เอาคืน!!

“มาเถอะ คันไม้คันมืออยู่พอดี” นางพึมพำกับตัวเองเบาๆ หากมาหาเรื่องนาง รับรองว่า นางจะเอาคืนที่มารดาของเซี่ยอินหรงตบหน้านางเมื่อเช้าแน่นอน

“หึ!! คิดว่าคนอ่อนแอเช่นเจ้าคงไม่กล้าเผชิญหน้ากับข้าเสียแล้ว” เซี่ยอินหรงเป็นบุตรสาวของท่านป้า นางไม่รู้จักนิสัยใจคอนัก แต่ดูจากท่าทางเช่นนี้คงไม่ได้มาดี

“ข้าใช้ชีวิตอยู่บนความถูกต้อง มีสิ่งใดให้ต้องกลัวกัน แต่ข้าเองอยากจะถามเจ้ามากกว่า มารดาเจ้าจนตรอกถึงขนาดลักขโมยของบิดาข้าเชียวหรือ” สายตาของนางเปลี่ยนไปทันที มองแขกผู้มาเยือนอย่างดูแคลน

“อันหนิง!! มันจะมากไป เจ้าเป็นเพียงเด็กกำพร้ากล้าดีอย่างไรมากล่าวล่วงมารดาข้า” นางยกมือขึ้นกอดอกมองดูคนที่โวยวายนิ่งๆ ก่อนจะยกยิ้มคล้ายเยาะเย้ย

“คนสกุลเยว่ที่เจ้าอยากได้ ตอนนี้ไร้พัธนาการจากข้าแล้ว เชิญเจ้าเอาไปเชยชมได้เลย ข้าเป็นคน ไม่ถนัดขอส่วนบุญร่วมกับสัมพเวสี” เรื่องนี้ต้องขอยคุณสาวใช้นางที่รายงานทุกเรื่อง ทุกคน เกี่ยวกับสกุลเซี่ย

“จะ เจ้า!! เจ้ารู้หรือ” คนที่ปกปิดความลับมานาน ตั้งใจรอให้เรื่องเงียบจึงจะคบกันเปิดเผยกับคุณชายเยว่ร้อนรน

“ข้ารู้ คนอื่นก็รู้ เสียอย่างเดียวที่มารดาเจ้าไม่รู้ อินหรง…ข้าจะบอกอะไรเจ้าให้อย่างนึง…หากวันหน้าข้ากับเจ้าไม่มีเรื่องเกี่ยวข้องกัน อย่าได้กร่ำกรายเข้ามาในเรือนนี้ อย่าเอานิสัยต่ำทรามของเจ้ามาแปดเปื้อนเรือนข้า ไม่เช่นนั้นจะหาว่าข้าไม่เตือน!!” ไม่ว่าด้วยเหตุผลอะไรนางไม่อยากยุ่งเกี่ยวกับคนพวกนี้อีก

“ได้!! ข้าจะไม่ข้องเกี่ยวกับเจ้าอีก แต่วันนี้ยกเว้น!! จับตัวนางไว้!!” เมื่อมองแล้วเห็นเหล่าทหารจากกรมอาญาอยู่ในเวลาผลัดเปลี่ยน เซี่ยอินหรงสั่งสาวใช้ที่มาด้วยกันทันที แต่ช้ากว่านางนิดหน่อย เมื่อตอนนี้นางยกกำปั้นขึ้นมาก่อนพุ่งตรงไปยังสาวใช้ใจกล้าคนแรก คนเป็นมวยและฝึกฝนบ่อยๆ ปล่อยหมัดไปสุดแรง จนอีกฝ่ายล้มตึง!!

“อึก!!”

“คะคุณหนู ข้าๆ” สาวใช้อีกคนเห็นเพื่อนล้มลงไม่กล้าก้าวขาต่อ ได้แต่ยืนอ้ำๆอึ้งๆ

“จับนางเดี๋ยวนี้!!” เซี่ยอินหรงยังไม่ยอม ที่มาวันนี้ตั้งใจมาสั่งสอนนาง แต่เหตุการณ์กลับไม่เป็นดั่งคิด

ตุบ!! ร่างบางของสาวใช้อีกคน ถูกเซี่ยอันหนิงจับทุ่มลงกับพื้น อีกฝ่ายเห็นท่าไม่ดีเตรียมพุ่งเข้ามาในจังหวะที่นางยืนหอบ แต่นางหลบฝ่ามือทัน จนอินหรงหน้าทิ่มไปอีกฝั่ง มือบางยกขึ้นจิกลงบนผมสวยที่ปักปิ่นราคาแพง ก่อนดึงกลับมาและหวดฝ่ามือลงบนใบหน้างาม เพี้ยะ เพี้ยะ

“อร๊ายย” แรงตบสองทีซ้อนทำอินหรงช็อคค้าง

“อันหนิง!! เจ้ากล้าตบข้า!“ นางตรงปรี่เข้ามาหมายเอาคืน แต่เซี่ยอันหนิงไวกว่า จับมือนางหักข้อพร้อมผลักไปด้านหน้า ก่อนจะก้มลงไปฟาดฝ่ามือใส่อีกสองทีเพี้ยะ เพี้ยะ

”อย่าคิดจะมารังแกข้า!! ข้าไม่ใช่คนที่ใครจะทำอะไรก็ได้“ นางกอดอกมองคนที่ตั้งใจมาหาเรื่องอยู่ในสภาพที่ดูไม่ได้ เมื่อทหารผลัดเวรเข้ามาสอบถามจึงทราบจากคนเฝ้าประตูที่มองเหตุการณ์อยู่นิ่งๆ พบว่าคุณหนูรองบ้านเซี่ยตั้งใจมาก่อกวน นางเพียงปกป้องตนเองเท่านั้น!!

“ฝากไปบอกคนบ้านเซี่ย อย่าเอาแต่ใช้เล่ห์กลข่มเหงข้า แน่จริง เปิดหน้ามาเลย ข้าพร้อม!!”