Chapter 6

ร่างบางเดินลงมาจากชั้นสองของบ้าน จริงอย่างที่เธอเดาไว้ตั้งแต่แรก บ้านที่มีโซฟาราคาแพง แพงทุกอย่างที่อยู่เบื้องหน้า ประตูบานใหญ่ที่ตั้งอยู่ทั้งสองฝั่ง ห้องครัวที่อยู่ด้านหลัง ห้องทานอาหาร ห้องรับแขก แยกกันเป็นส่วนที่พอดีกับบ้าน แม้แต่โคมไฟก็ราคาแพง คงสั่งมาจากนอก ชะเอมรู้สึกตะลึงกับสิ่งที่อยู่เบื้องหน้า ปกติอยู่แต่สลัมพอมาเจอเเบบนี้ก็ทำให้เธอประหม่าขึ้นมาเหมือนกัน

"คุณชะเอม"

"ป้านุ่ม" ทั้งสองหันมาสบตากันก่อนที่หญิงวัยกลางคนจะเอ่ยถามเธอ และได้พาเดินชมตัวบ้าน จะมีโซนสระว่ายน้ำขนาดกว้าง อีกโซนจะเป็นโซนสวนดอกไม้ แต่ห้ามเข้าเพราะส่วนนี้เป็นส่วนที่เสี่ยใหญ่หวงมาก จะมีคนเข้าไปได้ก็ต่อเมื่อเจ้าของเป็นคนอนุญาตเท่านั้น ชะเอมเลยทำได้เพียงมองสวนดอกไม้พวกนั้นผ่านกระจกใสที่มีกรงเหล็กซ้อนไว้อีกชั้นอยู่ด้านใน เดินไปอีกสักหน่อยก็จะเป็นทางออกด้านหลังที่เชื่อมต่อกับไร่องุ่น

"เสี่ยเขารวยมากเลยนะคะ ดูจากที่ดินและไร่องุ่นพวกนี้"

"ก็พอมีใช้แหละค่ะ…คุณรู้คร่าว ๆ ไปเท่านี้ก่อน เพราะเสี่ยสั่งมาแค่นี้"

"ป้านุ่มค่ะ ไม่ทราบว่าหนูต้องทำอะไรบ้างเหรอคะ?"

"ไม่ต้องทำอะไรคะ คุณมาในฐานะอะไรก็น่าจะทราบดี ดังนั้นคุณก็ทำสิ่งนั้นอย่างเต็มที่"

ชะเอมเข้าใจในทันทีว่าป้านุ่มหมายถึงอะไร หญิงสาวทำได้แค่พยักหน้าตอบรับ ก่อนที่จะเดินไปนั่งที่ขอบสระ สายตาสับสนของชะเอมบ่งบอกว่าเธอกำลังคิดอะไรมากมายอยู่ในหัว เสี่ยใหญ่ที่ใครหลายคนบอกว่ามีหน้าตาที่แก่และหยาบคายเรื่องนี้เธอไม่เถียงเลย เขาหยาบคายแม้กระทั่งเรื่องบนเตียง เขาพรากพรหมจรรย์จากร่างกายเธอไป ในขณะที่กำลังครุ่นคิดกับเรื่องราวเมื่อคืน สายตาก็เหลือบมองไปเห็นกับบางสิ่งที่อยู่ด้านนอก เท้าเรียวก้าวตรงออกจากประตูมาที่ด้านนอก สิ่งแรกที่เธอได้สัมผัส ฝ่าเท้าที่โดนต้นหญ้าและเหมือนว่ามันจะยังเปียกอยู่ บรรยากาศด้านนอกที่เธอไม่เคยได้สัมผัสมัน โล่งสบายสุดสายตา เสียงนกที่ร้องประสานเสียงอยู่แถวนั้น หญิงสาวยกยิ้มด้วยความสุข เป็นนางบำเรอลำบากเรื่องบนเตียงแต่ก็ยังดีที่มีอะไรดี ๆ ต้อนรับเธอบ้าง

สายตาคมคู่หนึ่งจ้องมองมาที่หญิงสาวด้วยความว่างเปล่าโดยที่เธอไม่รู้ตัวเลยว่ามีใครคนหนึ่งจ้องมองอยู่จากด้านบน

เวลาก็ผ่านไป ตกค่ำในคืนนั้น ชะเอมทำหน้าที่เหมือนเคย ถึงแม้จะเคยไปแล้วแต่ก็ยังประหม่าไม่กล้าที่จะเอ่ยถาม รอยกัดรอยดูดอันเก่ายังคงอยู่ แต่วันนี้เขาไม่ทำกับเธอเช่นนั้น เสี่ยใหญ่มาหาเธอเพื่อต้องการที่ระบาย เสร็จกิจเขาก็ออกจากห้องไป ชะเอมคิดในหัวว่าทุกครั้งที่เขามาจะมีกลิ่นแอลกอฮอล์ปนกับกลิ่นน้ำหอมบุหรี่เหมือนทุกครั้ง เธอไม่เคยได้พบหน้าเสี่ยผู้นั้นเลยและไม่เคยได้จับตัวเขา แต่ทุกครั้งที่ร่างบางของเธอถูกกระแทก นั้นก็ทำให้ชะเอมลังเลว่าเสี่ยใหญ่ที่ใครหลายคนพูดถึงว่าเขาเป็นคนมีอายุ เธอแทบจะไม่เชื่อเลยด้วยซ้ำ ทุกอย่างวนแบบนี้มาหนึ่งอาทิตย์และดูเหมือนชะเอมจะเสพติดการมีเซ็กซ์กับเขา เธอรอให้ถึงเวลาเร็ว ๆ เพื่อจะได้มีอะไรกับเสี่ยคนนี้ แต่ครั้งนี้ชะเอมตั้งใจว่าจะต้องเห็นหน้าเขาให้ได้

ร่างบางที่เดินลงจากชั้นสอง ได้แต่คิดกับสิ่งที่เธอพยายามจะทำในคืนนี้

"ป้านุ่ม" เธอร้องตะโกนเรียกหญิงวัยกลางคนพร้อมวิ่งตรงไปหาเธอ "จะไปไหนเหรอคะ ฉันไปด้วยได้ไหม?" ป้านุ่มเอียงหัวเล็กน้อยก่อนจะพาชะเอมติดห้อยไปด้วย อยู่มาหนึ่งอาทิตย์นี้คงเป็นครั้งแรกที่เธอได้เห็นโลกภายนอกของที่นี่ บ้านที่ตั้งอยู่เนินสูง มองรอบ ๆ เป็นไร่องุ่นและสวนผลไม้หลากหลายที่เขาปลูกไว้และเป็นเจ้าของ "ป้านุ่มนี้ของเสี่ยหมดเลยเหรอคะ?"

"ใช่ค่ะ คุณชะเอมรู้สึกยังไงบ้างคะ?" หญิงสาวหยุดเดินทันทีได้แต่คิดแปลกใจว่าป้านุ่มหมายถึงสิ่งใด

"รู้สึกยังไง หมายถึงอะไรเหรอคะ?"

"ก็การที่คุณอยู่ที่นี้โดยไม่รู้ว่าเสี่ยมีหน้าตายังไง คุณรู้สึกยังไงคะ?"

"อ๋อ…ถ้าเรื่องนั้นฉันคิดว่าไม่แย่นะคะ แต่ก็คงตอบว่าดีไม่ได้เพราะฉันเองก็ไม่เคยเจอเขาเลย"

"คุณอยากเจอหรือเปล่าล่ะคะ ใคร ๆ ก็บอกว่าเขาแก่มาก เเถมยังเป็นคนหยาบคายอีกด้วย"

"ฉันได้ยินมาบ่อยจนกลัวเลยค่ะ แต่พอเอาเข้าจริงตอนนี้ฉันก็ไม่มีทางเลือกที่จะปฏิเสธไม่ใช่เหรอคะ ฉันมาอยู่ที่นี้ได้หนึ่งอาทิตย์และไม่รู้ว่าจะต้องอยู่อีกนานแค่ไหน เงินที่แม่กู้มาก็ใช่น้อย ๆ หรือบางทีฉันอาจจะตอบเเทนเสี่ยได้มากกว่าการที่เป็นนางบำเรอก็ได้"

"แต่คุณจบแค่ ม.6"

"อืม…ใช่จริงด้วยฮ่า ๆ" ชะเอมหลุดขำออกมากะว่าจะวางมาดซะหน่อย แต่ก็นะ! ที่เธอพูดแบบนั้นไปก็เพราะใจคิดแบบจริง ๆ  ชะเอมภาวนาต้องการเจอเขาสักครั้ง

เดินมาสักพักก็ถึงโรงม้า ชะเอมยิ่งแปลกใจว่าเขาต้องรวยมากขนาดไหนถึงมีที่ดินกว้างขวางขนาดนี้

"ป้านุ่ม นางนี่เป็นใคร?" เสียงแหลมเอ่ยถามเมื่อเห็นชะเอมเดินมาด้วย หญิงสาวหันขวับกลับมามองยังต้นเสียง เธอขมวดคิ้วทันทีเมื่อได้เห็นว่าหญิงสาวคนนี้อายุก็น่าจะไล่เลี่ยกับเธอหรือไม่ก็มากกว่าเธอปีสองปี ชะเอมรู้สึกหงุดหงิดแต่ก็ไม่อยากมีปากเสียงด้วยเพราะพึ่งมา หากทำอะไรไม่ดีเสี่ยอาจจะลงโทษได้

"นางริน แกไปเรียกคุณเอมเขาเเบบนั้นได้ยังไงห๊ะ?!"

"คุณเอมเหรอ! เหอะ…ก็คงเป็นนางบำเรออีกคนของเสี่ยล่ะสิ"

(ท่องไว้ชะเอม ท่องไว้ อย่าผลีผลาม)

"แล้วมันไปหนักส่วนไหนของแก คุณเขาจะเป็นใครก็ไม่เกี่ยวกับแกนะ มีหน้าที่ทำอะไรก็ไปทำเถอะ" ป้านุ่มเอ่ยปากไล่หญิงสาวตรงหน้า เธอทำท่ากระฟัดกระเฟียดไม่พอใจปัดก้นเดินหนีโดยส่งสายตาอาฆาตมาที่ชะเอม

ทุกอิริยาบถของทุกคนในไร่โดยเฉพาะนารินและชะเอม จะถูกสายตาคู่หนึ่งจ้องมองอยู่ตลอด ลมหายใจแผ่วเบาพร้อมควันสีเทาหม่นที่ลอยตามลม ควันไฟที่เปล่งขึ้นตามแรงดูด ปลายจมูกโด่งที่หายใจออกอย่างเป็นจังหวะ ดวงตาคมเข้มดุดันจ้องมองสิ่งที่อยู่เบื้องหน้าอย่างพิจารณา

"เสี่ยครับ"

"อืม" เสียงทุ้มที่ตอบในลำคอเบา ๆ ทั้งที่ยืนหันหลังอยู่

"เหมือนว่าตอนนี้นารินจะรู้เรื่องของคุณชะเอมแล้วนะครับ"

"แล้วไง" เขาถามลูกน้องคนสนิทด้วยเสียงเรียบ

"มันจะไม่เกิดอะไรขึ้นเหรอครับ"

"ก็ปล่อยไป ถ้าจะเป็นผู้หญิงของฉันต้องเอาตัวรอดได้ ถ้าเรื่องแค่นี้สู้ไม่ไหว ฉันพอใจเมื่อไหร่ก็แค่เขี่ยทิ้ง" เสี่ยใหญ่เอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งก่อนจะทิ้งบุหรี่ที่คีบอยู่ลงพื้น

เสี่ยใหญ่หันกลับมามองลูกน้องคนสนิท จึงทำให้รู้ว่าเขานั้นต่างจากที่ทุกคนเคยเล่าขานกันมา สูงราว198ซม. อายุ31ปี มีใบหน้าหล่อเหลาคมเข้ม ผิวไม่ดำหรือขาวมากเกินไป ผิวสีน้ำผึ้งที่มีเสน่ห์

"แล้วเสี่ยจะให้คุณชะเอมพบหน้าได้เมื่อไหร่เหรอครับ"

"คืนนี้…หรืออาจจะเป็นเธอเองที่อยากรู้อยากเห็น" เสียงทุ้มเอ่ยขึ้น พร้อมสายตาที่เหลือบหันไปมองชะเอม

ตัดมาที่โรงม้า

หญิงสาวเดินไปก็พบกับเจ้าม้าสีขาวนิลที่ดูมีเสน่ห์ที่สุดในบรรดาหลายตัว ฝ่ามือขาวยื่นไปลูบที่หัวของมันอย่างอ่อนโยน เธอยกยิ้มเมื่อรู้ว่าเจ้าตัวนี้ช่างเชื่องเสียจริง และดูเหมือนมันเองก็จะชอบชะเอมอยู่ไม่น้อย ต่างจากมุมของป้านุ่มเธอเห็นสิ่งที่ชะเอมทำก็ได้แต่สงสัย ม้าตัวนี้เป็นม้าที่พยศมาก ๆ ดื้อรั้นและไม่ยอมให้ใครจับต้องมันได้ง่าย ๆ แม้แต่เสี่ยใหญ่ก็ยังจับมันได้บ้างไม่ได้บ้างเพราะอารมณ์มันเหมือนคนแปรปรวนขี้หงุดหงิด

"คุณเอมระวังนะคะ เจ้าตัวนี้บ้าพยศ"

"ไม่เลยค่ะมันเชื่องจะตาย เห็นไหมยอมให้ฉันลูบหัวด้วย…ว่าแต่มันชื่ออะไรเหรอคะ?"

"ชื่อนิลค่ะ เป็นม้าตัวโปรดของเสี่ย"

"แกเหรอที่เป็นม้าของเสี่ย ดูจากม้าแล้วก็คงไม่ต่างจากเจ้าของสินะ ว่าแต่…เสี่ยอายุมากแล้ว ขี่ม้าไหวด้วยเหรอคะ ดูม้าตัวนี้ยังหนุ่มยังแน่นอยู่เลย"

"ก็นั่นสิคะ อย่างที่คุณบอกม้าตัวนี้ก็เหมือนเจ้าของ…"ป้านุ่มเอ่ยพร้อมรอยยิ้มที่มีเลศนัย เธอมองตามแผ่นหลังของหญิงวัยกลางคนและก็นึกถึงคำที่ป้าพูด

"ป้านุ่มหมายถึงอะไร ม้าหนุ่มแต่เจ้าของแก่เนี่ยนะ!! เอาอะไรมาเหมือน"