7 ความจริงอีกด้าน

สิ่งที่ทำให้ดาหวันมั่นใจว่าถ้าเธอหย่ากับสามีแล้วคุณอิทธิจะหันมาสนใจเธอก็เพราะเธอแอบได้ยินเขาคุยกับเพื่อนคนหนึ่ง

“เลขาของนายสวยใช่เล่นเลยนะอิท”

“ไม่ใช่แค่สวยอย่างเดียวนะ เธอทำงานได้เก่งมากรู้ใจฉันไปเสียทุกอย่าง”

“นี่สมภารอย่างนายจะกินไก่วัดเหรอ”

“นายก็พูดไปเรื่อยดาหวันเธอแต่งงานมีครอบครัวมีลูกแล้วนะ”

“นายรังเกียจเรื่องนี้เหรอ”

“เปล่าเลย ฉันไม่ได้รังเกียจเธอเลยสักนิด ฉันแค่ไม่อยากยุ่งกับคนที่มีครอบครัวแล้วแค่นั้นเอง”

“นี่แสดงว่าถ้าวันหนึ่งเธอเกิดหย่ากับสามีหรือเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวขึ้นมานายก็อาจจะสนใจเธอใช่ไหมล่ะ”

“แล้วถ้าเป็นนายล่ะ” อิทธิถามเพื่อนกลับบ้าง

“ก็สวย เก่งซะขนาดนั้นเป็นใครจะไม่สนใจล่ะ”

เสียงพูดคุยของเจ้านายกับเพื่อทำให้คนที่แอบยืนฟังอยู่ถึงกับยิ้ม ดาหวันรู้สึกดีที่เขาไม่เคยรังเกียจเธอเลยสักนิดแต่ที่เขาไม่ยุ่งเกี่ยวกับเธอและทำตัวเป็นสุภาพบุรุษก็เพราะไม่อยากให้ครอบครัวของเธอมีปัญหา

ความคิดบางอย่างแล่นเข้ามาในหัว ช่วงนี้เธอกับสามีก็มักจะมีปากเสียงกันบ่อยๆ เพราะฝ่ายสามีมักแอบออกไปหาผู้หญิงคนอื่น เธอจะใช้เรื่องนี้เป็นข้ออ้างในการขอหย่า

ดาหวันจัดการเรื่องตัวเองกับสามีอยู่เกือบครึ่งปีเธอก็กลับมาเป็นโสดอีกครั้ง และช่วงที่เธอกำลังวุ่นวายจัดการเรื่องหย่าอยู่นั้นเธอก็ไม่รู้เลยว่าอิทธิได้พบรักกับผู้หญิงคนหนึ่งและกำลังจะแต่งงานในอีกสองเดือนข้างหน้า

“คุณอิทธิต้องล้อดาหวันเล่นแน่ๆ เลยค่ะ ถ้าคุณมีแฟนดาหวันต้องรู้สิคะ”

“ผมจะล้อคุณเล่นทำไมล่ะครับ”

“แล้วทำไมดาหวันไม่เคยเห็นคุณพาเธอมาที่นี่ล่ะคะ คุณไม่เคยสั่งให้ดาหวันเตรียมดอกไม้หรือของขวัญพี่เศษอะไรให้เธอเลยนะคะ” ด้วยตำแหน่งเลขาดาหวันจึงมีหน้าที่จัดการเรื่องทุกอย่างให้เจ้านาย ที่ผ่านมาเธอก็เคยสั่งดอกไม้ ซื้อของขวัญรวมถึงการจองร้านอาหารบรรยากาศดีๆ ให้กับเจ้านาย

“ช่วงนี้ผมเห็นคุณดาหวันยุ่งๆ กับเรื่องที่บ้าน ผมก็เลยจัดการเรื่องทุกอย่างเอง”

การรับรู้ว่าเจ้านายจะแต่งงานทำให้ดาหวันผิดหวังอยากจะลาออกเพราะไม่อยากจะทนเห็นเขาแต่งงานมีครอบครัวได้ แต่ความคิดของเธอก็เปลี่ยนเมื่อเห็นว่าที่เจ้าสาวของเจ้านายที่ดูเรียบร้อย จืดชืดไม่มีเสน่ห์อะไรเลยสักนิด

เธอคิดว่าความสวยและมีเสน่ห์ของตนเองจะทำให้คนอย่างอิทธิว่อกแว่กมาสนใจได้ แต่วันนั้นมันก็ไม่เคยมาถึง เธอเก็บความแค้นความเสียใจไว้จนกระทั่งวันหนึ่งที่คุณอิทธิจะไปทำงานที่ต่างจังหวัดและครั้งนี้ภรรยาของเขาไปด้วยทั้งที่ท้องแก่ใกล้คลอด

“พี่อิทคะ อรปวดท้องค่ะ” อรดีบอกสามีขณะกำลังเดินทางกลับ

“ปวดท้อง หรือว่าอรกำลังจะคลอด”

“ดาหวันแถวนี้มีโรงพยาบาลที่ไหนใกล้ที่สุด” เขาถามเลขาที่นั่งคู่มากับคนขับรถ

“มีโรงพยาบาลXXXค่ะ”

“ตรงไปที่นั่นเลย ฉันว่าอรคงรอให้ถึงกรุงเทพไม่ไหว” อิทธิเป็นห่วงภรรยาและลูกในท้องทั้งสองคนมาก เรื่องที่เขามีลูกแฝดอิทธิไม่เคยบอกใครเพราะอยากจะให้ทุกคนประหลาดใจหลังจากภรรยาคลอดลูกออกมาแล้ว

เมื่อมาถึงโรงพยาบาลอรดีก็ถูกนำตัวเข้าไปที่ห้องคลอดก่อนและผ่านไปเกือบสองชั่วโมงคุณหมอก็ออกมาแจ้งทั้งข่าวดีและข่าวร้าย

ภรรยาและลูกเล็กปลอดภัยดีส่วนลูกคนโตมีปัญหานิดหน่อยจนต้องเข้าไปอยู่ในห้องไอซียูสำหรับเด็กอ่อน

ผ่านไปสองวันคุณหมอก็อนุญาตให้อรดีและลูกชายออกจากโรงพยาบาลได้ ส่วนลูกอีกคนยังต้องอยู่ในโรงพยาบาล

“คุณอรกับคุณอิทธิกลับไปกรุงเทพเธอค่ะ ทางนี้เดี๋ยวดาหวันช่วยดูแลให้เอง”

“อรจะทำอย่างนั้นได้ยังไงล่ะพี่ดาหวัน ในตู้อบนั่นก็ลูกชายของอรอีกคนหนึ่งนะ เขาเป็นแฝดพี่”

“ดาหวันไม่ได้บอกให้คุณอรทิ้งลูกนะคะ แต่คุณอรก็ยังมีลูกชายอีกคนที่ต้องดูแล ดาหวันจะส่งข่าวให้เรื่อยๆ ค่ะ ตอนนี้คุณอรต้องโฟกัสที่คุณหนูแฝดน้องนะคะ ต้องปั๊มนมและป้อนนมให้ตรงเวลาด้วยค่ะ ที่นี่โรงพยาบาลมีแต่เชื้อโรคถ้าคุณหนูเป็นอะไรขึ้นมาอีกคนจะแย่เอานะคะ ส่วนคุณหนูที่อยู่ในตู้อบก็มีทั้งหมอและพยาบาลคอยดูแล”

“ผมเห็นด้วยกับดาหวันนะอร ทางนี้มีคนคอยดูแล้ว”

อรดีเป็นห่วงลูกมาแต่ถ้าเธอยังอยู่ที่นี่ก็กลัวเชื้อโรคอย่างที่ดาหวันบอก

“เอางั้นก็ได้พี่ดาหวันอย่าลืมส่งข่าวให้เรานะคะ”

ดาหวันยอมอยู่ดูแลฝาแฝดคนโตที่โรงพยาบาลไม่ใช่เพราะหวังดีแต่เพราะเธอมีแผนบางอย่างที่จะทำเพื่อแก้แค้นอิทธิที่ไม่เคยสนใจเธอเลย

หลังจากนั้นสามวันดาหวันก็โทรแจ้งกับคุณอิทธิและภรรยาว่าลูกชายของเขาเสียชีวิตแล้วด้วยสภาพร่างกายที่ไม่แข็งแรงตั้งแต่อยู่ในครรภ์

“ฉันจะไปรับลูกมาทำพิธีที่กรุงเทพ” อิทธิพูดเสียงสั่น

“ฉันเข้าใจคุณอิทธินะคะ แต่ถ้าคุณทำแบบนั้นคนอื่นก็จะรู้ว่าคุณมีลูกอีกหนึ่งคน แล้วถ้าคุณหนูโตขึ้นมาแล้วเขารู้ว่าเสียพี่ชายฝาแฝดไป ดาหวันกลัวว่าจะไม่ดีกับคุณหนู”

“ฉันจะไม่มีโอกาสบอกลาลูกชายเลยใช่ไหม”

“คุณไม่ได้เสียลูกชายไปนะคะ คุณยังมีคุณหนูอีกคนหนึ่ง คุณเสียใจได้แต่ต้องไม่ให้กระทบกับคนที่มีชีวิตอยู่ โดยเฉพาะความรู้สึกของคุณอรค่ะ มันจะมีผลต่อน้ำนมได้นะคะ”

“แล้วดาหวันจะจัดการยังไงต่อ”

“ดาหวันจะพาคุณหนูไปทำพิธีทางศาสนาที่วัดค่ะ จะส่งคุณหนูให้สมเกียรติ”

“ฉันคงเป็นพ่อที่ใจร้ายมาก”

“ไม่หรอกค่ะ คุณไม่ได้ผิดอะไรเลยแต่คุณหนูมีบุญแค่นี้ ดาหวันจะเป็นตัวแทนของคุณและคุณอรเองค่ะ”