหน้าที่ดูหยิ่ง สายตาเฉี่ยวคม คำพูดฉะฉาน ภายนอกที่ดูเหมือนผู้หญิงหวานแต่กลับตรงกันข้ามทั้งหมด เธอเป็นผู้หญิงที่ดูแรงและพร้อมบวกทุกสถานการณ์ แต่ผู้หญิงแบบนี้แหละที่เขาบอกว่าแข็งนอกอ่อนใน

"แต่นั่นมันลูกสาวหนูเลยนะ" เธอว่าให้คนตัวสูงที่มาว่าเธอ

"แล้วตอนแรกยังปฏิเสธไม่เอาอยู่เลย"

"ให้แล้วก็คือของหนู"

"ยัยขี้งก"

"ยอมรับ" ทั้งสองเลิกเถียงกันก่อนจะพากันไปหาเพื่อนตัวเองยังที่นัดหมาย

ระหว่างทางไปผับขุนเขา มังกรนั่งนิ่งเป็นตุ๊กตาอยู่บนรถคันใหม่ที่เขาเพิ่งจะซื้อให้หญิงสาวไป เขามองเธอที่เอาแต่ตั้งใจขับรถจนไม่สนใจเขาที่นั่งมาด้วย

"หมา!" มังกรร้องเสียงหลง ขณะที่รถกำลังแล่นอยู่บนถนนในซอย ไม่รู้ว่าหมาวิ่งออกมาจากไหน มาตัดหน้ารถพวกเขา

"จะร้องทำไม" ดีที่วิปชีสสติพอ เธอหักหลบได้ทันเลยไม่มีใครเจ็บทั้งคนและหมา

"ถามจริง นี่ขับเป็นจริง ๆ ใช่ไหมวะ" คนตัวโตตวัดสายตาไปมอง

"เนี่ยเห็นไหม ไม่เชื่อใจแล้วจะมานั่งด้วยทำไม" เธอไม่ได้บังคับให้มานั่งด้วยตั้งแต่แรกสักหน่อย อยากมาด้วยเองยังจะมาบ่นให้อีก

"กลัวเธอตายก่อนมีผัว" แล้วดูคำพูดคำจาที่เขาว่าให้เธอ

"ให้ตายเถอะผู้ชายคนนี้ หนูไม่เอาผัวค่ะ" ทั้งสองถกเถียงกันไปตลอดทาง จนมาถึงที่หมายอย่างปลอดภัย มังกรเดินลงจากรถด้วยใบหน้ายุ่งเยิง เขาหงุดหงิดที่เธอขับรถช้า เลยทำให้มาถึงช้า

"กูยังมีชีวิตใช่ไหมวะ" มือหนาสำรวจตามร่างกายตัวเองว่าได้รับบาดเจ็บตรงไหนหรือเปล่า

"ให้กูเอาปืนยิงมึงดูไหมล่ะ" เสียงหนึ่งดังขึ้นก่อนจะปรากฎร่างสูงของมือปืนเดินล้วงกระเป๋ากางเกงเข้ามา

"มาทำเหี้ยอะไร"

"มาหาเหี้ย"

"แต่ละคนที่กูเจอ"