ตอนที่5 บททดสอบของชินอ๋อง

ไทเฮาอ่านจดหมายจบก็ระบายยิ้มออกมาอย่างพอใจ เขาบอกว่าจะทำการคัดเลือกด้วยตัวของเขาเอง หากว่าไทเฮาจะมาดูด้วยตนเองเขาก็ไม่ขัดข้องแต่อย่างใด วีรบุรุษยากจะฝ่าด่านหญิงงามคำกล่าวนี้ไม่เกินจริง นางเชื่อว่าเขาต้องพบสตรีที่ถูกใจได้อย่างแน่นอน

สามวันต่อมาบรรดาคุณหนูแต่ละตระกูลก็มาที่จวนชินอ๋องอีกครั้งรวมทั้งไป๋เสี่ยวหราน ที่ไม่ได้มีความเต็มใจเลยสักนิดแต่เพราะถูกเขาขู่เอาไว้เลยต้องมา

กู้หว่านหรูบุตรสาวตระกูลกู้น้องสาวของฮองเฮา เมื่อเหลือบสายตาไปห็นไป๋เสี่ยวหรานก็ยกสีหน้าไม่พอใจ ไหนว่านางไม่ขอเข้าร่วมแล้ววันนี้เหตุใดถึงมา ปากว่าตาขยิบช่างเป็นสตรีที่น่ารังเกียจเสียจริง

“คนบางคนบอกว่าจะไม่ขอเข้าร่วม แต่สุดท้ายก็ต้องยอมกลืนน้ำลายตัวเองเพื่อมาเข้าร่วมคัดเลือกพระชายา” กู้หว่านหรูเอ่ยขึ้นมาลอย ๆ เพื่อที่จะให้ทุกคนได้ยินและก็ได้ผลคุณหนูอีกเก้าตระกูลก็หันขวับมาทันทีพร้อมสายตาไม่พอใจ

หวังหยุนซีคุณหนูตระกูลหวัง ก้าวเข้ามาหยุดอยู่ตรงหน้าของไป๋เสี่ยวหราน ก่อนจะมองสำรวจตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า ก่อนจะยกยิ้มอย่างเย้ยหยัน แล้วสะบัดหน้าเดินจากไป จางม่านอวี้คุณหนูตระกูลจาง ก้าวเข้ามาหยุดอยู่ตรงหน้าของไป๋เสี่ยวหราน ก่อนจะเอ่ยขึ้นมา “ท่านอ๋องเป็นข้าเพียงคนเดียวเท่านั้น”

โจวอวี่หลันคุณหนูตระกูลโจว ก้าวเข้ามาหยุดอยู่ตรงหน้าไป๋เสี่ยวหรานพร้อมเหยียดยิ้มออกมาแล้วมองด้วยสายตาดูถูกดูแคลน “งดงามมากแล้วอย่างไร ข้างดงามมากกว่าเจ้าหลายเท่านัก” เอ่ยจบก็สะบัดหน้าเดินจากไปอย่างเย่อหยิ่ง ไป๋เสี่ยวหรานหลุดหัวเราะออกมาอย่างขบขัน พวกนางคลั่งรักท่านอ๋องจนเสียสติไปแล้ว

ไป๋เสี่ยวหรานปล่อยให้พวกนางเดินเข้าไปกันก่อน ส่วนนางเดินตามเข้าไปเป็นคนสุดท้ายพร้อมกับถิงถิงบ่าวรับใช้คนสนิท “คุณหนูพวกนางน่ากลัวมากเลยเจ้าค่ะ” ถิงถิงเอ่ยขึ้นเบา ๆ ไป๋เสี่ยวหรานได้ฟังก็หลุดขำออกมา

เมื่อเหล่าคุณหนูมารวมตัวกัน ตรงบริเวณห้องโถงใหญ่ ที่เตรียมไว้ให้เหล่าคุณหนูได้นั่งตามรายชื่อที่วางไว้ตามโต๊ะ ทุกคนจึงตรงเข้าไปนั่งโต๊ะด้วยกิริยานุ่มนวลตามที่ถูกอบรมมาเป็นอย่างดี ไป๋เสี่ยวหรานไม่อยากมาทำอะไรไร้สาระเช่นนี้เลย บุรุษผู้นี้นอกจากมีใบหน้าที่หล่อเหลาดังหยกอันล้ำค่าแล้ว เขายังมีหนอนน้อยเป็นทองคำด้วยหรือไม่นะ สตรีถึงคลั่งไคล้เขาขนาดนี้

ไม่นานเสียงประกาศก็ดังขึ้น

“ชินอ๋องเสด็จ ไทเฮาเสด็จ ไท่ซ่างหวงเสด็จ ไท่หวงไท่ซ่างหวงเสด็จ” ทุกคนลุกขึ้นยอบกายอย่างนอบน้อมอย่างเต็มพิธีการ

“ขอจงทรงพระเจริญหมื่นปีหมื่น ๆ ปี”

“นั่งลงเถิด”

เมื่อทุกคนนั่งลงเรียบร้อยแล้วกุนซือคนสนิทของชินอ๋องก็เอ่ยขึ้น “วันนี้ท่านอ๋องมีบททดสอบให้กับเหล่าคุณหนูทุกคนได้ลองใช้ความคิดและใช้สติปัญญา เพื่อตอบโจทย์ปัญหาที่ท่านอ๋องตั้งขึ้นมา”

คุณหนูทุกคนพอได้ยินต่างก็ยิ้มออกมาด้วยความมั่นใจ พวกนางถูกปลูกฝังเอาไว้ตั้งแต่เล็กจนโตว่าจะต้องถูกแต่งออกไปกับราชวงศ์ ดังนั้นพวกนางจึงถูกฝึกฝนและอบรมกิริยามารยาท และความรู้ที่คุณหนูพึงมี ไม่ว่าจะเป็น สามเชื่อฟัง สี่คุณธรรม หรือแม้แต่ ศิลปะสี่แขนง ดนตรี หมากรุก อักษร จิตรกรรม พวกนางล้วนฝึกฝนมาอย่างชำนาญ หากว่าท่านอ๋องจะทดสอบพวกนางก็ยินดี

ไป๋เสี่ยวหรานเมื่อได้ยินก็แอบยกยิ้มเช่นเดียวกัน เพราะนางตั้งใจว่าจะทำให้ออกมาแย่ที่สุด จะได้ไม่ถูกเลือก ถึงเขาจะหล่อเหลามากเพียงใดแต่นางก็ไม่อยากแต่งงานกับเขาอยู่ดี

ไป๋เสี่ยวหรานนึกกระหยิ่มยิ้มย่องอยู่ในใจกับแผนการของตน แต่แล้วรอยยิ้มของนางก็ต้องชะงักค้างเมื่อ…

จู่ ๆ บรรดาบิดามารดาของเหล่าคุณหนูจากตระกูลต่าง ๆ ก็เดินเข้ามา รวมทั้งบิดาของนางและท่านย่า นี่มันเกิดอะไรขึ้น! เหตุใดวันนี้พวกเขาถึงมาที่นี่ด้วยล่ะ

แย่แล้ว! หากว่าพวกเขามาดูเช่นนี้ นางก็คงจะทำตามแผนไม่ได้แล้วน่ะสิ พวกเขาคงจะต้องผิดหวังที่นางทำออกมาได้ไม่ดี ถึงแม้ว่าพวกเขาไม่อยากให้นางแต่งเข้าราชวงศ์ แต่ว่าเรื่องนี้มันเกี่ยวข้องกับหน้าตาและศักดิ์ศรี

ไป๋เสี่ยวหรานเริ่มหนักใจขึ้นมา นางมาอยู่ในร่างของคุณหนูตัวร้ายที่ถูกเลี้ยงมาอย่างตามใจ และนางก็ไม่มีความสามารถอะไรเป็นพิเศษ ในคราแรกนางดีใจเพราะว่าหากทำไม่ดีก็จะไม่ถูกเลือก ซึ่งนั่นก็เป็นความต้องการของนางอยู่แล้ว

แต่ว่าพอมาอยู่ในสถานการณ์ที่มีบิดาและท่านย่ามาร่วมชมอยู่ด้วย นางก็ไม่อยากทำให้พวกเขาเสียหน้าและอับอายต่อตระกูลอื่น ๆ แน่นอนว่าความรู้ของนางนั้นล้ำหน้า แต่ว่าการคัดอักษรหรือดีดพิณอะไรทำนองนั้น นางคิดว่ามันไม่ใช่แนวของนางเลย

ไท่หวงไท่ซ่างหวงหันไปมองไท่ซ่างหวงบุตรชายด้วยสีหน้าหนักใจ ไม่มีใครไม่รู้ว่าคุณหนูไป๋ถูกเลี้ยงดูและเติบโตมาอย่างไร บททดสอบของชินอ๋องจะทำให้นางเกลียดเขาเพิ่มหรือไม่นะ

เฉินตงหยางเมื่อเห็นสีหน้าของนาง ก็รู้สึกหวั่นใจและรู้สึกผิดขึ้นมา นางจะคิดว่าเขาหาเรื่องกลั่นแกล้งนางหรือไม่นะ หากว่านางทำได้ไม่ดี เสนาบดีไป๋และฮูหยินผู้เฒ่าไป๋จะรู้สึกเช่นไรต่อหน้าผู้คนมากมายเช่นนี้

เขาลืมคิดให้ละเอียดรอบคอบมากกว่านี้ ที่จริงนางก็ไม่ได้อยากมาอยู่แล้ว แต่เหมือนว่าเขาจะเรียกนางมาเพื่อประจานต่อหน้าทุกคน ให้นางและครอบครัวได้รับความอับอาย เขาจะยกเลิกบททดสอบดีหรือไม่นะ แต่ในเมื่อประกาศออกไปแล้วก็ยากที่เรียกคำพูดกลับคืนมาได้

เขาลืมคิดไปว่านางถูกเลี้ยงดูและเติบโตมาไม่เหมือนคุณหนูตระกูลอื่น เพราะเหตุนี้หรือไม่นะ นางจึงขอไม่เข้าร่วมในการคัดเลือกว่าที่พระชายาตั้งแต่แรก นี่เขาทำอะไรลงไป!!

“ในเมื่อเป็นการคัดเลือกพระชายาของท่านอ๋องที่เป็นแม่ทัพใหญ่ สิ่งที่จะทดสอบในวันนี้ก็คือ…ในยามนี้ศึกสงครามยุติและสงบลง ต่างแคว้นยอมจำนนและขอลงนามสงบศึกเป็นเวลา 10 ปี คำถามคือจะทำอย่างไรถึงจะทำให้ทั้งสามแคว้น รักใคร่ปรองดองกันโดยไม่คิดมีสงครามอีกต่อไป”