Chapter 4

รถตู้คันหรูสีดำแล่นสู่ท้องถนนที่กว้างไกล ชะเอมเหมือนคนอดอะไรตายอยาก ความเสียใจที่เลือกจะอยู่ดูแลครอบครัวต่อจากพ่อ บางทีเธอก็อิจฉาพ่อที่ชิงตายไปเสียก่อน อยู่ไปก็คงทุกข์หนักกว่าเดิม ดวงตาของเธอเริ่มมีน้ำใสไหลออกจากตา เพียงแค่หยดเดียวเท่านั้นมือเล็กยกขึ้นมาปาดมันและฮึบสู้ต่อไป ไม่ว่าเสี่ยจะเป็นยังไงเธอก็แค่ทำหน้าที่บนเตียง

“พี่ชาย เสี่ยเป็นคนยังไงเหรอจ๊ะ หล่อไหมเห็นเขาว่าแก่มากเลยใช่ไหม?” เธอถามด้วยความอยากรู้เพื่อจะได้เตรียมตัวไว้ทัน ชะเอมถามชายชุดดำไปแล้วหลายครั้งแต่คนพวกนั้นก็นิ่งเงียบไม่พูดจาหรือตอบอะไรเธอเลย

“ไปถึงเธอก็อาบน้ำเตรียมตัวให้พร้อม ทำตัวให้มันหอม ๆ แล้วเสี่ยจะขึ้นไปหาเอง” เสียงทุ้มน่าเกรงขามเอ่ยขึ้น แต่ชะเอมก็ยังคงสงสัยอยู่ดี

“เสี่ยเป็นอะไรทำไมถึงไม่มีใครเคยเห็นน่าเลยล่ะจ้ะ?”

“ส่อรู้!! ให้ทำอะไรก็ทำไป ถ้าไม่อยากตายก็อย่าขัดขืนเสี่ย” หญิงสาวได้ฟังก็ต้องนั่งนิ่ง ในใจแอบกลัวอยู่ว่าหากเสี่ยทำรุนแรงกับเธอขึ้นมาจริง ๆ เธอคงต้องตายแน่ ๆ พรหมจรรย์ที่เธอเก็บไว้มาเนิ่นนานคงต้องบุบสลายไปกับไอเสี่ยตัณหาคนนี้เป็นแน่

เมื่อเวลาผ่านไปหลายชั่วโมง รถได้ขับขึ้นเขาก่อนจะเห็นไฟที่ส่องสว่างขึ้นจากที่ไกล ชะเอมรู้สึกตื่นเต้นเหมือนหัวใจจะหลุดออกมา แต่เพียงแค่ได้เห็นบ้านหลังใหญ่ก็ได้แต่นึกว่าหากเสี่ยอยู่ที่ไกลแบบนี้แถมยังมีบ้านหลังใหญ่ขนาดนี้ทำไมถึงไม่มีเมีย

“หรือว่าจะขี้เหร่อย่างที่เขาเล่าลือกัน” ปากบางบ่นอุบอิบเบา ๆ ก่อนจะรีบเดินลงจากรถ ตอนนี้ชะเอมถูกปิดตาก่อนจะรู้สึกว่ามีมือเล็กที่หยาบน่าจะเป็นคนที่มีอายุ หญิงสาวสะบัดมือพร้อมถอยหลัง ด้วยความที่เธอยังเด็กและไม่เคยกับเรื่องอย่างว่าและตอนนี้ยังถูกผ้าปิดตาเอาไว้ ไม่รู้ว่าจะพาเธอไปที่ไหน หากพาไปฆ่าจะทำยังไง มือหยาบคู่นั้นกระชากแขนชะเอมออกแรงดึงพาเธอเดินตรงไปข้างหน้า เท้าของเธอสัมผัสกับพื้นต่างระดับคาดว่าจะเป็นบันได ด้วยความที่ไม่รู้จังหวะจึงมีเหยียบพลาดบ้างในบางครั้ง ชะเอมถอนหายใจและตั้งใจใช้สัมผัสกับพื้น เธอค่อย ๆ รู้จังหวะบันไดที่สูงขึ้นตามลำดับเธอนับได้ 29ขั้น แสดงว่าบ้านหลังนี้มีสองชั้น กลิ่นเฟอร์นิเจอร์ที่มีอยู่ในตัว แสดงว่าของทุกชิ้นในบ้านมีราคาค่อนข้างสูง เดินได้สักพักมือหยาบที่พาเธอเดินมาก็หยุดนิ่ง

“เดินเข้าไปอาบน้ำทำความสะอาดเนื้อตัวให้ดี อีกไม่กี่นาทีเสี่ยจะขึ้นมา อย่าขัดใจเสี่ยเพราะเธอไม่ใช่คนแรก” เสียงหญิงวัยกลางคนที่ชะเอมได้ยิน เธอคิดตามน้ำเสียงน่าจะเป็นหญิงที่อายุราว 50ปี เมื่อได้ยินเสียงประตูถูกปิดลง เสียงกลอนที่ล็อกจากด้านนอก มือบางของชะเอมรีบดึงผ้าปิดตาออกทันที ร่างบางหันขวับยกมือดันประตูแต่ไม่ได้ผล เธอทำได้เพียงสำรวจสิ่งที่อยู่ตรงหน้าอย่างพิจารณาด้วยตัวเอง  โซฟาราคาแพงแม้แต่โต๊ะเครื่องแป้งก็ราคาสูง ตู้เสื้อผ้าที่สั่งทำพิเศษที่นอนกว้างและนุ่ม ห้องน้ำถูกแยกโซนเป็นส่วนๆ แยกกับห้องแต่งตัว ร่างอรชรเดินไปที่เตียงจึงได้พบว่ามีผ้าขนหนูผืนเล็กถูกพับไว้อยู่

“เอาวะ! ครั้งเดียวเดี๋ยวก็มีครั้งที่สอง คงจะชินไปเอง” เธอปลอบใจตัวเอง พร้อมก้าวเท้าไปที่ห้องน้ำ น้ำในอ่างที่ถูกจัดเตรียมไว้สำหรับเธอ ดอกกุหลาบสีแดงที่ลอยเหนือน้ำ ขาขาวเรียวทอดน่องลงอ่างสีขาว ทิ้งตัวไปกับสายน้ำ เป็นครั้งแรกที่ชะเอมรู้สึกผ่อนคลายและชอบการอาบน้ำมากที่สุด กลิ่นแชมพูและน้ำยาสระผมเป็นกลิ่นเดียวกัน

“หอมจัง นี่เป็นครั้งแรกเลยนะที่ฉันสัมผัสกับของพวกนี้ คงแพงน่าดู" ไม่นานหลังจากที่ชะเอมอาบน้ำเสร็จ ผ้าขนหนูสีขาวปิดช่วงอกลงมาถึงน่องเนียน หญิงสาวปิดสวิตช์ไฟตามคำที่หญิงวัยกลางคนบอก ตอนนี้ในห้องมืดเสียจนทำเอาชะเอมรู้สึกกลัว มองไปทางไหนก็ไม่มีแสงใดให้พอมองเห็น เธอตัดสินใจหลับตาและฟังจากเสียง แต่ในห้องมีเพียงเสียงที่เงียบสงบเท่านั้น นั่งไปนาน ๆ ก็รู้สึกเหมือนว่าอากาศในห้องจะเริ่มเย็นเนื่องจากเปิดแอร์ ในขณะที่ชะเอมจะลุกไปเปิดไฟ

แอ๊ด~~(เสียงเปิดประตูดังขึ้นเบา ๆ) ร่างบางรู้สึกเกร็งทันที มือจิกผ้าปูที่นอน ลมหายใจเริ่มถี่รัว เพราะไม่รู้จะต้องทำอะไรต่อจากนี้ หัวใจของชะเอมตอนนี้เต้นดังโครมคราม

สวบสาบ~~(เสียงฝีเท้าเดินตรงมาที่หญิงสาว) ลมหายใจของเธอในตอนนี้เหมือนถูกอะไรปิดกั้นทางเดินหายใจ แค่คิดว่าต้องมีอะไรกับตาแก่หัวงูที่ใคร ๆ ก็ต่างพูดถึงว่าเขานั้นเป็นคนที่ขี้เหร่ ก็ยิ่งทำให้ชะเอมรู้สึกกดดันขึ้นมาทันที ยิ่งเขาเดินเข้ามาใกล้

ฟุดฟิด~~(จมูกของชะเอมเหมือนได้กลิ่นบางอย่างจากตัวของคนที่กำลังเดินเข้ามา) กลิ่นน้ำหอมที่มีกลิ่นแอลกอฮอล์ปนอยู่ด้วย เขาสูบบุหรี่ด้วยเหรอเนี่ย เธอเอียงหูฟังเพราะเสียงนั้นได้หยุดตรงหน้าเธอ อ๊ะ!!! ชะเอมร้องเสียงหลงเมื่อถูกฝ่ามือเย็นจับที่ข้อมือเล็ก

แกร๊ก~~(เสียงบางอย่างที่ลงกลอน) เมื่อรู้สึกว่าตอนนี้ข้อมือทั้งสองข้างของเธอถูกพันธะการด้วยอะไรบางอย่าง

"สะเสี่ย หยุดค่ะหยุดก่อน อร๊ายย~~~"เสียงใสร้องหลงทันทีเมื่อริมฝีปากของผู้ชายตรงหน้ากัดที่เนินอกของเธอ เสียงลมหายใจที่หายใจรดต้นคอเธอ ชะเอมรู้สึกหนาวสั่นที่ตัวร่างกายของเธอตอนนี้ไม่มีอะไรหลงเหลืออยู่เลย