บท
ตั้งค่า

ตอนที่ 6 : คนที่ไม่ชอบข่าวลือ…เริ่มลงมือ

โปรเจกต์รีแบรนด์ไตรมาสหน้า

กลายเป็นชื่อที่มิลินได้ยินบ่อยที่สุดในสัปดาห์นั้น

ไม่ใช่เพราะมันสำคัญอย่างเดียว

แต่เพราะทุกสายตาในแผนก…จับจ้องมาที่เธอ

“หัวหน้าโปรเจกต์ต้องประชุมกับผู้บริหารทุกสัปดาห์นะ”

“งานนี้พลาดไม่ได้เลย”

“ถ้าล้ม…คงโดนพูดไปอีกนาน”

คำพูดเหล่านั้นไม่ได้มีใครพูดใส่หน้า

แต่ลอยอยู่ในอากาศ

หนักพอจะกดไหล่เธอทุกครั้งที่เดินผ่าน

มิลินเลือกทำอย่างเดียวที่ทำได้

คือ ทำงานให้หนักกว่าเดิม

การประชุมครั้งแรกของโปรเจกต์

เริ่มขึ้นด้วยบรรยากาศที่ตึงกว่าที่คิด

“คอนเซปต์นี้ยังไม่ชัด”

เสียงหนึ่งดังขึ้นจากปลายโต๊ะ

เจ้าของเสียงคือ พิมพ์พลอย

ผู้จัดการอาวุโสจากอีกแผนก

คนที่อยู่บริษัทนี้มานานกว่ามิลินหลายปี

“สำหรับโปรเจกต์ระดับบริษัท”

พิมพ์พลอยยิ้มบาง ๆ

“เราควรให้คนที่มีประสบการณ์มากกว่านี้ดูแลนะคะ”

ทั้งห้องเงียบ

มิลินรู้ทันที

นี่ไม่ใช่การเสนอความคิดเห็น

แต่มันคือการ ทดสอบ

เธอสูดหายใจลึก

ก่อนจะเปิดสไลด์ถัดไป

“ถ้าพูดถึงประสบการณ์”

มิลินยิ้มสุภาพ

“ฉันอาจจะยังไม่มากเท่าพี่พิมพ์พลอย”

เธอหยุดเล็กน้อย

สบตาทุกคนในห้อง

“แต่ข้อมูลพฤติกรรมผู้บริโภคชุดนี้

ฉันเป็นคนเก็บ วิเคราะห์ และทดสอบเองทั้งหมด”

เธอคลิกรีโมต

กราฟและตัวเลขปรากฏเต็มจอ

“และผลลัพธ์ชี้ชัดว่า

คอนเซปต์นี้…มีโอกาสสำเร็จสูงที่สุดในสามตัวเลือก”

ห้องประชุมเงียบลง

คราวนี้ไม่ใช่เพราะอึดอัด

แต่เพราะ กำลังฟัง

คิรันนั่งอยู่หัวโต๊ะ

ไม่ได้พูดอะไร

แต่สายตาที่มองมิลิน…นิ่งและมั่นใจ

พิมพ์พลอยยิ้มบาง ๆ อีกครั้ง

แต่รอยยิ้มนั้น ไม่ได้มาถึงดวงตา

“ก็หวังว่าจะเป็นอย่างนั้นนะคะ”

หลังประชุม

ฝนวิ่งมาหามิลินทันที

“แกสุดมาก!”

“ขาสั่นเลย” มิลินหัวเราะ

“แต่ก็โล่งใจ”

“แต่ระวังพิมพ์พลอยหน่อยนะ”

ฝนลดเสียง

“พี่เขาไม่ใช่คนแพ้ง่าย ๆ”

มิลินพยักหน้า

เธอรู้ดี

คืนนั้น

มิลินทำงานดึกกว่าปกติ

ไฟในออฟฟิศแทบดับหมด

เหลือแค่โต๊ะเธอที่ยังสว่าง

เสียงฝีเท้าดังขึ้นใกล้ ๆ

“ยังไม่กลับอีกเหรอครับ”

เธอเงยหน้า

คิรันยืนอยู่ตรงนั้น

ไม่ใช่ในสูท

แต่เป็นเสื้อเชิ้ตสีอ่อน แขนพับขึ้นสบาย ๆ

“ใกล้เสร็จแล้วค่ะ”

เธอตอบ

“อยากเตรียมให้พร้อมที่สุด”

คิรันมองจอคอม

ก่อนจะเอ่ยเสียงเบา

“วันนี้คุณทำได้ดีมาก”

มิลินยิ้ม

เป็นรอยยิ้มที่เหนื่อย แต่จริงใจ

“แต่ต่อจากนี้จะยากขึ้นใช่ไหมคะ”

เขาพยักหน้า

ไม่คิดจะโกหก

“และจะมีคนไม่พอใจมากกว่านี้”

มิลินหลับตา

ถอนหายใจ

“ฉันเดาไว้แล้วค่ะ”

คิรันนิ่งไปครู่หนึ่ง

ก่อนจะพูดประโยคที่ทำให้เธอเงยหน้าขึ้นทันที

“ถ้าวันไหนคุณรู้สึกไม่ไหว”

เขาพูดช้า ๆ

“คุณไม่จำเป็นต้องเข้มแข็งคนเดียว”

“แต่ฉันไม่อยากให้คุณ—”

“ผมไม่ได้จะช่วยในฐานะประธาน”

เขาขัดเบา ๆ

“แค่…ในฐานะคนที่เป็นห่วงคุณ”

หัวใจมิลินอ่อนลงอย่างไม่รู้ตัว

“…ขอบคุณนะคะ”

เธอพูดเสียงเบา

ขณะเดียวกัน

อีกมุมหนึ่งของบริษัท

พิมพ์พลอยนั่งอยู่หน้าจอคอม

อีเมลหนึ่งเปิดค้างไว้

หัวข้อคือ

ไฟล์ต้นฉบับคอนเซปต์รีแบรนด์

เธอมองหน้าจอ

ยิ้มบาง ๆ

“ถ้าอยากพิสูจน์ตัวเองนัก”

เธอพึมพำ

“ก็ต้องดูว่า…จะรักษามันไว้ได้แค่ไหน”

ดาวน์โหลดแอปทันทีเพื่อรับรางวัล
สแกนคิวอาร์โค้ดเพื่อดาวน์โหลดแอปHinovel