นางร้ายเช่นข้าไม่หวนกลับชะตาเดิม

“อย่างไรบิดานางก็ตายไปแล้ว มีประโยชน์อันใดจะเอานางไว้ให้รกหูรกตากัน” เสียงคนพูดคุยหารือมาร่วมชั่วโมงทำร่างบางที่ไร้เรี่ยวแรงนอนนิ่งๆฟังและจับใจความได้คร่าวๆ

“ถึงกระนั้นก็เถอะสัญญาการแต่งงานก็ยังอยู่ สู้เราแต่งนางออกไปแล้วฮุบบ้านนี้เป็นสมบัติไม่ดีกว่าหรือ”

“นั่นสิ บ้านหลังนี้ขายน่าจะได้หลายตำลึงทีเดียว ขายแล้วนำมาแบ่งกันแจกจ่ายน่าจะดีไม่น้อย”

“ข้าเห็นด้วยแม้ในบันทึกจะไม่มีส่วนให้พวกเราแต่เราคือพี่น้องสกุลเซี่ยนางจะกล้ามีปากเสียงเชียวหรือ”

“พวกเจ้าพูดแต่จะให้นางแต่งงานหารู้ไม่คนสกุลเยว่ไปปราถนาแต่งนางเข้าตระกูล ว่ากันว่านางมีดวงกินผัว”

เซี่ยอันหนิงที่ไม่รู้ว่าตนเองมาอยู่ในร่างนี้ได้ยังไง ทำเพียงนอนหลับนิ่งๆมาสามวันแล้วเพื่อเก็บข้อมูล และจากที่ฟังการถกเถียงกันทุกวันที่มาเยี่ยมนาง ได้ความว่าร่างเดิมที่นางมาอาศัยอยู่นี้ ใช้ชื่อแซ่เดียวกับนางคือ เซี่ยอันหนิง เป็นบุตรสาวเศรษฐีขายอัญมณี ที่ญาติกำลังตามหาจุดเก็บอัญมณีที่ซ่อนไว้อยู่ แต่กลับไม่พบสักที เนื่องจากการร่องเรือขายสินค้าถูกพายุถล่ม บิดาหายสาบสูญ สมบัติที่มีในบ้านถูกญาติๆปอกลอกจนหมดตัว เหลือเพียงบ้านหลังใหญ่ ที่รอเวลาให้นางแต่งงานออกเรือนจะได้ฮุบได้สำเร็จ แต่เหมือนสวรรค์ไม่เป็นใจเมื่อ…

“อัยหยา หนังสือขอยกเลิกการหมั้นหมาย ลงตราประทับโดยฮ่องเต้ แย่แล้วๆ นางเป็นบุคคลไร้ความสามารถ” เสียงเอะอะทำนางยกยิ้ม ก่อนจะลุกขึ้นมาบิดขี้เกียจพร้อมพยักหน้าให้สาวใช้ที่ทำหน้างงๆ แต่เมื่อนางถอนหายใจพร้อมเลิกคิ้วให้ก็ฉีกยิ้มกว้าง

“สามวันมานี้เจ้าเก่งมากที่เก็บความลับได้เป็นอย่างดี” ตลอดเวลาที่นางมาอยู่ในร่างนี้ซึมซับสิ่งรอบตัวมาพอสมควร รู้ว่าทั้งเรือนแห่งนี้มีเพียงถิงถิงสาวใช้ที่เป็นพวกของนาง คอยแอบป้อนข้าว ป้อนน้ำ ป้อนยา มาตลอด นางสั่งให้เก็บเรื่องที่นางฟื้นแล้วเป็นความลับ รอแค่เวลา เวลาที่นางจะถูกคู่หมั้นถอนหมั้น

“คุณหนูจะทำสิ่งใดหรือเจ้าคะ” นางยกยิ้ม

“ต่อจากนี้อันหนิงที่เคยอ่อนหวานอ่อนแอจะไม่มีอีกแล้ว เจ้าเตรียมสิ่งที่ข้าให้จัดการเรียบร้อยแล้วใช่หรือไม่” สาวใช้พยักหน้าก่อนยื่นกระดาษหลายแผ่นให้นางเปิดดู มือบางพลิกหน้าเอกสารไปเรื่อยๆก่อนจะยกยิ้มพอใจ

“ทำดีมาก ไปเถอะ ไปเตรียมตัวเพื่อชีวิตที่ดีขึ้นของเรากัน” นางลุกขึ้นพร้อมแต่งตัวให้เรียบร้อย โดยมาสาวใช้เตรียมให้ทุกอย่างด้วยความดีใจที่บัดนี้คุณหนูจะเข้มแข็งขึ้นกว่าเดิม

“ข้าคือเซี่ยอันหนิง สตรีผู้ไม่ยอมให้ใครมาข่มเหง โลกเดิมข้าเป็นถึงบุตรสาวท่านทูต โลกนี้ข้าเป็นบุตรสาวพ่อค้าที่ร่ำรวย แล้วพวกเจ้าเป็นใครกันถึงกล้ามายุ่งย่ามกับชีวิตข้า” นางพูดกับกระจกบานเล็ก

โลกเดิมนางเป็นถึงคุณหนูที่ร่ำรวยอันดับหนึ่งในซีอาน ทำธุระกิจโด่งดัง แต่เพราะญาติที่วางแผนฆ่าเอาบริษัท หลังพ่อแม่ตายเพราะเครื่องบินตก นางจึงนอนเป็นผักอยู่หลายเดือน ชีวิตช่างเหมือนกับร่างเดิมไม่มีผิด แต่…เมื่อมีโอกาสได้แก้ตัว มีหรือที่นางจะยอมให้เป็นเหมือนเดิม ถ้าไม่จบ ก็ไปเจอกันที่ศาลหน้าวังหลวง กลองร้องทุกข์อยู่ที่ไหนนางจะไปตีให้สะเทือนแผ่นดินเกาจง