Hinovel
App Store
Google Play
คลังหนังสือ
บท
ตั้งค่า
8 มีไม่กี่คนที่ไว้ใจ
ปัจจุบัน
มุกตาภาตื่นเช้าเตรียมตัวไปทำงานตามปกติ เมื่อออกมาจากห้องก็เห็นว่าตอนนี้อลันนั้นตื่นนอนแล้ว สีหน้าของชายหนุ่มดูดีกว่าเมื่อวานมาก
“วันนี้เป็นยังไงบ้างคะ”
“ดีขึ้นแล้วครับ มุกจะไปทำงานแล้วเหรอ”
“ค่ะ เดี๋ยวมุกสั่งข้าวร้านข้างล่างมาให้นะคะ พี่อลันจะได้กินยาด้วย”
“พี่จัดการเองได้ครับ มุกไปทำงานเถอะไม่ต้องห่วงพี่นะ”
“คืนนี้มุกออกเวรเที่ยงคืนนะคะ ร้านข้างล่างปิดสองทุ่มถ้าพี่อลันหิวตอนดึกๆ ก็สั่งออนไลน์ได้นะคะ ในเครื่องน่าจะมีแอปสั่งอาหารอยู่ แล้วก็อย่าขยับตัวมากนะคะเดี๋ยวแผลจะอักเสบอีก”
“ครับคุณพยาบาล จริงสิ พี่จะถามว่าเครื่องนี้ใช้ซิมแบบไหน”
“ใช้แบบเติมเงินค่ะ พี่จะโทรออกใช่ไหมคะเดี๋ยวมุกเติมให้”
“ไม่เป็นไรครับเดี๋ยวพี่จัดการเอง พี่ขอเบอร์โทรเครื่องนี้กับเครื่องที่มุกใช้ตอนนี้หน่อยได้ไหม”
“ได้ค่ะ” หญิงสาวหยิบโทรศัพท์ของตนเองขึ้นมาแล้วส่งไลน์เข้าไปในเครื่องที่เขาถืออยู่
“พี่กวนเวลามุกแค่นี้แหละรับไปทำงานเถอะ”
เมื่อหญิงสาวออกไปจากห้องแล้วเขาก็ส่งข้อความให้สิงหาเติมเงินไม่นานอีกฝ่ายก็โทรกลับ
“ผมถึงกรุงเทพแล้วนะครับ คุณอลันให้ผมไปรับที่ไหนครับ”
“ยังไม่ต้องมารับฉันหรอกสิงหา ฉันไม่อยากให้ใครรู้ว่าอยู่ที่ไหน รอให้ฉันดีกว่านี้เราค่อยวางแผนว่าจะเอายังไงกันต่อ พวกนายก็ถือโอกาสพักไปก่อนแล้วกันนะ”
“แต่คุณอิทธิพยายามจะติดต่อหาคุณนะครับ”
“เดี๋ยวนายส่งเบอร์โทรพ่อฉันให้หน่อยนะ ฉันจะโทรไปหาท่านเอง”
“ได้ครับ”
เมื่อได้เบอร์โทรศัพท์แล้วเขาก็โทรไปหาบิดาทันที
“ฮัลโหล” เสียงรับสายที่คุ้นเคยทำให้เขายิ้มเพราะนึกหน้าบิดาออกว่าคงกำลังงงเพราะเบอร์ที่โทรไปเป็นเบอร์ไม่คุ้นเคย
“พ่อครับผมเอง พ่ออย่าเพิ่งพูดอะไรนะครับ”
“อือ” อิทธิตอบรับ
“พ่อครับ พ่ออยู่คนเดียวหรือเปล่า ถ้ามีคนอื่นอยู่ด้วยพ่อเดินออกมาก่อนได้ไหม”
“ตอนนี้พ่ออยู่คนเดียว นั่นลูกจริงๆ ใช่ไหม ลูกเป็นยังไงบ้าง พ่อให้คนตามหาทุกโรงพยาบาลที่เชียงใหม่เลยนะ”
“ผมปลอดภัยดีครับพ่อ”
“มีคนบอกว่าลูกถูกยิง”
“ผมไม่ได้เป็นอะไรมากหรอกครับพ่อ”
“แต่ทำไมพ่อรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ มีอะไรที่พ่อควรรู้ไหม แล้วทางตำรวจจับคนร้ายได้หรือยัง” อิทธิทั้งสงสัยและเป็นห่วงว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่
“เรื่องคนร้ายยังไม่คืบหน้าเลยครับพ่อ ผมเลยคิดว่าตอนนี้จะเก็บตัวเงียบๆ ไว้ก่อน พ่ออย่าบอกใครนะครับว่าผมติดต่อมา”
“ทำไมล่ะ”
“ผมกำลังสืบว่าใครกันที่อยากทำร้ายผม”
“แล้วมีอะไรให้พ่อช่วยไหม”
“ไม่เป็นไรครับพ่อ ผมคิดว่าเรื่องนี้ผมจัดการได้”
“สิงหากับดนัยล่ะอยู่กับลูกหรือเปล่า”
“เขาอยู่กับผมครับ พ่อไม่ต้องห่วง”
“พ่อขอบอกดุจดาวได้ไหม เธอก็เป็นห่วงลูกเหมือนกัน”
“ไม่ได้นะครับพ่อ ผมไม่อยากให้คนอื่นรู้ ช่วงนี้ผมจะเป็นฝ่ายติดต่อไปหาพ่อเองนะครับ”
“อลัน ลูกไม่เป็นอะไรแน่นะพ่อเป็นห่วง”
“ผมไม่เป็นอะไรมากหรอกครับพ่อ แต่เจ็บแบบนี้ก็ดีเหมือนกันนะครับ ผมจะได้พักด้วย พ่อเองก็ดูแลตัวเองด้วยนะครับ” เขาพูดแล้วหัวเราะเพราะอยากให้บิดาสบายใจ
“อย่าพักจนเพลินล่ะ อย่าลืมว่าต้องเข้ามารับตำแหน่งต่อจากพ่อ” เขากำชับลูกชายเพราะตัวเองอยากจะวางมือจากธุรกิจทั้งหมดแล้วจะเอาเวลาไปท่องเที่ยวเพื่อชดเชยกับช่วงเวลาที่ผ่านมาเพราะเขาทำงานหนักมาตลอด
“ครับพ่อ”
อลันวางสายจากบิดาแล้วก็นึกถึงอีกคนที่เขาไว้ใจและอยากจะขอความช่วยเหลือ เขาโทรไปหาคนที่เป็นทั้งเพื่อนและพี่ชายของเขา
“สวัสดีครับ” เสียงรับสายที่สุภาพอันเป็นเอกลักษณ์ของภูวิศดังขึ้น
“พี่ภูผมเองนะ ผมมีเรื่องจะรบกวนพี่หน่อย ตอนนี้พี่อยู่คนเดียวใช่ไหม”
“อือ พี่อยู่คนเดียวแล้วนายล่ะเป็นยังไงบ้าน พี่ได้ยินว่านายโดนยิงแล้วก็หายตัวไป คุณลุงเป็นห่วงนายมากรู้มั้ย”
“ผมไม่เป็นอะไรมากหรอกพี่”
“ถ้านายไม่เป็นอะไรมากแล้วทำไมถึงหายตัวไปล่ะ เกิดอะไรขึ้น”
แล้วอลันก็เล่าเรื่องราวทั้งหมดให้กับภูวิศฟัง
“พี่พอนึกออกไหมว่าใครกันที่อยากทำร้ายผม”
“ที่ผ่านมานายไม่เคยมีศัตรูที่ไหนเลยนะ ธุรกิจที่ทำก็ขาวสะอาดหรือว่าจะเป็นเรื่องส่วนตัว แฟนเก่านายแค้นหรือเปล่าที่นายทิ้งเธอ”
“พี่ภูผมกับโชเลิกกันไปนานแล้วนะ ถึงจะจบไม่สวยก็เถอะ แต่คงไม่ถึงกับต้องส่งคนมายิงมั้งครับพี่” อลันหมายถึงคนรักเก่าที่ชื่อโชติชญาที่เขาติดต่อกับเธอครั้งสุดท้ายก็หนึ่งปีมาแล้ว
“แล้วจะเป็นใครได้ล่ะ หรือคนในบริษัท” ภูวิศพยายามนึกถึงคนในบริษัทที่มีปัญหาขัดแย้งกับอลันแต่เขาก็นึกถึงใครไม่ออกเลยนอกจากคุณดุจดาวแม่เลี้ยงของอลันและคุณบัญชาผู้ถือหุ้นที่ไม่ค่อยชอบหน้าอลัน
“พี่ว่าผมอคติเกินไปไหมถ้าผมจะสงสัยคุณบัญชากับคุณดุจดาว”
“ทำไมนายถึงสงสัยสองคนนี้ล่ะ” แม้เขาจะคิดเหมือนชายหนุ่มแต่ก็อยากจะรู้เหตุผลของอลัน
“ก็การประชุมครั้งก่อนสองคนนี้ไม่เห็นด้วยที่พ่อจะให้ผมขึ้นมาบริหารแทน”
“พี่ก็แอบคิดเหมือนนายนะ แต่เรายังไม่มีหลักฐานอะไรเลยสักอย่าง”
“ก็เพราะแบบนี้แหละผมจึงต้องเงียบไปสักพัก เผื่อบางทีผมหายไปแล้วฝ่ายนั้นจะเคลื่อนไหวอะไรขึ้นบ้าง ผมอยากให้พี่ช่วยดูความผิดปกติในบริษัทและฝากดูแลพ่อด้วยนะครับ”
“นายพูดเหมือนจะไม่กลับมาเร็วๆ นี้ หรือนายเจ็บหนัก แล้วตอนนี้อยู่ที่ไหน” ปลายสายถามด้วยความเป็นห่วง
“ผมปลอดภัยครับพี่”
“อลัน นายรู้ใช่ไหมว่าพี่รักนายและหวังดีกับนายเหมือนน้องชายเพราะฉะนั้นมีอะไรนายต้องบอกพี่นะอย่าคิดจะทำอะไรเสี่ยงๆ คนเดียวเด็ดขาด”
“เพราะผมรู้ว่าพี่หวังดีผมถึงโทรมาหาพี่ พี่พอจะรู้จักใครที่พิษณุโลกไหมผมอยากให้ช่วยตามคดีให้หน่อย”
“อือ พี่จะตามเรื่องให้ แล้วนายจะหลบอยู่แบบนี้อีกนานไหม”
“ก็น่าจะอีกสักพักครับพี่”
“พี่จะรีบตามเรื่องให้นะ”
“ขอบคุณครับพี่ ผมวางสายก่อน พี่ติดต่อผมได้ที่เบอร์นี้น่ะ”
วางสายจากภูวิศแล้วเขานั่งหน้าเครียดอยู่ในห้องเล็กๆ ตามลำพัง
ดาวน์โหลดแอปทันทีเพื่อรับรางวัล
