Hinovel
App Store
Google Play
คลังหนังสือ
บทย่อ
เขา..พรากหัวใจไปจากเธอเพียงหนึ่ง เธอ..พรากดวงใจไปจากเขาถึงสอง แอนดริว..(ดริว) หนุ่มหล่อรวยเพลย์บอย ปากแข็ง ปากไม่ตรงกับใจ ไม่แคร์ไม่สนใจ ไม่เชื่อในความรัก ต้องการเพียงความสัมพันธ์ทางกาย ไม่ต้องการการผูกมัด ดาริกา..(พราว) สาวหวานเรียบร้อย หยิ่งในศักดิ์ศรี คิดว่าความรักเป็นสิ่งสำคัญ แต่ศักดิ์ศรีคุณค่าของตนเองก็สำคัญไม่น้อยกว่าสิ่งอื่นใด เมื่อสองคนที่ต่างกันสุดขั้วต้องมาใช้ชีวิตอยู่ร่วมกัน การแต่งงานที่ไม่ได้เริ่มต้นจากความรัก ความเข้าใจผิดทำให้ต้องพรากจากกัน เมื่อเขาพรากหัวใจไปจากเธอ.. เธอก็พรากดวงใจไปจากเขาเช่นกัน เรื่องราวความทิฐิของทั้งคู่จะลงเอยกันอย่างไร..ติดตามอ่านบทสรุปของเขาและเธอได้ใน..“ พรากรัก..บังใจ ”
พรากรัก ~ 1
นวลพรรณกับวรรณนรีหญิงชราวัย 76 ทั้งสองเป็นเพื่อนรักเพื่อนร่วมสาบานที่เคยมีบุญคุณต่อกันและคอยดูแลสารทุกข์สุขดิบช่วยเหลือกันมาอย่างสม่ำเสมอ วันนี้วรรณนรีมาเยี่ยมเพื่อนรักที่ป่วยอยู่เช่นเคย
“อาการเป็นยังไงบ้างจ๊ะ นวล”
“ฉันรู้สึกไม่ดีขึ้นเลยจ้ะ วรรณ” นวลพรรณเอ่ยตอบเพื่อนรักด้วยน้ำเสียงอ่อนแรงเหนื่อยหอบ
“เธอจะให้ฉันช่วยเรื่องอะไร ป่านโทรบอกฉันว่าเธอมีเรื่องด่วนอยากจะคุยด้วย”
“ก็เรื่องยัยหนูพราว..หลานสาวคนเดียวของฉันนั่นแหละ”
“เธอจะให้ฉันช่วยเรื่องอะไรบอกมาได้เลย ไม่ต้องเกรงใจ เธอเป็นเพื่อนรักคนเดียวของฉัน หลานของเธอก็เป็นหลานของฉันเหมือนกัน มีอะไรที่ฉันพอจะช่วยได้ บอกมาได้เลยจ้ะ”
“ยายหนูต้องแบกรับภาระไว้มากมายเหลือเกิน ก่อนฉันจะตาย..ฉันอยากเห็นหลานเป็นฝั่งเป็นฝา มีคนดูแล ฉันจะได้หมดห่วง นอนตายตาหลับ”
“เธออย่าพูดอย่างนั้นสิ ฉันใจคอไม่ดี เธอต้องอยู่รออุ้มเหลนกับฉันนะ”
“วรรณ..ฉันรู้ ฉันรู้ว่าใกล้จะถึงเวลาของฉันแล้ว..เธอรับปากฉันได้มั้ย..แค่กๆ” นวลพรรณพยายามพูดจนหอบและมีอาการไออย่างอ่อนเพลีย
“เธออย่าพูดอีกเลย นอนพักก่อนเถอะนะ”
“ไม่!..ฉันต้องพูด..ก่อนที่ฉันไม่มีโอกาสจะพูด...” นวลพรรณบอกรายละเอียดปัญหาทุกอย่างให้เพื่อนรักได้รับรู้
“ฉันรับปากทุกเรื่องที่เธอขอ ไม่ต้องห่วง ไม่ต้องกังวลอีกนะ นอนพักได้แล้ว”
“ขอบใจมาก..วรรณ ขอบใจมากเพื่อนรัก” นวลพรรณเอ่ยออกมาแล้วยอมหลับตานอนพัก อาทิตย์นี้อาการของเธอทรุดลงอย่างเห็นได้ชัด เมื่อนวลพรรณนอนพัก วรรณรีก็เดินออกไปยังเรือนไม้หลังเล็กใกล้ๆกันที่เชื่อมต่อจากหลังใหญ่
“หนูพราว..” วรรณนรีเอ่ยเรียกหลานสาวของเพื่อนรักที่กำลังขมักเขม่นอยู่กับการทำขนม
“คุณย่าวรรณ..สวัสดีค่ะ”
“ย่าของหนูนอนพักผ่อนแล้ว ย่าจะกลับเลยนะจ๊ะ”
“รอสักครู่นะคะคุณย่า เดี๋ยวหนูจะจัดขนมไปให้ทาน” ดาริการีบจัดแจงขนมใส่ตะกร้าหวายให้วรรณนรี
“ขอบใจมากจ้ะหนูพราว” วรรณนรียิ้มอย่างอ่อนโยน รู้สึกรักเอ็นดูและประทับใจในตัวหลานสาวของเพื่อนรักมาตลอดตั้งแต่แรกเจอสมัยเด็กๆ จนกระทั่งถึงตอนนี้
“ขอบพระคุณนะคะคุณย่าวรรณมากนะคะที่แวะมาเยี่ยมพูดคุยเป็นเพื่อนคุณย่า พี่ป่าน..ออกไปส่งคุณย่าวรรณด้วยนะจ๊ะ” ดาริกาหันไปสั่งพี่เลี้ยง
“ค่ะ คุณหนู”
เมื่อวรรณนรีกลับไปแล้ว ดาริกาก็ก้มหน้าก้มตาทำขนมของเธอตรงหน้าต่อ
ณ คฤหาสน์มาราสกุลกิจ..แอนดริว หนุ่มหล่อลูกครึ่งไทยเยอรมันวัย 30 เขาใช้ชีวิตสุขสบายอย่างคุณหนูไฮโซ ติดหรู ทั้งดื่มทั้งเที่ยวเตร่ติดผู้หญิง ควงสาวไม่ซ้ำหน้า แต่เวลาทำงานเขาก็จะจริงจังกลายเป็นคนละคนอย่างสิ้นเชิง พ่อแม่ของแอนดริวประสบอุบัติเหตุเครื่องบินตกขณะเดินทางไปทำงานที่ต่างประเทศจนเสียชีวิตตั้งแต่เขาอายุได้ 10ปี เขาจึงอยู่ในความดูแลของผู้เป็นย่ามาตั้งแต่เล็กแต่น้อย แม้ว่าเขาจะเป็นคนหัวรั้นเอาแต่ใจอย่างหลานคนเดียวที่ถูกตามใจมาตั้งแต่เด็กแต่เขาก็ไม่เคยขัดคำสั่งของผู้เป็นย่าแม้แต่ครั้งเดียว
วรรณนรีกลับมาถึงคฤหาสน์ก็ได้เจอพ่อหลานชายตัวดีกับหญิงสาวคู่ควงนางแบบเซ็กซี่
“ตาดริว!”
“คุณย่าครับ..นี่แพทริเซีย แฟนของผม”
“แฟน!”
“ครับ”
“สวัสดีค่ะ คุณย่า” แพทริเซียพนมมือไหว้และยิ้มกว้างให้ย่าของแอนดริว
“กองไว้ตรงนั้นแหละ! แต่งตัวโป๊ขนาดนี้..เธอจะไปยั่วเสือยั่วตะเข้ที่ไหน!” วรรณนรีปรายตามองคู่ควงของหลานชายอย่างไม่ชอบใจอย่างเห็นได้ชัด
“คุณย่า..”
“ย่าขอคุยกับเราเป็นการส่วนตัวหน่อย ตาดริว!” วรรณนรีบอกแล้วเดินนำไปยังห้องทำงานของแอนดริว"
“นี่หมายความว่ายังไงคะ ดริว” แพทริเซียแสดงออกถึงความไม่พอใจย่าของแอนดริวอย่างชัดเจนเช่นกัน
“เอ่อ..แพทไปรอผมที่ห้องก่อนนะครับ เดี๋ยวผมจะรีบไปหา” แอนดริวพาแฟนสาวไปส่งที่ห้องแล้วเดินไปหาย่าที่ห้องทำงาน
“ย่ามีอะไรจะพูดกับผมเหรอครับ”
“ย่าไม่ชอบคู่ควงของเรา! เลิกกับผู้หญิงคนนี้ซะ!”
“แต่ ย่าครับ..”
“คนของย่าสืบมาแล้ว นอกจากหลาน หล่อนยังมีผู้ชายในโกดังอีกเป็นสิบคน!”
“โกดัง?”
“ใช่! อาทิตย์นึงหล่อนทั้งควงและขึ้นเตียงกับผู้ชายไม่ซ้ำคน เราน่ะป้องกันไว้ให้ดีล่ะ ระวังจะได้ของแถมเป็นโรคติดต่อจากหล่อน”
“ไม่จริง! คุณย่าไม่ชอบเธอ จึงสร้างเรื่องขึ้นเพื่อให้ผมเลิกกับเธอ”
“นี่เราไม่เชื่อย่าอย่างงั้นสิ”
“แพทเขาเป็นถึงนางแบบชื่อดังระดับประเทศเลยนะครับย่า เธอไม่ทำตัวแบบนั้นแน่นอน”
“หล่อนง่ายกับเรา แล้วคิดเหรอว่าหล่อนจะไม่ง่ายกับคนอื่นๆด้วยน่ะ ลองกลับไปคิดทบทวนและเปิดหูเปิดตาดูให้ดีนะตาดริว ว่าอะไรเพชรอะไรกรวด!”
“แต่..แพทพิเศษกว่าคนอื่น”
“ย่าเคยคิดว่าเราไม่จริงจังกับใคร เห็นควงผู้หญิงไม่ซ้ำหน้า แต่กับผู้หญิงคนนี้ควงกันนานกว่าคนอื่นๆ จนถึงขั้นมาบอกกับย่าว่าเป็นแฟน”
“ใช่ครับ”
“งั้นเราก็ไปบอกเลิกกับคู่ควงทุกคนซะ!..เพราะว่าหลานต้องแต่งงานกับคนที่ย่าเลือกให้เท่านั้น!”
“อะไรนะครับคุณย่า!”
“ย่าไม่มีอะไรจะคุยกับเราแล้ว รีบพาผู้หญิงคนนั้นออกไปให้พ้นจากบ้านนี้ด้วย และอย่าพาหล่อนมาเหยียบที่นี่อีก!” วรรณนรีพูดจบก็เดินกลับไปยังห้องของเธอโดยไม่สนใจว่าหลานชายจะมีหน้าตาไม่พอใจกับคำบัญชาของเธอนั้นยังไง
“คุณย่าเรียกคุณไปพูดอะไรคะ เรื่องมรดกหรือเปล่า..”
“เรื่องไร้สาระน่ะ เราออกไปดื่มกันข้างนอกดีกว่านะ”
“อ้าว! ไหนคุณบอกว่าจะพาแพทมาค้างที่นี่ไงคะ”
“ไปที่คอนโดคุณน่าจะสนุกกว่านะครับ”
“ที่คอนโดแพทไม่สะดวก แพทยังไม่ได้จัดห้องเลยค่ะ เราไปโรงแรมใกล้ๆนี้กันก็ได้นะคะ”
“ครับ ก็แล้วแต่แพทจะสะดวก”