บทที่ 4 จูบแก้กระหายน้ำ

ห้องรับรองแขกในโรงแรมถูกชายหนุ่มห้าคนยึดไว้เป็นที่พำนักชั่วคราวระหว่างรอให้คุณหมอมาตรวจอาการของไลลา ทำให้สองพี่น้องไมค์และแม็กซ์ได้มีโอกาสคุยกัน หลังจากที่ไม่ได้ใช้เวลาด้วยกันมานานมากแล้ว

“แม็กซ์ อยู่กับทางนั้นนายโอเคใช่ไหม” ไมค์ผู้เป็นพี่เอ่ยถามน้องชาย

“ทางนั้นก็โอเคครับพี่ รวมๆแล้วผมไม่เดือดร้อนอะไรออกจะสบายด้วยซ้ำ โชคดีที่ได้มาคุ้มครองคุณไลลา ถ้าต้องไปดูคุณลูก้า ผมคงต้องซื้อประกันชีวิตเพิ่ม ดีนะที่ยังไม่มีลูกมีเมีย” แม็กซ์พูดติดตลกเพราะเขาอยากให้พี่ชายสบายใจ

ตั้งแต่เล็กจนโตไมค์มักจะเป็นห่วงและคอยปกป้องน้องชายเสมอ แต่เมื่อโตขึ้นก็ต้องห่างกัน ไมค์ลดความเป็นห่วงน้องชายลง เพราะรู้ว่าแม็กซ์จะสามารถดูแลตัวเองได้

ถึงแม้ว่าเขาทั้งสองคนจะเลือกเดินทางในสายอาชีพนี้ เป็นบอดี้การ์ด ความปลอดภัยของนายจากต้องมาก่อนตัวเองเสมอ แต่พี่น้องคู่นี้จะรับรู้ถึงกันละกันได้ ว่าอีกคนจะยังปลอดภัยดี

อย่างเช่นวันนี้ ที่ไมค์รู้สึกแปลกๆหลังจากที่คทาแยกตัวออกมาจากไลลา เพราะลางสังหรณ์นี้ทำให้ไมค์รีบแจ้งคทาและพวกเขาก็มาเจอกลุ่มไลลาที่กำลังโดนล้อมด้วยคนร้ายอยู่ มาได้ทันเวลาพอดี

“เออก็นับว่าเป็นเรื่องที่ดี” ไมค์พูดด้วยน้ำเสียงติดตลกเช่นกันพร้อมกับตบไหล่น้องชายหนักๆสองที

“พี่ไมค์ ถ้าเจ้านายของพี่กับผมบังเอิญตกหลุมรักกันขึ้นมา มันน่าจะเป็นเรื่องที่ดี พี่ว่าไหม และเราก็จะได้ทำงานด้วยกัน” จู่ๆแม็กซ์ก็พูดสิ่งที่เขาแอบคิดมานานแล้วออกมาให้พี่ชายฟัง

“หึหึ ไม่ใช่ว่าพี่ไม่อยากทำงานกับแกนะเว้ย แต่ดูแล้วน่าจะเป็นไปได้ยากวะ” ไมค์ตอบน้องชายพลางส่ายหน้าเบาๆ

“ทำไมละพี่ คุณไลลาสวยจะตาย ถ้าคุณคทาได้ใช้เวลารู้จักตัวตนของคุณไลลาจริงๆแล้วละก็ ผมมั่นใจว่าคุณคทาจะต้องหลงรักเจ้านายผมแน่นอน”

“มั่นใจขนาดนั้นเลย? เรื่องสวยคงไม่มีใครเถียง แต่เรื่องของหัวใจนี่สิ น่าจะยาก ตั้งแต่อยู่กับคุณคทามาพี่ยังไม่เคยเห็นเจ้านายควงสาวที่ไหนเลย อาจจะมีซื้อบ้างแต่ก็นานๆที”

ไมค์ตอบตามจริง แต่ก็ไม่ได้บอกกับน้องชายทั้งหมด ว่าเจ้านายของเขาอาจจะดูเป็นคนดี แต่อย่าหลงรักคนอย่างคทาน่าจะดีกว่า เพราะคทาจะไม่ลังเลเลยที่จะทิ้งของที่เขาหมดความสนใจแล้ว

“ก็ไม่แน่หรอกพี่ไมค์ สิ่งที่ผมคิดอาจจะเกิดขึ้นจริงก็ได้ เรามารอดูกันดีกว่า ว่าทั้งสองคนจะมีโอกาสลงเอ่ยกันหรือไม่”

คทายืนหันหลังให้เตียงขณะที่รอให้แม่บ้านถอดชุดให้ไลลาเพื่อที่จะเอาชุดที่เธอใส่อยู่ไปซัก แต่ระหว่างรอชุดแห้งคทาจำเป็นต้องให้แม่บ้านใส่ชุดคลุมอาบน้ำให้ไลลาไปก่อนเพราะที่โรงแรมไม่ได้มีเสื้อผ้าสำรองเตรียมไว้ให้

“ดิฉันเปลี่ยนชุดให้คุณผู้หญิงเสร็จเรียบร้อยแล้วค่ะคุณคทา” แม่บ้านรีบบอกคทาทันทีที่เปลี่ยนชุดให้ไลลาแล้วเรียบร้อย

“เรียบร้อยจริงใช่ไหมครับ ผมจะได้หันหลังกลับไป” คทาถามแม่บ้านอีกรอบ เพื่อความมั่นใจว่าตัวเองจะไม่หันกลับไปเห็นว่าไลลาอยู่ในสภาพยังแต่งตัวไม่เรียบร้อย ถึงเธอจะหลับอยู่เขาก็ต้องให้เกียรติ แต่ใช่ว่าจะไม่อยากเห็น

“เรียบร้อยค่ะ เชิญคุณคทาหันหลังกลับมาได้เลยค่ะ”

เมื่อแม่บ้านยืนยันหนักแน่น คทาจึงค่อยๆหันหลังกลับมาช้าๆ และพบว่าไลลาอยู่ในชุดคลุมอาบน้ำและมีผ้าห่มคลุมถึงไหล่อยู่

“ขอบคุณมากครับ และก็ช่วยเก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับด้วย เธอยังอยู่ในอันตรายและผมไม่อยากให้ใครมาก่อเรื่องที่โรงแรมของเรา” คทากำชับกับแม่บ้านและอนุณาตให้ออกจากห้องไปได้

คทาเดินไปล็อคประตูห้องและเดินกลับมานั่งที่เก้าอี้ข้างเตียงอีกครั้ง เขานั่งมองใบหน้าของไลลาที่เริ่มมีสีขึ้นมาบ้างแล้วอย่างโล่งอก พลางนึกถึงคำพูดของหมอที่ได้รับคำตอบว่ายังหาสาเหตุไม่ได้ ตอนนี้ทำได้แค่รอให้ไลลาพักผ่อนให้เพียงพอและให้ยาคลายกังวลเอาไว้

“มันจะไม่มีวิธีรักษาเลยจริงๆเหรอ ไอ้โรคที่ยังหาสาเหตุไม่ได้” คทาพูดลอยๆออกมา แต่แล้วเขาก็ต้องหยุดสิ่งที่ตัวเองกำลังคิดอยู่ เมื่อเห็นว่าไลลาเริ่มรู้สึกตัวแล้ว คทารีบกุลีกุจอลุกจากเก้าอี้และใช้ฝ่ามือประคองใบหน้าของไลลาเพื่อดูให้มั่นใจว่าเธอได้สติแล้ว

เปลือกตาของไลลาค่อยๆปรือขึ้นมองอย่างช้าๆ และภาพแรกที่เธอเห็น ก็คือใบหน้าของคทา ‘ฉันฝันถึงคุณคทาเหรอ’ ไลลาถามตัวเองในใจ แต่แล้วสติก็กำลังจะขาดหายไปเหลือเพียงความรู้สึกกระหายเพราะลำคอที่แห้งผากและกำลังต้องการน้ำอย่างมาก

“นะ น้ำ” ไลลาพยายามเปล่งเสียงออกไป แต่เรี่ยวแรงยังกลับมาไม่หมดและกลายเป็นเสียงที่พูดออกไปแผ่วเบามาก จนคทาต้องเงี่ยหูเข้ามาฟังใกล้ๆ

“อะไรนะครับ”

“นะ น้ำ”

ไลลาพยายามพูดออกไปอีกครั้ง และครั้งนี้คทาได้ยินความต้องการของเธอชัดขึ้นชายหนุ่มจึงรีบหยิบขวดน้ำเทใส่แก้ว

คทาประครองตัวไลลาขึ้นมาช้าๆและให้ศีรษะของเธอซบอยู่ที่อกของเขา เพื่อที่เขาจะได้ใช้แก้วป้อนน้ำให้ไลลาดื่มได้

“พยายามดื่มหน่อยนะครับ” คทาพูดพร้อมกับพยายามจะป้อนน้ำเข้าปากไลลาแต่ร่างบางไม่ค่อยให้ความร่วมมือสักเท่าไหร่ ไม่ใช่ว่าไลลาไม่พยายาม แต่เธอพยายามสุดกำลังเพื่อที่จะอ้าปากและดื่มน้ำเข้าไป แต่ทำไม่ได้และนั่นทำให้น้ำไหลออกข้างปากแทนที่จะเข้าไปข้างใน

“น้ำไม่เข้าไปข้างในเลย” คทามองหาหลอด แต่ก็ไม่พบเพราะแม่บ้านเตรียมแค่ขวดน้ำกับแก้วน้ำมาให้

“ทำไมไม่เอาหลอดด้วยนะ ถ้างั้นก็ช่วยไม่ได้ละ ผมขออนุญาตนะครับ”

เมื่อเห็นว่าไลลาน่าจะดื่มน้ำด้วยตัวเองไม่ได้ คทาจึงจำเป็นที่จะต้องหาวิธีช่วย เขาจัดการดื่มน้ำและอมไว้พร้อมกับเชยคางของไลลาขึ้นและใช้มือบีบกรามของเธอเล็กน้อยเพื่อให้ปากของไลลาเผยออ้าออก จากนั้นจัดการประกบปากของเขาลงไปเพื่อป้อนน้ำเข้าไปในปากของไลลา

ดูเหมือนวิธีนี้จะได้ผลเพราะไลลาตอบรับการป้อนน้ำของคทาได้เป็นอย่างดี นี่ไม่ใช่การจูบแต่มันเป็นเพียงการช่วยชีวิตมากกว่า ก็คล้ายๆการผายปอดเวลาช่วยคนจมน้ำ คทาคิดขณะที่เขากำลังป้อนน้ำทางปากให้ไลลาอย่างต่อเนื่อง

ทว่า...สัมผัสที่ริมฝีปากบางของไลลาจากแห้งผากกลับกลายเป็นชุ่มชื้นขึ้น ความอ่อนนุ่มที่คทากำลังสัมผัสอยู่นั้นเริ่มทำให้ตัวเขาวูบวาบ ลิ้นเรียวที่เผลอเข้าไปสัมผัสกับลิ้นหวานของไลลาโดยไม่ได้ตั้งใจ มันทำให้คทาเริ่มมีสติพร่ามั่วและกระเจิดกระเจิง เมื่อไลลาเริ่มใช้ลิ้นควานหาน้ำอย่างกระหาย

ไลลายังคงไม่ได้สติอยู่ มีเพียงความต้องการจะดื่มน้ำเท่านั้น หารู้ไม่ว่าคนที่ทำหน้าที่ป้อนน้ำให้เธอเริ่มเปลี่ยนจากการป้อน เป็นจูบเธอ คทาปล่อยตัวเองไปตามอารมณ์ที่เกิดขึ้น ความถูกต้องปล่อยไว้ทีหลัง เขาเริ่มจูบไลลาและใช้ลิ้นเรียวคลอเคลียโพรงปากของไลลาอย่างฉวยโอกาส

ความหวานภายในปากของเธอทำให้คทาอยากเรียกร้องมากขึ้น จูบของเขาเริ่มรุนแรงขึ้นจนคนที่กำลังโดนขโมยจูบเริ่มหายใจไม่ถนัด และนั่นทำให้ไลลาเริ่มรู้สึกตัว เธอปรือตาขึ้นมาช้าๆ และต้องเบิกตาโพลงมาพบว่าคทากำลังจูบเธอ

“อื้อ!” คนตัวเล็กร้องค้านในลำคอ และใช้มือดันไหล่คนที่กำลังขโมยจูบอย่างดูดดื่มจากเธอ

คทาชะงักเหมือนพึ่งรู้ว่าตัวเองกำลังทำในสิ่งที่ไม่ควรอยู่ เขาถอนริมฝีปากตัวเองออกและมองสบตากลมโตของไลลาที่กำลังสั่นไหว เธอไม่ได้กลัวแต่กำลังตกใจ แก้มสีซีดเปลี่ยนเป็นแดงระเรื่อ คทามองริมฝีปากบางที่กำลังบวมเจ่ออยู่เพราะฝีมือของเขา

ความหวานในปากของไลลายังคงไหลเวียนอยู่ในปากของคทาและนั่น มันทำให้เขาอดใจไม่ได้ ไหนๆก็ทำผิดไปแล้ว ขอลิ้มรสความหวานของเธออีกสักครั้งก็แล้วกัน

ไลลามองแววตาที่เป็นประกายของคทาและยังไม่ทันที่เธอจะหยุดความคิดของเขาได้ ปากหนาประกบลงบนปากบางอีกครั้ง และเริ่มเรียกร้องให้เธอสัมผัสเขาตอบ มือหนาไล่เลื่อนลงไปที่เอวคอดและรวบตัวเธอให้แนบชิดตัวเขามากขึ้น มืออีกข้างก็ใช้ประครองท้ายทอยของไลลาให้รับจูบหนักหน่วงจากเขา

“อะ อื้อ!” ไลลาร้องค้าน และปล่อยมือจากการดันตัวคทาออกเป็นเปลี่ยนมากดที่หน้าอกข้างซ้ายของตัวเองแทน เพราะตอนนี้หัวใจของเธอกำลังเต้นเร็วอีกครั้ง คทาเห็นท่าทางนั้นของเธอ และเหมือนมีของหนักฝาดเข้าแรงๆที่หัว ทำให้สติที่กระเจิดกระเจิงหายไปของคทากลับมา

เขารีบผละตัวเองออกทันทีและรวบตัวไลลาเข้ามากอดพลางลูบหลังเธอเพื่อปลอบประโลม เขาต้องการให้เธอใจเย็นลง คทารู้สึกได้ว่าร่างบางที่เขากำลังกอดเธออยู่ตอนนี้ กำลังหอบหายใจอย่างหนักเพราะขาดอาการหายใจและหัวใจของเธอกำลังเต้นแรง เพราะการกระทำที่น่าเกลียดของเขา

ถ้าเขาทำให้เธอต้องสลบไปอีกครั้งละก็ เขาจะต้องละอายใจไปตลอดชีวิตเพราะสิ่งที่เขาฉวยโอกาสกับเธอแน่

‘มึงทำอะไรลงไปวะ คทา’