บทที่ 3

“นายประสาทกลับไปแล้วรึไง เห็นหน้าโง่ๆ แบบนี้ฉันก็ไม่ได้โง่เหมือนกับหน้าตานะจะบอกให้!” แล้วทำไมฉันจะต้องด่าตัวเองต่อหน้าผู้ชายเสียสติคนนี้ด้วยล่ะเนี่ย

“เธอไม่เชื่อ”

“ก็แหงล่ะสิ ใครเชื่อเรื่องที่นายพูดก็ควายแล้ว”

“จะให้ฉันทำยังไงเธอถึงจะเชื่อที่ฉันพูด”

“จะไปรู้เหรอยะ! เรื่องนี้นายไม่มีสิทธิ์ตัดสินใจ ฉันไม่รู้นายก็ไม่รู้ เพราะฉะนั้น มีแต่เจ้าแม่เท่านั้นที่รู้!!”

“เจ้าแม่คะ! จู่ๆ นายคนนั้นก็ปรากฏตัวขึ้นมาระหว่างพิธีของหนู มิหนำซ้ำเขายังอ้างว่าเป็นเนื้อคู่พันชาติที่เจ้าแม่ส่งมาให้ มันไม่จริงใช่ไหมคะเจ้าแม่ หนูเพิ่งจะขอเนื้อคู่จากเจ้าแม่ไปแค่สองนาทีกว่าๆไหงเจ้าแม่ถึงได้แสดงอิทฤทธิ์ได้ไวปานลิงอย่างนี้ละคะ”

หวืดดดดดด!

“ง่า หนูขอโทษคะที่ว่าเจ้าแม่เป็นลิงลม เอาเป็นว่าเจ้าแม่คะ!! ถ้าชายหนุ่มที่ยืนขำอยู่ตรงนั้นเป็นเนื้อคู่พันชาติของหนูจริงๆแล้วล่ะก็...ขอให้ฝนตกลงมาภายในเวลาหนึ่งชั่วโมงต่อจากวินาทีนี้เป็นต้นไปด้วยนะคะ สาธุ~” ว่าจบฉันก็ยกมือท่วมหัวก่อนจะจรลีออกจากห่างต้นมะขามของเจ้าแม่ทันที

“ตามนี้นะนายรูปหล่อ!!ถ้าภายในหนึ่งชั่วโมงต่อจากนี้ไปฝนไม่ตกลงมาล่ะก็ นายจะต้องยอมรับว่าโกหกฉัน!”

“แต่ถ้าในทางกลับกัน...ถ้าภายในหนึ่งชั่วโมงต่อจากนี้ฝนเกิดตกขึ้นมาล่ะก็...เธอจะต้องเชื่อฟังคำสั่งของฉันทุกประการ โดยไม่มีข้อกังขาหรือปฏิเสธใดๆ ทั้งสิ้น! ตกลงไหม” ร่างสูงเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่เรียบนิ่งแต่แฝงไปด้วยไอแห่งความชั่วร้ายที่ดูเหมือนกำลังจะครอบงำฉันไปแล้วครึ่งตัว

พูดแบบนี้...แสดงว่าเขาตกลงยอมรับข้อเสนอของฉันล่ะสินะเนี่ย! งั้นฉันเองก็คงจะต้อง...

“ตกลง!” เหมือนกันน่ะสินะ

ปะ...เป็นไปไม่ด้ายยยยย

หลังจากตกลงปลงใจกันเสร็จสรรพเรียบร้อยโรงเรียนปิดแล้ว...ฉันกับนายรูปหล่อนิรนามก็พากันมานั่งรอเวลาที่ทั้งฉันและเขาได้กำหนดเอาไว้ที่ใต้ต้นมะขามของเจ้าแม่...ให้ตายเหอะ!!นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันได้ชิดใกล้กับเพศตรงข้ามในระยะประชั้นชิดติดขอบสนามแบบนี้ รู้สึกหวิวๆ ชอบกลแหะ

และนี่ก็เป็นครั้งแรกอีกเหมือนกันที่ฉันเริ่มจะสังเกตเห็นใบหน้าของชายหนุ่มตรงหน้าอย่างตั้งอกตั้งใจ (จากแต่ก่อนที่มองแค่ผ่านๆ)

แล้วถ้าฝนเกิดตกขึ้นมาจริงๆ ล่ะ ฉันจะทำยังไงต่อไปดี ไม่สิ!! ฝนไม่มีวันตกลงมาแน่ๆ เพราะฤดูนี้เป็นฤดูร้อนถึงร้อนที่สุดบวกกับร้อนนรกแตก อากาศที่ร้อนอบอ้าวแบบนี้ฝนคงไม่มีทางตกลงมาได้อย่างแน่นอน

ฉันเชื่อว่ายังงั้น

“เธอกำลังทำร้ายฉันทางสายตาอยู่นะยัยโง่”

“อะไร! ใครกันเขามองนาย ฉันเปล่ามองซะหน่อย” ฉันแก้ตัวพัลวันทันทีที่ถูกร่างสูงข้างๆ ตะคอกใส่หน้า

“ในชีวิตผู้หญิงที่จืดชืดไร้รสชาติอย่างเธอ นี่คงจะเป็นครั้งแรกล่ะสินะที่ได้ใกล้ชิดผู้ชายที่หล่อเหลาอย่างฉัน” กรี๊ดดดดดดด!~ จุกจนพูดไม่ออกบอกไม่ถูกไปเลยฉัน

มันผิดมากมายนักรึไงที่ตั้งแต่เกิดมาในชีวิตฉันไม่เคยมีคนรักหรือว่าเข้าใกล้ผู้ชายมาก่อนน่ะ แล้วมันผิดมากมายขนาดที่ว่าจะทำให้ภูเขาไฟฟูจิที่ดับมอดลงไปนานแล้วเกิดระเบิดขึ้นมารึไงที่ฉันจะใจเต้นรัว เมื่ออยู่ใกล้กับคนที่หล่อขั้นเทพแบบนายน่ะฮะ

อ๊ากกกก!~คิดแล้วโมโหตัวเองจริงโว้ยย~แล้วทำไมฉันจะต้องมายืนให้อีตาบ้า ที่ไม่รู้จักนี่เยาะเย้ยดูถูกแบบนี้ด้วยล่ะเนี่ย

“นี่! แม่นายไม่เคยสั่งเคยสอนให้สุภาพกับผู้หญิงเลยรึยังไงกันยะ”

“อะไรส่วนไหนในร่างกายเธอที่มันบ่งบอกว่าเธอเป็นผู้หญิงบ้างล่ะ?” โฮกกกก! ไอ้หมอนี่ ดูท่าว่าจะไม่เคยตายซะแล้ว

ฮึ้ย! นี่เป็นครั้งแรกในรอบศักราชที่ฉันโกรธจนควันออกหูออกปากแบบนี้ และเพราะความชื้นแฉะของพื้นผิวบริเวณรอบๆบวกกับภาวะโลกร้อนที่บังเกิดขึ้นรอบตัว...ทำให้ฉันทำในสิ่งที่ไม่ควรทำออกไป...นั่นก็คือ

เพียะ!

ใบหน้าเรียวใสค่อยๆ แปรสภาพเป็นรอยนิ้วมือเล็กๆ ขึ้นมาอย่างช้าๆ ราวกับว่ามันคือเสียงเตือนภัยที่ค่อยๆ ดังขึ้นในหัวของฉันเช่นกัน

นะ...นี่ฉัน.ทำอะไรลงป้ายยยยยยยยย~

หลายนาทีอันเงียบสงัดและค่อนข้างน่ากลัวมาเยือนฉันทันทีที่ฉันพลาดพลั้งถวายฝ่ามือพิฆาตไปให้ร่างสูงตรงหน้า ดูจากสีหน้าและแววตาของเขาในตอนนี้แล้ว...เห็นทีว่าฉันคงจะถูกฆ่าตายก่อนจะได้เจอเนื้อคู่พันชาติแหงๆ งอแงๆ กัดลิ้นตายแก้ไขสถานการณ์ตอนนี้ยังทันไหมนะ

“อะ...เอ่อ คือว่าฉันขะ...”

“เตรียมตัวตายซะยัยงี่เง่า!” อ๊ากกกก~เคยเดาอะไรผิดที่ไหนกันเล่า!!นายรูปหล่อว่าจบเขาก็ย่างสามขุมเข้ามาหาฉันอย่างรวดเร็วด้วยสีหน้าที่ไม่ว่าจะดูยังไงฉันก็คงจะรอดยากอยู่ดี ฉันซึ่งทำอะไรไม่ได้มากนักนอกจากถอยกรูดหนีอย่างสุดชีวิตแต่ก็ต้องมาเจอกับทางตันเมื่อแผ่นหลังบางๆ ของฉันมาติดแหง็กอยู่กับโคนต้นมะขามของเจ้าแม่

“หึหึ หมดทางหนีแล้วใช่ไหม”